Akt arcybiskupa Jana Skarbka zatwierdzający fundację kanonikatu przez Antoniego Gomolińskiego

[k. 1v–2r: czyste] [k. 1r – wpis archiwalny na karcie wstępnej:] wiązka 32/1 Ogółem: / Erekcja kanonikatu z fundacji Gomolińskiego [k. 3r:] W Imię Pańskie Amen. JAN SKARBEK Z BOŻEJ I STOLICY APOSTOLSKIEJ ŁASKI ARCYBISKUP Metropolita Lwowski, Opat Komendatoryjny Płocki. [Rysunek herbu Abdank pod koroną] Wszystkim i każdemu z osobna, których to dotyczy lub w jakikolwiek sposób w przyszłości dotyczyć będzie, niniejszym pismem mającym zachować moc na wieczną rzeczy pamiątkę, oznajmiamy. Najwyższemu Bóstwu składa ofiarę i miłe przynosi kadzidło [k. 3v (paginacja 4):] ten, ktokolwiek mienie nabyte własnym trudem obraca nie całkowicie na świeckie pożytki, lecz na znak uznania Najwyższego Pana, Boga Wszechmogącego, jakąś jego część ofiarowuje na pomnożenie Jego chwały i dla ozdoby Kościoła Wojującego, albowiem w ten sposób w Kościele Triumfującym zyska wieczną nagrodę. Nie zapominając o tym, znakomity i wielce przewielebny Antoni Gomoliński, proboszcz tołszczański naszej archidiecezji lwowskiej, całą myślą szczerze oddany powiększeniu – wedle miary swych możliwości – kultu Bożego w naszym kościele katedralnym metropolitalnym lwowskim, sumę sześciu tysięcy złotych monety polskiej na ufundowanie kanonikatu ponadliczbowego w tymże naszym kościele katedralnym, po uzyskaniu w tej mierze naszej zgody, wniósł, darował oraz rzeczywiście i ze skutkiem wypłacił gotówką do urzędu prokuratorskiego przewielebnej kapituły; kwota ta na obecnej kapitule generalnej marcowej, dla wieczystego utrwalenia tejże fundacji, została przez przewielebną kapitułę ulokowana na dobrach wsi Miłoszewice, położonych w województwie ruskim, w ziemi lwowskiej, i nastąpił urzędowy jej zapis przez wielmożnego Stanisława z Wieniawy Wieniawskiego, cześnika żydaczowskiego, podwojewodziego przemyskiego, dziedzica tychże dóbr Miłoszewice, na czynsz roczny wykupny, płatny po siedem złotych od każdego sta. Ponieważ zaś wszystkie powyższe postanowienia zgoła nie miałyby swej mocy, jeśliby nie zostały umocnione powagą naszej władzy ordynariackiej i po wieczne czasy nie zostały uznane za trwałe, stąd też wspomniany znakomity i wielce przewielebny Antoni Gomoliński zwrócił się do nas z prośbą, abyśmy raczyli ten jego pobożny zamiar uznać za prawny i miły, wznieść kanonikat ponadliczbowy, zapisaną sumę jako uposażenie doń przypisać i przeznaczyć, wolności i immunitetowi kościelnemu przypisać oraz włączyć, a wszystkim tym aktom nadać moc [k. 4r (paginacja 5):] władzy ordynariackiej i wieczystej trwałości. My zaś, pragnąc zachować sposób i formę w podobnych sprawach prawem i praktyką przyjętą, przed wszystkim uznaliśmy za właściwe wydać listy edyktowe, czyli edykt publiczny, i z naszej kancelarii wydać nakazaliśmy, jak też zostały wydane i ogłoszone. W przypadającym przeto z tychże listów edyktowych dzisiejszym terminie stawił się przed nami, zasiadającymi w trybunale dla wymiaru sprawiedliwości stronom, wyżej wspomniany znakomity i wielce przewielebny Antoni Gomoliński i po oskarżeniu o niestawiennictwo wszystkich i każdego z osobna, którzy z przeciwnej strony mniemali lub rościli sobie jakiekolwiek prawo lub interes, wspólnie bądź z osobna lub w jakikolwiek sposób, do niniejszej sprawy nowej fundacji i erekcji, a wezwanych listami edyktowymi i niestawiających się – z powodu ich niestawiennictwa przedłożył urzędowy zapis wyżej wymienionej sumy