Akt arcybiskupa Jana Tarnowskiego powołujący Bractwo Ciała Chrystusowego przy kościele w Komarnie

[s. 3 / fol. 1r:] [U góry złocona gloria z monogramem IHS w promieniach] JAN TARNOWSKI Z BOŻEJ I STOLICY APOSTOLSKIEJ ŁASKI ARCYBISKUP LWOWSKI, WIECZNY ADMINISTRATOR OPACTWA W MOGILE (CLARA TUMBA) Postawieni z rozporządzenia Boskiego miłosierdzia na strażnicy pasterskiego wywyższenia, chociaż wobec Jego Majestatu okazujemy się niegodni, to przede wszystkim i najbardziej za powinność oraz powołanie nasze uważamy, aby kult wszechmogącego BOGA był rozszerzany, a zbawienie dusz powierzonych naszej pieczy, odkupionych drogocenną krwią Pana Naszego JEZUSA Chrystusa, było zapewniane. Dlatego wszystkim i poszczególnym, których to dotyczy, niniejszym pismem mającym moc na wieczną rzeczy pamiątkę, oznajmiamy: Iż wielce wielebny Wojciech Chęciński, dziekan gródecki, proboszcz komarneński i nawaryjski naszej archidiecezji, zapalony gorliwością nabożeństwa i sprawowania kultu Bożego, pragnąc kult, religię i uwielbienie Najświętszego Sakramentu Boskiej Eucharystii gorliwiej krzewić i rozszerzać, postanowił założyć i erygować w kościele parafialnym w Komarnie BRACTWO pod wezwaniem Najświętszego Ciała CHRYSTUSA, na odpuszczenie wszystkich grzechów ludu, na wzór Bractwa erygowanego w naszym kościele metropolitalnym lwowskim pod tymże wezwaniem; i pokornie Nas prosił, abyśmy raczyli to jego pragnienie przyjąć i zaaprobować oraz na miarę tej należnej prośby postanowić. My, przychylając się do próśb wspomnianego proboszcza i chętnie pragnąc widzieć ustanowione tak święte i chwalebne dzieło, a przez to z urzędu naszego je popierać i do pożądanego celu oraz skutku doprowadzić, aby kult tego Boskiego Sakramentu oraz samego JEZUSA CHRYSTUSA w nim przebywającego i ukrytego [s. 4 / fol. 1v:] najwyższą cześć (latrię) jak najbardziej rozszerzać pragnąc, uznaliśmy za słuszne to stowarzyszenie, powszechnie zwane BRACTWEM, pod wezwaniem tegoż Najświętszego Ciała CHRYSTUSA, w kościele parafialnym miasteczka Komarno według rozporządzenia Najwyższych Biskupów erygować, uporządkować i ustanowić, ze wszystkimi prerogatywami, przywilejami, immunitetami, odpustami, indultami, koncesjami, uprawnieniami i łaskami zwykłymi i utartymi, z jakich to BRACTWO najpierw i przede wszystkim przy kościele Najświętszej Maryi Panny nad Minerwą w Rzymie erygowane korzysta i cieszy się, z zachowaniem deklaracji Najznakomitszych Kardynałów o niżej zapisanym brzmieniu: Kongregacja Najjaśniejszych i Najprzewielebniejszych Kardynałów Świętego Kościoła Rzymskiego, ustanowionych przez Najświętszego Pana Naszego, z Bożej opatrzności papieża Pawła V, do reformy odpustów; pragnąc usilnie, aby cześć i kult Najświętszego Sakramentu z dnia na dzień wzrastały, a wierni CHRYSTUSA byli do tego zachęcani łaskami duchowymi, na mocy specjalnego rozkazu Jego Świątobliwości, udzielonego żywym głosem, postanawia i oświadcza zgodnie z konstytucją tegoż Pawła III, że wszystkie i poszczególne Bractwa Najświętszego Ciała CHRYSTUSA, gdziekolwiek na świecie dotąd powagą apostolską lub ordynariacką erygowane, bądź w przyszłości mające być erygowane bez nowej lub szczególnej innej koncesji, zakomunikowania czy agregacji, będą i powinny być uczestnikami wszelkich przywilejów, koncesji, odpustów, uprawnień, łask i indultów