Źródła CyfroweProjekt digitalizacji archiwów przy pomocy sztucznej inteligencji

131/1/492 · 131-1-492-001

Potwierdzenie przez króla Zygmunta Augusta darowizny wsi Wierzbiąż dla kapituły katedralnej lwowskiej

Zygmunt II August (Sigismundus Augustus Dei gratia rex Poloniae, magnus dux Lituaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae etc. dominus et haeres) Kapituła katedralna metropolitalna lwowska obrządku łacińskiego (Venerabile Capitulum Ecclesiae Metropolitanae Leopoliense)
vigesima septima Maii Anno domini Millesimo quingentesimo quinquagesimo quinto, Regni nostri vigesimo sexto · Piotrków (Pyotrcowiae in Conventu generali Regni)

Król Zygmunt II August potwierdza przywilej króla Władysława Jagiełły z 1433 roku, nadający ufundowanym przezeń kanonikom kapituły katedralnej lwowskiej wieś Wierzbiąż w powiecie lwowskim wraz z wszelkimi pożytkami, lasami wzdłuż Dniestru i cłem. Dokument gwarantuje kapitule wieczyste posiadanie tych dóbr oraz prawo sypania grobli i budowy stawów.

Opracowanie z pomocą AI. Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.

Przekład / tekst współczesny

ZYGMUNT AUGUST Z BOŻEJ łaski KRÓL Polski, wielki KSIĄŻĘ Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy treścią niniejszego wszystkim, którym to należy wiedzieć. Iż gdy w imieniu Czcigodnej Kapituły Lwowskiej przedłożony został przed nami list pergaminowy, pod tytułem i z zawieszoną pieczęcią Najjaśniejszego Władysława, króla Polski, naszego poprzednika, nienaruszony, nieuszkodzony i nieposiadający na sobie żadnego śladu wady, a służący tejże Czcigodnej Kapitule Lwowskiej. Oraz zaniesiono do nas pokorną prośbę, abyśmy tenże list i wszystko, co w nim zawarte, naszą powagą raczyli zaaprobować, potwierdzić i ratyfikować. Którego to listu osnowa słowo w słowo następuje taka: W IMIĘ PAŃSKIE, AMEN. Na wieczną rzeczy pamiątkę. Ponieważ pośród pożytków ludzkiej natury nic nie uważa się za godniejsze pamięci, stosowny wymóg nakazuje, aby czynności ludzi były uwieczniane pismem i odnotowaniem świadków, by z biegiem czasu nie uleciały w niepamięć. Przeto my, Władysław, z Bożej łaski KRÓL Polski, a także ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej, wielki książę Litwy, pan i dziedzic Pomorza i Rusi. Oznajmiamy treścią niniejszego wszystkim, którym to należy wiedzieć, obecnym i przyszłym powezmącym znajomość niniejszego pisma. Wśród innych dzieł naszej szczodrobliwości, przez które majestat królewski wprawia się w okazywaniu hojności, uważamy jednak za największą służbę wyświadczaną Bogu Wszechmogącemu, gdy kierujemy nasze łaski i dobrodziejstwa ku stanowi i pożytkowi osób duchownych oraz chętnie udzielamy im królewskiej przychylności, aby wsparci naszymi dobrodziejstwami, tym gorliwiej mogli błagać o zmiłowanie