[Польською; переклад очікується] Przywilej króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego potwierdzający statut cechu słodowników, piwowarów i miodowarów Lwowa

[Польською; переклад очікується] [s. 1 / k. 1r:] MICHAŁ, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, wołyński, kijowski, smoleński, siewierski i czernihowski. Oznajmiamy niniejszym pismem naszym wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy: Przedłożono przed Nami dokument pergaminowy, podpisany ręką Najjaśniejszego Jana Kazimierza, króla, Poprzednika Naszego, i umocniony wiszącą pieczęcią Kancelarii Większej Koronnej, zawierający w sobie potwierdzenie artykułów Bractwa Słodowników Lwowskich, cały, nienaruszony, zdrowy i wolny od wszelkiego podejrzenia oraz wady. I zaniesiono do Nas pokorną prośbę, abyśmy raczyli go pod powagą królewską aprobować, zatwierdzić i ratyfikować. Tego to dokumentu osnowa, słowo w słowo w wiernym odpisie zawarta, jest następująca: Jan Kazimierz, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Oznajmiamy niniejszym pismem naszym wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy: Okazano Nam dokument pergaminowy, podpisany ręką Najjaśniejszego, niegdyś świętej pamięci Władysława IV, króla Polski, Brata Naszego Najmilszego, i umocniony wiszącą pieczęcią Kancelarii Mniejszej, cały, nienaruszony, zdrowy i wolny od wszelkiego podejrzenia, zawierający w sobie potwierdzenie [artykułów] Piwowarów Lwowskich. I zaniesiono do Nas prośbę, abyśmy raczyli go powagą królewską aprobować, zatwierdzić i ratyfikować. Tego to dokumentu treść jest następująca: Władysław IV, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Oznajmiamy niniejszym pismem Naszym wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy: Okazano Nam w imieniu i ze strony burmistrzów i całej wspólnoty Miasta Naszego Lwowa niżej wpisany dokument, umocniony pieczęcią większą tegoż miasta, zawierający w sobie artykuły czyli porządek piwowarów, prosząc Nas pokornie, abyśmy raczyli go powagą Naszą Królewską aprobować i zatwierdzić. Którego osnowa jest następująca: Rajcy Miasta Lwowa. Wszem wobec i każdemu z osobna, komukolwiek wiedzieć należy, czynimy wiadomo: Iż my, z powinności naszej urzędowej przestrzegając dobrego porządku w rzemiosłach i cechach, przez które pomnaża się chwała Pańska, a miasta biorą swą ozdobę – jako że dusza w żywym ciele, tak porządek między pospolitym ludem przynosi zachowanie społeczności oraz wydaje należyte sprawy i skutki – mając także przed oczyma prośbę i potrzebę wniesioną do nas przez uczciwych mieszczan rzemiosł słodowniczego, piwowarskiego i miodowarskiego, będących w jednym cechu; pilnie zważywszy, jak oni utraciwszy wskutek nieszczęśliwego pożaru, który spadł na miasto w roku Pańskim 1565, dany sobie od nas i potwierdzony przez świętej pamięci królów polskich przywilej na cechy, dawnym zwyczajem swój cech i niezmieszany porządek do tego czasu tak w kościele Bożym, jak i w mieście, a także przypisaną do cechu przez miasto armatę według możności swej opatrywali. Chcąc utrzymać taki porządek między sobą, prowadzili sprawy wedle podań swoich przodków, jedne spory w cechu uciszając, inne zaś, wnoszone do nas przez kontrowersje i apelacje, miarkując; a nie mogąc wraz ze zmianą lat i czasów oraz z nastaniem większej liczby braci w cechu wspomnianych rzemiosł bez spisanych porządków cechu spraw ostatecznie i gruntownie rozstrzygać – podali nam wspomnianych rzemiosł mistrzowie, z imion i nazwisk swoich niżej mianowani, spisane na piśmie artykuły i porządki, według których mogliby ład swego cechu zachowywać i według nich z następującymi