Potwierdzenie przez króla Zygmunta Augusta zastawu wsi Zamarstynów Mikołajowi Sieniawskiemu

ZYGMUNT AUGUST, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy niniejszym pismem naszym wszystkim, których to dotyczy, iż okazany został przed nami list zapisu, wyjęty z akt ziemskich lwowskich w imieniu wielmożnego Mikołaja z Sieniawy, wojewody ziem ruskich, wojsk naszego Królestwa wyżej[wspomnianego?] hetmana polnego, starosty chełmińskiego, zdrowy, cały i wolny od wszelkiej skazy podejrzeń, a umocniony podpisem notariusza tychże akt, dochodzący należnego długu pięciu tysięcy i pięciuset florenów bieżącej monety, przez sławetnego Sebalda Wortzela, mieszczanina lwowskiego, wspomnianemu wielmożnemu wojewodzie ruskiemu w kontrakcie aktowym na dobrach swoich ze szczegółowym wyszczególnieniem zapisanego, zanosząc do nas prośbę w ich imieniu, abyśmy tenże list naszą autentyczną aprobatą raczyli aprobować i potwierdzić, którego to listu słowa są następujące: Działo się to we Lwowie na terminie ziemskim w najbliższą środę po święcie Objawienia Pańskiego, Roku Pańskiego tysiąc pięćset sześćdziesiątego szóstego, w obecności tamże przy aktach. Przed obecnymi aktami ziemskimi lwowskimi stanęli osobiście przezorni Krzysztof z Drozdowic i Stanisław, sprawujący urząd wraz z urodzonym [...] podkomorzym lwowskim, wraz ze szlachetnymi Marcinem Lipskim, Janem Chrościejewskim, Walentym Stepkowem, Janem Kołomyjcem, Jakubem Przemyskim, Walentym Wekerowskim, publicznie i jawnie z mocy swej relacji [...] wiernie wyznawszy zeznali, iż byli obecni, gdy występując wielmożny Mikołaj Sieniawski, wojewoda ziem ruskich, generalny i najwyższy hetman polny wojsk Królestwa Polskiego etc. od urodzonego etc. na terytorium lwowskim ostatecznie kwitował i wywodził prywatne ze sławetnym Zewaldem wraz ze współmieszczanami, jak to przed nimi wszystkimi unieważnił, aby zapis zeznania zobowiązania długu przez sławetnego Sebalda Wortzela, mieszczanina lwowskiego, sumy pięciu tysięcy i pięciuset florenów monety i liczby polskiej, licząc po trzydzieści groszy na każdy floren, temuż wielmożnemu wojewodzie ziem ruskich zapisanej, w formie prawa współmieszczanom tymże potwierdził, jeśli do akt miejskich należy i prawnie by zapowiedzieli i wpisali; z czym miasto przyjąwszy wspomnianą formę na boku opisaną bez żadnego posłuchu nie dopuściło ani nie chciało dopuścić, zarzucając, że powodem tej sprawy były złączone przywileje innych i wolność stąd, że długi miejskie nie mogą być obracane w żadną jurysdykcję poza jurysdykcję miejską przez jakiekolwiek zapisy. Ponieważ tedy wywodząc temuż szlachectwu jurysdykcji miejskiej ani jego osobie z miasta w żaden sposób dobro miejskie przez zastaw nie może być posiadane, lecz z racji przywilejów wspomnianego miasta wzgardzono [tym]. I kilkakrotnie wyłuszczał tu, w te statuty pospólstwa Królestwa, a więc obecne miasto [...], a jakby prawem przez dochodzenie w pospólstwie pewną jurysdykcję zatwierdzającą i krzywdzącą się odpłaca; po rozważeniu tego wszystkiego, co w tym zachodzi, a zwłaszcza, że stanowi lub porządkowi rycerskiemu znoszą mieszczanie nie tylko z tytułów zobowiązań od siebie nałożonych wieczyście nabywać i osoby one wynosiły przeciwko miastu etc., z tego samego źródła statutem wyraźnie zostali powstrzymani, jak o tym tenże statut szerzej stanowi. Któremu to wystąpieniu przez swoje oświadczenie uczynionemu wspomniani mieszczanie ze swego uporu sprzeciwić się chcieli prawu i immunitetom ziemskim bez żadnych przywilejów [...] i o nich wzmiankowali