Erekcja prebendy kościoła i szpitala świętej Barbary w Rohatynie przez arcybiskupa Jana Tarnowskiego

W Imię Pańskie. Amen. Na wieczną rzeczy pamięć. Aby czyny śmiertelnych, które płynne, nietrwałe i łatwo ginące zapomnienie zwykło zarażać różnymi błędami zamętu, nie stały się próżne i nie obróciły się wniwecz, roztropnym ludzkim środkiem obmyślono dla ich wiecznotrwałości i przetrwania, by były uwieczniane osłoną pism – zwłaszcza te, które na chwałę i cześć BOGA oraz Jego Świętych, bądź ku pożytkowi dusz, bądź ku kościelnemu wzrostowi i ozdobie są ustanawiane i nadawane. DLATEGO MY, JAN TARNOWSKI, z łaski BOGA i Stolicy Apostolskiej arcybiskup LWOWSKI, wieczysty administrator opactwa w Mogile [Clara Tumba], wszystkim i każdemu z osobna, tak obecnym, jak i przyszłym, niniejszym pismem wiadomym czynimy: Iż gdy jaśnie wielmożny i wielce wielebny pan MARCIN RZECHOWSKI, kanonik lwowski, dziekan i prepozyt rohatyński, oraz szlachetny pan Maciej RZECHOWSKI, bracia rodzeni, wiedzeni przykładem pobożnych katolików i zbawienną, żarliwszą gorliwością o pomnażanie kultu Bożego – aby w tym, na co ogół chrześcijańskiego rodu zwykł nade wszystko baczyć, nie zdawało się im niczego brakować – uznali przede wszystkim za rzecz zbawienną i zgodną ze swym zamysłem, aby za dobra doczesne móc nabyć dobra niebieskie, i póki tchnienie żywota włada [...], cokolwiek z pomocą Bożej szczodrobliwości swą pracą nabyli, pierwej obrócili na ratunek swych dusz, by tym łatwiej mogli osiągnąć cel ostateczny, do którego wszyscy zostali stworzeni; składając korną modlitwą kotwicę nadziei w nieskończonych zasługach Pana JEZUSA CHRYSTUSA, Odkupiciela świata, i Jego Najświętszej Matki, NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, oraz w chwalebnym wstawiennictwie świętej Barbary, Dziewicy i Męczennicy; ze swej pobożności i czci ku Bogu Wszechmogącemu, Jego Najświętszej Rodzicielce i swej patronce, świętej BARBARZE, roczny czynsz stu dwudziestu florenów polskich, czyli jak z zapisów wynika, na posag [dotację] kościoła szpitalnego świętej Barbary, Dziewicy i Męczennicy, położonego na przedmieściu rohatyńskim (który aż do tego czasu nie miał żadnej fundacji, a którego konsekrację według przepisu Pontyfikału Rzymskiego własnym kosztem i nakładem w roku tysiąc sześćset sześćdziesiątym pierwszym sprawili), w pewnych terminach zapisali; i aby ich pobożne postanowienie zostało wprowadzone w czyn, stawił się przed Nami zasiadającymi w Trybunale dla wymierzania sprawiedliwości, a na dzisiejszym terminie sądowym z listu zapozwowego wydanego z naszej kancelarii z mocą ogólnego pozwu przeciwko wszystkim i poszczególnym, wspólnie lub z osobna, roszczącym sobie jakiekolwiek prawo i interes do niżej spisanych dóbr, i prawnie – jak się okazało – przed ludem zgromadzonym na nabożeństwie przez publikację wikariusza kościoła rohatyńskiego ogłoszonego, oskarżył o niestawiennictwo wszystkich i każdego z osobna wspomnianym listem zapozwanych i nieobecnych; a na ich niestawiennictwo [przedłożył] zapisy sumy głównej tysiąca pięciuset dziesięciu florenów polskich, zebranej tak przez wyżej wymienionych fundatorów, jak i z pobożnych legatów, a najpierw: sumę dwustu florenów na dobrach wyżej wspomnianego szlachetnego Rzechowskiego zwanych Kutcze, leżących w powiecie halickim, z czynszem od niej każdego roku po szesnaście florenów wypłacanym, przed Nami uznaną. Podobnie sumę stu florenów na folwarku obok rzeczonego kościoła świętej Barbary, niegdyś Doktorowskie zwanym, przez kmiecia Wawrzyńca Kotowicza scedowaną przed aktami radzieckimi rohatyńskimi w piątek po niedzieli Dni Krzyżowych [Rogationum] Roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego trzeciego. Podobnie stu florenów