Brewe papieża Klemensa XII w sprawie sporu Stanisława Dochkiewicza z Wojciechem Borysławskim

KLEMENS PAPIEŻ XII. Umiłowani synowie, pozdrowienie i apostolskie błogosławieństwo. Ze strony umiłowanego syna Stanisława Dochkiewicza, kapłana, proboszcza sanickiego w diecezji poznańskiej, zaniesiono do Nas niedawno pokorną prośbę, iż skoro sprawa i sprawy apelacji wniesionych ze strony tegoż suplikanta do Stolicy Apostolskiej – jak sam twierdzi, w terminach prawnych i prawnie – od wyroku ostatecznego bądź orzeczenia ostatecznego wydanego w Trybunale Nuncjatury Apostolskiej w Polsce przeciwko rzeczonemu suplikantowi, a na korzyść umiłowanego syna Wojciecha Borysławskiego, adwokata, w którym to ostatecznie rzeczony adwokat został uwolniony od zwrotu tysiąca florenów polskich pobranych w formie pożyczki od rzeczonego suplikanta, a odpowiednio rzeczony suplikant został skazany na zwrot sreber i pewnych klejnotów rzekomo przyjętych w zastaw za tę pożyczkę, jak ma to szerzej wynikać z owego wyroku lub orzeczenia; a także [odwołując się od] uchylającego [go] wyroku wydanego w pierwszej instancji przed Konsystorzem Warszawskim na korzyść suplikanta, jak i od innych wyroków ogłoszonych w drugiej instancji przez sędziego Metropolity Gnieźnieńskiego potwierdzających [ten stan], a wydanych bądź zapadłych w trzeciej instancji, z zarzutem nieważności, niegodziwości i niesprawiedliwości, wszelkich przedsięwziętych naruszeń i innowacji, oraz o przywrócenie do stanu poprzedniego (in integrum) zgodnie z prawem przeciwko wszelkim niekorzystnym skutkom, a przynajmniej od owych uciążliwości, w których sprawa wyda się słuszna, oraz że rzeczony suplikant pragnie i zamierza wszcząć i prowadzić spór w powyższych sprawach przeciwko wspomnianemu adwokatowi i wszystkim innym uważającym, że mają w tym interes – [przeto proszono], abyśmy zechcieli w ojcowskiej trosce powierzyć wysłuchanie i rozstrzygnięcie [tych spraw] pewnym mężom prawym z tamtych stron, pełniącym godności kościelne, i każdemu z nich, bądź w inny sposób dopomóc mu w powyższym właściwym środkiem prawnym. My przeto, pragnąc, aby każdemu wymierzono sprawiedliwość, jak należy, oraz uznając stan i istotę tej sprawy i spraw za wyrażone w niniejszym piśmie, zwalniając samego suplikanta na mocy niniejszego pisma i uznając go za zwolnionego – jedynie w celu osiągnięcia skutku niniejszego dokumentu – z wszelkich wyroków ekskomuniki, suspensy i interdyktu oraz innych kościelnych cenzur i kar nałożonych z mocy prawa bądź przez człowieka z jakiejkolwiek okazji lub przyczyny, jeśli jakimkolwiek z nich jest związany, przychylając się do tych próśb, powierzamy i nakazujemy Waszej Dyskrecji niniejszym pismem, abyście Wy lub dwaj z Was, albo jeden z Was, wezwawszy tych, których należy wezwać, wysłuchali, zbadali, rozstrzygnęli i należytym końcem zamknęli powyższą sprawę i sprawy ze wszystkimi ich kwestiami wpadkowymi, zależnymi, wynikłymi, łącznymi i powiązanymi oraz całą sprawę główną, w sposób sumaryczny, jak zwykło się postępować w sprawach beneficjalnych, usunąwszy wszelkie przeszkody. Albowiem My udzielamy Wam i każdemu z Was pełnej i swobodnej władzy powagą apostolską na mocy niniejszego pisma: pozwania rzeczonego adwokata i wszystkich innych, których będzie potrzeba – nawet przez publiczny edykt, jeśli zostanie stwierdzony brak bezpiecznego dostępu – nakazania powstrzymania się pod rygorem wyroków, cenzur i kar jemu i komu uzna się za stosowne, ogłoszenia nieposłusznych za podlegających tymże na mocy wyroku świętego Soboru Trydenckiego, zaostrzenia, ponownego zaostrzenia oraz nałożenia interdyktu, a także wezwania w razie potrzeby pomocy ramienia świeckiego; jak również odwołania zgodnie z prawem wszelkich naruszeń i innowacji, przedłużenia wszelkich terminów zawitych, które upłynęły, według uznania każdego z Was, ilekroć upłynęły mimowolnie, o ile tylko suplikantowi [przysługuje] przywrócenie do stanu poprzedniego (in integrum) etc. zgodnie z prawem przeciwko owym upływom czasu, powadze rzeczy osądzonej i wszelkim innym niekorzystnym skutkom, oraz czynienia, wykonywania i dopełniania wszystkiego innego, co w powyższym jest konieczne i stosowne. Bez względu na powyższe oraz Konstytucje i zarządzenia apostolskie, a także wszelkie inne przeciwne postanowienia. Dan w Rzymie, u Najświętszej Maryi Panny Większej, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 20 grudnia 1730 roku, w pierwszym roku Naszego Pontyfikatu. [Podpis z prawej:] J. Pizzirus [Po lewej u dołu:] A. biskup Filadelfijski, Magister Brewiów / F. Oliverius [?] [Na odwrocie:] [Adres:] Umiłowanym synom Prepozytowi krakowskiemu oraz Walerianowi Sutkowskiemu włocławskiemu i Janowi Humańskiemu płockiemu kościołów odpowiednio kanonikom, i każdemu z nich. [Nota archiwalna / sygnatura:] Wiązka 24. Tom 1. / [naklejka:] LXXIX / 20