sześciu tysięcy złotych polskich, autentycznie z akt grodzkich starościńskich lwowskich wyjęty, prosząc o jego aprobatę, potwierdzenie, ratyfikację, nadanie mocy władzy ordynariackiej i wieczystej trwałości oraz o powołanie go i zainwestowanie na tenże kanonikat, a także o zarządzenie i wyrokowanie o innych w tej mierze potrzebnych i stosownych sprawach. Brzmienie tego zapisu następuje i jest takie: Działo się w zamku niskim lwowskim, w sobotę po niedzieli Reminiscere Wielkiego Postu, najbliższej, roku Pańskiego tysiąc siedemset trzydziestego drugiego. Przed urzędem i obecnymi aktami grodzkimi starościńskimi lwowskimi stawił się osobiście wielmożny Stanisław z Wieniawy Wieniawski, cześnik żydaczowski, podwojewodzi [k. 4v (paginacja 6):] przemyski, będąc zdrowy na umyśle i ciele, zrzekając się wszelkiego swego właściwego sądu i odstępując od własnej jurysdykcji, a obecną jurysdykcję grodzką starościńską lwowską na siebie, potomków i dobra swe w ogólności wszelkie, co do tego aktu, dobrowolnie przyjmując, jawnie, publicznie i wolną wolą uznał, że on sam sumę sześciu tysięcy złotych polskich, złożoną przez wielmożnego i wielce przewielebnego Antoniego Gomolińskiego, prepozyta tołszczańskiego, na fundację kanonikatu ponadliczbowego w kościele metropolitalnym lwowskim, z rąk najjaśniejszego i najprzewielebniejszego jegomości księdza Antoniego Brześciańskiego, nominata sufragana i oficjała, oraz wielmożnego i wielce przewielebnego jegomości księdza Marcina Łosowskiego, kanonika katedralnego i prokuratora lwowskiego, pobrał i rzeczywiście podjął. Którą to pobraną sumę sześciu tysięcy złotych polskich na dobra swe własne i dziedziczne w ogólności wszystkie, a szczególnie na dobra wsi Miłoszewice, tu w województwie ruskim i w obecnej ziemi lwowskiej leżące, prawem wyderkafowym, inaczej na wyderkaf, wnosi i ubezpieczając oraz zabezpieczając tę sumę, czynsz roczny wykupny, licząc po siedem od każdego sta, do rąk i za odręcznym kwitem teraźniejszego wielmożnego i wielce przewielebnego pana prokuratora czcigodnej kapituły archikatedralnej lwowskiej lub jego następców – który to kwit za wiarogodny poczytany być winien – i to począwszy od niniejszego aktu, na podobną sobotę w za łaską Bożą przyszłym roku tysiąc siedemset trzydziestym trzecim, [k. 5r (paginacja 7):] każdego roku, aż do wypłacenia pierwotnej sumy, w całości i zupełności, nie bacząc w przyszłości na lata klęsk, dawać, płacić oraz rzeczywiście i ze skutkiem przed urzędem i obecnymi aktami składać i zostawiać, a złożonej i zostawionej z powrotem stamtąd nie reasumować, ani w żaden sposób nie aresztować i nie niepokoić, na i z dóbr swych w ogólności wszelkich, ruchomych i nieruchomych, dziedzicznych i zastawnych, skryptów dłużnych, jakichkolwiek praw pieniężnych, posiadanych i mających być posiadanymi, a szczególnie na rzeczonej wsi Miłoszewice, siebie wraz ze swymi następcami zapisuje i zobowiązuje. I to pod podobnym wadium sumy sześciu tysięcy złotych polskich co do sumy głównej, co do prowizji zaś pod wadium odpowiadającym rocznemu czynszowi, przez siebie zeznającego i jego potomków w razie jakiegokolwiek naruszenia niniejszego zapisu wyderkafowego oraz niedopełnienia wszystkich i poszczególnych warunków w nim zawartych, temuż wielmożnemu i wielce przewielebnemu panu prokuratorowi tejże czcigodnej kapituły, obecnemu i na dany czas będącemu, do zapłacenia, uiszczenia i poniesienia, bez żadnego wybiegu. Za jakie to wadium, w wyżej