przez uczciwego Antoniego Cełowę, mieszczanina rohatyńskiego, na dobrach swoich w Rohatynie położonych, przed tymiż aktami radzieckimi roku jak wyżej, w piątek nazajutrz po Bożym Ciele. Nadto stu florenów na karczmie Bodaczewska Wojtowicz przed aktami wójtowskimi rohatyńskimi tegoż roku, w poniedziałek przed świętem Narodzenia Najświętszej MARYI Panny. Podobnie sześćdziesięciu florenów z jedną trzecią częścią, po cztery floreny płatnych, zabezpieczonych przez uczciwego Piotra Iwanowica przed wyżej wymienionymi aktami w piątek po święcie Trzech Króli Roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego czwartego. Tudzież pięćdziesięciu florenów przez sławetnego Łuczkiewicza, mieszczanina rohatyńskiego, na dobrach swych przed aktami jak wyżej, we wtorek po Wszystkich Świętych Roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego trzeciego zapisanych; także stu florenów przez Szymona Wołoszyńca na jego dobrach przed tymiż aktami tegoż roku, we wtorek przed świętem świętych Apostołów Szymona i Judy uznanych. Podobnie stu florenów przez niewiernego Izraela, żyda rohatyńskiego, na dobrach swoich własnych w Rohatynie we wtorek po święcie św. Bartłomieja Apostoła uznanych. Nadto stu florenów przez uczciwego Gaługę we wtorek w wigilię święta św. Marcina Roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego przed tymiż aktami zabezpieczonych, jak również dług [...] florenów przez niewiernego Daniela, żyda rohatyńskiego, pod tymże aktem uznany. Podobnie stu florenów na roli zwanej Konupczakowskie ku Rohatynowi, w piątek przed świętem świętych Apostołów Szymona i Judy Roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego zabezpieczonych. Także stu florenów przez niewiernego Zeliga, żyda rohatyńskiego, na dobrach swych we wtorek przed świętem św. Marcina roku jak wyżej przed tymiż aktami zabezpieczonych, a także dwustu florenów przez sławetnych małżonków Vehlenkicucs przed aktami jak wyżej wyszczególniono, w poniedziałek przed świętem Przemienienia Pańskiego tegoż roku tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego [sic!] zapisanych. Podobnie stu florenów na folwarku zwanym Kaniukowskie przed aktami wyżej wyszczególnionymi w poniedziałek po drugiej niedzieli po Wielkanocy zabezpieczonych i uznanych; a także plac przez niegdyś szlachetną Zofię Olkowską w testamencie temuż kościołowi legowany; wreszcie grunta i łąki ze wszystkimi ich przyległościami i przynależnościami wszelkimi przez rzeczonych wielebnego Marcina i szlachetnego Macieja Rzechowskich przede wszystkim ofiarowane, darowane i zapisane, tak jak te autentyki przed Nami przedłożono – prosząc, aby tego rodzaju zapisy i dyspozycje we wszystkich i poszczególnych ich punktach, klauzulach, artykułach i warunkach wszystkich zostały przyjęte, zaaprobowane, a wyżej rzeczona suma główna wraz z czynszem z niej pochodzącym, tudzież darowizna placu, domu, gruntu, łąki i ogrodów ze wszystkimi przyległościami i przynależnościami wszelkimi zostały uwolnione i włączone oraz wcielone do immunitetu kościelnego; oraz aby z tej sumy, czynszu i darowizny w wyżej wspomnianym kościele szpitalnym erygować prebendę i prebendarza, któremu powierzone miałoby być duszpasterstwo i zarząd w rzeczonym szpitalu i kościele, nałożyć nań ciężary ze względu na wspomniany czynsz i zobowiązać pod ciężarem sumienia do ich wypełniania; prawo patronatu zaś i prezentowania kapłana na rzeczoną prebendę i do kościoła zastrzec, przyznać i przypisać wspomnianym fundatorom do końca ich życia, po ich zaś zgonie ich sukcesorom wsi Kutcze wraz ze sławetnymi burmistrzem i rajcami miasta Jego Królewskiej Mości Rohatyna, oraz postanowić, rozstrzygnąć i zarządzić inne rzeczy, które zwykło się zachowywać przy