Źródła CyfroweProjekt digitalizacji archiwów przy pomocy sztucznej inteligencji

131/1/815 · 131-1-815-001

Potwierdzenie króla Augusta II przywilejów dla bazylianów monasteru w Borze Domaszewskim

August II, król polski ihumen i zakonnicy bazylianie monasteru w Borze Domaszewskim (Domaszowie)
Dan w Białymstoku Dnia 5[?]tego Miesiąca Lutego, Roku Pańskiego MDCCXXVII. Panowania Naszego XXX: Roku · Białystok

Król August II potwierdza przywilej króla Jana III Sobieskiego z 1690 roku, transumujący dyplom Władysława IV z nadaniem gruntów, wolności i praw dla monasteru bazyliańskiego w Borze Domaszewskim. Zapewnia zakonnikom posiadanie majątku oraz prawo corocznego wyboru ihumena i wolnego handlu podczas świąt.

Opracowanie z pomocą AI. Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.

Przekład / tekst współczesny

[s. 1 / f. 1r:] [U góry po lewej odcisk pieczęci/stempel tuszowy z Orłem Białym pod koroną] August II, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski, a dziedziczny książę saski i elektor etc. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim wobec i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, iż przedłożony został przed nami list pergaminowy ręką Najjaśniejszego Jana Trzeciego, króla polskiego, poprzednika naszego podpisany i pieczęcią wielką koronną utwierdzony, cały, nienaruszony i niebudzący żadnego podejrzenia, zawierający w sobie potwierdzenie pewnych gruntów i wolności pobożnym zakonnikom religii greckiej monasteru domaszewskiego służących, którego to listu osnowa słowo w słowo jest taka: Jan Trzeci, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski. Oznajmiamy tym listem naszym wszystkim wobec i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, iż przedłożony został przed nami wypis z przywileju poprzednika naszego króla Władysława Czwartego, autentyczną pieczęcią grodzką lwowską stwierdzony, którym to przywilejem pobożnym zakonnikom religii greckiej monasteru domaszewskiego niektóre grunty i wolności są nadane. Prosili nas zarazem pobożni Fidary Stecka i Józef Skulski, tegoż monasteru zakonnicy, abyśmy im ten przywilej powagą naszą królewską potwierdzili i przy gruntach oraz wolnościach od króla Władysława nadanych zachowali. A tego przywileju sens jest taki: Władysław IV, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, inflancki, czernihowski, smoleński, siewierski oraz szwedzki, wandalski, gocki dziedziczny król. Oznajmiamy wszystkim wobec i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, iż my, bacząc na wielkie zniszczenie monasteru i cerkwi w Borze Domaszewskim, w powiecie i starostwie bełskim leżącego, spowodowane przez najazd Tatarów, jak również przez ubóstwo tegoż monasteru; zapobiegając tedy, aby do dalszego zniszczenia i spustoszenia nie doszedł, postanowiliśmy dać i nadać nabożnemu Martyremu ihumenowi i mnichowi Abramowi Tymoszewiczowi reguły świętego Bazylego, niebędącym w unii, teraz i po nich na wieczne czasy zakonnikom, jakoż dajemy i nadajemy niniejszym listem naszym [tenże monaster], który to monaster w Cerkwicy nienaruszoną należytą [...] opisaną i znakami wyciętymi na drzewach, począwszy od błota Łaśniczyna, drogą Dzioły do rzeczki, rzeczką do Rogiku, stąd na majny, od Kuroczki mimo szałasów Bachrów, do Szymonowego Potoku, od potoku do piaszczystego błota Łaśniszczyna wewnątrz pośrodku zostają, ze wszystkimi do niego tak wewnątrz opisanymi i przegrodzonymi tegoż starostwa naszego dzierżawcom, jako to z przysiółków domaszewskiego i chlewickiego przysięgłych godnych wiary i z rozkazania pańskiego królewskiego wyznaczonych, oraz innych ludzi pospolitych niemało rozgraniczonych (jak rozkopami kopców, lecz opisanymi znakami i na drzewach znacznych krzyżami wyciętymi), oznaczony i obwiedziony granicami, z