i wywodzili, że to stoi na przeszkodzie ich prawu, zapisu w żaden sposób przyjąć nie chcieli ani nie przyjęli; wysłuchawszy oświadczeń i będąc wezwani w obecności wielu urodzonych osób, którzy [...] wspomnianego miasta ponad liczbę wspomnianych żyjących tam szlachciców byli zobowiązani wnieść do akt, przeciwko którym to wspomniany Wielmożny uroczyście zaprotestował, chcąc z tych krzywd z rzeczonymi mieszczanami każdą sprawę [podjąć], gdyż niemałą ponosi szkodę i naruszenie swej wolności na forum wobec nich [...], a porządkiem prawa dopuścić odmówiono, skoro zaś zeznanie rzeczonych sług sądowych uczynił, o tych wyżej wspomnianych zeznano; i o to wszystko proszono, o czym i notę sporządzono. Gdy sąd ten został zamknięty, zaświadczając protestację z powodu nieprzyjęcia zeznania dłużnika swego przeciwko urzędowi miejskiemu lwowskiemu wspomniany Wielmożny chciał, aby tu się stała; którego to wystąpienia niniejszy sąd bynajmniej słusznie, racjonalnie i prawnie nie przyjął, chyba że król tenże sąd objaśni i zarządzi. I natychmiast stając osobiście sławetny Sebald Wortzel, mieszczanin lwowski, zdrowy na umyśle i ciele, nieprzymuszony ani niezniewolony, lecz zupełnie spod jurysdykcji swojej miejskiej bez jakiejkolwiek innej jurysdykcji wyjmując i niniejszej jurysdykcji siebie ze wszystkimi dobrami swymi wcielając i poddając, jawnie, dobrowolnie i swobodnie zeznał, iż jest winien z prawdziwego, słusznego i płynnego długu wielmożnemu panu Mikołajowi z Sieniawy, wojewodzie ziem ruskich, generalnemu i najwyższemu kapitanowi, hetmanowi polnemu wojsk Królestwa naszego etc., tak z długu jak z kupiectwa, sumę w liczbie pięć tysięcy i pięćset florenów monety i liczby lwowskiej, jednolicie licząc floren po trzydzieści groszy; której to zapłaty przyrzeczonego i wyrażonego długu z pewnego kontraktu dawno już minionego czasu z braku wypłaty należności ubóstwem przyciśnięty [...], z pomocą wspomnianego, jako też wspomnianą wieś Zamarstynów zwaną z lasem i gajem, z pożytkami i wyrębami tegoż majątku, tak szeroko, daleko i po obwodzie, jak jest rozgraniczona, ze wszystkimi czynszami, młynami, rolami, polami, łąkami, stawami, [sadzawkami?], bagnami, enklawami, jak sam trzymał, posiadał i we wszystkim tym, co do gruntu wspomnianej wsi przynależy, z jakimkolwiek pożytkiem z jakiegokolwiek tytułu lub poboru do rzeczonej wsi należy i przynależy, nic z prawa panowania i własności tamże sobie nie zastrzegając. W którą to wieś Zamarstynów zwaną i dobra odtąd i pod [dniem?] rzeczony Sebald Wortzel daje wwiązanie po uprzednim oczyszczeniu realnym i skutecznym przez woźnego, o którego wielmożność jego poprosi, kogo by do tego ustanowił, w posiadanie wprowadzi, nic zgoła sobie i swoim potomkom w tejże wsi nie rezerwując, jak z faktu intromisji i dalszej treści wobec przyjaciół rzeczonej wsi Zamarstynów [...] w polu wieś i Wolę ze swoją granicą tam przynależącą będzie miał, posiadał, użytkował i według swego upodobania własności pożytkował, czynił i [...] mieszczanom rządy i upodobanie bez ich podległości do celów rządzenia i zarządu aż do całkowitej i pełnej zapłaty wyrażonego długu pięciu tysięcy i pięciuset florenów. Ponadto wielmożność jego będzie miała dogodną sposobność dwór postawić i według swego lepszego uznania wybudować na gruncie wspomnianym, stawy, młyn i inne budynki w tymże młynie bez żadnego sprzeciwu obcych, budynki te zupełnie wyłączając i wydzielając na równi zastosuje etc. Ponadto ze wszystkiego wielmożność jego korzystałaby ogólnie i szczegółowo, tak że