opisany sposób uległe zapłaceniu i przekroczone, oraz w razie niewypełnienia jakiegokolwiek warunku niniejszego zapisu wykupnego, który niemniej winien być dopełniony, [k. 5v (paginacja 8):] wyżej wspomniany wielmożny zeznający, zapozwany prawem wraz ze swymi potomkami, zrzekając się właściwego sądu jak wyżej, przed obecnym urzędem grodzkim starościńskim lub sądem konsystorskim lwowskim – któremu lub którym siebie wraz ze swymi potomkami oraz dobrami swymi w ogólności wszystkimi w tej mierze do odpowiedzi poddaje i wciela – na pierwszy pozew wspomnianej czcigodnej kapituły lwowskiej, obecnej i na dany czas będącej, ostatecznie odpowiadać, stawać, prawu zadośćuczynić i wszelki wyrok przyjąć wraz ze swymi następcami lub potomkami będzie winien i zobowiązany. Pierwszy termin, jak i wszystkie inne z niego wynikające, zawsze za zawite mając, nie uchylając się żadnymi odroczeniami w ogólności, wybiegami, zawieszeniami, obronami, protestacjami, przedawnieniami, przeszkodami prawnymi i jakimikolwiek zarzutami, wnioskami, apelacjami i ich popieraniem, sprawami Rzeczypospolitej, służbą wojskową, poselstwem w kraju lub za granicą, zawitymi terminami prawa, przedawnieniem ziemskim, wojną, bezkrólewiem, konwokacją, sprawą o pełnoletność lub małoletność następców, prawdziwą lub zwykłą niemocą, listami żelaznymi lub zwolnieniami od stawiennictwa, i w ogóle wszelkimi środkami i obronami prawa nie zasłaniając się ani w żaden sposób nie uciekając od nich, lecz owszem całkowicie się ich zrzekając; ale niniejszemu zapisowi wyderkafowemu we wszystkich jego postanowieniach, po zapłaceniu wadiów tylekroć, ilekroć zajdzie potrzeba, przed sądem zadośćuczynić, [k. 6r (paginacja 9):] siebie, swych następców oraz dobra swe w ogólności wszelkie do tego zobowiązując i obciążając mocą niniejszego zeznania. Z akt grodzkich starościńskich lwowskich wydano. [Miejsce pieczęci] Poprawił Jurkowski, ręką własną. Czytał Wołczkiewicz. My przeto, Jan Skarbek, arcybiskup lwowski, po zasięgnięciu rady wielmożnych, najprzewielebniejszych i wielce przewielebnych prałatów i kanoników naszego kościoła katedralnego lwowskiego, przede wszystkim wszelkich wezwanych, a niestawiających się, uznaliśmy za nieposłusznych, i z powodu ich niestawiennictwa, po obejrzeniu i odczytaniu zapisu wspomnianej sumy sześciu tysięcy złotych polskich, wyżej w swym brzmieniu zamieszczonego, uznaliśmy go we wszystkich i poszczególnych punktach, klauzulach, artykułach i wszystkich warunkach za godny zatwierdzenia, potwierdzenia i ratyfikowania, jakoż go aprobujemy, zatwierdzamy, ratyfikujemy i moc władzy ordynariackiej oraz wieczystej trwałości mu nadajemy. Nowy kanonikat ponadliczbowy fundacji Gomolińskiego ze wszystkimi prawami i przywilejami przysługującymi kanonikom ponadliczbowym mocą dawnego zwyczaju w naszym kościele katedralnym, na wieki erygujemy i ustanawiamy, i dla tak erygowanego, na uposażenie i ponoszenie ciężarów, wyżej wspomnianą sumę sześciu tysięcy złotych polskich [k. 6v (paginacja 10):] oraz czynsz z niej pochodzący przeznaczamy, przypisujemy i przyłączamy, w ten mianowicie sposób, aby obecny fundator oraz kolejni kanonicy tej fundacji rzeczony czynsz z rzeczonych dóbr sami dla siebie mogli i mieli prawo pobierać, odbierać i na swój użytek obracać wieczyście i na zawsze; a nadto tę sumę do immunitetu i wolności kościelnej przeznaczamy i włączamy. Prawo patronatu zaś i kolację tegoż kanonikatu temuż fundatorowi za jego życia, po jego zaś