udzielonych imiennie i wyraźnie przez Jego Świątobliwość Arcybractwu Najświętszego Sakramentu u Minerwy przez brewe wydane w Rzymie u św. Piotra dnia trzeciego listopada tysiąc sześćset szóstego roku, oraz w przyszłości mających być udzielonymi przez Stolicę Apostolską, i z nich wszystkich i poszczególnych mogą i powinny korzystać, używać ich i cieszyć się nimi, byle tylko dowiedziono, że erygowanie tychże bractw dokonało się powagą apostolską lub ordynariacką; z zachowaniem jednak we wszystkim pozostałym konstytucji wspomnianego Klemensa VIII, bez względu na wszelkie przeciwne rozporządzenia. Wydano w Rzymie dnia dziesiątego lutego tysiąc sześćset szóstego roku. Podpisali: R. Kardynał Bellarmin, Antoni, biskup Anagni, sekretarz. W Rzymie z drukarni Kamery Apostolskiej, roku tysiąc sześćset szóstego – oświadczamy, że winno z nich korzystać. Warunki i prerogatywy, [s. 5 / fol. 2r:] które rzeczone Bractwo obojga płci powinno osiągać, punkt po punkcie z oryginalnego przywileju rzeczonego Bractwa, który przez transumpt został dany Bractwu w naszym kościele metropolitalnym lwowskim, o niżej zapisanym brzmieniu, w języku polskim dla zrozumienia, wraz z warunkami uznaliśmy za należne zamieścić w następującym brzmieniu: ODPUSTY Bractwa Lwowskiego Bożego Ciała, częścią od Pawła III, częścią od Grzegorza XIII, papieży i Najwyższych Pasterzy i Biskupów, Rzymianom naprzód z dawna pozwolone: 1. Każdemu w to Bractwo wpisać się chcącemu, a tegoż czasu spowiedź czyniącemu i Najświętszy Sakrament Ciała i Krwi Pańskiej przyjmującemu, zupełny odpust (to jest wszelkiej męki doczesnej czyśćcowej za przeszłe grzechy odpuszczenie i pokut kościelnych, które nam na spowiedziach po pokucie, a często nie według wielkości i mnóstwa grzechów i nie według dawnych Kościoła Bożego ustaw dają, pewną nagrodę) pozwolono. 2. Trwającemu statecznie w tym Bractwie i umierającemu gdziekolwiek przy końcu żywota, przynajmniej spowiedź czyniącemu, zupełny także odpust dano. 3. W dzień Bożego Ciała albo w oktawę wesołego katolickiego święta tego, do Bożego Stołu po spowiedzi idącemu takiż odpust, a jak drudzy nazywać zwykli – Miłościwe Lato [Jubileusz], pozwolono. 4. Na każdy piątek, każdy z Bractwa tego, który by przed ołtarzem Sakramentu Pańskiego siedem Ojcze nasz i siedmiokroć Pozdrowienie Anielskie ku podwyższeniu wiary świętej katolickiej i wykorzenieniu kacerstwa zmówił, ten otrzyma sto dni odpustu. 5. W Wielki Czwartek [braciom] z Bractwa tego [spowiedź czyniącym ...] odpustu i siedem kwadragen. A kwadrageny albo [...] pokucie ulgę czynią i zadośćuczynienie Kościołowi i Panu [...], ktoby miał przez dni czterdzieści według staro- [s. 6 / fol. 2v:] dawnych praw kościelnych czynić i odprawować. A jeśli tegoż dnia u ołtarza Bożego Ciała Sakrament Ciała i Krwi Pańskiej nabożnie przyjmie, dziesięć lat i kwadragen dostąpi. 6. Co miesiąc w trzecią niedzielę miesięczną (kiedy procesja Bractwa tego przypada zawsze), Sakrament Pański z ołtarza brackiego przyjmujący, też dziesięć lat i dziesięć kwadragen otrzyma. 7. Każdemu z Bractwa tego, który za Najświętszym Sakramentem w brackiej miesięcznej procesji pójdzie, sto dni odpustu pozwolono. 8. Ktokolwiek z Bractwa tego Grób Pański w kościele lwowskim, gdzie to Bractwo ufundowano, w ów Wielki przed Wielkanocą Tydzień nawiedzi, po spowiedzi siedem lat odpustu i siedem kwadragen mieć będzie. 