należytymi gruntami, polami, łączkami, łąkami, pasieką, gumnem, folwarkiem, młynkiem, stawkiem wrotniackim, dwoma rybnymi na pożywienie zakonnikom i stawkiem wyrobionym, browarem do warze- [s. 2 / f. 1v:] -nia piwa zakonnikom i wolnym pędzeniem gorzałki na jedyną tylko potrzebę monasterską, a nie na sprzedaż. W tejże cerkiewnej wsi na gruntach monasterskich z wolnym osadzaniem rzemieślników bez żadnej daniny i powinności starostw naszych, takich, jakich tylko potrzeba by wskazywała na wygodę monasterską; a innym ludziom, prostym chłopom domaszewskim i chlewickim z żonami i dziećmi budować się w rzeczonej cerkiewnej posiadłości dla swojej wygody z przeszkodą dla monasteru i jakichkolwiek szałasów stawiać zakazujemy, a zakonnikom bez żadnej obawy takich zaraz wyganiać i po wieczne czasy rujnować ich szałasy i mieszkania rozkazujemy. Tak też i ponadto należnymi do tegoż monasteru rocznymi i nadanymi [...] nadanymi dziesięcinami [...] za krynicą po pierwsze łozy, o chłopskie łąki opierającymi się, leżący; w drugim miejscu naddatek od chłopskich wymierków całym łanem pola na końcu błoni wydzielonym; tudzież w borze i puszczach domaszowskich i chlewickich wolnym rąbaniem drewna zdatnego na naprawę monasteru i na opał. Tak też z innymi wszystkimi przynależnościami, opisanymi punktami i wolnościami wyżej wspomnianym nabożnemu Martyremu ihumenowi Tymoszewiczowi i drugim z nimi, teraz i na potem na wieczne czasy po nich będącym zakonnikom, do trzymania, używania i rezydowania łaskawie dajemy i nadajemy. Przy tym też wreszcie i tę rzecz nade wszystko potrzebniejszą dobrze zważywszy, aby podczas należytych świąt według wezwania jednej cerkwi św. Mikołaja, drugiej Wniebowzięcia Najświętszej Panny, i także jeżeli potem Pan Bóg dopomoże cerkiew trzecią, jaka by była, albo i czwartą zbudować i przy nich według należytego zwyczaju święta odprawiać dla ludzi i zgromadzenia pospolitego, ze wszystkich stron na odpust i nabożeństwo do rzeczonego monasteru domaszewskiego przychodzącego, wolno było każdemu z okolicznych stron, miast i wsi chleb, osełki, owoce i wszelkie rzeczy do jedzenia, jak też piwo, wino, miód, gorzałkę i inne trunki do picia przywozić i je bez żadnych opłat i przeszkód przy pomienionym monasterze, dopóki będzie potrzeba, tak przed świętem, jak i po święcie przez cały dzień albo i dłużej wiecznie sprzedawać pozwalamy. Warując to władzą naszą królewską, karą i wielką niełaską, oraz tym przywilejem od pierwszego obszerniejszym i ważniejszym, aby nikt nie ważył się – tak urodzeni dzierżawcy tego starostwa naszego, jako też i wielebni biskupi, protopopowie, namiestnicy, okoliczni duchowni, urodzeni i prości, pospolici ludzie – wyżej wspomnianemu monasterowi i zakonnikom żadnych przeszkód, najazdów, pretensji i innych szkód czynić, i wszystkim wyżej opisanym prawom i wolnościom sprzeciwiać się na wieki zakazujemy i wszystkich upominamy; który to monaster religii greckiej pozostaje i ma być posłuszny wielebnemu metropolicie kijowskiemu, niepozostającemu w jedności ze Świętym Rzymskim Kościołem Katolickim, a nikomu innemu, zachowując prawa nasze i Rzeczypospolitej w całości. Obiecując my i najjaśniejsi następcy nasi wspomnianych nabożnych Martyregom ihumena, mnicha Gerazyma Tymoszewicza i drugich z nimi teraz żyjących i na potem na wieczne czasy będących [s. 3 / f. 2r:] będących zakonników przy wszystkich opisanych gruntach i punktach, oddawszy im to w wieczne posiadanie, w całości i nienaruszenie zachować, co i najjaśniejsi następcy nasi uczynią. Które to wspomniane postanowienia na równi z innym zarządzeniem niniejszą władzą i mocą naszą królewską stwierdzamy i umacniamy. Tudzież pomieniony monaster domaszkowski ze wszystkimi do niego należnymi przynależnościami i wyżej opisanymi