zgonie nam i naszym następcom arcybiskupom lwowskim na jedną, a na drugą zmianę wakansów najprzewielebniejszej kapitule naszego kościoła katedralnego wedle woli fundatora na wieki przypisujemy, z dodaniem wszakże tego warunku, aby wybierany był kandydat z domu i rodziny Gomolińskich, jeśli będzie zdatny, godny i podołający ciężarowi kanonikatu, jeśli zaś nie, wówczas także ktoś obcy. A żeby to skuteczniej mogło nastąpić i wiadomość o zaistniałym wakansie mogła dotrzeć do domu Gomolińskich, postanawiamy i na wieki zarządzamy, aby w takim przypadku listy powiadamiające były ogłaszane w kościele kolegiackim jarosławskim, i toż prawo patronatu niech zawsze uchodzi za świeckie, ile że beneficja należne z ustawy fundacyjnej określonej rodzinie osób nie podlegają rezerwacji [k. 7r (paginacja 11):] na rzecz Stolicy Apostolskiej, wedle Monacelliego, cz. 1, w dodatku do formularzy, s. 394. Ponieważ zaś beneficjum nadawane jest dla urzędu, obowiązkiem tegoż nowo ufundowanego kanonika będzie, aby w każdym tygodniu jedną mszę o Najświętszej Pannie odprawił oraz zwyczajem innych kanoników ponadliczbowych funkcje sprawował i na nabożeństwach chórowych był obecny. I tak postanawiamy, rozstrzygamy i zarządzamy, nie tylko w wyżej opisany, lecz we wszelki najdoskonalszy sposób. I natychmiast wspomnianego znakomitego i wielce przewielebnego Gomolińskiego, fundatora, na tenże nowo ufundowany kanonikat za powołanego i zainwestowanego uznaliśmy, jakoż po odebraniu odeń zwykłej przysięgi cielesnej co do wiernego zachowania wyznania wiary katolickiej, a także co do niezbywania dochodów tegoż kanonikatu, owszem, jeśliby zostały uszczuplone, o ich odzyskanie wedle możności, tudzież o posłuszeństwie i uszanowaniu dla nas i najjaśniejszych oraz najprzewielebniejszych następców naszych, [k. 7v (paginacja 12):] arcybiskupów lwowskich, przez włożenie rąk naszych na jego głowę wprowadziliśmy na urząd i zainwestowaliśmy w Imię Boże. Na czego świadectwo niniejsze pismo, własną ręką naszą podpisane, pieczęcią naszą umocnić nakazaliśmy. Działo się i dano we Lwowie, roku Pańskiego tysiąc siedemset trzydziestego drugiego, indykcji rzymskiej dziesiątej, za pontyfikatu najświętszego w Chrystusie ojca i pana naszego, pana Klemensa, z Bożej Opatrzności papieża tego imienia XII, roku drugiego, w poniedziałek, dwudziestego czwartego dnia miesiąca marca, w obecności wielmożnych, najprzewielebniejszych i wielce przewielebnych: Antoniego Brześciańskiego, biskupa nominata sufragana, prepozyta, wikariusza w sprawach duchowych i naszego oficjała generalnego, Samuela Głowińskiego, kustosza, Bartłomieja Tadeusza Tarkowskiego, doktora świętej teologii, Marcina Jana Łosowskiego, Andrzeja Giżyckiego, doktora świętej teologii, Hieronima Szeptyckiego, kanoników naszego kościoła katedralnego [k. 8r (paginacja 13):] metropolitalnego lwowskiego, oraz wielu innych zgromadzonych na publicznej audiencji. Jan Skarbek, arcybiskup lwowski, ręką własną. [Miejsce na pieczęć: papierowa naklejka pod pieczęć wyciśniętą w czerwonym laku / opłatku z herbem arcybiskupa Jana Skarbka] [Poniżej podpis notariusza / sekretarza:] Andrzej Makowski, notariusz publiczny z powagi apostolskiej i arcybiskupiej kancelarii kurii najjaśniejszego księcia lwowskiego, ręką własną. [Wpis wizytacyjny:] Roku Pańskiego 1738, dnia 22 miesiąca października, podczas wizytacji generalnej kościoła metropolitalnego lwowskiego przedłożono, odczytano i odnotowano. Mikołaj Ignacy Wyżycki, arcybiskup metropolita lwowski. [Wpis ingrosacyjny:] Dnia 15 maja 1783 wpisano do akt Kapituły Metropolitalnej Lwowskiej. Michał Idzellewicz, sekretarz pieczęci kapituły, ręką własną.