9. Ktokolwiek, bądź z Bractwa tego, bądź z innych wiernych Chrystusowych płci obojej, za Najchwalebniejszym Sakramentem albo pójdzie do chorego, albo jeśli ma jaką przeszkodę, zmówi za oną chorą osobę Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo, ilekroć to uczyni, za każdym razem sto dni odpustów zjedna sobie i otrzyma. USTAWY Bractwa Bożego Ciała, tak rzymskiego, jako i lwowskiego, z powinności wyjęte z listów przez rzeczonych dwu papieży: [1. ...] aby z przystojną uczciwością Najświętszy S[akrament] [...] w kościele metropolitalnym [...] parafialnym abo kościołach chowano i do chorych uczciwie prowadzono. Cokolwiek to staranie więcej będzie na starszych w Bractwie albo od nich naznaczonych niżli na innych należało. [s. 7 / fol. 3r:] 2. Kiedy obaczą albo wyrozumieją, iż do chorego kapłan z Najchwalebniejszym Sakramentem idzie, pilności w tym przyłożą, albo żeby sami Sakrament Pański prowadzili, albo żeby kogokolwiek z przedniejszych w domu swym wysłali, albo żeby przynajmniej, zwłaszcza biskupi, Ojcze nasz i Pozdrowienie Anielskie za chorego w domu albo gdziekolwiek poklęknąwszy zmówili. 3. Co miesiąc w trzecią niedzielę miesiąca mają do fary chodzić na procesję z Przenajdostojniejszą Świętością i na Mszę Świętą o tymże Sakramencie; i to opatrzyć, aby przy podnoszeniu Sakramentu Pańskiego na tejże Mszy kilka pochodni brackich zapalono, albo żeby całe Bractwo świece w rękach trzymało. 4. Co tydzień wszyscy z powinności mówić mają pięć Ojcze nasz i pięć Zdrowaś Maryjo ku czci tego Najdostojniejszego Sakramentu i na pamiątkę pięciu przedniejszych ran Pana Jezusowych. Co może być pospolicie we czwartki. 5. Co rok w piątek po święcie Bożego Ciała mają być na Bożej [...] z poranku ze świecami zapalonymi, zgodnie z Bractwem Rzymskim. Jeśli będzie natenczas kazanie, szkoda go będzie opuszczać. 6. Starać się mają, aby chorych z Bractwa nawiedzano, [do] Sakramentu Pokuty Świętej i Ciała Pańskiego przygotowano, [...] którzy o tym nie myślą, które to staranie najpierw starszym [będzie należało]. [s. 8 / fol. 3v:] [Ślady tekstu, zatarte i wyblakłe:] USTAWY [...] [s. 9 / fol. 4r:] rozgrzeszenie trzykroć za żywota każdemu z Bractwa przez każdego zakonnego albo świeckiego (od arcybiskupa upoważnionego) kapłana jest od Pawła Trzeciego papieża pozwolone, a od Grzegorza Trzynastego do czasu wstąpienia w to Bractwo, do godziny śmierci i do święta albo oktawy Bożego Ciała jest objaśnieniem i deklaracją potwierdzone. Włączywszy tego rodzaju przywilej, My także powagą ordynariacką nadajemy czterdzieści dni odpustu oraz toż Bractwo osobiście do tegoż kościoła wprowadziliśmy. Na czego świadectwo etc. Dano we Lwowie dnia 26 września roku 1664. Jan Tarnowski, arcybiskup lwowski, własną ręką [W środku miniatura: złoty kielich z hostią unoszącą się powyżej, na tle błękitno-białej glorii] [Nota wizytacyjna z 1717 r.:] Podczas naszej wizytacji generalnej widzieliśmy, przeczytaliśmy i potwierdziliśmy, dnia 22 czerwca Roku Pańskiego 1717. Jan Skarbek, arcybiskup lwowski Adam Iwan[...], sekretarz [własną ręką] [s. 10 / fol. 4v – czysta/zniszczona pergaminowa karta] [s. 11 / okładka tylna z pieczątką archiwalną:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Pieczęć:] [s. 12] Czerwona woskowa pieczęć herbowa arcybiskupa Jana Tarnowskiego (herb Rola pod kapeluszem arcybiskupim i krzyżem) w okrągłej metalowej puszce, zawieszona na czerwonym jedwabnym sznurze.

