Переклад / сучасний текст
[Польською; переклад очікується] Michał, z Bożej łaski król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza, Żmudzi, Inflant, Kijowa, Wołynia, Smoleńska, Siewierszczyzny i Czernihowa.
Szlachetnie urodzeni i dostojni, nasi wierni i umiłowani!
Wie to przede wszystkim Pan Bóg, przed którym nie są ukryte wnętrza ludzkich serc, a następnie cały polski świat, ile dołożyliśmy starań, aby odwrócić tę burzę nie tylko od naszego miasta i Was, lecz także od wszystkich ziem ruskich. Trudno wyrazić nasz żal, że niepomyślny los udaremnił te starania.
Podejmujemy wszystkie możliwe sposoby zachowania całości Rzeczypospolitej w tak krytycznym położeniu. Nie mamy innego wyjścia, jak zgromadzić pospolite ruszenie; sami też jak najprędzej spieszymy w te strony, aby osobiście zapewnić im ochronę i obronę.
Szybszej i skuteczniejszej pomocy w tej trwodze nie możemy dać, dopóki nie zbliżymy się do pospolitego ruszenia. Przyjdziemy Wam też z pomocą piechoty, stosownie do potrzeby [grafia określenia piechoty miejscowo niepewna].
Tymczasem nie ustawajcie w odwadze i czujności. Dopóki nie przybędą nasze posiłki, starajcie się odpierać nieprzyjacielskie ataki, jak dawniej, gdy w podobnych okolicznościach stawaliście dzielnie i odważnie. Nie tracimy nadziei: są wśród Was ludzie, którzy dobrze znają sprawy wojenne. Jesteśmy pewni, że tak właśnie postąpicie.
Życzymy Wam dobrego zdrowia od Pana Boga.
Dano w Warszawie, 7 sierpnia 1671 roku, w drugim roku naszego panowania.
Michał, król.
Adres: Do szlachetnie urodzonych i dostojnych burmistrza, rajców i całego magistratu naszego miasta Lwowa, naszych wiernych i umiłowanych.
Оригінальний текст — транскрипція
Michał z Bożey Łaski Krol Polski, Wielkie Xiąże Litewskie, Ruskie, Pruskie, Mazowieckie, Żmudzkie, Inflantskie, Kiiowskie, Wołynskie, Smolenskie, Siewierskie y Czerniechowskie.
Nobiles Spectabiles Fideliter Nobis Dilecti.
Wiadomo to wprzod Panu Bogu, ktoremu intima serc ludzkich nietayne, a potem całemu Światu Polskiemu, iakośmy wszystki sobie wzniecili hanc procellam nietylko od Miasta Naszego y Wier[ności] W[aszych] avertere, ale y od całych Kraiow Ruskich. Że iednak sors adversa staranie Nasze intertulit, z iakim to przyimuiemy żalem wyprawić trudno. A to iakie tylko mogą bydź sposoby in tam ancipiti discrimine zatrzymania całości Rz[eczypospoli]tey, bierzemy ich przed się. Niemamy innego sposobu, tylko gromadzić Pospolite ruszenie y sami iako nayprędzey spieszymy ku tym tam Kraiom Osobę Naszę na zaszczyt y obronę niosąc. Prędszey iednak y skuteczney w takiey trwodze Wierności Waszych consolatii niemożemy, tylko zbliżywszy się do Pospolitego ruszenia tam y ludem Pieszym [grafia źródłowa miejscowo niepewna] będzie potrzeba y onemi succurs damy Wier[nościom] W[aszym]. Tymczasem iednak Wier[ności] W[asze], nieustawaiąc w mierze y czuytliwości swoiey, staraycie się, poki posiłek od Nas nieprzybędzie, Nieprzyiacielski insultum arcere, a to dawnym przykładem, kiedyście lat przeszłych w podobnych okazyach dzielnie y odważnie stawali. Głosu nieszczęśmy, nayduią się między Wiernościami Waszemi takowi, ktorzy dzieło Woienne dobrze rozumieią. Że tedy Wier[ności] W[asze] tak sobie postąpicie, pewni iesteśmy. Ktorym zatym dobrego od Pana Boga życzemy zdrowia.
Dan w Warszawie dnia VII M[iesią]ca Sierpnia Roku M.D.C.LXXI, Panowania Naszego II Roku.
[Podpis:] Michał Krol.
[Adres:] Nobilibus et Spectabilibus Proconsuli, Consulibus totiq[ue] Magistratui Civitatis Nostrae Leopoliensis, Fidelibus Nobis dilectis.
[Adnotacja:] Michał Krol. Warszawa 7/8 1671.
[Odpis s.4–5 powtarza treść i adres; podpis m.p.]
Примітки до прочитання
[Польською; переклад очікується] Wszystkie pięć stron przejrzane i porównano odpis s.4–5 z oryginałem. Datownik i adnotacja zgodne. Hanc procellam avertere — odwrócić tę burzę, sors adversa — niepomyślny los, in tam ancipiti discrimine — w tak niebezpiecznym/krytycznym położeniu, consolatio — pocieszenie/pomoc, succurs — pomoc, insultum arcere — odpierać atak. Pismo nie nazywa nieprzyjaciela wprost, dlatego nie utożsamiono go automatycznie z nazwą z okładki; nie dopisano też miejsca rokowań ani nazwisk dowódców. Zdanie o wsparciu wojskowym ma składnię dawną i grafię »ludem Pieczym/Pieszym«; modernizację jako piechotę oznaczono miejscową niepewnością. Zachowano zapowiedź, a nie potwierdzenie przybyłej pomocy. Transkrypcja częściowo uporządkowana.
Lokalizacja w skanie: 132/1/91, PDF s.2: list; s.3: adres i pieczęć; s.4–5: odpis; s.1: okładka.
Lokalizacja w skanie: 132/1/91, PDF s.2: list; s.3: adres i pieczęć; s.4–5: odpis; s.1: okładka.
