131/1/324 · 131-1-324-001
[Польською; переклад очікується] Sprzedaż rocznego czynszu wyderkafowego przez władze Lwowa wikariuszom metropolitalnym lwowskim
[Польською; переклад очікується] Władze miasta Lwowa, za zgodą cechów i pospólstwa, sprzedają wspólnocie wikariuszy wieczystych katedry lwowskiej roczny czynsz w wysokości dziesięciu florenów, zabezpieczony na wszelkich dochodach miejskich, za kwotę dwustu florenów z prawem odkupu. Warunkiem wykupienia czynszu przez miasto jest uprzednie powiadomienie kapituły i wikariuszy z co najmniej ośmiomiesięcznym wyprzedzeniem.
Опрацювання за допомогою ШІ. Прочитання слід звіряти з оригіналом.
[Польською; переклад очікується] MY, BURMISTRZ WRAZ Z RAJCAMI, za wiedzą i wolą starszych wszystkich cechów rzemieślniczych oraz całego pospólstwa miasta Lwowa, oznajmiamy wszystkim, którym to wiedzieć należy i którzy powezmą wiadomość o niniejszym piśmie, iż z powodu naglącej i uciążliwej konieczności, jaka spadła na nas i na rzeczpospolitą naszego miasta Lwowa, sprzedaliśmy tytułem prawego odkupu, zwanego wyderkafem [nabydetkoff], czcigodnym panom wikariuszom wieczystym lwowskiego kościoła metropolitalnego oraz ich wspólnocie – za dwieście florenów w monecie polskiej, licząc floren po trzydzieści groszy, już w rzeczywistości i skutecznie od nich odebranych – roczny wieczysty czynsz w wysokości dziesięciu florenów pieniędzy liczby i monety polskiej, licząc trzydzieści groszy na każdy floren, wolny od wszelkiego ciężaru jakiegokolwiek zobowiązania, zabezpieczony na i ze wszystkich dóbr, czynszów, owoców, pożytków, dochodów oraz wszelkich w ogólności naszych wpływów, należących do tejże rzeczypospolitej naszego miasta Lwowa według naszego miejskiego prawa niemieckiego wewnątrz i na zewnątrz naszego miasta Lwowa i stamtąd przypadających, [a mianowicie] każdego roku po pięć florenów na święto świętej Agnieszki i pięć florenów na święto świętego Jana Chrzciciela, tak długo, jak długo owe dwieście florenów będziemy mieli w naszej dyspozycji i użytkowaniu rzeczypospolitej naszego miasta my lub nasi następcy, [zobowiązując się czynsz ten] tymże panom wikariuszom i ich wspólnocie pod cenzurami kościelnymi jakiegokolwiek sędziego duchownego katolickiego, którym siebie i naszych następców jako sprawców poddajemy, wypłacać rzeczywiście i w istocie wydawać bez jakiegokolwiek sprzeciwu, zrzekając się wszelkich środków prawnych i faktycznych, a także broniąc i zastępując rzeczonych naszych wierzycieli własnym naszym kosztem – który to koszt nie może być wliczany w sumę główną i czynsz dziesięciu florenów – we wszelkich nagłych wypadkach i pojedynczych sporach w jakikolwiek sposób i przez kogokolwiek przeciwko tymże panom wikariuszom wszczętych. Z dodaniem wszakże tego warunku, że po spłaceniu dwustu florenów pieniędzy od nich odebranych wraz z [narosłym] czynszem u wspomnianych naszych wierzycieli, wolno będzie nam i naszym następcom rzeczoną sumę czynszu dziesięciu florenów wykupić, gdy nadarzy się nam oraz rzeczypospolitej naszego miasta [Lwowa?] pomyślniejsza okoliczność i lepsza dola; w ten jednak sposób, że skoro tylko zechcemy być wolni od rzeczonego czynszu, będziemy zobowiązani przynajmniej na przestrzeń upływu ośmiu miesięcy następujących po sobie powiadomić panów kanoników kapitulnych i panów wikariuszy, aby sumę dwustu florenów złożyć [?], tak by mogli w porę zatroszczyć się o zakup innego czynszu, za uprzednią jednak wolą i zgodą panów kapitulnych na dokonanie tego przystępującą. Na czego wszystkiego i poszczególnych rzeczy wiarę i lepsze świadectwo pieczęć urzędu naszego rajcostwa została przyciśnięta pod niniejszym [pismem]. Działo się i dano we Lwowie, w miejscu naszego zwykłego urzędowania, w najbliższy poniedziałek po święcie świętego Bartłomieja, roku Pańskiego tysiąc pięćset dwudziestego pierwszego.
[Adnotacja na dole po lewej:] 160[5?] dnia 20 lipca przed [...] panami wikariuszami [...]
[Adnotacja na dole po prawej:] Czynsz ten został uznany i zrewidowany przez pana Tomasza Pirańczyka, doktora świętej teologii, archidiakona lwowskiego, roku Pańskiego 1606.