erekcjach beneficjów, i wydać potrzebne do tego listy aprobaty, konfirmacji, erekcji i ordynacji. My zaś, JAN TARNOWSKI, z łaski BOGA i Stolicy Apostolskiej arcybiskup lwowski, wieczysty administrator opactwa w Mogile, pragnąc z żarliwością pomnażać kult Boży i Jego Świętych oraz doprowadzić do upragnionego celu pobożną ofiarność wspomnianych jaśnie wielmożnego i wielce wielebnego Marcina oraz szlachetnego Macieja Rzechowskich, braci, przede wszystkim uznaliśmy rzeczonych pozwanych, wołanych dłużej ponad godzinę posłuchania i niestawiających się, za nieposłusznych [kontumaków], i z powodu ich niestawiennictwa, po uprzednim dojrzałym namyśle, uznaliśmy, że zapisy i darowizny wyżej z aktów wyszczególnione należy przyjąć [...] i we wszystkich oraz poszczególnych ich punktach, klauzulach, artykułach i warunkach wszelkich, o ile tylko są prawnie dozwolone i godziwe, zaaprobować, potwierdzić, ratyfikować, nadać moc władzy ordynariackiej i wieczystej trwałości, zarazem też wydać dekret; rzeczonemu czynszowi w wysokości po osiem od sumy stu florenów i nie więcej pobieranemu od swych dłużników, [w kwocie] stu dwudziestu florenów polskich wraz z sumą główną, a także gruntowi, budynkom, łąkom, ogrodom ze wszystkimi ich przydatkami, przynależnościami i przyległościami wszelkimi, tak jak w swych granicach i obwodach istnieją, wolność i immunitet kościoła nadać, włączyć, wcielić; i na tymże czynszu, wyżej wymienionych łąkach i ogrodach uznaliśmy za stosowne erygować, ufundować i uposażyć prebendarza w rzeczonym szpitalu św. Barbary, Dziewicy i Męczennicy, na Przedmieściu Halickim godnie z muru wzniesionym kosztem i staraniem [...] rzeczonego wielce wielebnego fundatora, konsekrowanym przez śp. najprzewielebniejszego Stefana Kazimierza Charbickiego, biskupa nikopolskiego, sufragana i oficjała lwowskiego, prepozyta włocławskiego, kanonika warszawskiego, w Roku Pańskim tysiąc sześćset sześćdziesiątym pierwszym, którego to kościoła rocznica poświęcenia obchodzona jest w drugą niedzielę po Wielkanocy – jakoż wezwawszy imienia Chrystusa aprobujemy, potwierdzamy, ratyfikujemy, przypisujemy, wcielamy, wprowadzamy, erygujemy, fundujemy i uposażamy, tak iż prebendarz rzeczonego kościoła szpitalnego św. Barbary wspomniany pobór pożytków i inne dochody z gruntu, łąki i ogrodów pobierać będzie na siebie i swe utrzymanie. A ponieważ doczesna cząstka w Kościele Bożym wyznacza beneficjum, za które winno się pełnić służbę Bożą, przeto tenże prebendarz [...] będzie podległy w rzeczach wyłącznie godziwych i uczciwych wielce wielebnemu prepozytowi kościoła parafialnego w Rohatynie i winien będzie słuchać jego upomnień i poprawy co do życia i obyczajów, jak również ze względu na nabożeństwa. Ponadto tenże prebendarz, osobiście rezydując stale przy tymże kościele, będzie miał powierzoną pieczę dusz jedynie ubogich przebywających w szpitalu – których spowiadać będzie nie inaczej jak raz, bądź to w znacznej słabości, i dobrze sobie poleconych, a nie powłóczących się i występnych, przyjmując ich wedle swego sumienia wraz z rajcami rohatyńskimi. Odprawiać będzie i odprawi trzy msze każdego tygodnia w tymże kościele: pierwszą w niedzielę według rubryki tejże niedzieli z kolektą o św. Barbarze, i to wczesnym rankiem przed rozpoczęciem nabożeństw w kościele parafialnym lub w innym dogodnym czasie, aby przez odciąganie ludu od kościoła macierzystego nie działo się to z uszczerbkiem i przeszkodą. Dwie zaś za zmarłych, w którykolwiek dzień każdego tygodnia zechce, za zmarłych fundatorów; jeśli zaś w jakimś tygodniu przypadnie uroczystsze święto, mszę za zmarłych odprawi wedle intencji fundatorów na przypadającą uroczystość. Tak co tydzień na wieczne czasy będzie odprawiał. Ponadto