po sobie mistrzami oraz czeladzią swoich rzemiosł tak w cechu, jak i w mieście postępować, prosząc, abyśmy powagą urzędu naszego i władzą one potwierdzili i przez przywilej nasz nadali im moc i powagę według prawa pospolitego i przywilejów miasta Lwowa. Które to artykuły i porządki są następujące: Pierwszy. Najprzód mistrzowie mają mieć jedną wspólną [gospodę] w mieście, w której co cztery niedziele mają odbywać schadzkę i chować skrzynkę z należącymi regestrami oraz z pieniędzmi zebranymi podczas schadzki. Każda schadzka ma być zagajona według zwyczaju wesołego i przystojnego, przy czym sprawy cechowe spokojnie, porządnie i godnie odprawiać się mają. Na którą to schadzkę gdyby ktoś nie przyszedł o zwyczajnej godzinie albo nie usprawiedliwił się, iż jest w posłudze cechu, wtedy winien zamilknąć; a jeśli czeladnik przyszedłby wpierw [...] zbytnio na schadzce, z miasta nie [wnosić] broni, miecza pod karą kamienia, a [innej broni] pod karą półkamienia wosku, przychodząc i zasiadając w cechu. Wtóry. Obieranie cechmistrzów ma się odprawiać co rok przy elekcji urzędów miejskich w zupełności przez wszystkich braci wszystkich rzemiosł, [s. 2 / k. 1v:] do których co rok na nowo ma być wybranych dwóch słodowników, dwóch piwowarów i dwóch miodowarów za wiedzą miasta. I ci przy schadzkach mają mieć moc do sprawowania porządków należących do cechu; a gdyby dwaj bracia użalili się do sądu z dawnych spraw, mają sprawę rozsądzić. Mają także czeladź obronić, a bracia urzędnicy mają trzymać stronę prawych starszych, aby jeden drugiemu pracy nie podrabiał, lecz tylko według regestru cechowego, jak kto do cechu przystąpił, pod karą przez cech ustanowioną według swego porządku podpadać będą. Trzeci. Aby zmarli bracia mieli pociechę i pomoc dla dusz swoich, mają przy którymkolwiek kościele ołtarz i kapłana utrzymywać i w każde Suche Dni mszę za dusze zmarłych braci i sióstr odprawiać, podczas której po Ewangelii kapłan ma wymieniać zmarłe dusze z regestru. Na takie nabożeństwa żałobne zarówno mistrzowie, jak i czeladź powinni przybywać i na ofiarę chodzić. Tenże porządek na pogrzebach zmarłego mistrza albo siostry, a także czeladzi, i na rocznicach mają zachowywać. Także po elekcji urzędów miejskich mają odprawiać mszę śpiewaną o Duchu Świętym z organami i mieć ochędożne naczynia należące do ołtarza. Jeśliby kto na takich mszach bez ważnej przyczyny nie był i powinności swej zadość nie uczynił, mistrz będzie ukarany funtem, a czeladnik półfuntem wosku. Czwarty. O zbroję braterską i składkę cechową: armatę, prochy, kule, różne oręża, wszelką siekierę, zarzewie w ratuszu oraz woźnice do obrony miasta i wszelkie należne rynsztunki bez czekania na rozkazanie urzędowe powinni z własnych dostatków należycie opatrywać. Piąty. Czeladnik lub sługa, którykolwiek przyjmuje chłopca do nauki rzemiosła, powinien go przedstawić przed cechmistrzem, a po wyuczeniu dwóch niedziel na próbę ma przyjść do gospody na schadzkę braterską, wpisać go do regestru i przy wpisie oddać do skrzynki braterskiej złotego pieniędzy; a po wyzwoleniu na czeladnika ma oddać do skrzynki piwo zupełnej warzy albo raczej z butelką infuzji dwa złote. Szósty. Żaden mistrz z wymienionych rzemiosł nie może być cudzoziemskim kramarzem wpisanym w rejestrze towarzyszy, ani nie ma zachowywać porządków żydowskich, ani warzyć miodu z dawnego zaboru, ani z czymkolwiek niegodnym odprawiać rzemiosła pod karą półkamienia wosku. A jeśliby chciał przyjąć kogoś do roboty z dobrej woli, ma go u któregoś z mistrzów w cechu opowiedzieć, pierwej przedłożyć świadectwo o zachowaniu ordynacji, wpisie i wyzwoleniu, a