Potwierdzenie przez Jana Kazimierza darowizny folwarku na Podzamczu we Lwowie na monaster św. Jana Ewangelisty

JAN KAZIMIERZ, Z BOŻEJ ŁASKI KRÓL POLSKI, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, smoleński, czernihowski, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Oznajmiamy niniejszym pismem naszym wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy, że przedłożono przed nami pismo papierowe, podpisane ręką urodzonego Jana Mniszka, starosty lwowskiego, i opatrzone jego pieczęcią, całe, zdrowe, nienaruszone i wolne od wszelkiego podejrzenia, zawierające w sobie potwierdzenie darowizny pewnego gruntu leżącego na przedmieściu lwowskim, zapisanego przez niegdyś Samuela [to jest: Symeona] Semena Onufrijowicza, przedmieszczanina lwowskiego, na wzniesienie i zbudowanie na tym gruncie cerkwi św. Jana Ewangelisty obrządku greckiego dla czcigodnego ojca Symeona Siemionowicza, prezbitera cerkwi św. Mikołaja obrządku [greckiego], oraz jego następców. I przedłożono nam prośbę, abyśmy to pismo powagą naszą królewską raczyli zaaprobować i zatwierdzić. Którego to pisma osnowa słowo w słowo następuje [...] i brzmi tak: Jan z Wielkich Kończyc Mniszek, lwowski, generalny ziem ruskich starosta. Wiadomo czynię tym zapisem moim, komu wiedzieć należy, iż mając wzgląd osobliwy na to, aby w tym stołecznym mieście Lwowie chwała Boża była rozmnożona i pomnażana na każdy czas i długie lata, do tego zważywszy [...] człowieka poczciwego w testamencie przy śmierci jego przed urzędem naszym lwowskim ziemskim uczyniony, do akt naszych grodzkich podany i przez Króla Jego Mości Pana nam szczęśliwie panującego zatwierdzony, nieboszczyka Symeona Onufrijowicza [...] przedmieszczanina przedmieścia lwowskiego mianującego się krakowskim, którego wolę ostatnią w testamencie jego przypisuję przed urzędem niniejszym sądowym grodzkim w [...] opisała w te słowa: „Iż tknąć folwarku, który mam za własne i małżonki mojej pieniądze kupiony na Podzamczu, żądam i mieć chcę, aby się tam chwała Boża na zbawienie duszy mojej i odpuszczenie grzechów moich i małżonki mojej odprawowała, to jest aby tam monaster i cerkiew zbudowana była na imię świętego Jana Ewangelisty. Co żeby tym pewniej do swego skutku przyszło, oddaję i daruję ten pomieniony folwark wielebnemu ojcu Symeonowi Siemionowiczowi, prezbiterowi cerkwi świętego Mikołaja z Zamkowiczami lwowskiemu, takim sposobem i z tym warunkiem, aby się on starał, jakoby tam pomieniona cerkiew zbudowana i w niej porządnie służba Boża odprawowana była według starożytnego obrządku Cerkwi Świętej Wschodniej”. Ja tedy mając prawdziwą i pobożną [...], na usilną prośbę i instancję tegoż ojca Symeona Siemionowicza, wyżej mianowanego prezbitera, pozwalam na tymże mianowanym folwarku fundować, budować, murować, drukarnię w nim trzymać i insze pożytki przynależące do niego sobie przysposabiać. A jeśliby kto z pobożności swojej jakąkolwiek [...] na ten monaster darował, tak z gruntów, jako i co innego, aby pod protekcją tychże [...] i w niczym przy tym zostawało wiecznymi czasy. Który to monaster wielebny ojciec Symeon jako prowizor z cerkiewnymi Zamkowiczami lwowskimi jako starszyzną aby budowali i osadzali zakonnikami [czerńcami] według starożytnego zwyczaju Cerkwi Świętej Wschodniej i według reguły św. Bazylego Wielkiego według [...] zakonu, w ćwiczeniu w modlitwach i ofiarach Najświętszej Pannie Maryi, Bogu za Króla Jego Mość, syna Jego i całość wszystkiej Rzeczypospolitej powinni będą błagać. A wielebny ojciec Symeon wyżej mianowany aby był za opiekuna i prowizora w tym monasterze aż do śmierci swojej, a po śmierci jego wszystko opiekuństwo i prowizja na wszystkich czerńców spada, którzy w tym monasterze żyć będą ze szczerością i porozumieniem, że zakonnicy powinni będą starszego zgromadzenia sobie obierać z ichmościami [...] lwowskimi za pozwoleniem i wiadomością bractwa przy tej cerkwi i monasterze św. Jana Ewangelisty, mający swymi wspomagać względem wszelakiego ratunku, pomocy i funduszu według artykułów Cerkwi Świętej Wschodniej