[Verso:] [Nota regestowa XVI/XVII w.:] Czynsz 10 florenów [...] przez Kapitułę [...] zwany Nabydethkoff [wyderkaf], roku 1521. [Druga nota zatarta] [Etykieta archiwalna:] S. XVI. / L. 7.
NOS PRECONSVL VNACVM CONSVLIbus de scitu et voluntate Seniorum omnium Contuberniorum Mechanicorum ac tocius Communitatis Civitatis Leopolien[sis] Significamus quibus expedit universis harum noticiam habituris Quomodo superveniente in nos et Rempublicam Civitatis nostre Leopolien[sis] pregnanti et ardua necessitate Censum Annuum perpetuum Decem flor[enorum] pec[unie] numeri et monete polonicalium triginta grossos in flor[eno] quemlibet computando Ab omni onere cuiusvis obligacionis liberum In et super Bonis Censibus omnibus fructibus utilitatibus proventibus ac quibuscumque generaliter obvencionibus nostris universis ad ipsam Rempublicam civitatis nostre Leopolien[sis] jn iure nostro Civili almanico intra et extra civitatem nostram Leopolien[sem] spectantibus et provenientibus Honorabilibus dominis Vicarijs perpetuis ecclesie Metropolitane leopolien[sis] et eorum Communitati pro Ducentis florenis in moneta polonicali florenos per triginta grossos computando a se iam cum effectu et realiter receptis Zitulo tamen iuste Reempcionis als [alias] Nabydetkoff vendidimus singulis annis quinque flor[enos] videlicet pro festo Sancte Agnetis et quinque flor[enos] pro festo Sancti Joannis Baptiste quamdiu ipsos Ducentos flor[enos] in nostra disposicione et usufructu Civitatis n[ost]re Reipublice habuerimus vel successores nostri habuerint Ipsis dominis Vicarijs et Communitati eorum sub censuris ecclesiasticis Cuiusvis Judicis spiritualis Catholici quibus nos et successores nostros profactores subicimus solven[dum] realiter et in effectu sine quavis contradictione extraden[dum] Renunctian[tes] quibus remedijs Juris et facti atq[ue] evincendo et intercedendo prefatos creditores nostros sumptibus nostris proprijs Qui non debent in capitale sumam et censum Decem flor[enorum] computari in omnibus emergencijs ac singulis contingentibus quoquomodo et per quempiam ipsis Dominis Vicarijs intentatis Hac tamen condicione adiecta ut solutis Ducentis flor[enis] pec[uni]e a se receptis unacum censu apud prefatos creditores nostros nobis et nostris successoribus prefatum censum Decem flor[enorum] redimere liceat facultate ac pri[mi]tiori fortuna nobis ac Reipublice Civitatis n[ost]re [Leopolien?] accidente Ita tame[n] q[uod] postq[u]am a prefato censu liberi esse voluerimus ad minus ante spacium Decursus octo Mensium se sequenciu[m] Dominis Capitularibus et Dominis Vicarijs Denunciare tenebimur Sumam Ducentoru[m] flor[enorum] respone[re?] nam ut eis de emendo censu tempestive provideant Satu tame[n] voluntate et consensu dominorum Capitularium ad id facien[dum] accedente In quorum omn[ium] et singulorum fidem et melius testimoniu[m] sigillum officij nostri Consulatus presentibus est subimpressum Act[um] et Dat[um] Leopoli in Loco nostre Solite residentie feria secunda post festum Sancti Bartholomei proxima Anno d[omi]ni Mille[simo] qui[n]g[entesi]mo vigesimo p[rim]o [Adnotacja na dole po lewej:] 160[5?] d[ie] 20 Julij coram [...] D[omi]nis Vicarijs [...] [Adnotacja na dole po prawej:] Hic census recognitus revisus est per d[omi]n[u]m P. Thomam Piranczyk S. T. D. Archidiacon[um] Leopoliensem Anno D[omi]ni 1606 [Verso:] [Nota regestowa XVI/XVII w.:] Cens[us] 10 flor[enorum] [...] per Capitulum [...] [alias] Nabydethkoff anno 1521 [Druga nota zatarta] [Etykieta archiwalna:] S. XVI. / L. 7.
[Польською; переклад очікується] Dokument pergaminowy. Na dolnym marginesie zachowany nacięty pasek pergaminowy po pieczęci urzędu radzieckiego miasta Lwowa (sama pieczęć woskowa zaginęła). W tekście użyto polskiego terminu 'als Nabydetkoff' (wyderkaf). Na dokumencie widnieją późniejsze wpisy poświadczające z lat 1605–1606 (m.in. archidiakona lwowskiego Tomasza Pirańczyka).
Повідомити про помилку транскрипції
Наведіть уривок і запропоноване виправлення. Повідомлення стосується цього документа.