punktami, polami, łąkami, rolami, ogrodami, cerkiewną wsią, młynkiem, cerkwiami, świętami i zakonnikami w wieczną opiekę naszą królewską bierzemy, zobowiązując ich za dostojeństwo nasze i naszych następców, przy podnoszeniu Hostii Przenajświętszej w nieustannych modlitwach i bezkrwawych ofiarach Boga Najwyższego błagać, a wzajemnie w imieniu naszych najjaśniejszych następców niniejszym dyplomem naszym królewskim obiecujemy, iż ich przy wyżej opisanych punktach, obowiązkach, warunkach i wolnościach w całości i we wszystkim nienaruszenie zachowamy. Na co dla lepszej wiary i pewności przy podpisie ręki naszej królewskiej pieczęć naszą wielką koronną przycisnąć rozkazaliśmy. Działo się w Warszawie dnia dziesiątego miesiąca marca Roku Pańskiego 1648, panowania naszego polskiego i szwedzkiego VI roku. Władysław, król. (Miejsce pieczęci). Andrzej Bujalski, sekretarz J[ego] K[rólewskiej] M[oś]ci. My tedy, Jan król, do prośby wyżej mianowanych zakonników monasteru domaszewskiego łaskawie się przychyliwszy, wpisany przywilej, o ile prawu pospolitemu nie jest przeciwny, we wszystkich punktach i warunkach powagą naszą królewską i teraźniejszym przywilejem potwierdzamy i umacniamy, przy gruntach i dochodach, a także opisanych wolnościach tychże zakonników zachowujemy. A nadto, aby im wolno było ihumena spośród siebie każdego roku na Nowe Lato ruskie obierać, tak jak w innych monasterach takie elekcje zachowują, przeto im tę wolność na potomne czasy nadajemy. Na co dla lepszej wiary przy podpisie ręki naszej pieczęć koronną przyciśnięto. Dan w Warszawie dnia 24 miesiąca lutego Roku Pańskiego 1690, panowania naszego XVI roku. Jan król, własną ręką. [Staraniem] i pieczęcią potwierdzenie przywileju króla Władysława IV, monasterowi domaszewskiemu w powiecie bełskim będącemu służącego. Wojciech Stanisław Chrościński, J.K.Mci sekretarz, własną ręką. Zwrócono się do nas z prośbą przez panów rad naszych w imieniu monasteru domaszewskiego, abyśmy im wyżej rzeczony przywilej powagą naszą królewską potwierdzić, umocnić i zatwierdzić raczyli. My tedy, August król, do pomienionej prośby łaskawie się przychyliwszy, wyrażony przywilej potwierdzić, wzmocnić i zatwierdzić umyśliliśmy, jakoż we wszystkich punktach, warunkach, klauzulach i obowiązkach (na ile istnieją i mają zastosowanie) potwierdzamy, wzmacniamy i zatwierdzamy, przy wyżej wyrażonych świętach albo raczej odpustach, jakimi do wiary świętej rzymskiej katolickiej przystąpili i złączyli, onych nienaruszenie zachowujemy niniejszym listem naszym, chcąc, by miał moc nigdy nienaruszoną. Na co, dla lepszej wiary ręką naszą się podpisawszy, pieczęć koronną przycisnąć rozkazaliśmy. Dan w Białymstoku dnia 5[?] miesiąca lutego, Roku Pańskiego 1727, panowania naszego XXX roku. August, król [Po prawej nota kancelaryjna:] Aprobacja i konfirmacja przywileju króla Władysława IV, monasterowi domaszowskiemu w powiecie bełskim będącemu służącego. [Podpis sekretarza:] Ks. Mikołaj Dębowski, kanonik katedralny płocki, J[ego] K[rólewskiej] M[oś]ci sekretarz, własną ręką. [s. 4 / f. 2v - Verso:] [U góry notatka późniejsza:] Dokument potwierdzenia przez króla Augusta II w roku 1727 fundacji uczynionej przez Władysława [IV]. W zamku bełskim, w piątek po najbliższej niedzieli Jubilate, Roku Pańskiego 1727. Wobec osobistego przedłożenia i urzędowego oświadczenia pobożnego Wasjana Gałaciewskiego, przełożonego monasteru domaszowskiego zakonu świętego Bazylego Wielkiego, przed niniejszym urzędem, niniejszy urząd grodzki starościński bełski, przychylając się do oświadczenia tegoż, tenże przywilej służący monasterowi, wewnątrz zawarty, mający być poniżej wpisany do akt, z racji należytego obowiązku swego urzędu przyjął i do akt niniejszych wpisał. [Na dole parafa notarialna]