[k. 1v–2r: czyste] [k. 1r – wpis archiwalny na karcie wstępnej:] fas 32/1 Sum[ma]: / Erectio Can[onica]t[u]s sup[er] Gomolinski [k. 3r:] IN Nomine Domini Amen. IOANNES SKARBEK DEI & APOSTOLICÆ SEDIS GRATIA ARCHIEPISCOPUS Metropolitanus Leopolien= ensis Abbas Commenda= tarius Plocensis. [Rysunek herbu Abdank pod koroną] Universis et Singulis, quorum interest aut quomodolibet in futurum interesse poterit præ= sentibus ad futuram rei memori= am valituris significamus. Supremo litat Numini et suave offert fælis thymia= [k. 3v (paginacja 4):] ma, quisquis labore suo partam Substantiam non in profa= nos totaliter convertit Usus, sed in Signum recognitionis Supremi Dei Omnipotentis Domini, aliquam in Cultus ejusdem Ampliationem, et Ecclesiæ Militantis Decorem offert portionem, eo enim modo in Triumphanti Ecclesia æterna reportabit præmia. Non immemor horum Illustris et Admodum Reverendus Antonius Gomolinski Curatus Tolstensis, Nostræ Archidiœcesis Leopoliensis verum= tota intentus mente ampliandi pro modulo Facultatum Suarum Divini in Ecclesia Nostra Cathedrali Metropolita= na Leopoliensi Cultus Summam Sex Millium flore= norum Monetæ Polonicalis pro erigendo Canonictu Supranumerario, in Ecclesia eadem Cathedrali Nostras habito desuper Consensu Nostro contulit, dedit ac reali= ter et in effectu ad Officium Procuratorium Reverendi Capituli promptâ et paratâ pecuniâ numeravit, quæ in præsenti Capitulo Generali Martiali pro perpetuanda eadem Fundatione super Bonis Villæ Miłoszewice in Palatinatu Russiæ, Terra Leopoliensi consisten[tibus] per Reverendum Capitulum locata extitit, Officiosâque ejusdem Inscriptio per Magnificum Stanislaum de Wieniawa Wieniawski Pincernam Żydaczoviensem Vicepalatinum Premistliensem, eorundem Bono= rum Miłoszewice Hæredem, in Censum Annuum reemptionalem per florenos Septem à quolibet Centum pendendum subsecuta. Cùm autem præmissa omnia minimè valorem Suum sint habitura, nisi Authorita= tis nostræ Ordinariæ robore solidentur ac in perpetuum pro solidis declarentur. Hinc est quod præfatus Illustris Admodum Reverendus Antonius Gomolinski Nobis supplica= vit, quatenus hanc piam ejus Intentionem pro rata et grata acceptare, Canonicatum Supranumerarium eri= gere, Summamque inscriptam pro Dote eidem assigna= re applicare, Libertatique et Immunitati Ecclesiasticæ adscribere, incorporare, præmissisque omnibus robur Autho= [k. 4r (paginacja 5):] Authoritatis Ordinariæ et perpetuæ firmitatis, appone= re dignaremur. Nos verò modum et formam insimi= libus de Jure et praxi consuetam, observare cupientes, ante omnia, Literas Edicti seu Edicti Publici duximus extradendas et ex Cancellaria Nostra extradi manda= vimus, prouti extraditæ et publicatæ sunt. In Termi= no itaq[ue] hodierno ex ijsdem Literis Edicti incidenti com= paruit coram Nobis ad Jura Partibus reddenda pro Tribunali Sedentibus Supra fatus Illustris et Admo= dum Reverendus Antonius Gomolinski et accusatâ Contuma= cia omnium et singulorum, suâ ex adverso Jus vel Interesse aliquod, communiter vel divisim aut quomo= dolibet ad præsens Negocium novæ Fundationis et Erectionis Se habere putantium, vel prætendenti= um, Literis Edicti Citatorum, et non Comparentium, in eorum Contumaciam Inscriptionem Summæ præ= fatæ Sex Millium florenorum