[s. 3 / fol. 1r:] [U góry złocona gluria z monogramem IHS w promieniach] IOANNES TARNOWSKI DEI ET APOSTOLICÆ SEDIS GRATIA ARCHIEPISCOPVS LEOPOLIEN[SIS] ABBATIÆ CLARÆ TVMBÆ PERPETVVS ADMINISTRATOR S[uper] Speculam praeeminentiae Pastoralis Divinâ clementiâ disponente, licet coram ejus Majestate impares constituti, illud pro munere & vocatione n[ost]ra primum & maximum cogitamus, ut Cultus omnipotentis DEI amplietur, Salusq[ue] animarum pretioso sanguine Domini Nostri IESV Christi redemptarum, Nostrâ curâ subjectarum procuretur. Proinde universis & singulis, quorum interest, praesentibus literis ad perpetuam rei memoriam valituris, significamus: Quomodo Adm[odum] R[eve]ndus Albertus Chęcinius Decanus Grodecensis, Comarnensis, Nawariensis Parochus, Archidioecesis Nostræ, zelo devotionis & cultûs Divini peragendi accensus, cupiens Cultum, Religionem & venerationem Divinissimi Sacrosancti Eucharistiæ Sacramenti impensius promovere & amplificare, CONFRATERNITATEM sub Invocatione Sacratissimi Corporis CHRISTI, in remissionem omnium peccatorum populi ad instar Confraternitatis in Ecclesia N[ost]ra Metropolitana Leopoliense sub invocatione ejusdem nominis erectæ, in Ecclesia Parochiali Comarnensi instituere & erigere constituit; supplicavitq[ue] Nobis humiliter, quatenus hoc ipsius desiderium admittere & approbare, atque pro huiusmodi debito petitu statuere dignaremur. Nos supplicationibus praedicti parochi faventes & tam sanctum ac laudabile opus institutum libenter videre cupientes, eòque pro Officio N[ost]ro promovere & ad optatum finem & effectum perducere, ut cultus Divini huius Sacramenti ipsiusq[ue] IESV CHRISTI in eo degentis ac absconditi [s. 4 / fol. 1v:] Latriam quàm maximè dilatare cupientes, SODALITIVM hocce vulgò CONFRATERNITATEM sub nomine eiusdem SS[mi] Corporis CHRISTI, in Ecclesia Parochiali Oppidi Comarno juxta Summorum Pontificum Ordinationem, erigendam, ordinan[dam] & instituen[dam] esse duximus omnibusq[ue] prærogativis, Privilegijs, immunitatibus, Indulgentijs, indultis concessionibus, facultatibus, & gratijs solitis & consuetis, quibus haec CONFRATERNITAS primò & principaliter ad Ecclesiam Beatæ Mariæ Virginis super Minervam in Romana Urbe erecta fruitur & gaudet, stante declaratione Eminentissimorum Cardinalium, de tenore infra scripto. Congregatio Illustrissimorum & R[everen]dissimorum S.R.E. Cardinalium a SS[m]o Domino Nostro D[omi]no Paulo, Divinâ providentiâ Papâ V. Indulgentiarum reformari præfectorum; optans summopere Sacratissimi Sacramenti venerationem, & cultum in dies augeri, ad idq[ue] CHRISTI Fideles Spiritualibus gratijs excitari, speciali Sanctitatis Suæ ordine, vivæ vocis oraculo habito, decernit ac declarat juxta easdem Pauli III. Constitutionem, omnes & singulas Confraternitates SS[mi] Corporis CHRISTI, ubi terrarum hactenus Apostolica vel Ordinaria authoritate erectas, vel de cætero erigendas absq[ue] nova aut peculiari alia concessione, communicatione vel aggregatione, fore ac esse debere participes quorumcumq[ue] Privilegiorum concessionum, indulgentiarum, facultatum, gratiarum & indultorum, à Sanctitate Suâ Archiconfraternitati