Oryginalne brzmienie — transkrypcja

[s. 1 / f. 1r:] [U góry po lewej odcisk pieczęci/stempel tuszowy z Orłem Białym pod koroną] August II. z Bożey Łaski Krol Polski Wielki Xiąze Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Zmudzki, Kijowski, Wołhynski, Podolski, Podlaski, Inflantski, Smolenski, Siewierski y Czerniechowski. A Dziedziczny Xiązę Saski y Elektor &c. Oznaymuiemy ninieyszym Listem Naszym wszem wobec y kazdemu z osobna komu o tym wiedziec nalezy, Iz produkowany był przed Nami List pergaminowy Ręką Nayiasnieyszego Jana Trzeciego Krola Polskiego Prædecessora Naszego podpisany, y Pieczęcią Wielką koronną utwierdzony, cały, nienaruszony, y w zadney Suspicyi niepolegaiący, zawieraiący w sobie Confirmacyą pewnych gruntow y wolnosci Poboznym Zakonnikom Religiey Greckiey Monasteru Domaszewskiego służących, ktorego Listu tenor słowo w słowo iest taki: Jan Trzeci z Bożey Łaski Krol Polski, Wielki Xiąze Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Zmudzki, Kijowski, Wołynski, Podolski, Podlaski, Inflantski, Smolenski, Siewierski y Czerniechowski, Oznaymuiemy tym Listem Naszym wszem wobec y kazdemu z osobna komu o tym wiedziec nalezy. Iz produkowany był przed nami Extrakt Przywileiu Antecessora Naszego Krola Władysława Czwartego Authentyczną pieczęcią Grodzką Lwowską stwierdzony, ktorym to Przywileiem Poboznym Zakonnikom Religiey Greckiey Monastera Domaszewskiego niektore grunty y wolnosci nadane są. Supplikowali nam oraz Pobozni Fidary Stecka y Jozef Skulski tegoz Monasteru Zakonnicy abyśmy onym ten Przywiley Powagą Naszą Krolewską potwierdzili y przy gruntach y wolnosciach od Krola Władysława nadanych zachowali. A tego Przywileiu Sens iest taki: Władysław IV z Bożey Łaski Krol Polski, Wielki Xiąze Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Zmudzki, Kijowski, Wołynski, Inflantski, Czerniechowski, Smolenski, Siewierski de Szwedzki, Wandalski, Gotthski Dziedziczny Krol. Oznaymuiemy wszem wobec y kazdemu z osobna komu o tym wiedziec nalezy. Iz My bacząc wielkie zniszczenie Monastera y Cerkwi w Boru Domaszewskim w Powiecie y Starostwie Biels[kim] leżącego, czyniąc przez inkuzyą Tatarow, nie mniey y przez Ubostwo tegoz Monasteru. Zabiegaiąc my tedy aby do dalszego znisczenia y spustoszenia nieprzyszedł, dac y konferowac Naboznemu Martyremu Ihumenowi y Izhonowi Abramowi Tymoszewiczu Reguły Swiętego Bazylego nie w Uniey będącym, teraz y po nich czasami wiecznymi Zakonnikom umyslilismy, takoz daiemy y konferuiemy ninieyszym Listem Naszym, ktory to Monaster w Cerkwicey niezdrotną nalezyty połtrzecywroza opisane y znaki na drzewach wycięte począwszy od błota Łasniczina, droga Dzioli do Rzeczki, rzeczką do Rogiku ztąd na mayny, od kuroczki nimo Bachrow Szałasze, de Szymonowa Potoka od Potoka do piszczeczystego błota Łaśniszczyna wewnątrz w pośrodku zostaią, ze wszystkiemi do niego