z powodu minionych wydatków wszelkiego zaspokojenia przy zwrocie głównej i istotnej sumy pięciu tysięcy i pięciuset florenów wspomniany Sebald w całości na proste oświadczenie Jego Królewskiej Mości i wspomnianych synów [...] i wyjść bez żadnego porządku prawnego czy przysięgi wyżej wyrażone zwrócić i oddać będzie obowiązany, i jego sukcesorowie będą obowiązani, nic z pożytków, owoców i czynszów z sumy głównej i poczynionych wydatków nie potrącając. A jeśli rzeczoną wieś Zamarstynów wspomniany Sebald Wortzel wraz z małżonką z rąk Jego Królewskiej Mości i następców wedle zwyczaju po złożeniu głównej sumy i wydatków w całości odbierze i w posiadanie swoje przejmie lub jego [następcy] przejmą rzeczywiście z zastawu wyżej wymienionego, a w razie braku tego wykupu wspomniany Sebald Wortzel i jego potomni sukcesorowie i dziedzice Jego Królewskiej Mości i jego potomności oraz następcom w niniejszym zapisie wyszczególnionym wypełni, dopóki zechce rzeczoną wieś wykupić. I obowiązany będzie wspomniany Sebald i jego sukcesorowie wielmożnemu panu wojewodzie i jego następcom ustąpić, ilekroć zajdzie potrzeba, od nagabywania jakichkolwiek osób pod zakładem podobnej sumy pięciu tysięcy i pięciuset florenów, bronić prawnie i strzec, uwolnić i zabezpieczyć przed szkodą od wszelkich zapisów wcześniejszych, pozwów i innych jakichkolwiek; do czego uczynienia i wypełnienia na dobrach swoich jakkolwiek w mieście Lwowie i poza miastem oraz gdziekolwiek posiadanych i mających być posiadanymi zobowiązuje i zapisuje pod zakładem podobnej sumy. Na który to zakład przed jakikolwiek sąd lub urząd królewski, bądź przed sąd Majestatu Królewskiego zbiegać i stawiać się odstępuje w tej części od wszelkiego prawa swego, a niniejszemu prawu i jurysdykcji w całości się wciela i poddaje w pierwszym terminie jako zawitym, jakikolwiek bądź, i swoim sukcesorom zawsze i wszędzie uczyni i ustanowi za zawity stawić się, usłuchać i wspomnianego zakładu dotrzymać, z sądu ani urzędu nie ustępować, ilekroć będzie potrzeba zadośćuczynić oraz dekret przyjąć obowiązany będzie i będą, bez żadnych wybiegów ani wymówek, bez dyspens czy ekstradycji. Nie dopuszczając ponadto w słusznym czasie środków prawnych i odroczeń, apelacji prawdziwą lub zwykłą niemocą, [...] oddalenia z ziemi i dystryktu, praw nieznanych właściwych prawu miejskiemu, zjazdu generalnego lub partykularnego w Królestwie zwołanego, jakichkolwiek uwięzień statutami ufundowanych i w przyszłości mających powstać, wyprawy wojennej, najazdu nieprzyjaciół na granice Królestwa, powszechnego ruszenia szlachty czy sześciotygodniowego zapisu [...], wizytacji miejskich, bezpiecznie nieuzbrojony przystępujący do sądu lub urzędu do nakazu, prośby lub apelacji nie będzie mógł uczynić, ani na kwitację dla siebie do niniejszych akt ziemskich lwowskich nie przyjmie, ani powołując się na statut trzech wzgórz lub inną potrójną karę trzech grzywien, by się bronić i chronić przed zbiegnięciem sposobami lub fortelami ziem niniejszych umówionymi i innymi wszelkimi terminami powyższe spełnić, ani wielmożnemu wojewodzie ziemi lwowskiej zadośćuczynić za wspomniany zakład nie ujdzie. A jeśliby z zakładu tego długu suma została uszczuplona bez głównej, pod przysięgą cielesną tamże wymagając, w niczym nie występować przeciwko temuż wielmożnemu wojewodzie i jego sukcesorom pod zakładem szkód i poręczeniem sześciuset florenów monety i liczby lwowskiej, ilekroć potrzeba będzie, wspomniane obowiązany będzie i będą znieść. Ponadto wielmożnemu wojewodzie i