towarzysz taki powinien wpisać się do rejestru rycerskiego i dać dwa złote pieniędzy. Siódmy. Którykolwiek z innowierców chciałby wstąpić na mistrza i za mistrza w rzemiośle swoim i w cechu być uznany, nie ma czynić nieporządku między braćmi przez [...] artykuły i czeladź, lecz okazać świadectwa od ludzi godnych lub postawić za sobą poręczenie braci pod karą dwóch kamieni wosku, a od wpisu zapłacić 10 złotych [...] i zająć miejsce wyznaczone przez cechmistrza w cechu. Ósmy. Który słodownik nowo przyjęty według wyżej opisanego porządku zostanie uznany za mistrza między braćmi, po odprawieniu poczęstunku: nowy mistrz słodowniczy ma dać półmiodu, nowy mistrz piwowar [półmiodu i] szablę, a nowy miodowar ćwierć miodu lodowego i puchar na wagę cechową, a z osobna każdy po piętnaście złotych do skrzynki na potrzeby cechowe z posłuszeństwem od wyuczonego wyzwolenia oddać powinien. Dziewiąty. Żaden mistrz nie może podejmować się dwóch robót w dwóch gospodarstwach ani podrabiać, lecz tylko jedno rzemiosło prowadzić. Wszyscy miodami mają się dzielić; słodownicy nie mają robić słodów gorzałczanych, piwowarzy nie mogą piw na rynkach dzielić na połowy, a słodownicy mają wyrabiać po dziesięć półbełczat; w kunszcie nie mają sprzedawać inaczej, jak tylko swoje, aż po nieszporach i to z opowiedzeniem się urzędowi pod winą kamienia wosku na potrzeby cechowe. Dziesiąty. Żaden z mistrzów wymienionych rzemiosł nie ma nachodzić roboty drugiego i jej niszczyć, ani też jeden drugiego ganić pod karą półkamienia wosku. Piwowarzy mają pilnować robienia piwa, a miodowarzy miodów. Dla zaspokojenia potrzeb miasta, a także na święta wielkanocne, doroczne święta i na jarmark na św. Agnieszkę, przed każdym świętem wolno będzie piwowarom odrobić czterdzieści warów, a miodowarom dwanaście. Jedenasty. Schodząc się na schadzki do gospody cechowej, mistrzowie i czeladź powinni dawać do skrzynki: mistrzowie po półtora grosza, a czeladź po groszu na każde Suche Dni; [...] po dwa grosze za wszelkie uchybienia tak mistrzowie, jak i czeladź mają dać. Za występki i przewinienia przeciwko braterstwu karanie nałożone przez starszych cechowych [...] winien ponieść; jeśli zaś nakażą na nim więzienie, ma [...] i w ratuszu karę odsiedzieć. Dwunasty. Jeśliby który z tych rzemieślników [...] zmarł, tedy dla ratunku duszy przy nabożeństwie żałobnym [...] [s. 3 / k. 2r:] ma się wpisać do rejestru, przy wpisie dając dwanaście groszy, a w każde Suche Dni po dwa grosze do skrzynki braterskiej dawać powinien; cech zaś z orszakiem braci przybędzie na pogrzeb, skoro dadzą znać, i kapłanowi poleci modlić się do Pana Boga za tę zmarłą duszę. Które to artykuły wyżej mianowani: uczciwy Walenty Clima, Grzegorz Chmielewski, Jan Jarmarkowicz rzemiosła słodowniczego; Stanisław Niedbała, Jan Kret, Jędrzej Niedbałka, Adam Przybyłko, Jan z Garbarni, Jan Dochewicz, Jan Farkowicz, Jan Koszerowic, Jakub z Brzozowy, Jakub Jurobina, Symon z Nowego Miasta, Wojciech Regulski, Mikołaj Gaidkowicz, Wojciech z Dziewięciorów, Jakub Piątka rzemiosła piwowarskiego; Wojciech Litwinowski, Bartosz ze Lwowa, Jan Kupczowic, Wojciech Buczek, Jan Korzyński, Jan Zembowski rzemiosła miodowarskiego, jako tego cechu fundatorzy, wszyscy i każdy z osobna przez nich podane i przed tym kompletnym urzędem naszym odczytane, prosili i żądali, aby zostały wyniesione do mocy praw i przywilejów tego miasta. My tedy, wymienieni rajcy lwowscy, chcąc, aby parający się tymi rzemiosłami w tym mieście i na przedmieściach wszyscy pospołu przy tym mieście wedle wyżej opisanych artykułów w pokoju mieszkali, jako przystoi braciom miasta cechowego, i