wino i wosk na użytek swego kościoła zapewni. Porządek i czystość w rzeczonym kościele pilnie zachowa. Kmieci należących do rzeczonego kościoła, jacy obecnie istnieją, nie usunie i żadnej zamiany nie dokona, chyba że za zgodą przełożonych lub urzędu, i to z pożytkiem dla kościoła. Rzeczy i naczyń świętych oraz sprzętów kościoła nie zbywa, lecz będzie je utrzymywał w należytym stanie i naprawiał; dóbr żadnego uszczuplenia czynić nie śmie, lecz w miarę swych możliwości pomnażać je będzie. A gdyby wyżej wymienieni zechcieli swe dobra uwolnić od płacenia czynszu przez zwrot pierwotnej sumy, te sumy zwrócone wraz ze zgodą i osobistym udziałem wielce wielebnego prepozyta odtąd i wtedy ulokuje w innych dobrach czystych i wolnych i nowym zapisem zabezpieczy. Ofiary z jałmużny, jeśli zostaną złożone przez wiernych Chrystusa w żywności (dopóki ubodzy będą mieli wspólny stół), tymże bez podstępu i zdrady po równo, bez żadnego względu na osobę, nie ujmując jednemu kosztem drugiego, sam lub przez kogo innego rozdzieli. Jeśli zaś ta jałmużna zostanie dana w monecie gotowej, potrąciwszy trzecią część, dwie części między ubogich równo rozdzieli, trzecią zaś część zachowa i po wpisaniu do rejestru, który w księdze dochodów, przychodów i rozdań ma prowadzić, obróci na potrzeby kościoła, domu prebendarza i szpitala. Nadto w dni niedzielne i świąteczne winien będzie stawiać się w kościele parafialnym na wezwania, okadzenia i procesje wraz z wikariuszami i mansjonarzami. A gdyby tenże każdorazowy prebendarz do wypełniania wszystkich wyżej wymienionych powinności i ciężarów, z wyraźnej woli panów fundatorów na ten kościół włożonych, [nie dopełnił], zostanie [z prebendy] pozbawiony, a inna osoba, zdatna i godna, przedstawiona przez patronów, zostanie ustanowiona. Wreszcie prawo patronatu i prezentowania rzeczonego prebendarza na wspomniany kościół, gdy wakans tejże prebendy kiedykolwiek nastąpi, panom fundatorom za ich życia, po ich zaś zejściu posiadaczom (katolickim jedynie) dóbr wsi Kutcze w powiecie halickim leżących, a także sławetnym burmistrzowi i rajcom miasta Rohatyna wspólnie i niepodzielnie przyznajemy i przypisujemy. W przypadku zaś niedbalstwa, zachowanie świętych kanonów Nam i jaśnie wielmożnym a najprzewielebniejszym Następcom naszym, arcybiskupom lwowskim bądź wikariuszom w sprawach duchownych i oficjałom czasowym rezerwujemy; a wszelkie i pojedyncze wady prawne czy faktyczne, gdyby w powyższym w jakikolwiek sposób zaszły, powagą ordynariacką naprawiamy oraz potrzebne dokumenty erekcji i fundacji w zwykłej formie postanawiamy i wydajemy. — Działo się i dano w Kąpolach, dnia trzynastego miesiąca listopada, Roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego. W obecności jaśnie wielmożnego i wielce wielebnego Floriana Warszawskiego prepozyta, Adama Piaskowskiego naszego wikariusza w duchownych i oficjała generalnego, Stanisława Żelechowskiego, Jakuba Zawata, Stanisława Mościckiego, Mikołaja Zychlina, obojga praw doktorów [doktora], kanoników kościoła metropolitalnego lwowskiego, i wielu innych wiarygodnych. Jan Tarnowski arcybiskup lwowski, ręką własną [Po prawej stronie pliki:] Adam Iwan[owicz?], kanonik lwowski, kanclerz jaśnie wielmożnego i najprzewielebniejszego pana arcybiskupa lwowskiego, ręką własną [Na plice noty kancelaryjne:] Wydano za [...] z tego oryginału [...] Kasper[owicz?] [Pieczęć: woskowa pieczęć Jana Tarnowskiego w metalowej kapsule, zawieszona na czerwonym jedwabnym sznurze] [Verso:] [XVIII-wieczne i późniejsze noty archiwalne, m.in.:] Act[um] pos 15 782 [Owalny stempel archiwalny: Archiwum Akt Dawnych we Lwowie]