naszego Stwórcy za zdrowie i pomyślność naszą oraz naszych najmilszych synów Władysława i Kazimierza, a także o pomyślne powodzenie Królestwa, zwłaszcza w czasie tej właśnie podjętej przez nasze wojska wyprawy i najsprawiedliwszej wojny z Krzyżakami pruskimi; pragnąc zaiste, zapaleni żarem pobożności, powiększyć Kościół Metropolitalny Lwowski na chwałę i cześć Boga Wszechmogącego oraz wspomóc dziełami naszej pobożności, żywiąc uczucie szczególnej łaski ku dziesięciu kanonikom przez nas tamże nowo ufundowanym, dla tejże liczby dziesięciu kanoników teraźniejszych i przyszłych, naszą wieś Wierzbiąż [Wierzbyaz] w ziemi ruskiej i powiecie lwowskim, leżącą niedaleko Szczerzca, z granicami zawartymi i opisanymi w naszym przywileju lokacji tejże wsi, albo Wolyeszcze[?] sędziemu, z rzekami obu brzegów, mianowicie Dniestr i Szczerzec, rolami, łąkami, polami, lasami, dąbrowami, barciami [voroz?], daninami bez dziesięcin, buczyną i żołędzią z tychże lasów i dąbrów, pastwiskami, polowaniami na wszelkie zwierzęta oraz połowami rybnymi, jeziorami, jazami rybnymi, młynami i ich dochodami oraz naszymi niewolnymi sługami tamże mieszkającymi, a także z wszelkim prawem, naszym panowaniem i własnością, niczego dla nas i naszych następców w tejże wsi Wierzbiąż zgoła nie zastrzegając, z wyjątkiem jedynie dwóch groszy monety obiegowej z każdego łanu do uiszczenia w święto Świętego Marcina, zapisaliśmy, dajemy, hojnie darujemy darowizną wieczystą i nieodwołalną po wieczne czasy i na zawsze przez rzekomych dziesięciu kanoników współczesnych i przyszłych, do trzymania, posiadania, użytkowania tejże wsi Wierzbiąż i do spokojnego po wieczne czasy, wraz z cłem i mytem mostowym, które dla tychże kanoników dołączamy i przywłaszczamy, wiecznego posiadania, aby rzeczona wieś cieszyła się wszelką wolnością wszelkich pożytków i dochodów w spokojnym posiadaniu. W tę stronę rzeki Dniestr wzdłuż w górę pewnej rzeki, poczynając od naszej wsi Ujście [Vhie] aż do naszej wsi Rożana, w szerokości zaś w odległości jednej mili wszelkie lasy, zagajniki i barcie z łąkami oraz wszystkimi i poszczególnymi pożytkami i wszelkimi użytkami, które w tychże lasach, zagajnikach i barciach są obecnie, a w pomyślnym biegu czasu przez tychże kanoników na przyszłość w jakikolwiek sposób zostaną powiększone lub zasiedlone ludźmi, dodajemy i do rzeczonej wsi przypisujemy oraz na zawsze wcielamy do posiadania. Tak jednak, jeśli ciż kapitulni duchowni komukolwiek nie zostali przez nas zapisani, nadto niechaj wolno będzie tym kanonikom sadzawkę i więcej w obrębie dziedzictwa rzeczonej wsi na tychże rzekach wznosić, czynić i zakładać, nie stojąc na przeszkodzie to, jeśli w jakichś naszych wsiach, to jest Horożana [Horozenze] lub innych, z powodu zalania lub podniesienia grobli