131/1/471 · 131-1-471-001
[Польською; переклад очікується] Potwierdzenie przez Zygmunta II Augusta ugody władz Lwowa z rzeźnikami o handel mięsem
[Польською; переклад очікується] Dokument zatwierdza ugodę zawartą między radą miasta Lwowa a cechem rzeźników, określającą dozwolone okresy i formy wolnego handlu mięsem w celu przeciwdziałania drożyźnie. Reguluje również zasady pobierania opłat targowych na rzecz rzeźników oraz zamku lwowskiego.
Опрацювання за допомогою ШІ. Прочитання слід звіряти з оригіналом.
[Польською; переклад очікується] [recto:]
ZYGMUNT AUGUST, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, pan i dziedzic Rusi, Prus, Mazowsza, Żmudzi etc. Oznajmiamy niniejszym pismem naszym wszystkim, których to dotyczy. Że gdy w roku ubiegłym przybyli do nas mieszczanie lwowscy i w imieniu całej pospólności prosili nas uniżenie, abyśmy raczyli ustanowić w ich mieście wolny targ mięsny w każdym tygodniu, w każdą sobotę, miasto bowiem jest uciemiężone zbytnim ubóstwem/drożyzną mięsa, którą rzeźnicy toż miasto w porozumieniu ze sobą uciskają. Z drugiej zaś strony rzeźnicy, którzy także przybyli w imieniu cechu rzeźników, przedłożyli przywileje i dekrety boskiego rodzica naszego, w których wyraźnie zastrzeżono, aby wolny targ mięsny w mieście Lwowie nie mógł być ustanawiany na czas dłuższy niż od święta świętego Bartłomieja do święta Objawienia Pańskiego, i prosili, aby zachowano ich według tychże dekretów i przywilejów. Wreszcie jednak zgodzili się, aby nawet na każdy dzień w całym roku ogłoszono wolny targ mięsny, byleby miasto przejęło ciężary, które owi rzeźnicy świadczą na rzecz naszego zamku, opłacało czynsz, który oni uiszczają, oraz wypłaciło im zapłatę za jatki. Ponieważ zaś nie mogło dojść w tej sprawie do ugody tutaj przed nami, gdyż ci, którzy zostali wysłani przez radę i pospólność lwowską, wzbraniali się przed nałożeniem tego ciężaru na miasto, odesłaliśmy strony do Lwowa, aby żadna strona się nie sprzeciwiała, lecz albo na tych warunkach zawarły ze sobą ugodę, albo rada lwowska poczyniła w tej sprawie pewne miarkowanie. Jako i zostało uczynione: mianowicie aby od święta świętej Małgorzaty do święta świętego Bartłomieja w każdą sobotę odbywały się wolne targi mięsne, na których wolno by było mięso na sztuki ważyć [?] i sprzedawać. Od święta zaś świętego Bartłomieja aż do święta świętej Agnieszki mięso niech będzie sprzedawane w całości albo podzielone na ćwierci, a nie posiekane na sztuki. Gdy to umiarkowanie zostało nam przedłożone, wydało się nam sprawiedliwe, i z tego powodu na niedawno minionym sejmie koronnym piotrkowskim, za radą naszych doradców, aprobujemy je i zatwierdzamy, tak jak niniejszym pismem naszym aprobujemy i zatwierdzamy. Chcąc i nakazując, aby tego rodzaju wolne targi mięsne w mieście Lwowie, tak jak wyżej napisano, były utrzymywane i przestrzegane. Rajcy zaś tego miasta będą mieli obowiązek czuwać i dbać o to, aby w inne dni samo miasto Lwów nie było obciążane sprzedażą mięsa i przez rzeźników, i aby w tej sprawie, jak i we wszystkich innych sprawach rzeźnicy lwowscy według przepisu przywilejów i dekretów, które posiadają, oraz zwyczaju rzeźników krakowskich zachowywali się po wieczne czasy. A żeby z tego powodu rzeźnicy nie ponieśli żadnej szkody przez to, że ponad czas przepisany w ich przywilejach i dekretach wolny targ mięsny został przedłużony, daliśmy im wszelkie te dochody, jakie zwykło się pobierać od tych, którzy na takich wolnych targach sprzedają mięso. Dochody te sami rzeźnicy będą pobierać i obracać na użytek swój i swego cechu, i to nie dłużej niż od święta świętej Małgorzaty do święta świętego Bartłomieja oraz od święta Objawienia Pańskiego do święta świętej Agnieszki; od święta zaś świętego Bartłomieja do święta Trzech Króli nasz starosta lwowski albo zamek lwowski pobierać będzie owe dochody, tak jak do owego dnia zwykł pobierać. Na czego wiarę i świadectwo do niniejszego pisma naszego rozkazaliśmy przywiesić naszą pieczęć. Dan w Krakowie, w najbliższą środę przed świętem świętego Wawrzyńca Męczennika, Roku Pańskiego tysiąc pięćset pięćdziesiątego, a panowania naszego roku dwudziestego pierwszego.
[Nota kancelaryjna po lewej:]
Samuel Biskup Krakowski / [R. P. Podkanclerzy...] [słabo czytelne]
[Nota relacji po prawej:]
Relacja najprzewielebniejszego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa krakowskiego i kanclerza naszego Królestwa [oraz znak kancelaryjny]
[Verso:]
[XVIII-wieczna tytulatura czerwoną i czarną inkustacją:] Rubryka trzecia, litera C, nr 29 / 3. c 29
[Ręka XVI/XVII w.:] Dekret między miastem a rzeźnikami w sprawie wolnego targu mięsnego
[Inne sygnatury i noty:] K, B, 1550, ar. fasc. 185, 192 fol. 4, okrągły tuszowy stempel archiwalny.