In Nomine Domini Amen. Ad perpetuam rei memoriam. Ne mortalium actiones quas fluxa & lubrica facileq[ue] decidens obliuio varijs confusionum erroribus inficere consueuit inanescant et in nihilum redigantur sagaci humano remedio pro earum perpetuitate et subsistentia adinuentum est vt scripturarum munimine perennentur: haec praesertim quæ in cultum & honorem DEI, Sanctorumq[ue] eius aut in profectum Animarum vel in Ecclesiasticam ordinantur & conferuntur amplitudinem & decorem. PROINDE NOS JOANNES TARNOWSKI DEI & Apostolicæ Sedis gratia Archiepiscopus LEOPOLIENSIS Abbatiæ Claræ Tumbæ Administrator perpetuus Vniuersis & Singulis tam præsentibus quam futuris harum serie significamus Quod cum Ill[ust]ris & Admodum Reuerendus D[omi]n[u]s MARTINVS RZECHOWSKI Canonicus Leopoliensis Decanus & Præpositus Rohatynen[sis], et Generosus D[omi]n[u]s Mathias RZECHOWSKI Fratres vterini, piorum Catholicorum exemplo salutiferoq[ue] Zelo promouendi cultus Diuini feruentiori impulsi, ne in eo sibi quod præcipuè Christiam generis Vniuersitas spectare consueuit deesse videretur quidquam, illud imprimis consultum & accommodatum proposito suo arbitrati sunt vt pro terrestri cœlestia possint mercari, & dum spiritus vitales domin[antur] nantur quidquid Diuina auxiliante munificentia labore suo acquisiuerunt, prius operibus animæ suæ præstent subsidium, quo commedius fine vltimo ad quem omnes creati sunt valeant potiri, supplicibus votis in Domini IESV CHRISTI Redemptoris mundi ac Sanctissimæ Matris eius BEATISSIMÆ MARIÆ VIRGINIS infinitis meritis Sanctæq[ue] Barbaræ Virginis & Martyris gloriosa intercessione spei anchoram iacientes pro sua in Deum Omnipotentem eiusq[ue] S[anctissi]mam Genitricem Patronamq[ue] suam sanctam BARBARAM pietate et cultu Censum annuum Centum Viginti Florenorum Polonicalium vel prout ex Inscriptionibus patebit pro dote Ecclesiæ Hospitalis Sanctæ Barbaræ Virginis & Martyris in Suburbio Rohatynensi sitæ (quæ ad hoc vsque tempus nullam fundationem habuit cuius Consecrationem iuxta præscriptum Pontificalis Romani factam ære proprio et impensis in Anno Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Primo procuraueran[t]) Certis temporibus inscripserunt, vtq[ue] suum pium propositum ad executionem deduceretur, coram Nobis pro Tribunali Iuribus reddendis sedentibus, Iudicioq[ue] comparuit in termino hodierno ex litteris Citat[i]o[n]is in vim Citationis generalis aduersus omnes & Singulos communiter vel diuisim sua fua evadurotis ius & interesse aliquod ad infrascripta se habere prætendentes, cancellaria nostra emanatæ et legitimè vt apparebat coram populo ad Diuina audienda congregato per publicationem Vicarij Ecclesiæ Rohatynen[sis], executis prouenienti Contumaciam omnium & singulorum dictis citat[i]o[n]is literis citatorum & non comparentium accusauit, & in eorum contumaciam Inscriptiones Summæ Capitalis Mille Quingentorum Decem Florenorum Polonicalium tam per suprascriptos Fundatores quam etiam ex pijs legatis collectæ, et primò Summæ Ducentorum florenorum in bonis suprascripti Generosi Rzechowski Kutcze nuncupatis in Districtu Haliciensi sitis & iacentibus Censuq[ue] ab eadem singulis annis per florenos Sexdecim persoluendo coram Nobis recognito. Item Summæ Centum florenorum in prædio penes Ecclesiam præfatam Sanctæ Barbaræ quondam Doktorowskie nuncupato per K[mi]ethonem Laurentium Kotowicz cessæ coram Actis Consularib[us] Rohatynen[sibus] Feria Sexta post Dominicam Rogationum Anno D[omi]ni Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Tertio. Item florenorum Centum per Honestum Antonium Celowa ciuem Rohatynensem in bonis suis Rohatini sitis coram ijsdem Actis Consularibus Anno quo supra Feria Sexta in Crastino Sacratissimi c[o]rporis Christi. Ad hæc Florenorum Centum in taberna Bodaczewska Woytowicz coram Actis