Polonicalium authen= ticè ex Actis Castrensibus Capitanealibus Leopoli= ensibus depromptam produxit petens eandem appro= bari, confirmari, ratificari, robur Authoritatis ordi= nariæ et perpetuæ firmitatis apponi Seque ad eundem Canonicatum institui, ac investiri, aliaq[ue] in præmissis necessaria et opportuna statui, et sen= tentiari: Cujus quidem Inscriptionis Tenor se= quitur et est ejusmodi: Actum in Castro Infe= riori Leopoliensi, Sabbatho post Dominicam Re= miniscere Quadragesimalem proximè Anno Domini Millesimo Septingentesimo Trigesimo Se= cundo. Coram Officio et Actis præsentibus Castrensi= bus Capitanealibus Leopoliensibus, comparens persona= liter Magnificus Stanislaus de Wieniawa Wie= niawski Pincerna Żydaczoviensis Vicepalatinus Pre= [k. 4v (paginacja 6):] Premistliensis Sanus mente et Corpore existens, Foro Suo quovis competenti, omisso, et Jurisdictione propria posthabita, præsenti autem Castrensi Capitaneali Leo= poliensi in Se Posteros, ac Bona Sua generaliter omnia, quo ad Actum hunc attinet, benevolè assum= pta, palam, publicè, liberéque recognovit Quia Ipse Summam Sex Millium Florenorum Polonica= lium per Perillustrem et Admodum Reveren= dum Antonium Gomolinski Præpositum Tol= stensem pro Fundatione Canonicatûs Supra= numerarii in Ecclesia Metropolitana Leopoliensi repositam per Manus Illustrissimi et Reve= rendissimi Domini Antonij Brześciański No= minati Suffraganei Officialis et Perillustris ac Admodum Reverendi Domini Martini Łosow= ski Canonici Cathedralis et Procuratoris Leopolien= sis tulit et effectualiter Levavit Quam taliter levatam Sex Millium florenorum Polonicali= um in Bona Sua propria et hæreditaria gene= raliter omnia, præcipue in Bona Villæ Miłosze= wice hic in Palatinatu Russiæ Terra præsenti Leopoliensi consistentia, modo Reemptionali ali= às na Wyderkaff importat Securitatemque ejus= dem Summæ cavendo, et præcustodiendo Cen= sum Annuum Reemptionalem per Septem à Cento quolibet computando ad Manus et Ma= nualem Perillustris et Admodum Reverendi Domini præsentanei Venerabilis Capituli Archi= cathedralis Leopoliensis Procuratoris, sive Ejus Succedaneorum Quietationem, quæ pro authentica censeri debebit, idq[ue] ab actu præsenti pro simili Sabbatho in Anno Deodante venturo Millesimo Septingentesimo Trigesimo Tertio quot= [k. 5r (paginacja 7):] quotannis usque ad Exolutionem Originalis Summæ totaliter et integraliter non pensando in fu= turum Annos Calamitatis, daturum, soluturum, realiterque et in effectu, coram Officio et Actis præsentibus repositurum, et relicturum, reposi= tamque et relictam, rursùs inde non effide= jussurum, nec modo quovis arestaturum, inter= turbaturumque de et super Bonis Suis gene= raliter omnibus mobilibus et immobilibus hæreditarijs et Obligatorijs Chirographis juribusvis pecuniarijs, habitis et habendis, et præ= cipue super prædicta Villæ Miłoszewice Se Suis cum Successoribus inscribit et obli= gat, idque sub simili Summæ Sex Milli= um Florenorum Polonicalium quo ad Sum= mam Originalem, quo ad Provisoriatem verò sub vadio Censui Annuo correspondenti per Se Recognoscentem Posterosque Suos in Casu Inscriptionis præsentis Reemptiona= li in aliquo contraventionis, præmissorum= que omnium et singulorum in eadem contentorum non completionis eidem Perillustri ac Admodum Reverendo Domi= no ejusdem Venerabilis Capituli Procurato= ri nunc et pro tempore existenti ad solven= dum luendo et succumbendo nulloque mo= do evadendo, pro