sprawowali się za przykładem innych, usuwając dawne zaniedbania i nieporządki; najprzód ku czci i chwale Pana Boga Wszechmogącego, a potem ku ozdobie i obronie tego miasta, wezwawszy na pomoc Boga i Jego Imienia Świętego, przychylając się do praw i przywilejów, które Najjaśniejsi Królowie Ichmość Polscy nam i temu sławnemu miastu łaskawie nadać i potwierdzić raczyli – te cechy i bractwo tych cechów ustanawiamy i fundujemy. Jakoż powagą urzędu naszego i praw miejskich zakładamy i fundujemy niniejszym listem naszym, potwierdzając i wieczystą moc nadając artykułom, zwyczajom i porządkom wyżej w przywileju opisanym, zachowując jednak sobie i potomnym sukcesorom naszym według czasów i potrzeb moc i władzę wyjaśniania, umniejszania lub zmieniania powyższych artykułów, stosownie do praktyki innych cechów i prawa pospolitego. Na co dla lepszej wiary i pewności pieczęć urzędu naszego przycisnąć rozkazaliśmy. Działo się we Lwowie dnia dwunastego sierpnia roku tysiącznego sześćsetnego dwudziestego siódmego. My przeto, wspomniany król Władysław, przychylając się łaskawie do prośby rajców całego Miasta Naszego Lwowa, wpisany powyżej dokument we wszystkich jego punktach i klauzulach, o ile są zgodne z prawem i zwyczajem, aprobujemy, ratyfikujemy i potwierdzamy, stanowiąc, że ma on mieć wieczną moc i powagę [...]. Na czego wiarę niniejsze pismo ręką Naszą podpisaliśmy i pieczęcią Mniejszej Kancelarii Naszej umocnić rozkazaliśmy. Dan w Krakowie, dnia 24 miesiąca kwietnia, Roku Pańskiego 1633, panowania Naszego w Polsce I, a w Szwecji I roku. Który to dokument Najjaśniejszego niegdyś króla Władysława, Brata Naszego Najmilszego, gdy został Nam przedłożony [...], My, Jan Kazimierz, król [...], przychylając się łaskawie, przepisany dokument we wszystkich punktach, klauzulach i artykułach, o ile nie sprzeciwiają się prawu pospolitemu i są w użyciu, aprobujemy i potwierdzamy, stanowiąc, że ma on mieć wieczną moc i powagę. Na czego wiarę niniejsze pismo, ręką Naszą podpisane, pieczęcią koronną umocnić rozkazaliśmy. Dan we Lwowie, dnia 10 miesiąca września, Roku Pańskiego 1650, panowania Naszego w Polsce II, a w Szwecji II roku. Który to dokument Najjaśniejszego niegdyś króla Jana Kazimierza, Poprzednika Naszego, gdy został Nam przedłożony w imieniu całej społeczności [piwowarów] miasta Lwowa przez [...] i zaniesiono do Nas prośbę, łaskawie potwierdzamy i ratyfikujemy, stanowiąc, że ma mieć należytą moc i trwałość. Na czego wiarę niniejsze pismo, ręką Naszą podpisane, pieczęcią koronną umocnić rozkazaliśmy. Dan [...] dnia 13 miesiąca października, Roku Pańskiego 1671, panowania Naszego roku III. Michał, król [podpis autograficzny] [Po prawej:] Potwierdzenie artykułów porządku Bractwa Piwowarów Lwowskich. [Poniżej:] Stanisław Kazimierz [...], Regent Kancelarii Koronnej. [k. 2v / s. 4:] Miodowarze Nr 726 [przekreślone] Nr 711 / do wiązki Chr. not. / 1751 Nr 714 [Owalny stempel archiwalny:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [k. 5 - pieczęć:] [Puszka metalowa na sznurze jedwabnym czerwonym, wewnątrz resztki wosku/laku pieczęci koronnej]