powstałaby z samego faktu jakakolwiek szkoda i przeszkoda. Na czego świadectwo pieczęć nasza została przywieszona do niniejszego. Działo się w Koninie nazajutrz po świętej Małgorzacie w czasie wyprawy pruskiej, podczas naszej z niej nieobecności, Roku Pańskiego tysiąc czterysta trzydziestego trzeciego. W obecności pana Piotra Szafrańca, wojewody krakowskiego, Domarata z Kobylan, kasztelana bieckiego, Piotra z Magierowa, stolnika krakowskiego, Jana Craszki, tenutariusza konińskiego, magistra Mikołaja Ostroroga [Osorzsci], lekarza naszego, i Mikołaja Drzemskiego, kustosza sandomierskiego, sekretarza naszego, i innych wiarygodnych. Dane przez ręce wielebnego w Chrystusie ojca, pana Jana Szafrańca, biskupa włocławskiego, kanclerza, oraz czcigodnego Władysława z Oporowa, doktora dekretów, dziekana krakowskiego, podkanclerzego, szczerze nam umiłowanych. MY przeto, wyżej mianowany KRÓL ZYGMUNT AUGUST, przychylając się łaskawie do tejże prośby, uznaliśmy za słuszne rzeczone pismo i wszystko, co w nim zawarte, naszą powagą zaaprobować, potwierdzić i ratyfikować, i niniejszym naszym pismem aprobujemy, potwierdzamy i ratyfikujemy, postanawiając, aby to nasze pismo i wszystko [...] w nim zawarte uzyskało moc należnej i wieczystej trwałości. Na świadectwo tego listu nasza pieczęć została przywieszona. Dano w Piotrkowie na sejmie walnym Królestwa dwudziestego siódmego maja Roku Pańskiego tysiąc pięćset pięćdziesiątego piątego, panowania naszego roku dwudziestego szóstego. [Podpis z prawej strony pliki:] Relacja Jaśnie Wielmożnego Jana z Ocieszyyna, Kanclerza Królestwa Polskiego, sandomierskiego, a starosty generalnego krakowskiego, sądeckiego i olsztyńskiego. [Podpis z lewej strony pliki:] Jan Ocieski, Kanclerz Królestwa Polskiego [Dopisek na plice z prawej strony:] Z niniejszego instrumentu przy Rejestrze Grodzkim Lwowskim, z zachowaniem oświadczeń stron, wpisanego do księgi instrumentów, tom 2, str. 129, w Inskrypcjach Grodzkich Lwowskich str. 155 odnotowanego, stąd zaiste ze wsi Haniatycze i Uhrynów zabezpieczono dożywocie, Działo się we Lwowie dnia 10 grudnia 1765. Kazimierz Jedzellowicz ręką własną [Verso:] [Nota 1:] Potwierdzenie i aprobata [dla] wsi Wierzbież uczynionej przez króla Władysława, zatwierdza 1555. [Nota 2:] 1555. Confirmacyia Krola Zygmunta Augusta darowizny Krola Jagiełła kapitule lwowskiey na wies Wierzbiąz pod Szczerzcem. [Nota 3:] Przedłożono dnia 16 marca roku 1804. Do Nru 6795. Przedłożono 28 lipca 1804 Nr 17647. Składa się i intabuluje... [Nota 4:] Od tej części rzeczonej miejskiej [...] Roku Pańskiego 1766 [...] do akt Starosty Generalnego Lwowskiego... [Nota 5:] W Instrumentach Tom 2 str. 123. Józef Niewiarowski ręką własną [Inne dawne sygnatury i noty regestrowe:] Litt. F; N. 11; N. 2009; 70; L. XI / 6.