quo quidem Vadio modo præmisso ad solvendum succubito et trans= gresso, acre Conditioneque aliqua Inscriptio= nis præsentis reemptionalis non completa, nihilo minus [k. 5v (paginacja 8):] minus complenda, Suprascriptus Magnificus Reco= gnoscens suis cum Posteris Jure conventus Foro competenti ut supra renuntiando, coram præsenti Castrensi Capitaneali Officio sive Consistoriali Ju= dicio Leopoliensibus, cui vel quibus Se suis cum Posteris ac Bonis Suis generaliter omnibus, hac in Parte ad respondendum subjicit et incorporat ad primam Instantiam memorati Venerabilis Capituli Leopoliensis nunc et pro tempore exi= stentis peremptoriè respondere stare, Juri pare= re et omne Judicatum ferre Suis cum Successo= ribus seu Posteris debebit et tenebitur Primum Terminum uti et alios omnes exinde subseque[n]= tes, semper peremptorios Dilationibus generali= ter omnibus evasionibus Suspensionibus de= fensionibus, Protestationibus Præscriptionibus Impedimentis Legalibus et quibusvis exceptio= nibus, motioribus, Appellationibus, earumque Prosecutionibus, Reipublicæ negotijs, Servitio militari, Legatione intra vel extra Regnum, Fatalijs Juris præscriptione Terrestri, Bello Interregno, Conventioneque Actione pro majori minorennitate Successorum, vera vel simplici Infirmitate Literis Exemptis vel restium ad munimenta ad Actorem et in genere Universis Juris medijs et defensis non eva= dendo, nec modo quovis subterfugiendo, imo= eijsdem in toto renuntiando Sed Inscriptioni præsenti Reemptionali omnibus ejus contentis Vadiis toties quoties opus fuerit, soluto, Foro satisfa= cere [k. 6r (paginacja 9):] cere Se suosque Successores, ac Bona Sua generaliter omnia ad id obligando, et onerando Recogni= tionis præsentis vigore. Ex Actis Castren[sibus] Ca= pit[anealibus] Leopolien[sibus] Extradit[um] [Locus + Sigilli] Cor= rexit Jurkowski mppa Legit per Wołczkiewicz. Nos itaque Joannes Skarbek Archi= Episcopus Leopoliensis, communicato Con= silio cum Perillustribus Reverendissimis et Admodum Reverendis Prælatis et Canonicis Ecclesiæ Nostræ Cathedralis Leopoliensis ante omnia Citatos quosvis non Comparentes Contumaces reputavimus, et in eorum Contu= maciam visâ et lectâ Inscriptione Summæ præfatæ Sex Millium florenorum Poloni= calium supra de Tenore Suo insertâ, eandem in omnibus et singulis Punctis Clausulis Articulis et Conditionibus universis, approbandam, con= firmandam et ratificandam censuimus, uti quidem approbamus, confirmamus, ratifica= mus robur Authoritatis Ordinariæ et perpetuæ firmitatis eidem apponimus, novum Ca= nonicatum Supranumerarium Fundationis Gomolinscianæ, cum omnibus Juribus et Privilegijs Canonicis Supranumerarijs vi= gore antiquæ Consuetudinis in Ecclesia Nostra Cathedrali competentibus, in perpetuum erigi= mus et instituimus, illique sic erecto, pro Dote et Onerum Supportatione Summam præfatam Sex millium florenorum Polonica= lium [k. 6v (paginacja 10):] lium, Censumque ab eadem provenient[em] applicamus adscribimus, et annectimus, ita videlicet ut modernus Fundator ac Succedanei Fundationis hujus Canonici Censum præfatum de Bonis præfatis ipsimet pro Se tollere, recipere et in Usus Suos con= vertere possint et valeant perpetuo et in ævum, ac insuper Summam eandem Immunitati et Libertati Ecclesiasticæ applicamus et in= corporamus. Jus Patronatûs verò et Collationem ejusdem Canonicatûs eidem Fundatori stante Vita Ejus, post Fata verò ipsius Nobis et Suc= cessoribus Nostris Archiepiscopis