[recto:]
SIGISMVNDVS AVGVSTVS Dei gr[ati]a REX Poloniae, Magnus Dvx Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiaeque etc. dominus et haeres. Significamus praesentibus literis nostris quorum interest vniversis. Quod quum anno superiori venissent ad nos Cives Leopolien[ses] totiusque communitatis nomine supplicassent nobis, vt liberum forum carnium singulis septimanis in Civitate illorum singulis diebus sabbati instituere dignaremur, gravatam enim esse Civitatem nimia carnium caritate qua Lanij Civitatem ipsam ex composito premunt. Contra vero Lanij, qui et ipsi venerunt nomine societatis laniorum, exhibebant privilegia et decreta divi parentis nostri, quibus diserte cautum est, ne longiori tempore liberum forum carnium in Civitate Leopolien[si] institui possit, quam a festo Divi Bartholomei ad festum Epiphaniarum, ac petebant quidem vt secundum ea ipsa decreta et privilegia conservarentur. Ad extremum tamen assensi sunt vt etiam omni die toto anno liberum forum carnium indicatur, dum modo Civitas onera quae ipsi Lanij Arci nostrae praestant subiret et Censum quem illi dependunt solvere ac precium macellorum illis dissolvere. De quo cum hic coram nobis transigi non posset, quod ij qui a consulatu et communitate Leopolien[si] missi erant inhaererent onus hoc civitati imponere. Remisimus partes Leopolim, ne vtra parte repugnante vt aut istis conditionibus secum transigerent, aut aliquam moderationem Consulatus Leopolien[sis] in ea re faceret, quemadmodum facta est, vt scilicet a festo sanctae Margarethae ad festum sancti Bartholomei singulis diebus Sabbati libera carnium fora habeantur, in quibus carnes frustratim meieli [?] et vendi possent. A festo vero sancti Bartholomei vsque ad festum Sanctae Agnetis Carnes aut integrae, aut in quartas dissectae non aut[em] in frustra concise vendantur. Quae quidem moderatio cum ad nos perlata esse[t], aequa nobis visa est, ac eam obrem in proxime praeterito Conventu Regni Piotrkovien[si] ex Consiliariorum nostrorum sententia, eam approbamus et confirmamus, ita vt hisce literis n[ost]ris approbamus et confirmamus. Volentes ac mandantes vt eiusmodi libera fora carnium in Civitate Leopoliense ita vt superius scriptum est, habeantur ac observentur. Consules autem Civitatis ipsius intendere et providere debebunt, ne aliis diebus Civitas ipsa Leopolien[sis] venditione carnium et Lanijs gravetur, vtiq[ue] in ea re ac in aliis omnibus rebus Lanij Leopolien[ses] secundum prescriptum privilegiorum ac decretorum quae habent ac consuetudinem Laniorum Cracoviensium sese gerant temporibus perpetuis. Et ne ex ea re detrimentum Lanij aliquod capiant, quod vltra prescriptum tempus privilegiis et decretis eorum liberum forum carnium prorogatum sit, Dedimus eis eos omnes redditus, qui ab ijs percipi consueverunt, qui carnes in eiusmodi foris liberis vendunt. Quos quidem redditus Lanij ipsi percipient, et in vsus suos societatisque suae convertent, itaque non diutius quam a festo Sanctae Margarethae ad festum Sancti Bartholomei et a festo Epiphaniarum ad festum Sanctae Agnetis, a festo autem sancti Bartholomei ad festum Trium Regum Capitaneus noster Leopolien[sis] aut Arcem Leopoliensem redditus eos ipsos percipiet, quemadmodum ad eam diem percipere consuevit. In cuius rei fidem et testimonium praesentibus literis nostris, Sigillum nostrum appendi iussimus. Dat[um] Cracoviae feria quarta ante festum sancti Laurentii Martyris proxima, Anno domini Millesimo Quingentesimo Quinquagesimo, Regni vero nostri anno vigesimo primo.
[Nota kancelaryjna po lewej:]
Samuel Ep[iscopus] Crac[oviensis] / [R. P. Cancell...] [słabo czytelne]
[Nota relacji po prawej:]
Relatio reverendissimi in Christo patris, domini Samuelis Maczieiowsky Episcopi Cracovien[sis] et Regni nostri Cancellarii [oraz znak kancelaryjny]
[Verso:]
[XVIII-wieczna tytulatura czerwoną i czarną inkustacją:] Rubrica Tertia Litt[era] C Nro 29no / 3. c 29no
[Ręka XVI/XVII w.:] Decretum inter Civitatem ac Lanios pro libero foro carnium
[Inne sygnatury i noty:] K, B, 1550, ar. fasc. 185, 192 fol. 4, okrągły tuszowy stempel archiwalny.
[Польською; переклад очікується] Dokument pergaminowy w dobrym stanie zachowania. Zachowana pieczęć koronna Zygmunta II Augusta z czerwonego wosku w misce z naturalnego wosku, zawieszona na pasku pergaminowym (przewleczonym przez plisę).
Повідомити про помилку транскрипції
Наведіть уривок і запропоноване виправлення. Повідомлення стосується цього документа.





