Thomas Antici prosi magistrat Lwowa o pełnomocnictwo procesowe i fundusz na koszty sprawy rzymskiej

Prześwietni i Najdostojniejsi Panowie, moi wielce czcigodni Patronowie! Wasze polecenia zawsze będą mi bardzo miłe i wypełnię je z największą starannością i troską, na jaką mnie stać. Łatwo możecie to poznać po tym, czego dotychczas dokonałem na Waszą korzyść. Przesłałem Wam również zakaz wydany przez Świętą Kongregację Soboru; udało się go uzyskać dopiero dzięki wielkiemu wysiłkowi i pośrednictwu najbardziej wpływowych osób. Na sprawy przedstawione mi w obu listach, datowanych 6 i 13 minionego maja [?], odpowiedziałem w załączonych pismach. Zadbałem, aby mój pełnomocnik prawny sporządził je pod moim nadzorem. Można z nich łatwo poznać środek prawny, który uzyskałem dla ochrony Waszych praw. Pozostaje więc, abyście zechcieli przesłać mi pełnomocnictwo procesowe wystawione na moją osobę, z wyraźnym upoważnieniem do ustanowienia w zastępstwie znakomitego Pana Franciszka Stefanoniego, prokuratora w Kurii Rzymskiej, albo innej osoby, którą uznam za odpowiedniejszą. Zechciejcie również przesłać fundusz w sumie, jaką uznacie za stosowną, aby pokryć wydatki ponoszone w tym celu oraz [niepewna końcówka zdania o koniecznych kosztach]. O własne honorarium wcale się nie troszczę. Wystarczy mi, jeśli moja praca przynosi Wam pożytek. Tymczasem z pełnym oddaniem i z serca pozostaję [końcowa formuła nie w pełni odczytana] Waszym najpokorniejszym, najwierniejszym sługą, Thomas Antici, hrabia i markiz [dalsze określenia nieczytelne], audytor najdostojniejszego arcybiskupa Kolonii [dalszy urząd lub skrót niepewny]. Rzym, 30 stycznia 1761 roku. [Nota na odwrocie:] Prześwietny Antici prosi o przesłanie pełnomocnictwa procesowego z upoważnieniem [dalsze określenie nieczytelne]. [Późniejszy dopisek: 1762].

Ill[ustrissi]mi, ex[cellentissi]mi DD. DD. Patroni Col[endissi]mi. Gratissima mihi semper erunt DD. vestrarum Ill[ustrissimarum] atque ex[cellentissimarum] mandata, eaque quo potero cura, ac sollicitudine adimplebo. Id facile cognoscere poterunt DD. vestrae Ill[ustrissimae] ex iis, quae hactenus in vestrum favorem peregi; quas etiam a me transmissa fuit inhibitio Sacrae Congregationis Concilii, ea non nisi magno conatu, ac maximorum virorum auctoritate interposita obtinui potuit. Iis autem, quae mihi deferebantur una, atque altera epistola datis sub diebus 6. et 13. elapsi maii [?], satis feci cum Foliis adnexis, quae a meo causarum Patrono mea sub tutela exarari curavi, et a quibus remedium pro vestris tuendis juribus a me obtentum facile eruitur. Reliquum itaque erit, quod DD. vestrae Ill[ustrissimae] placeat mihi remittere mandatum Procurae in mei Personam cum expressa facultate Substituendi eximium dominum Franciscum Stefanoni in hac Romana Curia Procuratorem, seu alium mihi magis benevisum; placeatque etiam remittere subsidium pro summa vobis placita, ut suppleatur expensis, quae ad hunc finem exponitur, quasque erant impensurum necessitas [?]. De meo Honorario nihil sum sollicitus. Satis mihi est, si iam praestet mea opera vobis favere; atque interim plena cum devotione ex corde dico me [...] [końcowa formuła tytularna niepewna]. Romae 30 Januarii 1761. Hum[illimus] addict[issimus] Famulus, Thomas Antici, [skróty tytulatury częściowo nieczytelne] Comes, Marchio [nieodczytane], Em[inentissi]mi Archiep[iscopi] Coloniensis Auditor et Sanctae Sedis Coloniensis [niepewny skrót urzędu]. [Nota na odwrocie, PDF s. 3:] Ill[ustrissi]mus Antici mandatum Procurae cum [...] facult[ate] mittendum exposcit. [Późniejszy dopisek liczbowy: 1762].