[s. 1 / k. 1r:] MICHAEL Dei Gratia REX Poloniæ, Magnus Dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ, Samogitiæ, Livoniæ, Volhyniæ, Kioviæ, Smolensciæ, Severiæ, Czerniechoviæq[ue]. Significamus præsentibus lit[er]is n[ost]ris quor[um] interest universis & singulis. Reproductas coram Nobis esse Literas Pergameneas manu Serenissimi Joannis Casimiri Regis Antecessoris Nostri subscriptas, sigilloq[ue] penuli Maioris Cancellariæ Regni communitas, Confirmatio[n]em Articulorum Fraternitatis Brasiatorum Leopolien[sium] in se continen[tes], sanas, salvas, illæsas omniq[ue] suspitionis et vitii nota carentes. Supplicatumq[ue] Nobis in easdem Authentico sub Regio approbare, confirmare, & ratificare dignaremur. Quarum quidem Literarum tenor de verbo ad verbum fideli descriptione continetur & est talis. Ioannes Casimirus Dei gratia Rex Poloniæ, Magnus Dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ, Samogitiæ, Livoniæ, Smolensciæ, Severiæ, Czernichoviæq[ue] nec non Suecorum, Gottorum, Vandalorumq[ue] Hæreditarius Rex. Significamus præsentibus lit[er]is n[ost]ris quorum interest universis & singulis. Exhibitas Nobis esse l[ite]ras Pergameneas manu Serenissimi olim Divæ Memoriæ Vladislai Quarti Regis Poloniæ Fratris N[ost]ri Charissimi subscriptas, sigilloq[ue] pensili Minoris Cancellariæ communitas, sanas, salvas, illæsas, omniq[ue] suspicione carentes, continen[tes] in se Confirmationem Braxatorum Leopolien[sium]. Supplicatumq[ue] est Nobis ut easdem Authoritate Regia approbare, confirmare, & ratificare dignaremur. Quarum quidem l[ite]rarum tenor is est qui sequitur: Vladislaus IV Dei gratia Rex Poloniæ, Magnus Dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ, Samogitiæ, Livoniæ, Smolensciæ, Severiæ, Czerniechoviæq[ue], nec non Suecorum, Gottorum, Vandalorumq[ue] Hæreditarius Rex. Significamus præsentibus Literis N[ost]ris quorum interest universis & singulis. Exhibitas Nobis esse nomine & ex parte C[on]sulum totiusq[ue] Communitatis Civitatis N[ost]ræ Leopolien[sis] Literas infrascriptas Sigillo Maioritatis ejusdem Civitatis communitas, in se articulos seu ordinem Braxatorum continente[m], supplicatumq[ue] Nobis ut easdem authoritate N[ost]ra Regia approbare & confirmare dignaremur. Quarum tenor is est qui sequitur: Rayce Miasta Lwowa. Wszem wobec y zosobna kazdemu komukolwiek wiedzieć nalez[y] wiadomość czyniemy. Iż my z powinnosci Naszey urzędowey dobrego porządku w Rzemiosłach y Cechach, ktoremi sie Chwała Panska pomnaża, Miasta ozdobę swoią biorą przestrzegaiąc, a iako dusza w żywym ciele tak rząd między Pospolitym ludem wiedzącym zgromadzeniu zachowanie przynosi, y porządne Sprawy y skutki wydawa. Przed oczyma maiąc takze prośbę y potrzebę przez Uććiwe Mieszcze Słodowniczego, Piwowarskiego, y Miodowarskiego rzemiosł w iednym Cechu będących do nas wniesioną, pilnie uwaźaiąc iako oni Przywiley od nas na Cechy sobie dany a od S. Pamięci Krola J[eg]o M[oś]ci Polskich potwierdzony od Roku Panskiego 1565 przez ogien nieszczesnym przypadkiem na Miasto przypadły utraciwszy zwyczaiem [odda]wnym Cechu swoy y niezmiesza porządek, do tego czasu tak w kosciele le Bozym iako y w Miescie, więc do Cechu od Miasta przyłączoną Armatą wedlug pismozenia swego opatrywali. Porządek między sobą y chcąc taki wnieść przez podania Przodkow swoich prowadzili, y iedne sprawę w Cechu uspokajaiąc, drugie przez contrwersyą y appellacyą do nas za-władane miarkowali, a niemogąc za odmianą lat y czasow więc za nastąpieniem większey liczby Brackiey w Cechu pomienionych rzemiosł będących bez przepisanych porządkow Cechu ostatecznie y gruntownie sprawować; poda nam pomienionych rzemiosł Mistrzowie z imion y nazwisk swoich niżey mianowane Artykuły y porządki na pismie spisane, według ktorych porządki Cechy swoiey zachować, według nich z następuiącemi Mistrzami y czeladzią swoich rzemiosł tak w Cechu swoy iako y na mieyscu prowadzicby mogli, prosząc abychmy powagą Urzędu Naszego y władzą one potwierdzili, y przez Przywiley Nasz onym moc y powagę według Prawa pospolitego y Przywilejow Miasta Lwowa przydali, ktore to Artykuły y porządki są takowe: Pier-wszy. Naprzod tak