CLEMENS PP. XII. Dilecti filii Salutem et apostolicam benedictionem. Ex parte dilecti filii Stanislai Dochkiewicz presbyteri Parochi Sanicensis Posnaniensis Dioecesis fuit Nobis nuper humiliter supplicatum quod cum causa et causae appellationis et appellationum pro ipsius Supplicantis parte ad Sedem apostolicam intra legitima ut ipse asserit tempora legitime sive ex interpositarum a Sententia definitiva seu dicto definitivo in Tribunali Nuntiaturae apostolicae Poloniae contra dictum Supplicantem et ad favorem dilecti et filii Alberti Borysławski Advocati in qua denique dictus Advocatus absolutus fuit a restitutione Florenorum Mille Polonicalium mutuo receptorum a dicto Supplicante et respective dictus Supplicans condemnatus fuit ad restituenda Argenta et quaedam Clenodia in pignus ut praetenditur accepta pro eodem mutuo prout latius in dicta Sententia seu dicto contineri dicitur et alias deinde in prima instantia penes Consistorium Varsaviense ad favorem Supplicantis lata revocatoria necnon alijs Sententijs per Iudicem Metropolitae Gnesnensis in secunda instantia promulgata confirmatoria in tertia instantia lata seu facto ac nullitatis ex tribus iniquitatis et iniustitiae attentatorum et innovatorum quorumcumque inde non restitutionis in integrum prout de iure adversus quaecumque praeiudicialia saltem cum illa gravamina de qua mihi insta causa videbitur aeque ac quaestio dicti Supplicantis super praemissis contra praefatum Advocatum omnesque alios sua interesse putantes habere et movere habetque et movere voluntur et intendunt aliquibus probis Viris illarum partium in dignitate ecclesiastica constitutis et eorum cuilibet audiendae et decidendae committere alioquin ei in praemissis de opportuno iuris remedio subvenire paterna sollicitudine curaremus. Nos igitur unicuique iustitiam ut decet ministrari cupientes ac statum et merita causae et causarum huiusmodi praesentibus pro expressis habentes ipsumque Supplicantem a quibusvis excommunicationis suspensionis et interdicti alijsque ecclesiasticis Sententijs censuris et poenis a iure vel ab homine quavis occasione vel causa latis si quibus quomodolibet innodatus existit ad effectum praesentium tantum consequendum harum serie absolventes et absolutum fore censentes huiusmodi Supplicationibus inclinati Discretioni Vestrae per praesentes committimus et mandamus quatenus Vos vel duo aut unus Vestrum vocatis ad id qui fuerint evocandi Causa et Causis praefatis cum omnibus suis inciden[tibus] dependen[tibus] emergen[tibus] connexis et convexix totoque negotio principali summarie prout in causis beneficialibus procedi consuevit amotis omnibus audiatis cognoscatis decidatis fineque debito terminetis. Nos enim Vobis et Vestrum cuilibet etiam per edictum publicum constito de non tuto accessu dictum Advocatum omnesque alios quos opus fuerit citandi illique et quibus videbitur sub Sententijs censuris et poenis inhibendi ac inobedientes in illas incidisse Sententia sacri Concilij Tridentini declarandi aggravandi reaggravandi et interdicendi auxiliumque Brachij Saecularis si ad hoc opus fuerit invocandi nec non attentata et innovata quaecumque prout de iure revocandi fatalia quaeque decurisse vero et cuiuslibet eorum arbitrio prorogandi quotius ultro lapsa sunt dummodo Supplicantem adhuc eorum lapsuum rem iudicatam et alia quaecumque praeiudicialia in integrum etc. prout de iure restituendi ceteraque in praemissis necessaria et opportuna faciendi exercendi et exequendi plenam et liberam apostolica auctoritate tenore praesentium concedimus facultatem. Non obstantibus praemissis ac Constitutionibus et Ordinationibus apostolicis ceterisque contrarijs quibuscumque. Datum Romae apud Sanctam Mariam Maiorem sub Annulo Piscatoris Die xx. Decembris MDCCXXX. Pontificatus Nostri Anno Primo. [Podpis z prawej:] J. Pizzirus [Po lewej u dołu:] A. Ep[iscopus] Philadelph[iensis] Mag[iste]r Brevium / F. Oliverius [?] [Verso:] [Adres:] Dilectis filijs Praeposito Cracoviensi et Valeriano Sutkowski Vladislaviensi et Joanni Humanski Plocensi Ecclesiarum respective Canonicis eorumque cuilibet [Nota archiwalna / sygnatura:] Fasc. 24. Vol. 1. / [naklejka:] LXXIX / 20