tak wewnątrz opisanych y przegrodzonych tegoz Starostwa Naszego Dzierzawcom, Iest z przysiołku Domaszewskiey y chlewiciki przysięgłych godnych wiary y z rozkazania Panskiego Krolewskiego ordynowanych, y innych Ludzi pospolitych nie mało ograniczonych (iak sypcow roskopami ale uworzystczami opisanymi y nadzrzeweach znacznych krzyscow wyciętych), oznaczony y obmarowany znalezytymi gruntami polami Łączkami, Łakami, pasieką, gumnem, Folwarkiem, młynkiem, Wrotniackim Stawkiem Dwa Ryby na pozywienie Zakonnikom y Sawstawek wyrobionych browarem dla warze- [s. 2 / f. 1v:] nia piwa zakonnikom y wolnym kurzeniem gorzałki na potrzebę iednę tylko Manasterską a nieprzedazną. W teyze Cyrkwiuy na gruntach Monasterskich, wolnym osadzeniem rzemiesnikow bez zadney dani y powinnosci Starostw naszych, takich by tylko potrzeba ukazowała, na wygodę monasterską, a innym Ludziom prostych Chłopow Domaszewskich y Chlewickich z żonami y dziecmi budowac w przerzeczeney Cyrkwiczy na wygodę swoią na przeszkodę Monasterską y iakich kolwiek Szałaszow stawiac Zakazuiemy, y Zakonnikom bez zadnego obawiania się takonych zaraz przez wyganiac y na potym czasy wiecznymi ruinowac ich Szałasy y mieszkania roskazuiemy, takorz y extra nalezytemi do tegoz Monastera urynne rocznymi y nadanymi Raniczyciom nadanym Dziesiątniom w nieprawiu za krynicą po pierwsze łozy, o chłopskie Łąki opieraiące się, lezący, w drugim mieyscu zbytek od chlopskich Wymierkow całym Łanem pola w koncu boni wydzielonym tudziez w boru y puszczach Domaszowskich y Chlewickich, wolnym rąbaniem drzewa zgodnego na poprawę Monasteru y na opał. Tak tez z innymi wszytkiemi przynalezytosciami opisanymi punktami y wolnosciami zwysz pomienionym Naboznym Martyremu Ihumenowi Tymoszewiczowi y drugim z niemi teraz y na potym czasy wiecznymi, po nich będącym Zakonnikom, dotrzymania uzywania y rezydowania łaskawie daiemy y konferuiemy. Przy tym tez resscie y tę rzecz nadeszistkie potrzebnieyszą dobrze uwazywszy, aby pod czas nalezytych Praznikow podług załozenia Cyrkwi udney S. Mikołaia, drugiey w Niebowzięcia Panny przenayswiętszey y tez ze iezeli potym Pan Bog wspomoze Cyrkiew Trzecią na iaki iest, albo y czwartą zbudowac y przynich według zwyzaiu nalezitego Prazniki odprawowac dla Ludzi y zebrania pospolitego Ze wszystkich Stron na odpust y nabozenstwo do przerzeczonego Monasteru Domaszewskiego przychodzącego wolno było kazdemu z okolicznych Stron Miast y Wsi Chleb, Siedlce, owoce, y wszytkie rzeczy do iedzenia, tak tez piwo, Wino, miod gorzałkę, y inne trunki do napicia przywozic, y one bez zadnych dani y turbacyi przy pomionionym Monasteru, do kąd będzie potrzeba, tak przed Praznikiem iako y po Prazniku Cały Dzień albo y daley przedawac wiecznie pozwalamy. Waruiąc tego władzą Naszą Krolewską, karaniem, y wielką nielaską y tym Przywileiem od pienieższego obszerniey y waznieyszym