jego następcom, jeśli będzie potrzeba. Na co się zgodzili i słuszność w niniejszym zapisie zawarta i opisana; rzeczony Sebald Wortzel gdy ją przyjmie, jak wyżej zawarto, oswobodzony i zwolniony, ku pomnożeniu powyższego i jego sukcesorowie zobowiązani, a niniejszym [...] we wszystkich powyższych klauzulach, artykułach i warunkach ich, i podpisanym zapisem oraz węzłem niniejszego z mocy niniejszych ziemskich w powyższych nic nie stojąc na przeszkodzie. O czym wpis uczyniono i uiszczono. Dan we Lwowie, Kauthko, notariusz ziemi lwowskiej, własną ręką. Do której to prośby my przychylając się łaskawie, pismo wyżej spisane powagą naszą królewską we wszystkich punktach, klauzulach i artykułach za godne aprobaty i potwierdzenia uznaliśmy, jako też aprobujemy i potwierdzamy niniejszym pismem naszym, postanawiając, iż moc należytej trwałości uzyskać powinno. Na czego wiarę pieczęć nasza do niniejszego została przywieszona. Dan w Warszawie, dnia dwudziestego pierwszego miesiąca czerwca, Roku Pańskiego tysiąc pięćset sześćdziesiątego siódmego, a panowania naszego roku trzydziestego ósmego. [Podpisy:] Piotr Myszkowski, podkanclerzy Królestwa Polskiego, podpisał. Relacja Wielmożnego Piotra Myszkowskiego, podkanclerzego Królestwa Polskiego, dziekana krakowskiego, płockiego, włocławskiego, starosty sądeckiego etc., prepozyta. [Verso:] [Pieczęć woskowa w misce woskowej na pasku pergaminowym] [Noty:] 1567 12-ty F. Potwierdzenie cesji i transsumpt [...] 1567 przez króla Zygmunta Skrzynia 1, nr 28 Nr 12 Potwierdzenie zastawu wsi Zamarstynów przez Wortzela [...] mieszczanina lwowskiego uczynionego, przez króla Zygmunta 1567 aprobowane.

SIGISMVNDVS AVGVSTVS Dei gratia Rex Poloniae, Magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae etc. Dominus et haeres. Significamus praesentibus literis nostris quorum interest universis. Exhibitas esse coram nobis literas inscriptionis ex actis terrestribus Leopoliensibus decerptas nomine Magnifici Nicolai de Sienawa Palatini terrarum Russiae, exercituum nostrorum Regni supra[dicti?] campiductoris, Culmensis capitanei, sanas, integras, omnique suspitionis nota carentes, communitasque subscriptione notarii actorum eorundem, petens debitam quinque millium et quingentorum florenorum monetae saevientis, per famatum Sebaldum Wortzel Civem Leopoliensem, dicto Magnifico Palatino Russiae contractu actus super bonis suis certorum specificatione inscripta, supplicansque esse nobis nomine eorundem, ut easdem literas authentica nostra approbatione approbare et confirmare dignaremur, quarum literarum verba haec sunt: Acta sunt haec Leopoli in termino terrestri feria quarta post festum Epiphaniarum Domini proxima, Anno Domini Millesimo quingentesimo sexagesimo sexto, praesentibus ibidem ad actus Coram actis praesentibus terrestribus Leopoliensibus personaliter constituti providi Christophorus de Droszdowicze et Stanislaus cum Generoso de Subsubidio subcamerario Leopoliensi administrantes, cum Nobilibus Martino Lipszki, Joanne Chrosczieyowski, Valentino Stepkow, Joanne Colomyecz, Jacobo Przemycki, Valentino Wekerowski, publici palam in vim relationis suae quietus locorum fideliter fassis recognoverunt, quia praesentes fuerunt, dum requirendo Magnificus Nicolaus Sieniawski Palatinus terrarum Russiae, generalis et supremus exercituum Regni Polonici Campiductor etc. a Generoso etc. in territorio Leopoldiensi ultim[o] illas quittat allegabatque privatas famatus Zewaldum cum Conciuibus prout omnibus illis rescidit, ut inscriptionem