Leopoliensi= bus pro una, pro altera verò Væcationum Vici= bus Reverendissimo Capitulo Ecclesiæ No= stræ Cathedralis juxta Intentionem Funda= toris in perpetuum adscribimus eâ tamen adjecta Lege ut ex Domo et Familia Gomolinsciana, si habilis et idoneus ac Oneri Canonicatûs par fuerit sin minùs etiam extraneus assumatur, quod ut effica= ciùs fieri, ac de obveniente Væcatione Do= mui Gomolinscianæ innotescere possit, statuimus et in perpetuum ordinamus, ut tali in Casu Literæ Innotescentia= les in Ecclesia Collegiata Jaroslavi= ensi publicentur, idemque Jus Patro= natus semper Laicale censeatur cum Beneficia certo Generi Personarum ex Lege Fundationis debita non reservan= tur [k. 7r (paginacja 11):] tur Sanctæ Sedi Apostolicæ, juxta Mona= cell. p. 1. in Append. ad Formul. pag. 394. Quia verò Beneficium datur propter Officium, Muneris erit ejusdem Canonici noviter fundati, ut qualibet Septimana Unam Missam de Be= ata absolvat, ac more aliorum Canoni= corum Supranumerariorum Functio= nes obeat, ac in Challis Divinis adsit. Et ita statuimus, decernimus, et ordinamus, non solum præmisso sed omni meliori modo. Et in conti= nenti præfatum Illustrem et Admodum Reverendum Gomolinski Fundatorem, ad eundem Canonica= tum noviter fundatum instituen= dum ac investiendum esse censui= mus, uti quidem recepto ab eodem super Catholicæ Fidei Professione firmiter tenenda, dequé non alie= nandis ejusdem Canonicatûs Pro= ventibus quinimò, si et inquantum alienandis, pro posse recuperandis tum quoque de Obedientia et Reve= rentia Nobis et Illustrissimis ac Reverendissimis Successoribus Nostris Archi= [k. 7v (paginacja 12):] Archiepiscopis Leopoliensibus præstanda solito corporali Sacramento per Manuum Nostrarum Capiti ejusdem Impositionem insti= tuimus ac investivimus in Dei Nomine. In quorum fidem præsentes Manu Nostra subscriptas Sigillo Nostro communiri man= davimus. Actum et Datum Leopoli Anno Domini Millesimo Septingentesimo Trige= simo Secundo, Indictione Romana Deci= ma, Pontificatus Sanctissimi in Christo Patris et Domini Nostri Domini Clemen= tis Divina Providentia Papæ Ejus Nomi= nis XII. Anno Secundo, Die verò Lunæ Vigesima Quarta Mensis Martij, Præsen= tibus Perillustribus Reverendissimis et Admodum Reverendis Antonio Brześciański Nominato Suffraga= neo, Præposito, Vicario in Spiritual[i]= bus, et Officiali Nostro Generali, Sa= muele Głowiński Custode, Bartho= lomæo Thadæo Tarkowski Sacræ Theologiæ Doctore, Martino Joan= ne Łosowski, Andrea Giżycki Sacræ Theologiæ Doctore, Hieronymo Szeptycki Canonicis Ecclesiæ Nostræ Cathedra= lis [k. 8r (paginacja 13):] lis Metropolitanæ Leopoliensis alijsque plurimis ad audientiam publicam congregatis. Joannes Skarbek Archiepiscopus Leopoliensis mpp. [Locus Sigilli: papierowa naklejka pod pieczęć wyciśniętą w czerwonym laku / opłatku z herbem arcybiskupa Jana Skarbka] [Poniżej podpis notariusza / sekretarza:] Andreas Makowski Publ[icus] Sacra Authoritate Apostolica et Archiep[isco]pali Cur[iae] Can[cellariae] Notar[ius] celsissim[i] principis Leopoliensis manu p[ro]p[ri]a [Wpis wizytacyjny:] Anno D[omi]ni 1738vo, Die 22da Mensis Octobris in Visitatione G[e]n[er]ali Eccl[esi]æ Metropolitanæ Le= opoliensis productum, lectum et Adnotatum Nicolaus Ignatius Wyżycki Archiepiscopus Metropolitanus Leopoliensis. [Wpis ingrosacyjny:] 1783 d[ie] 15 Maii Ingrossatum in Acta Capituli Metropolitani Leopolien[sis] Mich. Idzellewicz Sig[illi] Capituli Secretarius mp.