Wyjazd z Rydzyny do dalszej służby

Jaśnie Wielmożny Dobrodzieju! Składając najniższe uszanowanie, donoszę, że pan generał odjechał wczoraj do Warszawy wraz z księdzem prałatem przemyskim. Ja właśnie wyjeżdżam z Rydzyny do służby Panu. Jadę prosto do Żółkwi; tam podziękuję za pomoc w mojej chorobie pani dobrodziejce [tytuł niepewny] i przyjaciołom. [Dalszy fragment o przygotowaniach do wyjazdu, pani poznańskiej i panu staroście nieodczytany pewnie.] Polecając się Pańskiej łasce, pozostaję najniższym sługą. Krzysztof Wieniawski. Rydzyna, 20 grudnia 1696. Adamuszek ma przybyć dopiero po świętach. Pani dobrodziejka ma polecić [nieodczytana czynność] tutaj albo odesłać do Lwowa. [Niepewne imię lub nazwisko] dobrodziejstwo przesyłają obojgu Państwu niskie ukłony, zarówno starsza osoba, jak młodzi. Pani starościna jest „przy nadziei Bożej”, już wyraźnie to widać; niech Bóg błogosławi. Państwo i sama pani [nieodczytane] bardzo się cieszą.

W Rydzynie d.20 Xbris1696. Jaśnie Wielmożny Mci Dobrodzieiu. Przy uniżonym ukłonie moim do nóżek WM Pana mego y Dobrodzieiowi, że Imć Pan Generał dnia wczorajszego odjechał z Imć X Prałat[em] Przemyskim do Warszawy. Ja już w ten czas wyjeżdżam z Rydzyny do usług Pana mego, jadę recta do Żółkwi, tam oddziękuję w chorobie mojej [nieodczytane] Jejmć Dobrodziejki [niepewny tytuł] y przyjaciołom, na [...] odprawiają [...]. Tu wyprawia[nie] znajduje się Jejmć Pani Poznańska [...]. Imć Pan starosta [...] mść swoją do [...] jedzie [...] Boże Pan łasce Pana mego y Dobrodzieia oddawszy się zostaję najniższy sługa Krzysztof Wieniawski. Adamuszek ma stanąć dopiero po świętach, gdzie Jejmć Dobrodziejka ma kazać tu zrobić albo odesłać do Lwowa. [Imię niepewne] Dobrodziejstwo nisko kłaniają WM Państwu obojgu, tak stara jak młodzi. Jejmć Pani starościna przy nadziei Bożej już znaczno dobrze, niech Bóg błogosławi, cieszą się bardzo Państwo y sama Jejmć Pani [nieodczytane].