przez Arseniusza Żeliborskiego, biskupa lwowskiego, potwierdzonego. Które to legaty i darowiznę we wszystkim aprobuję i potwierdzam, pozwalając, aby podług wyraźnego testamentu czerńcy monaster i cerkiew wyżej rzeczoną na gruncie pomienionym budowali, i wszystkie pożytki w tym testamencie opisane pobierali i powagę swoją mieli wiecznymi czasy. Więc i ta cerkiew będąca na tym gruncie, w której się chwała Boża odprawować będzie, żadnych podatków, jurysdykcji ani podatków miejskich, jakkolwiek nałożonych, nie cierpiała, ale asekurację miała całą także wiecznymi czasy. Na co dla lepszej wiary ręką moją własną podpisawszy, pieczęć przycisnąć kazałem. Działo się we Lwowie dnia dwudziestego czwartego miesiąca stycznia roku Pańskiego 1663. Jan Mniszek z Wielkich Kończyc, starosta generalny ruski. My tedy, Jan Kazimierz, król, przychylając się łaskawie do wyżej wspomnianej prośby, uznaliśmy za słuszne wyżej włączone pismo we wszystkich jego punktach, artykułach, klauzulach, powiązaniach i zobowiązaniach zaaprobować i zatwierdzić, jako też niniejszym pismem naszym aprobujemy i zatwierdzamy, o ile nie sprzeciwia się prawu publicznemu. Stanowiąc, że pismo to powinno uzyskać moc i powagę należnej i wieczystej trwałości, z zachowaniem praw naszych i naszych królewskich następców, tudzież Rzeczypospolitej oraz kościołów rzymskokatolickich. Na czego wiarę niniejsze pismo ręką naszą podpisane pieczęcią koronną umocnić nakazaliśmy. Dan we Lwowie dnia 12 miesiąca lutego roku Pańskiego 1663, panowania naszego w Polsce i Szwecji roku 15. [Podpis króla:] Jan Kazimierz, król [Nota po prawej:] Potwierdzenie darowizny pewnego gruntu leżącego na przedmieściu lwowskim, zapisanego przez niegdyś Symeona Onufrijowicza na [...] monaster obrządku greckiego. [Pod zakładką podpis:] Andrzej Miaskowski, opat trzemeszeński, sekretarz koronny [Na odwrocie:] [Nota archiwalna:] 1663, 1 lutego. Symeon Onufrijowicz, darowizna na założenie klasztoru św. Jana. [Inne noty cyfrowe i sygnatury:] A. nr 7; 2

IOANNES CASIMIRUS DEI GRATIA REX POLONIAE Magnus Dux Lith[uaniae], Russ[iae], Pruss[iae], Masov[iae], Samogit[iae], Livon[iae], Smolen[sciae], Czerniech[oviae]q[ue], necnon Suec[orum], Got[horum], Vand[alorum]q[ue] haer[editarius] REX. Significamus praesentibus Literis n[ost]ris quorum interest universis et singulis. Productas coram Nobis esse Literas papyreas manu Generosi Joannis Mniszek Capitanei Leopolien[sis] subscriptas, et Sigillo eiusdem communitas sanas salvas et illaesas omniq[ue] suspitionis nota carentes, continentes in se Confirmationem Donationis certe fundi in Suburbio Leopolien[si] iacentis per Samuelem [sic: Simeonem] olim Semen Onufriowicz Suburbanaum Leopolien[sem] legati, et in illo fundi Ecclesiam Sancti Joannis Evangelistae Ritus Graeci erigendi et aedificandi Honorabili Patri Simoni Siemienowicz Praesbitero Ecclesiae Sancti Nicolai Ritus [Graeci] atq[ue] Successoribus eius. Supplicatumq[ue] Nobis est ut easdem Literas authoritate N[ost]ra Regia approbare et confirmare dignaremur. Quarum quidem Literarum Tenor de verbo ad verbum sequitur [...] et est talis: Jan z Wielkich Kończyc Mniszek Lwowski, Generalny Ziem Ruskich Starosta. Wiadomo czynię tym zpisaniem moim komu wiedzieć należy, iż z maiąc wzgląd osobliwy na to, aby w tym Mieście stołecznym Lwowie chwała Boża była rozmnożona y pomnażana na każdy czas y stugie lata, do tego uważaiąc oboz człowieka poczciwego w Testamencie przy śmierci iego przy Urzędzie naszym Lwowskim Ziem[ian] owym uczyniony, w Akta nasze Grodzkie podany, y od Króla Je[moś]ci M[iłości] Pana nam szczęśliwie panuiącego zatwierdzony, Nieboszczyka Simeona Onufrieiewicza sadzący [!] Przedmieszczanina Przedmieścia Lwowskiego mianuiącego się Krakowskiego, którego wolą ostatnią w Testamencie iego przypisuię przed Urzędem niniejszym Sądowym Grodzkim w Cudzoziemce Cechu Daskowskiego Cechu Sereckiego Janu opisała w te słowa. Iż tknąć folwarku, który mam za rość własne y Małżonki moiey pieniądze kupiony na Podzamczu, żądam y mieć chcę, aby się tam