Mistrzowie maiący iedną wspolną mieć w Mieście maią, w ktorey we cztery Niedziele schadzkę miewać, Skrzynkę z Regestrami należącemi y z pieniędzmi przez Schadzkę zebranemi chowac będą. Schadzka każda ma bydź zagaiona według zwyczaiu wesołego y zachowaiącego się, przy ktorey Sprawy Cechowe spokoynie, porządnie, y przystoynie odprawowac sie maią, na ktorą gdyby kto nie przyszedł o godzenie yście zwyczayną albo nie opowiedział, iż za obiednaniem Cechu, tedy woli Milczenie oraz, a iesli Czeladnik wpierwby przyszedł [...] zbytnio w schadzce podan z Miasta ani Kłasiek z bronią, Mieczem pod Kamieniem a Pładek pod pułkamienia Wosku przychodząc y zasiadając w Cechu. Wtory. Obieranie Fechmistrzow co rok przy Elekcyey Urzędow Mieyskich wzupełniey przez od wszystkich Braci wszytkich rzemiosł [s. 2 / k. 1v:] odprawować sie ma, do ktorych co rok nowo obranych dwu Słodownikow, dwoie Piwowarzy, y dway Miodowarowie za Stałey Miasta wybrani bydź maią, y ci przy Schadzkach w odprawowaniu moc do porządku Cechowey należących porządek bądz dwoch Braci ktorzyby od innych użalili do S[ądu] z dawnych rzecy mowę y sprawę odgranowali, maią czeladz także obronic przy tych urzędnicy Bracia od prawych starszych trzymać, w dwoie dawnych przy tem aby ieden drugiego nie podrabiał tylko według Regestru Cechowego iako kto do Cechu przystał pod winą od Cechu wynalezioną karę według porządku swego zapadać będą. Trzeci. Aby Bracia zmarli pociechę dusz swoich y pomoc mieli przy ktorymkolwiek kosciele Ołtarz y kapłana mieć na każde Suche dni Mszą za Bracią y Siostry swoich zmarłych dusz odprawować, przy ktorych po Ewangeliey kapłan z Regestru zmarłych dusz wymieniać, a na takowych Załozinach tak Mistrzowie iako y czeladź bywać na ofiarę chodzić powinni będą. Tenże porządek na pogrzebach zmarłych Mistrza albo y Siostry takze y czeladzi y na Rocznicach zachowywać maią. Także po Elekcyey Urzędow Mieyskich w Półmiernie Mszą o Swiętym Duchu spiewaną z Organy obrok odprawować y ochędorzney do Ołtarza przynalezące mieć powinni będą. Kiedy na takowych Mszach mimo służącą pieczętne nie był, w powinności rzecy dosyc nie uczynił, tedy Mistrz funtem a czeladz pułfuntem Wosku karani będą. Czwarty. Zbroia Braterska y Składki Cechowey, w Cechu w Armatę, Prochy, kule, rożne oręża, iakoż wszelaką Siekierę, w Ratuszu Zarzewię, y woznice do obrony tak Miasta iako y Zduszną nogą nalezace dostatki także wyzwierzą przyzwoitą doręczoną nieczekaiąc rozkazania Urzędowego opatrować będą powinni. Piąty. Czeladnik sługa ktorzsykolwiek wemięsła do rzemiosła przyimuię Chłopca, powinien go przed Fechmistrzem opowiedzieć a po wyuczeniu dwoch Niedziel ochotności po ma do Gospody przyiść, schadzce Brackiey nawięc mieysce do Regestru wpisać przy wpisaniu do Skrzynki Brackiey złoty pieniędzy oddać, a po wyzwoleniu piwo zupełney stęzy, albo raczey z butelką Infuzyey do Skrzynki Złotych dwa oddać ma. Szosty. Żaden Mistrz z rzemiesł pomienionych Cudzoziemski kramarz w Regestrze Towarzyszow wpisany nie był, ani porządkow Zydowskich zachowywał, albo miodu warzył zaboru dawne ani z czym odprawował niepowinien będzie pod winą pułkamienia Wosku, a iesliby chciał do roboty z sobą acz cny wolę mieć u ktorego Mistrzow w Cechu opowiedzieć pierw ordynacyi zachowaniu się, wpisaniu się y wyzwoleniu świadectwo y wywod dać, a Towarzysz tez takowy do Regestru Rycerskiego wpisać się y złota dwa pieniędzy dac powinien będzie. Siodmy. Ktoryby z Innowiercow za Mistrza wporządek inszych Miejscach chciał wstępowac a za Mistrza w Rzemiosle swoim, y w Cechu mian[y] bydź, takim ma żadnemi ludzmi nateraznieyszemi albo tez y yeducznemi