Aduocatialib[us] Rohatynen[sibus] Anno eod[em] Feria Secunda ante festum Natiuitatis Beatissimæ MARIÆ Virginis. Item florenorum Sexaginta cum tertia parte per Florenum quatuor pendi debita per Honestum Petrum Iwanowie coram Actis supraspecificatis Feria Sexta post Festum Sanctorum Trium Regum Anno Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Quarto, assecurat[i]s. Necnon florenorum Quinquaginta per Famatum Luczkiewicz Ciuem Rohatynen[sem], in bonis suis coram Actis vt supra Feria tertia post festum Sanctorum Omnium Anno D[omi]ni Millesimo Sexagesimo Sexagesimo Tertio inscript[i]s: tum florenorum Centum per Simonem Wołoszyniec in bonis suis coram ijsdem Actis Anno eodem Feria Tertia ante festum Sanctorum Simonis & Iudæ Apostolorum recognit[i]s. Item florenor[um] Centum per Infidelem Izraël Iudæum Rohatynen[sem], in bonis suis proprijs Rohatynen[sibus] Feria Tertia post Festum S. Bartholomæi Ap[osto]li recognit[i]s. Adhæc centum florenor[um] per Honestum Gaługa Feria Tertia Pridie Festi Sancti Martini Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Quinto, coram ijsdem Actis assecuratorum necnon ebitum florenor[um] per Infidelem Damelem Iudæum Rohatynen[sem], sub eod[em] Actu recognit[um]. Item centum florenor[um] in agro Konupczakowskie dicto verfùs Rohatynensem Feria Sexta ante Festum SS: Simonis & Iudæ Ap[osto]lorum Anno Millesimo Sexcenteno Sexagesimo Quinto assecurat[i]s. Tum centum florenor[um] per Infidelem Zelig Iudæum Rohatynen[sem], in bonis suis Feria Tertia ante festum S. Martini Anno quo sup[ra] coram ijsd[em] Actis assecuratis necnon floren[orum] Ducentor[um] per Famatos Vehlenkicucs coniuges coram Actis vt supraspecificat[is] Feria Secunda ante Festum Transfigurationis D[omi]ni Anno eodem Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Sexto inscript[i]s. Item florenorum Centum super prædio Kaniukowskie dicto coram Actis supraspecificatis Feria Secunda post Dominicam Secundam Pascha assecurat[i]s et recognit[i]s nec non aream a Nobili olim Sophia Olkowska Testamento eidem Ecclesiæ legatam, tum fundorum & pratorum cum suis adiacentijs et pertinentiis quibusuis vniuersis per dictos Reueren[dum] Martinum & Generosum Mathiam Rzechowskich præprimis oblatis donatis et inscriptis p[ro]ut hæc authentica coram nobis exhibitis petens huiusmodi Inscriptiones et dispositiones in omnibus et singulis illarum punctis clausulis articulis & conditionibus vniuersis admitti approbari præfatam Summam Capitalem vna cum Censu ab eadem proueniente, nec non donationem Areæ, domûs fundi prati et hortorū cum omnib[us] adiacentijs et pertinētijs quibusuis libertari et immunitati Ecclesiastica adscribi & incorporari atq[ue] eiusmodi Summa et censu ac donatione in præfata Ecclesia Hospitali Præbendam & Præbendarium qui Curam animarum & administratio tiōnem p[ro]ut in præfata Hospitali & Ecclesia habeat eidem Præbendario committi, onera intuitu prædicti Census imponi et ad explenda sub onere Consciētiæ obligari. Ius patronatus & præsentandi Presbyterum ad dictam Præbendam & Ecclesiam præfatis Fundatorib[us] ad vltima vitæ ipsor[um] tempora post fata vero sua Eijsb[us] successorib[us] villæ Kutcze vna cum Famatıs Proconsuli et Consulib[us] Oppidi R[e]g[alis] M[ajes]t[at]is Rohatynen[sis] reseruari, attribui, & annecti etag[ue] alia circa Erectiones Beneficior[um] obseruari solita statui, decerni et ordinari, litetasq[ue] approbāonis confirmat[i]onis erection[is] et ordinationis desuper necessarias relaxari. Nos vero IOANNES TARNOWSKI DEI & Ap[ostoli]ca Sedis gratia Archiep[iscop]us Leopoliē[nsis], Abbatiæ Claræ Tumbæ Admin[istrator] perpetuus ardore Desiderium cultus diuini eiusque Sanctorum promouendi et piam largitionem p[ræ]fat[o]r[um] Ill[ust]ris