recognitionis obligati debiti per famatum Sebaldum Wortzel Civem Leopoliensem summae quinque millium et quingentos flor[enos] monetae et numeri Polonicalium pro triginta grossos in quodlibet florenum computatis eidem Magnifico Palatino terrarum Russiae inscriptam, in forma iurisque civibus partier harum et affirmavit, si in acta sua Civilia pertineretque legitimam indicerent et inscriberent, quibusque Civitas recepta praedicta forma in latus descripta sine cuiusque alloquio non admiserunt neque admittere voluerunt, allegans hanc causae fuisse rationem seu iuncta aliorum privilegia libertatemque ex eo quod a debita Civilia in aliquam iurisditionem partier Civitatis verti non possunt per quasconque inscriptiones. Quum itaque allegans eidem nobilitati Iurisdictioni Civili neque sui persona civitatis nequaquam bene Civili per obligationem possideri possit, sed rationes privilegiis Civitatis praedictae despectum. Aliquotiesque exposuit hic in hac statuta Communitas Regni ergo civitas moderna [exis?]tente Bullonisque quasi forte iure per inquisitionem in Communitate quaedam Iuditionem sanctiva et laedura rependitur, quibus subsitit omnibus pensatis, praesertim vero status sive ordini militari patiovent Civiles non solum titulis obligationum a se impensas in perpetuum nancisci personasque illi efferrent rese contra Civitatis etc., eodem fonte prostincti statuto fuerint expresse prout de hisce per ipsum statutum latius disponit. Cui quidem afflationi per suum alloquium facti praefati Cives sua institi praemissa recusaverunt contravenire volium furi et immunitatibus terri obstitutis sine nihomih privilegiis Gratis deque eis mentionem fecerant et allegabant, hoc illorum furi obesse suscipere inscriptionem nullatenus voluerunt, neque susciperunt, odiverunt intellectis orationibus et requisiti in praesentia multorum generosorum personarum, qui pietatis temporis in praeterito Civitatis praefatae ultra numerum praefatorum Nobilium superviventium illic exstiterant tenentur idmutare ad actuum volebant, quod contra eosdem supradictos Magnificus solemniter protestatus est, volens de his iniuriis cum praefatis Civibus actem quemlibet non modico sustinet damno, derogationemque suae libertatis in foro fieri erge eosdem de fierem faciantur et iuris ordine fieri pati die et violatione recusatum, quumquidem recognitionem praefatorum Ministerialium fecerit de his supradictis recognitum est; hisque omnibus consuetari petitum est, super quod et memoriale relatum. Quod Iudicium solutum, Testificans quidem protestationem super non susceptione recognitionis debitoris sui contra officium Civile Lemberg[ense] supradictus Magnificus hic quidem fieri affectavit, Cuius afflationis minime Iudicium praesens alii fuste rationali et legitime suscepit nisi rex hoc iden Iudicium declararit et edixerit. Et incontinenti personaliter comparens famatus Zebaldus Wortzel Civis Leopoliensis, sanus mente et corpore, non compulsus neque coactus sed meram a Iurisdictione sua Civili seza quavis alius Iurisdictione et hinc Iurisdictioni se sez cum omnibus bonis suis incorporan[do] et subiicien[do], publice sponte libereque recognovit, quia tenetur vera veri, iusti, liquidi debiti Magnifico domino Nicolao a Sieniawa Palatino terrarum Russiae, generali et supremo Capitaneo exercituum Regni nostri campiductori etc. licetque et debiti et mercati sine, summam florenos numero quinque millia et quingentos florenorum monetae et numeri Leopolien[sis] aequaliter florenum per grosses triginta computan[do], Cuius