Artykułami y Czeladzią do zupełney Cechy ordynacyi o porządek między Bratami czynić nie od wodzenia y synuacya, albo też y swiadectwa ludzie godnych pokazać, albo tez sobie postawić Bracim cłeka uczynić Cechu winę [...] na mieysce miec powinien pod dwiema kamieniami wosku, a od wpisu zapłacicby złotych 10, a gorszy wiek oddawać, a mieyscow ktorzy maią Cechmistrza naznaczą w Cechu wziąć y osieść. Osmy. Ktory Słodownik nowo przyiął sie wyż opisanym będzie isto za Mistrza między Bracią przyięty, po odprawowaniu tak wesołego Nowi Mistrz Słodowniczego Półmieda, a zaś Mistrz nowy, Piwowar tegoż, Szabla, nowo Miodowarzkiego ćwierć Lodowney y Pochanicę na Waszę Cechową, a zosobna każdy złotych po złotych Pietnascie do Skrzinki na porządki Cechowe z posłuszenstwem od wyuczonego wyzwolenia powinni będą oddać. Dziewiąty. Żaden Mistrz dwoch robót w dwoch gospodarzstwie podeymować się, ani nadrabiać nie moze tylko iedne, wszyscy miodami maią się podzielać, Słodownicy nie maią robic Słodow gorzałczanych y Piw Piwowarzy na rynkach połowic, a Słodowiczy po dziesięc pułbełczat wyrabiać maią, w kunszcie przedawać nie maią jedno swoich aż po Nieszporze y to z opowiedzeniem sie Urzędowi pod winą kamienia Wosku na potrzeby Cechowe. Dziesiąty. Żaden z pomienionych rzemiosł mistrz ieden na drugiego robot nachodzić y niweczyć, także ieden drugiego ganić nie ma, pod winą pułkamienia Wosku. Piwowary robienia piw, miodowarzy miodow pilnować maią, a dla win każdego potrzeby Miasta także na Święta Wielkanocne, Swiąteczne, y dla Jarmarku na S. Agnieszki przed kazdym wpisaniem Swiętem Piwowarowie Warow czterdzieści, a Miodowarowie dwanascie wolno odrabiać będzie. Iedenasty. Schadzaiąc sie Mistrzowie y Czeladz w Schadzki do Gospody Cechowey powinni będą do Skrzinki dawać po pułtora groszu Mistrzowie, a Czeladz po groszu według porządku Suchego; [...] po groszy dwa za wyciepnienie wszelakie tak Mistrzowie iako y Czeladz maią dać. [...] przestępstwa prowinienia y opatrzenia Braterskiego, na ktore karanie sprowadzone od Starszych Cechowych [...] bedzie zdał bedzie od Braci w karaniu ułożydw[...] bedzie mu wolno [...] nie był Cechu na niego wynalezienie ma ponieść, iesli więzienie na nim nakazą ma [...] y w Ratuszu odpocząć. Dwanasty. Jesliby kto corocz tych urzędników w rzemiosłach pomienionych [...] ostatek ciała pobył tako dla poratowania Dusznego przy Załozinach [...] [s. 3 / k. 2r:] tedy sie ma wpisac do Regestru przy wpisowaniu groszy dwanascie, a co Suchedni po groszy dwoch do Braterskiey Skrzynki dawać powinien bedzie, a Cech z wystawą Bracią na pogrzeb ody też dadzą wiadomosc przybędą y Kapłanowi Pana Boga prosić za zmarłą onę Duszę zleci. Ktorzy to Artykuły wyzey pomienione Uczćiwy Walenty Clima, Grzegorz Chmielewski, Jan Jarmarkowicz Rzemiosła Słodowniczego, Stanisław Niedbała, Jan Kret, Jędrzey Niedbałka, Adam Przybyłko, Jan z Garbarni, Jan Dochewicz, Jan Farkowicz, Jan Koszerowic, Jakub z Brzozowy, Jakub Jurobina, Symon z Nowego Miasta, Woyciech Regulski, Mikołay Gaidkowicz, Woyciech z Dziewięćciorow, Jakub Piątka Rzemiosła Piwowarskiego, Woyciech Litwinowski, Bartorz z Lwowa, Jan Kupczowic, Woyciech Buczek, Jan Korzynski, Jan Zembowski Rzemiosła Miodowarskiego, iako tego Cechu fundatorowie wszyscy y kazdy zosobna przez nich podane a przed tem Zupełnym Urzędem Naszym czytane, do mocy praw y Przywilejow Miasta tego były in ob nos uniesione prosili y żądali. My tedy pomienieni Raycy Lwowscy chcąc aby pomienionych rzemiosł w mieście temze y przedmieszczan y rzemiesłami swymi bawiący się, wszyscy wobec przy tym mieście za wyzey opisanemi Artykułami uspokoiwszy