Цифрові джерелаПроєкт оцифрування архівів за допомогою штучного інтелекту

132/1/250 · TsDIAL, Lwów

[Польською; переклад очікується] Korespondencja: Wojciech Baranowski [pełne imię z okładki; podpis Ab. Baranowski]; Wojciech Baranowski, biskup przemyski [imię według okładki; podpis Ab. Baranowski, ep. Premiss.]

[Польською; переклад очікується] Wojciech Baranowski [pełne imię z okładki; podpis Ab. Baranowski]; Wojciech Baranowski, biskup przemyski [imię według okładki; podpis Ab. Baranowski, ep. Premiss.] · [Польською; переклад очікується] stycznia / 1584 / 24 kwietnia / 1586

Відкрити оригінал PDFЗавантажити PDFДжерело в архіві ↗

Документи в цій справі

Натисніть заголовок документа або посилання під ним, щоб прочитати транскрипцію оригіналу та переклад.

132/1/250
[Польською; переклад очікується] 29 kwietnia 1586 [odczyt datownika; okładka: 24 kwietnia]
Опрацювання доступне · перевірте статус

[Польською; переклад очікується] Baranowski wyjaśnia udział urzędu grodzkiego w sprawie Żyda

[Польською; переклад очікується] Wojciech Baranowski, biskup przemyski [imię według okładki; podpis Ab. Baranowski, ep. Premiss.] → [Польською; переклад очікується] Burmistrz i rajcy miasta Lwowa

[Польською; переклад очікується] Baranowski zapewnia władze Lwowa, że dopuszczenie urzędu grodzkiego do sprawy Żyda nie miało uszczuplać ich praw. Wyjaśnia je nieobecnością wojewody ruskiego, któremu podlegało sądzenie Żydów. Ze względu na zaawansowanie postępowania poleca wspólne ukończenie sprawy, jednocześnie wskazując królewskie napomnienie, by urząd grodzki nie nadużywał dopuszczenia do niej.

Читати →
132/1/250
[Польською; переклад очікується] 4 stycznia 1584
Опрацювання доступне · перевірте статус

[Польською; переклад очікується] Baranowski o odmowie konfirmacji testamentu i nadaniu kaduka Lwowowi

[Польською; переклад очікується] Wojciech Baranowski [pełne imię z okładki; podpis Ab. Baranowski] → [Польською; переклад очікується] Burmistrz i rajcy miasta Lwowa

[Польською; переклад очікується] Baranowski donosi, że starał się o królewskie zatwierdzenie przesłanego przez Lwów testamentu, lecz król odmówił, obawiając się oszukańczych zapisów mogących krzywdzić jego prawo do kaduków. Pisarz wskazuje zarazem na wcześniejsze nadanie określonego kaduka Lwowowi na budowę szkoły i przypomina, że zabiegał o nie po otrzymaniu pisma arcybiskupa oraz próśb. Szczegóły wcześniejszego wnioskodawcy i jedna klauzula pozostają niepewne.

Читати →