Oryginalne brzmienie — transkrypcja

SIGISMVNDVS AVGVSTVS DEI gratia REX Poloniae, magnus DVX Lituaniae, Russiae, Prussiae, Masouiae etc. dominus et haeres. Significamus tenore praesentium quibus expedit vniuersis. Quia cum nomine Venerabilis Capituli Leopolien[sis] exhibitae essent coram nobis literae pergameneae, sub titulo et sigillo appenso Serenissimi Wladislai Regis Poloniae praedecessoris nostri, integrae, non corruptae, nec aliquam notam vicij in se haben[tes], seruienteq[ue] eidem V[enera]bili Capitulo Leopolien[si]. Supplicatumq[ue] fuisset nobis, ut eas ipsas literas et omnia in illis contenta, authoritate nostra approbare, confirmare et ratificare dignaremur. Quarum lit[era]rum tenor de uerbo ad uerbum is sequitur. IN NOMINE DOMINI AMEN. Ad perpetuam rei memoriam. Cum inter humanae naturae comoda nihil dignius memoria habeatur, oportunum exigi[t] ut act[iones] hominum l[ite]rarum apitibus et anotacione testiu[m] perhennentur, ne lapsu temporis euanescant. Proinde nos Wladislaus dei gratia REX Poloniae, Necnon terrarum Cracouiae, Sandomiriae, Siradiae, Lanciciae, Cuiauiae, Lituaniaeque Princeps supremus, Pomeraniae, Russiaeq[ue] dominus et haeres. Significamus tenore praesentium quibus expedit uniuersis, praesentibus et futuris praesentium noticiam habituris. Inter caetera largitatis n[ost]re opera quibus se Regia ma[iest]as in liberalitatib[us] exerceri habilitat, potissimum tamen omnipotenti deo conspicimus nos praestare seruitium, dum ad statum et profectu[m] sp[irit]ualium personarum n[ost]ris fauoribus et gratiis intendimus, et eis fauorem Regium libenter impartimur, ut nostris suffulti munificen[tiis] eo attentius creatoris nostri clementiam, pro n[ost]ra meliorumq[ue] filiorum n[ost]rorum charissimorum Wladislai et Cazimiri salute et prospero successu Regni, praesertim hac p[er] exercituum n[ost]rorum cum Pruthenis cruciferis incepta congressione et guerra iustissima valeant exorare, sane cupientes feruore deuocionis accensi, Ecclesiam Metropolitanam Leopolien[sem] in laude et honore omnipotentis dei adaugere, et pietatis n[ost]re operibus subuenire, habeti specialis fauor[is] affectum ad decem Canonicos per nos inibi nouiter fundatos, pro eisdem decem Canonicorum numero praesenti et futuro, villam nostram Wierzbya[z] in terra Russiae et districtu Leopolien[si] de prope Szcirzecz iacente[m], aux limites in priuilegio nostro erectionis ipsius villae, als Wolyeszcze[?] iudici contentis et descriptis, cum fluuiis vtrorumq[ue] litoreum videlicet Dnyestr et Szcirzecz, agris, pratis, campis, siluis, mericiis, voroz, dacionibus, sine decimationibus, fagineale et glandinis ex eisdem siluis et mericiis, pascuen[tiis], venacionibus omnium ferarum, et cupacionibusq[ue] piscariis, lacubus, obstaculis piscaturis, Molendinis et ipsorum emolumentis, seruitoribusq[ue] n[ost]ris illiberis ibidem moran[tibus], necnon cum omni Iure, domino n[ost]ro et proprietate nihil pro nob[is] et n[ost]ris successoribus in ipsa villa Wierzbiąsz penitus reseruati, solum duobus grossis monetae curren[tis] duntaxat exceptis, de quolib[et] laneo in festo Sancti Martini persoluen[dis] inscripsimus, damus, liberaliter et donamus donacione perpetua et irreuocabili perpetuis te[m]poribus et in aeuu[m] per praefatos decē Canonicos modernos et futuros, ipsam villam Wierzbiąsz tenen[dam], haben[dam], utifruen[dam], et pacifice perpetuis temporibus, vna cum theloneo et pontagio quae pro ipsis Canonicis annectimus et appropriamus euiterne possiden[dam], ut dicta villa omnioda libertate omnium vtilitatu[m] et prouentuum pociatur pacifica possessione. In illam partem fluminis Dmyestr in longitudinem superius cuiusdam fluuii, incipien[do] a villa n[ost]ra Vhie, usq[ue] ad uillam nostra[m] Rozana, in latitudine vero venius miliarij indistan[tia] omnes situas, mericas et mellificia cum pratis omnibusq[ue] et singulis vtilitatibus et usibus vniuersis, qui in eisdem siluis, mericiis et vapitatibus sunt modo, et successu faelici temporis per eosde[m] Ca[noni]cos inantea quomodocunq[ue] adaugentur, siue hominibus collocentur, addimus