Zwolnienie podatkowe króla Zygmunta II Augusta dla mieszczan lwowskich dotkniętych pożarem

ZYGMUNT AUGUST, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim, których to dotyczy. Iż my, mając wzgląd na nieszczęście naszych mieszczan lwowskich, którzy niedawno w wyniku pożaru owego miasta ponieśli w swoich majętnościach i budynkach bardzo liczne i dotkliwe szkody, oraz rozważając i uznając w myśli naszej, że miasto to przed owym nieszczęsnym i godnym pożałowania wypadkiem doszło do takiego blasku i wzrostu, iż było nie tylko chlubą i ozdobą naszych ziem ruskich, lecz także w czasie najazdu nieprzyjacielskiego stanowiło bezpieczne i pewne schronienie oraz przytulisko dla ludzi uciekających się doń bardziej niż do jakichkolwiek innych miejsc na rubieżach Królestwa. Pragnąc przeto, aby toż nasze miasto Lwów, wsparte naszą łaskawością i dobroczynnością, mogło odzyskać swój dawny blask i zostało odbudowane w budynkach zniszczonych ogniem, daliśmy i zezwoliliśmy, dajemy i zezwalamy niniejszym listem naszym wszystkim mieszczanom lwowskim, których budynki bądź dobra zostały ogarnięte tak strasznym pożarem i którzy z tej przyczyny ponieśli jakiekolwiek szkody w swoich budynkach, naszą wolność i immunitet, mające trwać stąd przez przeciąg ośmiu lat kolejno i bezpośrednio po sobie następujących, od wszelkich i pojedynczych poborów, opłat i kontrybucji, tak czopowych, jak i wszelkich innych, uchwalonych i mających być uchwalonymi dla potrzeby naszej i Rzeczypospolitej Królestwa naszego, jakimikolwiek nazwami byłyby określane. Co niniejszym wam wszystkim i poszczególnym, których to dotyczy, a zwłaszcza obecnym i przyszłym poborcom naszych ziem ruskich, nakazujemy obwieścić, pragnąc stanowczo, abyście tychże naszych mieszczan, którzy ponieśli wskutek owego pożaru i z tej przyczyny jakiekolwiek szkody, zachowali w tej naszej wolności, łaskawie im przez nas przyznanej na wyżej oznaczony przeciąg lat, i żadnych opłat w czasie trwania tejże wolności od nich nie wymagali ani nie pobierali, ani pobierać i wymagać nie dopuszczali, pod rygorem utraty naszej łaski królewskiej. Na czego wiarę i świadectwo pieczęć nasza została przywieszona do niniejszego [pisma]. Dan w Piotrkowie na Zjeździe walnym Królestwa, dnia drugiego miesiąca maja, Roku Pańskiego tysiąc pięćset sześćdziesiątego piątego, a panowania naszego roku trzydziestego szóstego. [Nota relacji po lewej:] Relacja pana kanclerza Królestwa Polskiego [Podpis po prawej:] Walenty Dębiński z Dębian, kanclerz Królestwa Polskiego, starosta lubomelski [Pieczęć: w misie woskowej zawieszona na pasku pergaminowym, pieczęć koronna Zygmunta Augusta z Orłem Białym i herbami ziemskimi w otoku] [Na odwrocie:] Króla Zygmunta Augusta wolność udzielona mieszczanom poszkodowanym w pożarze domów na osiem lat [Różne noty archiwalne:] do wiązki: 190. Nr 44. skrzynia A 74

SIGISMVNDVS AVGVSTVS Dei gratia Rex Poloniae, magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiaeque etc. dominus et haeres. Significamus praesentibus literis nostris universis quorum interest. Quia nos habentes rationem calamitatis civium nostrorum Leopolien[sium], qui nuper ex conflagratione civitatis illius in rebus aedificiis suis plurima damna perniciosaque damna acceperunt, Consideransque et reputan[tes] nobiscum civitatem illam ante hunc infelicem et miserabilem eius casum, ad tantum splendorem et augmentum devenisse, ut non solum decus et ornamentum terrarum nostrarum Russiae, sed etiam tempore incursionis hostilis, tutus et securus confugium et receptaculum quam aliquis aliis locis in finibus Regni hominibus ad se confluentibus extitisset. Cupien[tes] itaque nos, ut eadem civitas nostra Leopolien[sis] clementia et beneficentia nostra suffulta, pristinum splendorem suum recipere possit et in aedificiis igne conflagratis instauretur, Dedimus et concessimus damusque et concedimus p[rae]sen[ti]bus l[ite]ris n[ost]ris, omnibus civibus Leopolien[sibus] quorum aedificia seu bona tam atroci incendio correpta, et qui aliqua damna et eam causam in suis aedificiis perpessi sunt, libertatem et immunitatem nostram hinc ad octo annorum decursum continue et immediate sequen[tium] duraturam, ab omnibus et singulis exactionibus, solutionibus et contributionibus, tam ducillaribus quam aliis quibusvis, pro nostra et Reipub[licae] Regni n[ost]ri necessitate institutis et instituendis, laudatis et laudandis, quibuscunque nominibus censeantur. Quod quidem nos vobis omnibus et singulis quorum interest, praesertim vero terrarum nostrarum Russiae Exactoribus modernis et pro tempore existentibus denunciari mandamus, omnino id habere volentes, ut eosdem Cives nostros per incendium huiusmodi et ex causa ista qualiacumque damna passos, in hac libertate nostra ad spatium annorum supra expressum, per nos eis gratiose concessa conservetis, nullasque solutiones hac ipsa libertate durante, ab eis exigatis vel recipiatis, exigiq[ue] atq[ue] recipi, non permittatis, pro gratia n[ost]ra Regia secus non facturi. In cuius rei fidem et testimonium sigillum nostrum praesentibus est appensum. Datum Petricoviae in Conventione generali Regni die secunda mensis Maii, Anno Domini Millesimo quingentesimo sexagesimo quinto, Regni vero nostri, anno trigesimo sexto. [Nota relacji po lewej:] Relatio d[omi]ni R[egni] P[oloniae] Cancellarii [Podpis po prawej:] Valentinus Debienski de Dabyani R[egni] P[oloniae] Cancellari[us] Lubom[liensis] Cap[i]t[aneu]s [Pieczęć: w misie woskowej zawieszona na pasku pergaminowym, pieczęć koronna Zygmunta Augusta z Orłem Białym i herbami ziemskimi w otoku] [Verso:] Sigismundi Augusti Regis libertas concessa civibus a Domibus conflagratio et damna passis Octo Annorum [Różne noty archiwalne:] ad Fasc: 190. Nro 44to arca A 74