et Adm Rndi Martini & G[e]n[er]osi Mathiæ Rzechowskich Fratrum ad finem optatum deducere cupien, ante omnia dictos c[i]tatos diutius vltra horam audientiæ vocatos et non comparent[es] contumaces reputauim[us] et in eor[um] cōtumaciam maturâ deliberatione præhabitâ salucones et denotiones supra de actu specificatas admittendas handas o[mn]ib[us]q[ue] singulis illarum punctis clausulis articulis et conditionib[us] vniuersis de iure dumtaxat licitis & honestis approbari, confirmat[i], ratificari, robur authoritatis Ordinariæ & perpetuæ firmitat[i] pariter & Decretum desuper apponendū dictūm Censum per Octo à Summa f[lorenorum] centum florenor[um] et non amplius à suis Censitijs percipien, Centum viginti floren[orum] Polonicali[um] vna cum Summa principali nec non fundum ædificia prata hortos cum omnib[us] illor[um] adiacentijs attinentijs et pertinēntijs quibusuis prout in suis metis & circumstētijs existunt libertati ac immunitati Eccl[esi]æ adscriben, incorporan, inuiscerandum et sup[ra] eod[em] Censu prædictis pratis et hortis Præbendarium in præfato Hospitali S[anctæ] Barbaræ Virginis & Martyris in Suburbio Haliciensi muro decenter extructa et sumptu ac fura p[ro]ut fat[um] Adm Rndi Fundatoris per pia memoriæ R[everen]dissimum olim Stephanum Casimirum Charbicki Episcopum Nicopolien[sem], Suffraganeum & E[o]dem Leopoliē[nsem], Præpositum Vladislauien[sem], Canonicum Varsauien[sem], Anno D[omi]ni Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Primo consecrata cuius anniuersaria dies Dominica Secunda post Pascha celebratur erigendum fundand[um] do[mus] esse duximus prout Christi nomine inuocato approbamus confirmamus, ratificamus adscribimus, incorporamus, inuisceramus erigimus fundamus dotamus ita quod Præbendarius sæpedictæ Eccl[esi]æ Hosp[ita]lis S[anctæ] Barbaræ igesum præfatum fruct[uum] alioq[ue] emolumenta ex fūdi prati et hortis p[ro] se sustentationeq[ue] sua pcipiet. Et quoniam po[r]tio temporale in Eccl[esi]a Dei beneficium regulat p[er] eod[em] tenetur exhibere Officium idcirco eius[dem] Præbendarij voeeir erecta[m] proig, subiectus in hēns dumtaxat et honestis Adm Rndo Præp[osi]to Ecclæ Par[ochi]alis Rohatynen[sis], illiusq[ue] monitioni & correctioni quoad vitam & mores, tum et ratione Diuinorum parere debebit. Præterea, idem Præbendarius curam animaru[m] Pauperum duntaxat in hospitali degentium quos nonnisi semel confessus siue notabiliter debiles et bene sibi tpe existens semper ad eandem Eccl[esi]am p[er]sonaliter residere teneb[itu]r, eritq[ue] subiectus in hēns dumtaxat et honestis AdmRndo Præp[osi]to Ecclæ Par[ochi]lis Rohatynen[sis], illiusq[ue] monitioni & correctioni quoad vitam & mores, tum et ratione Diuinorum parere debebit. Præterea, idem Præbendarius curam animaru Pauperum duntaxat in hospitali degentium quos nonnisi semel confessus siue notabiliter debiles et bene sibi recommendatos non autem vagos excessiuos, vna cum Cōnsulib[us] Rohatynen[sibus], pro sua conscientia recipiet annexum habebit. Missas tres singulis hebdomadis in ead[em] Ecclesia vt pote Primam die Dominico iuxta Rubricam illi[us] Dominicæ cum Collecta de S: Barbara idq[ue] summo mane ante inchoationem Diuinor[um] Officior[um] in Eccl[esi]a Parochiali vel alias p[ro] commoditate temporis ne p[re]iudiciu[m] et impedi-mentum disttrahendo populum a cōhuone Matrici Eccl[esi]æ fiat absoluat. Duas vero pro Defunctis quocunq[ue] voluerit die cuiuslibet Septimanæ p[ro] defunctis Fundatorib[us] occurrente vero in aliqua Septimana solemniori festo Missam p[ro] defunctis Festiuitati occurrenti ad intentione Fundatorum applicabit. Fca singulis hebdomadis futuris perpetuis temporib[us] vna fiet a celebrabit & absoluet. Insuper Vinum & Ceram pro Vsu