et dicta[e] uillae ascribimus, et in perpetuu[m] incorporamus posside[n]d[um]. Ita tamen si eidem capitulares sp[ir]i[t]us cuiperam no[n] fuerint per nos inscripta, insuper liceat illis Canonic[is] piscinam et plures intra haereditatem d[i]c[t]e villae in ipsis fluuiis erigere, facere et fundare, non obstan[tibus] eo si aliquibus uillis n[ost]ris vz. Horozenze, vel aliis ex inundacione aut subleuacion[e] agger[um] damnum et impedimentum fieret ipso facto aliquale. In cuius rei testimonium sigillum nostrum praesentibus est appensum. Actum in Conin in crast[ino] Sanctae Margarethae tempore expedicionis Truthenicalis absen[tibus] nobis ab eadē, Anno domini Millesimo quadringentesimo tricesimo tercio. Praesentibus Mag[ist]ro Petro Schrafraniecz, Palatino Cracouien[si], Domarath de Kobila[n]i Castellano Biecen[si], Petro de Magierow Dapifero Crac[ouiensi], Ioanne Craszka tenutario Coninen[si], Magistro, Nicolao Osorzsci medico n[ost]ro, et Nicolao Drzemski Custode Sandomirien[si] secretario n[ost]ro, et aliis fidedignis. Dat[um] per manus R[eueren]di in Chr[ist]o patris domini Ioannis Szafraniecz, Episcopi Wladislauien[sis] Cancellarii, et Ven[er]abilis Wladislai de Oporow decretor[um] doctor[um] Deca[ni] in Cracouien[si] vicecancellarii, sinceri nobis dilectis. NOS itaq[ue] SIGISMVNDVS AVGVSTVS REX praenominatus, Supplicationi ipsi benigne annuen[tes], literas praescriptas et omnia in illis contenta, authoritate nostra approbati confirman[tes] et ratifican[tes] duximus, approbamusq[ue], confirmamus, et ratificamus p[rae]ntibus literis n[ost]ris decernen[tes] eiusmodi n[ost]ras praescriptas et omnia caeli[?] con[ten]ta robur debitae et perpetuae firmitatis obtinere. Haru[m] quibus sigillum n[ost]rum est appensum testimonio l[ite]rarum. Dat[um] Pyotrcowiae in Conuentu g[e]n[er]ali Regni vigesima septima Maii, Anno domini Millesimo quingentesimo quinquagesimo quinto, Regni n[ost]ri vigesimo sexto. [Podpis z prawej strony pliki:] R[elatio] Mag[nifi]ci Ioannis de Oczieszkio Regni Pol[oniae] Canc[ellarii], Sandomir[iensis] et Capitan[eorum] G[e]n[er]alis Crac[oviensis], Sandecen[sis], Olstinen[sis]q[ue] Capitanei. [Podpis z lewej strony pliki:] Joannes Ocieski R[egni] P[oloniae] Canc[ellarius] [Dopisek na plice z prawej strony:] Ex instrumento praesenti apud Reg[estrum] Castren[se] Leop[oliense] Salvis Fatiis, Tabulato in Delib[eratorio?] Instrume[ntorum] Tomo 2. pag. 129. Inscript[ionum] Castr[ensium] Leop[oliensium] pag. 155 annotato, hinc q[ui]d[em] de per pagi Haniatycze et Uhrynow fotalitatum est, Actum Leopoli die 10 Decemb[ris] 1765. Cas[imirus] Iedzellowicz m[anu] p[ropria] [Verso:] [Nota 1:] Confirmacio et approbacio villae Wierzbiez a Vladislao Rege factam approbat 1555. [Nota 2:] 1555. Confirmacyia Krola Zygmunta Augusta darowizny Krola Jagiełła kapitule lwowskiey na wies Wierzbiąz pod Szczerzcem. [Nota 3:] praes. die 16 Martii 1804 Anno. Ad Num. 6795. praes. 28 Julij 1804 No 17647. Producitatur et intabuletur... [Nota 4:] Ab hoc part. d[i]c[t]ae Civili Elin... A[nn]o D[omi]ni 1766... ad acta Gen. Cap[i]t[anei] Leopol... [Nota 5:] In Instrumentis Tom. 2 pag. 123. Joseph Niewiarowski m[anu] p[ropria] [Inne dawne sygnatury i noty regestrowe:] Litt. F; N. 11; N. 2009; 70; L. XI / 6.

Uwagi do odczytu

Dyplom pergaminowy króla Zygmunta II Augusta transumujący i potwierdzający przywilej króla Władysława Jagiełły wydany w Koninie dnia 14 lipca 1433 r. (in crastino S. Margarethae). Zachowana pieczęć koronna Zygmunta Augusta (odcisk w czerwonym wosku w misie z ciemnego/naturalnego wosku) zawieszona na wielobarwnym sznurze jedwabnym (zielono-żółto-czerwonym). Liczne noty kancelaryjne i sądowe na verso oraz plice z XVII–XIX w. (m.in. lwowskie z 1765, 1766, 1804 r.).

Zakres opracowania: Odczyt automatyczny (15.10.2026), niesprawdzony z oryginałem przez człowieka; nieczytelne fragmenty oznaczono [...].

ekstrakcja: 15.10.2026 15:00 · model: gemini-3.8-flash

Zgłoś błąd transkrypcji

Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.

Skan oryginału

131/1/492 · 8 · zdjęcia: recto, verso, pieczęcie