mieszkali, iako słuszna Bracia Miasta Cechowego, y wspolniki przykładami inszych tochno sprawowali, y to więc nad dobrą zantedbałę y zapamiętane nieporządki nowe sprawili. Naprzod ku czci y chwale Pana Boga wszechmogącego, a potym ku ozdobiey Miasta tego, ozdobę y obronie, Pana Boga y Imienia Jego Swiętego na pomoc wezwawszy przychylaiąc sie do Praw y Przywilejow ktore Najiasnieysi Krolowie Ich Msc Polscy nam y Miastu temu sławney łaskawie nadać y one potwierdzić raczyli, te Cechy y Bractwo tych Cechow lepij y fundowali. Jakosz władzą Urzędu naszego, y Praw Mieyskich zakładamy y funduiemy ninieyszym Listem Naszym potwierdzaiąc y w moc wieczną wpisuiąc Artykuły zyczaię y porządki tak wyż Przywileiu mianowane y opisane iako tez y potrzebne może od nich innych nienaznaczonych obyczaiem zachowane, we wszytkim zachowuiąc jednak sobie y potomnym Successorom naszym według czasow, potrzeb y odmiany moc y władzą Artykułow wywyż opisanych z wytynienia, umnieyszenia, odmienienia według zawarcia w wszytkich innych Cechach zachowuiących się y według opisania Praw pospolitego. Na co dla lepszey wiary y pewnosci Pieczęć Urzędu naszego wycisnąć rozkazalismy. Działo sie we Lwowie Dnia Dwunastego Sierpnia Roku Tysiącznego Szesćsetnego Dwudziestego Siódmego. Nos itaq[ue] præfatus Vladislaus Rex Supplicationi C[on]sulum totius Civitatis N[ost]ræ Leopoliensis benigne annuen[tes] præinsertas Literas in omnibus eorum punctis, clausulis, quantum de jure sunt et usu eorum habentur, approbamus, ratificamus & confirmamus. Decernen[tes] easdem vim et robur perpetuum obtinere debere, ne quispiam eorum qui præscribuntur, quam qui multatum coquendi Braxatorum artem ac simultaneos exercuerint, ex debito nec q[uo]visciam imbuerit [...] decrevimus. In cujus rei fidem præsentes manu N[ost]ra subscripsimus, Sigilloq[ue] Minoris Cancellariæ N[ost]ræ communiri mandavimus. Dat' Cracoviæ die XXIV Mensis Aprilis, Anno Domini MDCXXXIII, Regnorum N[ost]rorum Poloniæ I, Sueciæ verò I Anno. Quibus quidem L[ite]ris Serenissimi olim Vladislai Regis Fratris N[ost]ri Charissimi Nobis reproductis [...] Ioannes Casimirus Rex [...] benigne annuendo præscriptas L[ite]ras in omnibus punctis, clausulis et articulis quantum juri communi non repugnant usuq[ue] eorum habentur approbamus et confirmamus. Decernen[tes] easdem vim et robur debere perpetuo obtinere. In cuius rei fidem præsen[tes] manu N[ost]ra subscriptas Sigilloq[ue] Regni communiri iussimus. Dat' Leopoli die X Mensis Septemb[ris] Anno D[omi]ni MDCL, Regnorum N[ost]rorum Poloniæ II, Sueciæ vero II[?] Anno. Quibus quidem L[ite]ris Serenissimi olim Joannis Casimiri Regis Prædecessoris Nostri Nobis reproductis nomine totius Communitatis Cautorum [!] Civitatis Leopoliensis per [...] Supplicatumq[ue] est Nobis benigne confirmamus et ratificamus. Decernen[tes] easdem vires & debita firmitatis obtinere debere. In quorum fidem præsen[tes] manu N[ost]ra subscriptas Sigillo Regni communiri jussimus. Dat' [...] Die XIII Mensis Octobris Anno D[omi]ni M.DC.LXXI, Regni N[ost]ri III Anno. Michael Rex [podpis autograficzny] [Po prawej:] Confirmatio Articulor[um] Ordinis / Fraternitatis Braxatoru[m] Leopoli[ensium] [Poniżej:] Stanis[laus] Kaz[imierz] [...] / Regens Cancell[ariae] Reg[ni] [k. 2v / s. 4:] [Noty kancelaryjne i archiwalne z różnych okresów:] Miodowarze N[umer] 726 [przekreślone] [XVIII/XIX w.:] N[umer] 711 / ad fasc. Chr. not. / 1751 [XIX w.:] Nro 714 [Owalny stempel archiwalny:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [k. 5 - pieczęć:] [Puszka metalowa na sznurze jedwabnym czerwonym, wewnątrz resztki wosku/laku pieczęci koronnej]