aby nikt niewazył się tak Urodzonych Dzierzawcow tego Starostwa Naszego, iako tez y Wieleb[nych] Episkopow Protopopow Namiestnikow okolicznych Duchownych, Urodzonych y prostych, pospolitych Ludzi zwysz pomienionemu Monasterowi y Zakonnikom zadnych turbacyi, nabiegow kwiequow, y innych præiudicia czynic y wszystkim ruysz opisanym y wolnosciom przeciwic się wiecznie przykazuiemy y wszystkich napominami ktory to Monaster Religii Greckiey zostaię, y ma bydz posłusznym Wielebnemu Metropolicie Kiiowskiemu, nie wnosic z Kosciołem Swiętym Rzymskim Katolickim będącemu, a niekomu inszemu. Zachowuiąc prawa Nasze y Rzeczypospolitey wcale. Obiecuiąc My y Nayiasnieysi Następcy Nasi Zomienionych Naboznych Martyreqo Ihumena Thiona Gorazima Tymoszewicza y drugich z niemi teraz żyiących y na potym czasy wiecznymi będących [s. 3 / f. 2r:] będących Zakonnikow przy wszystkich opisanych gruntach y punktach podawszy im to w wiecz[ną] possesyą całe y nienaruszenie zachowac. Co y Nayiasnieysi następcy Nasi uczynią. Ktore to wspomnione Instytuta zarowno z inszym postanowieniem ninieyszą władzą y mocą Naszą Krolewską stwierdzamy y umacniamy. Tudziesz pomieniony Monaster Domaszkowski ze wszystkiemi do niego nalezytymi przynaleznosciami y zwysz opisanymi punktami, polami, łąkami, rolami, ogrodami Cyrkwieyią, Młynkiem, [Cerkwiami], Praznikami y Zakonnikami, w wieczną Protekcyią Nassę Krolewską bierzemy Obowrezuiąc ich Sobie za nasze y Naszych Sukcessorow Dostoienstwo, przy podnoszeniu Hostiy Przenayswiętszey w nieprzestannych modlitwach y bez krewnych Ofiarach Boga Naywyzszego błagac a wzaiemnie Naszych Nayiasnieyszych Sukcessorow imieniem præsenti Diplomate Nostro Regio Iz ich przy wyzey opisanych punktach obowiązkach Concycyach y wolnosciach całey we wszystkim nienaruszenie zachowamy. Na w co lepszey Wiary y pewnosci przy podpisie Ręki Naszey Krolewskiey Pieczęc Naszę Wielką koronną przycisnąc roskazalismy. Działo się w Warszawie dnia Dziesiątego Miesiąca Marca Roku Pańskiego MDCXXXXVIII. Panowania Naszego Polskiego y Szwedzkiego VI roku. Vladislaus Rex. (L.S.) Andreas Buialski Sekr[etarz] J. K. M[ści]. My tedy Jan Krol do Suppiliki wzwyz mianowanych Zakonnikow Monasteru Domaszewskiego łaskawie się skłoniwszy, inserowany Przywiley ile prawu pospolitemu nie iest przeciwny we wszystkich Punktach y Condycyach Powagą Naszą Krolewską y teraznieyszym Przywileiem potwierdzamy y umacniamy przy gruntach y prowentach takze awolnosciach opisanych tychże Zakonnikow zachowuiemy. Anadto aby im wolno było Ihumena z posrzodka Siebie kazdego roku na Nowe Lato Ruskie, obrac, tak iako we winnych Monasterach takowe Elekcye zachowuią, tak ze onym tę wolnosc w potomne czasy nadaiemy. Na co dla lepszey wiary przy podpisie ręki Naszey pieczęc koronną przycisniono. Dan w Warszawie Dnia XXIV Miesiąca Lutego Roku Pańskiego MDCLXXXX. Panowania