chwała Boża na zbawienie duszy moiey y odpuszczenie grzechów moich y Małżonki moiey odprawowała, to iest aby tam Monaster y Cerkiew zbudowana była na imię Świętego Jana Ewanielisty, co żeby tym pewniey do swego skutku przyszło, oddaię y daruię ten pomieniony folwark Wielebnemu Oycu Simeonowi Siemienowiczowi Przezbitterowi Cerkwie S[więte]go Mikołaja z Zamkowiczami Lwowskiemu, takim sposobem y z tym dokładem, aby się on starał iako by tam pomieniona Cerkiew zbudowana, y wniey porządnie Służba Boża odprawowana była według Starożytnego obrzędu Cerkwie S[więtej] Wschodniey. Ja tedy maiąc prawdzie wą y pobożną na usilną prozbę y Instancyą tegoż Oyca Simeona Siemienowicza, wyżey mianowanego Przezbitera, pozwalam na tenże mianowanym Folwarku fundować, budować, murować Drukarnią wnim trzymać, y insze pożytki przynależące do niego sobie przysposabiać. A ieśliby kto zpobożności swoiey iakąkolwiek iaką na ten Monaster darował, tak z Gruntów, iako co innego, aby pod Protekcyą tychże [...] y w niczym przytym zostawało wiecznemi czasy, który to Monaster Wielebny Ociec Simeon iako Prowizorowie z Cerkiewnymi Zamkowiczami Lwowskiemi iako Starzyzna, aby oni budowali y osadzali Zakonnikami [czerńcow] według starożytnego zwyczaiu Cerkwie S[więtej] Wschodniey, y według Religiey S. Bazylego Wielkiego według [...] Zakonu w ćwiczenie w modlitwach y ofiarach Nayświętszey Panny Maryi Bogu za Króla Je[g]o M[oś]ć, Syna Jego, y całość wszytkiey Rzpltey powinni będą błagać, a Wielebny Ociec Simeon wyżey mianowany aby był za Opiekuna y Prowizora w tym Monasterze aż do śmierci swoiey, a po śmierci iego wszytko Opikunstwo y Prowizia na wszytkich Czerńcow spada, którzy w tym Monasterze żyć będą z szczyrością dokładem, ze aczownicy powinni sobą będą starszego zgromadzenia sobie obierać z Jchmościami Bracławkimi [!] Lwowskiemi za pozwoleniem y wiadomością Bractwa na tey Cerkwi Monastera S. Jana Ewanielisty maiący swemi wpomagać względem wszelakiego ratunku, pomocy y funduszem według Artykułów Cerkwie S. Wschodniey Arseniem Żeliborskim Episkopem Lwowskim potwierdzonego, które to Legaty y Darowiznę we wszytkim approbuię y potwierdzam, pozwalaiąc, aby podług wyraźney Testamentu Czerńcy Monaster y Cerkiew wyżey rzeczoną na Groncie pomienionym budowana była, y wszytkie pożytki w tym Testamencie opisane robili y powagę swoię mieli wiecznemi czasy. Więc y ta Cerkiew będąca na tym Groncie, w którey się chwała Boża odprawować y oprawować będzie, żadnych podatków, jurysdykcyi ani podatków Miejskich, acz kolwiek zawzięte, niecierpiała, ale asekuracyą mieć całą wiecznemi także czasy. Na co dla lepszey wiary ręką moią własną podpisawszy, pieczęć przycisnąć kazałem. Działo się we Lwowie Dnia Dwudziestego Czwartego Miesiąca Stycznia Roku Pańskiego 1663. Jan Mniszek z W.K. Starosta Generalny Ruski. Nos igitur Joannes Casimirus Rex praefata Supplicationi benigne annuentes praeinseratas L[itte]ras in omnibus eorundem punctis, Articulis, Clausulis, nexibus et Ligamentis approbandas et confirmandas duximus, prout in quantum Juri publico non repugnant approbamus et confirmamus praesentibus L[itte]ris n[ost]ris. Decernentes easdem vim et robur debitae et perpetuae firmitatis obtinere debere. Juribus Nostris Regiisq[ue] Successorum Nostrorum, ac Reipubl[icae] Ecclesiisq[ue] Romano Catholicis salvis manentibus. In cuius rei fidem praesentes manu Nostra subscriptas Sigillo Regni communiri mandavimus. Datum Leopoli Die XII Mensis Februarii Anno Domini M.DC.LXIII. Regnorum Nostrorum Poloniae et Sueciae vero XV. Anno. [Podpis króla:] Joannes Casimirus Rex [Nota po prawej:] Confirmatio Donationis fundi certi in Suburbio Leopolien[si] iacen[tis] per iam olim Simenon Onufriowicz Legati pro [...] Monasterium ritus Graeci. [Pod zakładką podpis sekretarza/kanclerza:] Andreas Miaskowski Abb[as] Tremesn[ensis] Reg[ni] Canc[ellarius?] / Secr[etarius] [Verso:] [Nota archiwalna:] 1663 1. Februar. / Onofreiewiecz Simon Donation zur Errichtung des Klosters ad St. Joannem. [Inne noty cyfrowe i sygnatury:] A. No 7mo; 2