solutionis praemiserit et expressi debiti ex certo contractu faicti iam dudum praeteriti tempus ob defectum solutionis quanti pauperie oppressus exigente radi certus sua, antedicti auxilio quam et praefatum Zamarstinow nuncupatam silva et nemore cum fructis et caedibus bene eiusdem villae ita late longe et circum ferentialiter, prout est limitata, cum omnibus censibus, molendinis, agris, campis, pratis, piscinis, ciatis, marisiis, &clavis, proit solus tenuit, habuit et in eis omnibus ut funde praefatae villae tenentibus obum, emolumenti quocunque venit causa tutulo vel exactione ad praefatam villam spectant et pertinent, nihil fure dominii et proprietatis ibidem sibi reservan[do], In quam villam Zamarstinow dictam et bonorum ex nunc et sub [dies?] praefatus Zebaldus Wortzel dat intromissionem praemissa expurgatione realinga et effeltualiab per Ministerialem petentem quemcunque ad id sua Mag[nificen]tia stituerit possessionem admittet, nihil penitus sibi & suis postenitati in eadem villa reservando, prout de facto intromissio et ceteri tenore coram amicis praefatae villae Zamarstinow capituli in agro villam et Wolia cum le mecze sua illuc spectante habebit, possidebit, utetur atque et secundum suae proprietatis placitum saeculo eodem fruitur faciat et emitte Civibusque regnum et beneplacitum sine illorum subiectione ad regendi et gubernandi usus ad integram et plenariam expresse debiti quinquam millium et quingentorum florenorum solutionem. Praeterea sua Magnificientia commodum facultatem Curiam statuendi et pro arbitrio suo meliori aedificandi in fundo praefatis piscina piscinus molendinum et alia aedificia in eodem molendino sine aliquo exterorum motus aedificiis penitus exceptis et exclusis pariter adhibebit etc. Ceterum omnibus sua Mag[nificen]tia frueretur in genere et specie quod praeterita fati expensa totius qveticionis que factionis causa circa repositionem principalis et essentialis summae quinque millium et quingentorum florenorum praefatus Zebaldus integra ad simplicem assertionem suae Maiestatis et dictorum filiorum Silvestrorum et exire absque omni furi ordine vel iuramento supra expressa restitueri penseliere tenebitur et sua sui successores tenebuntur, nihilque ipse usum et fructuum censuumque perceptioni de summa principali et expensicio expensarum defalcatione. Et si tant praefatus quidem existens Zamarztinow et villa Zebaldus Wortzel una cum consortis ex manibus suae Maiestatis et succorum de consueto reposito principali et expensarum integra summa requieverit in possessionemque suam recipiet vel sui recipiant de facto et obligati praemissis summa in deffectu exemptionis illius praefatus Zebaldus Wortzel et sui posteros Successores et haeredes suae Maiestati et sua posteritati et successoribus in hac inscriptione conte[m]ptis explebit et terreo dam voluerit villam praefatam redimere. Tenebiturque praefatus Zebaldus et sui Successores Magnifico Domino Palatino et suos successores tollere quotiens opus fuerit ab impetitione quarumvis personarum sub similis summae vadii quinque millium et quingentorum florenorum ineri defendere et cavere, eliberareque et indemnem reddere ab omnibus inscriptionibus superioribus, citationibus et aliis quibuslibet, quod si faicere et explere incumbente bonis suis quomodocunque in Civitate Leopoliensi et extra Civitatem et ubilibet habitis et habendis obligat et inscribit sub vadiis similis summae. Pro quo quidem vadio ad quodcunque Iudicium vel officium Regium sive ad sua Regis Altitudinis