SS[mi] Sacramenti, de Minerva per Breve, Dat[um] Romæ apud S. Petrum Die Tertia Novembris Millesimo Sexcentesimo Sexto, nominatim & expressè concessorum ac in posterum à Sede Apostolica concedendorum illisq[ue] omnibus & singulis uti potiri & gaudere, posse ac debere, ita utq[ue] Confraternitatum earundem erectio Aplica vel Ordinaria authoritate facta probetur; Servata tamen in reliquis omnibus prædicti Clementis VIII Constitutione contrarijs quibuscunq[ue]. Dat[um] Romæ Die Decima Februarii, Millesimo Sexcentesimo Sexto. Subscripsit: R. Card. Bellarminus, Antonius Ep[iscop]us Anagn[inus] Secretarius. Romæ ex Typographiâ R. C. Aplice, Millesimo Sexcentesimo Sexto, potiri debere declaramus. Conditiones & prærogativas [s. 5 / fol. 2r:] dicta Confraternitas utriusq[ue] sexûs consequi debeat, punctatim ex originali Privilegio Confraternitatis præfatæ, quod per transumptum Confraternitati in Ecclesia N[ost]ra Metropolitana Leopolien[si] datum est, de tenore infra scripto, idiomate Polonico propter intelligentiam, unà cum Conditionibus inferendas duximus de tenore eiusmodi: ODPVSTY Bractwa Lwowskiego Bozego Ciała, częscią od Pawła III. częscią od Grzegorza XIII. Papiezow, y Nawyzszych Pasterzow y Biskupow Rzymianom naprzod zdawna Pozwolone. 1. Kazdemu w to Bractwo wpisac się chcącemu, a tegoz czasu Spowiedz czyniącemu, y Najswiętszy Sakrament Ciała y Krwie Panskiey przyimuiącemu, zupełny Odpust (to iest wszytkiey męki doczesney Czysczowey za przeszłe grzechy odpuszczenie, y pokut Koscielnych, ktore Nam na spowiedziach popo[kucie] y często nie według wielkości y mnostwa grzechow, y nie według dawnych Koscioła Bozego ustaw daią, pewną nagrodę) pozwolono. 2. Trwaiącemu statecznie w tym Bractwie, y umieraiącemu gdziekolwiek po smierc[i] zywota zbani, przynammiey Spowiedz czyniącemu zupełny takze Odpust dano. 3. W Dzien Bozego Ciała albo w Oktawę wesołego Katholickiego Swięta tego do Bozego Stołu po Spowiedzi idącemu takiz odpust, a iako drudzy nazywac zwykli Miłościwe Lato pozwolono. 4. Na kazdy Piątek, kazdy z Bractwa tego, ktoryby przed Ołtarzem Sakramentu Panskiego, Siedm Pacierzy y siedmkroć Anielskie pozdrowienie ku podwyzszeniu Wiary S. Katholickiey y wykorzenieniu Kacerstwa zmowi, ten otrzyma Sto Dni Odpustu. 5. W Wielki Czwartek [braciom] z Bractwa tego [Spowiedź czyniącym ...] odpustu y siedm Quadragen. A Quadrageny albo [...] pokucie folgę czynią y nagrodę Kosciołowi y Panu [...], ktoby miał przez dni czterdzieści wedłóg staro- [s. 6 / fol. 2v:] dawnych Praw Koscielnych czynic y odprawowac. A iesli tegoz dnia u Ołtarza Bozego Ciała, Sakrament Ciała y Krwie Panskiey naboznie przyymie, Dziesięć lat y Quadragen dostąpi. 6. Co Miesiąc w trzecią Niedzielę Miesięczną (kiedy Processya Bractwa tego przypada zawzdy) Sakrament Panski z Ołtarza Brackiego przyymuiący, tez dziesięć lat y dziesięć Quadragen otrzyma. 7. Kazdemu z Bractwa tego, ktory za Naswiętszym Sakramentem w Brackiey Miesięczney Processyey poydzie, Sto dni Odpustu pozwolono. 8. Ktokolwiek z Bractwa tego, Grob Panski w Kosciele Lwowskim, gdzie to Bractwo fundowano, w Wielki on, przed Wielkocnocą tydzien nawiedzi, po Spowiedzi Siedm lat Odpustu, y Siedm Quadragen mieć będzie. 