Ecclesiæ suæ puidebit. Ordinem & munditiem in p[ræ]dicta Eccl[esi]am diligenter conseruabit. Colonos ad p[ræ]dictam Eccl[esi]am per nunc extant non amouebit nullamq[ue] Commutationem nisi accedente sup[ra] voluntate Superioru[m] vel Officij idq[ue] in melius Ecclesiæ faciet. Res et vasa sacra et supellectilem Ecclesiæ non alienabit eaq[ue] sarta tectaq[ue] tenebit & reparabit bonorum nullam alienationem fa-cere præsumat quinimò pro posse sua augebit. Et vt in inquantum suprascripti existunt bona sua libera à solutione census per repetitionem Summæ Originalis habere voluerint eædem Summas repositas cum fatu Adm Rndi Præp[osi]ti p[er]sonali extunc & exnunc in bonis alijs mundis et liberis vallocabit nouāq[ue] ereccon[em] Inscriptione solidabit. Oblationes eleemosynarum si in Victualibus aliquat per CHRISTI fideles collata fuerint (donec pauperes communem mensam habuerint) illis ipsis sine fraude et dolo æqualr nullo facto delectu p[er]sonali et nec vllu[m] dando alteri diminuendo distribuen O[mn]ib[us] fūdis per se siue per alique alium faciet. Si vero ead[em] Eleemosyna in pecunia purata data fuerit dempta parte tertia duas partes inter pauperes æqualiter distribuet, tertia verò partem conseruabit eandq[ue] præuio Regeftro quod in libro prouentuum redituum et distributionum inscribitenebitur in necessitates Ecclæ, domus Præbendarij et Hosp[ita]lis conuertet. Adhæc diebus Dominicis & Festis in Ecclesia Parochiali Inuitatorijs thurificationib[us] Procesio[n]ib[us] eorūd[em] vna cum Vicarijs & Mensionarijs adesse tenebitur eundēq[ue] Præbendarij p[ro] t[em]p[or]e existentem ad explenda præmissa omnia obligationes & onera superius specificata ex expressa mente D[omi]norum Fundatorum per eund[em] Eccl[esi]æ cau[t]atorum et illatorum priuabitur, aliaq[ue] persona à Patronis præsentata habilis ac idonea instituetur. Denique Iuspatronatus et præsentandi dictum Præbendarium ad præfatam Ecclesiam pœna vacationis eiusd[em] Præbendæ recedens aliquando occurrente Dominis Fundatorib[us] durante vita ipsor[um] post decessum vero illorum Possessoribus catholicis duntaxat) bonorum villæ Kutcze in Districtu Halicien[si], sitis tum & Famatıs Prōconsuli & Cōnsulibus Oppidi Rohatyn coniunctinet indiuisim attribuimus et adscribimus. In casu autem negligentia haberendæ SS: Canonibus Nobis et Ill[ust]rmis ac Rndmis Succoribus n[ost]ris Dominis Archiepiscopis Leopoliensibus aut Vicarijs in Spiritualibus et Officialibus pro tempore existentibus quaterne referuamus atq[ue] defectus omnes et singulos si qui de iure aut facto circa præmissa quomodolibet interuenerint Authoritate Ordinaria supplemus Iurisq[ue] Erectionis & fundac[i]ōnis desuper necessarias in forma soliti decernimus et relaxamus. — Actum et Datum Kąpoly Die Decimatertia Mensis Nouembris Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo Quinto. Præsentibus Perill[ust]ri & Adm Rndo Floriano Warszawski Præposito Adamo Piaskowski Vicario in Spiritualib[us] et Officiali Generali Nostro Stanislao Żelechowski, Jacobo Zawath Stanislao Mościcki Nicolao Zichlin & Vtriusq[ue] D[e]i Canōnicis Ecclesiæ Metropolitanæ Leopoliē[nsis], et alijs quamplurimis fidedignis. Joannes Tarnowski Archiep[isocpu]s Leopolien[sis] mpa [Po prawej stronie pliki:] Adamus Iwan[owicz?] Can[onicus] Leopoliensis Ill[ustrissi]mi & Rev[erendissi]mi D[omi]ni Archiep[iscop]i Leopoliensis Cancellarius mp[ra] [Na plice noty kancelaryjne:] Datatur pro [...] ex hoc originali [...] Caspar[owicz?] [Pieczęć: woskowa pieczęć Jana Tarnowskiego w metalowej kapsule, zawieszona na czerwonym jedwabnym sznurze] [Verso:] [XVIII-wieczne i późniejsze noty archiwalne, m.in.:] Act[um] pos 15 782 [Owalny stempel archiwalny: Archiwum Akt Dawnych we Lwowie]