Iudicium evadere et venire recedat in hac parte a quovis fure suo, et hinc furi et iurisdictioni praesenti se intele incorporat et subijcit in primo termino tanquam peremptorio quanvis alt et suis successoribus semper et ubique faict et constituent peremptorium stare parere ac praefato vadio stare vestire a Iudicio sine officio non recedere totiens quotiens opus fuerit satisfacere ac decretum pati tenebitur et tenebuntur nulla rex effugia nec eidem excogitata, non indultatis neque extraditionibus. Admittatam insuper tempore condigno fluris remediis et dilationibus, motionibus appellationum vera vel simplici infirmitatibus, aeliora pro maiori sucatione de terra et districtu semoti, terrisque sua ignotis Civili propriis. Conventione generali vel particulari adhibita in Regno captionibus aliqua Statutis fundatis et in futurum fundan[dis], expeditione bellica incursione hostium in fines Regni, tota mobilitatis seu capitulari diffusa sex septimanis inscriptione senad ad ipsum Civitatis visitationibus quibusvis secura non muniti adituri Iudicium vel officii ad praecepta petitionem seu appellationem non poterit et facit, nec ad quittationem sibi non ad acta praesentia terrestria Leopoliensia accipiet, neque petito statuti trium montium et alia triplici poena trium marcarum paenam se tutari et muniri evadendum modis vel fatuelis terrarum praesentium pactam et aliis quibusvis terminis omnibus praemissa effifere neque Magnificum Palatinum terrae Leopoliensis satisfacere pro praefato vadio evadit. Quod si vadio et vadio illius debiti in summam extenuatus sine principaliore, bene corporali iuramento illic petente quoquam in aliquo non fari contra ipsum Magnificum Palatinum et eius successores sub damnorum vadio et vadore sexcentorum florenorum monetae et numeri Leopolien[sis] quoties opus fuerit praemissa tenebitur et tenebuntur tollere. Insuper sibi Magnifico Palatino et eius successoribus bene opus fuerit. Ad quod convenerunt et aequitas in inscriptione praesenti contenti et descripta praedictus Zebaldus Wortzel cum ea suscipiat ut superius continetur liberari et spernari, ad augumenta praemissa et eius Successores onerari et praesenti cominibus impraedictis omnibus clausulis et articulis conditionibusque corum et subscripti inscriptione ac nexu praesentis vigore praesentiom terrestri in praemissis nulla obstante. Super quibus memoriale est factum solutum. Dati Lembergenses Kauthko terrae Leopolien[sis] notarius manu propria. Cui supplicationi nos benigne annuentes literas suprascriptas authoritate nostra Regia, in omnibus punctis, clausulis et articulis approbandas et confirmandas esse duximus, prout approbamus et confirmamus praesentibus literis mie decernentes eas robur debitae firmitatis obtinere debere. In cuius rei fidem sigillum nostrum praesentibus est subappensum. Datum Varsaviae die vigesima prima Mensis Junii, Anno Domini Millesimo quingentesimo sexagesimo septimo, Regni vero nostri anno trigesimo octavo. [Podpisy:] Petrus Myszkowski R[egni] P[oloniae] Vicec[ancellarius] s[ubscripsit] Relatio Magnifici Petri Myszkowski Regni Poloniae Vicecancellarii Decani Cracoviensis, Plocensis, Vladislaviensis, Capitanei Sandecensis etc. Praepositi [Verso:] [Pieczęć woskowa w misce woskowej na pasku pergaminowym] [Noty:] 1567 12 mo F. Confirmatio Cessionis et Transumpt[us] [...] 1567 per Regem Sigismundum Arca I-ma No 28tio No 12 Confirmatio obligationis villarum Zamarstynow per Wortzel [...] civis Leopoliensis factae per Regem Sigismundum 1567 approbata