9. Ktokolwiek, bądz z Bractwa tego, bądz z inszych wiernych Pana Chrystusowych płci oboiey, za Nachwalebnieyszym Sakramentem, albo poydzie do chorego, albo iesli ma iaką przeszkodę, zmowi za onę chorą osobę Pacierz y Zdrową Maryą, ilekroć to uczyni, za kazdym razem, Sto dni Odpustow ziedna sobie y otrzyma. VSTAWI Bractwa Bozego Ciała, tak Rzymskiego, iako Lwowskiego, z powinnosci wyięte z Listow przez rzeczonych dwu Papiezow. [1. ...] aby z przystoyną uczciwością Najświętszy S[akrament] [...] w Kosciele Metropolitanskim [...] parafialnym abo Kosciołach chowano, y do chorych uczciwie prowadzono. Czekokolwiek to staranie więcej będzie na Starszym w Bractwie albo od nich naznaczonym niżli na inszym. [s. 7 / fol. 3r:] 2. Kiedy obaczą albo wyrozumieją, iz do chorego Kapłan z Nachwalebnieyszym Sakramentem idzie, pilności w tym przyłożą, albo zeby sami Sakrament Panski prowadzili, albo żeby kogokolwiek z przednieyszych w Domu swym wysłali, albo zeby przynamniey, zwłaszcza Biskupi, Pacierz y Anielskie Pozdrowienie za chorego w Domu albo gdziekolwiek poklęknąwszy zmowili. 3. Co Miesiąc w trzecią Miesięczną Niedzielę maią do Fary chodzic na Processyą z przenadostoynieyszą Swiętością, y na Mszą Swiętą o tymze Sakramencie: y to opatrzyć, aby przy podnoszeniu Sakramentu Panskiego, na teyze Mszy, pochodni Brackich kilka zapalono, albo zeby wszytko Bractwo Swiece w rękach trzymało. 4. Co tydzien wszyscy z powinnosci mowic maią Pięć Pacierzy, y pięć Zdrowych Maryi, ku czci temu Nadostoynieyszemu Sakramentowi, y na pamiątkę piąci przednieyszych Ran Pana Iezusowych. Co moze bydz pospolicie we Czwartki. 5. Co rok w Piątek po Swięcie Bozego Ciała maią byc na Bozey [...] z poranku z swiecami zapalonymi, zgodnie z Bractwem Rzymskim. Iesli będzie natenczas Kazanie, szkoda go będzie opuszczać. 6. Starać się maią, aby chore z Bractwa nawiedzano, [do] Sakramentu Pokuty Swiętey y Ciała Panskiego przygotowano, ze [...], ktorzy o tym nie myslą, ktore staranie naprzod Starszym [będzie nalezało]. [s. 8 / fol. 3v:] [Ślady tekstu, zatarte i wyblakłe:] USTAWY [...] [s. 9 / fol. 4r:] rozgrzeszenie trzy kroć za zywota kazdemu z Bractwa przez kazdego Zakonnego albo Swieckiego (od Arcybiskupa pozwolonego) Kapłana, iest od Pawła Trzeciego Papieza pozwolone, a od Grzegorza Trzynastego do czasu wstąpienia w to Bractwo, do godziny smierci y do Swięta albo Oktawy Bozego Ciała iest obiasnieniem y deklaracyą potwierdzone. Inserto huiusmodi Privilegio, Nos etiam authoritate Ordinariâ Indulgentias Quadraginta dierum attribuimus ac eandem Fraternitatem per Nos ipsos ad eandem Ecclesiam introduximus. In quorum fidem etc. Dat[um] Leopoli die 26. Septemb[ris] A[nno] 1664. Joannes Tarnowski Archiep[iscopu]s Leopolien[sis] m[anu] p[ropr]ia [W środku miniatura: złoty kielich z hostią unoszącą się powyżej, na tle błękitno-białej glorii] [Nota wizytacyjna z 1717 r.:] In Visitatione Generali Nostra Vidimus legimus et confirmavimus, die 22 Junij Anno D[omi]ni 1717. Joannes Skarbek Archiep[iscop]us Leopolien[sis] Adamus Iwan[...] Secretarius [m.p.] [s. 10 / fol. 4v – czysta/zniszczona pergaminowa karta] [s. 11 / okładka tylna z pieczątką archiwalną:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Pieczęć:] [s. 12] Czerwona woskowa pieczęć herbowa arcybiskupa Jana Tarnowskiego (herb Rola pod kapeluszem arcybiskupim i krzyżem) w okrągłej metalowej puszce, zawieszona na czerwonym jedwabnym sznurze.