Naszego XVI. Jan Krol, m[anu] p[ropria]. [Cura] et pieczęci Confirmacya przywileiu Krola Władysława IV Monasterowi Domaszewskiemu w Powiecie Belskim będącemu służącego. Woyciech Stanisław Chrościnski J.K. M[ści] Sekretarz mp. Supplikowano Nam iest przez Tenow Rad Naszych Imieniem Monasteru Domaszewskiego, abysmy im wzwyz przerzeczony Przywiley Powagą Naszą Krolewską Stwierdzic, umocnic y konfermowac raczyli. My tedy August Krol do pomienioney Supplliki łaskawie się skłoniwszy, wyrazony przywiley stwierdzic, zmocnic y konfirmowac umyslilismy iakoż we wszystkich punktach kondycyach Klauzulach y Obowiązkach (In quantum funt est & usus earum habetur) stwierdzamy zmacniamy y konfirmuiemy, przy zwysz wyrazonych Praznikach albo raucy odpustach iakemi do Wiary Swiętey Rzymskiey Katolckiey przystąpili y złączyli Onycb nienaruszenie konserwuiemy ninieyszym Listem Naszym chcąc go miec mocy nigdy nienaruszzoney. Na co się dla lepszey Wiary Ręką Naszą podpisawszy, pieczęc Koronną przycisnąc roskazalismy. Dan w Białymstoku Dnia 5[?]tego Miesiąca Lutego, Roku Pańskiego MDCCXXVII. Panowania Naszego. XXX: Roku. Augustus Rex [Po prawej nota kancelaryjna:] Approbacya y Konfirmacya Przywileiu Krola Władysława IVgo Monasterowi Domaszowskiemu w Powiecie Belskim będącym służącego. [Podpis sekretarza:] X. Mikołay Dębowski Kan[onik] Kath[edralny]: Płocki J[ego] K[rolewskiey] M[o]s[ci] Sekretarz mp. [s. 4 / f. 2v - Verso:] [U góry notatka późniejsza:] Documentum Confirmationis Regis Augusti II a[nn]o 1727 facta per Vladisla[um IV] fundationis In Castro Belzensi Feria Sexta post Dominicam Jubilate proxima Anno Domini 1727. Ad personalem Oblationem Officiosamq[ue] asseverationem Religiosi Wasyan Galaciewski Monasterij Domaszowiensis Ordinis Divi Basilij Magni Superioris Coram Officio p[ræse]nti Officium p[ræse]ns Castrense Capitaneale Belzense asseverationi eiusdem Annuendo Privilegium idem Monasterio serviens introcontentum infra acticandum pro debito officii sui munere suscepit et in Acta Pr[æsen]tia Induxit. [Na dole parafa notarialna]

Uwagi do odczytu

Dokument pergaminowy składający się z 2 kart (4 strony zapisane). Zawiera transumpt dokumentu Jana III Sobieskiego z 24 lutego 1690 r. (Warszawa), który z kolei transumował przywilej Władysława IV z 10 marca 1648 r. (Warszawa). Na s. 4 (f. 2v) znajduje się wpis do akt grodzkich bełskich z 1727 r. dokonany na wniosek przełożonego monasteru o. Wasjana Gałaciewskiego. Pieczęć nie zachowała się (w tekście zapowiedź pieczęci przyciśniętej).

Zakres opracowania: Odczyt automatyczny (15.10.2026), niesprawdzony z oryginałem przez człowieka; nieczytelne fragmenty oznaczono [...].

ekstrakcja: 15.10.2026 16:13 · model: gemini-3.8-flash

Zgłoś błąd transkrypcji

Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.

Skan oryginału

131/1/815 · 6 · zdjęcia: recto, verso, pieczęcie