131/1/822 · 131-1-822-001
Zarządzenie rajców lwowskich w sprawie nabożeństw rocznicowych za duszę rajcy Jana Meconiego
Rajcy lwowscy, po zatwierdzeniu rachunków zarządu szpitalem św. Ducha przez zmarłego rajcę Jana Meconiego i w uznaniu wyłożonych przezeń znacznych środków własnych, ustanawiają dwa wieczyste nabożeństwa rocznicowe za spokój jego duszy, zobowiązując prowizorów szpitala do ich stałego odprawiania.
Opracowanie z pomocą AI. Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.
Rajcy miasta Jego Królewskiej Mości Lwowa, stolicy Rusi.
Wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy, a mianowicie szlachetnym i przezacnym panom prowizorom szpitala ubogich przy kościele pod wezwaniem Ducha Świętego, położonym wewnątrz murów tego miasta, teraźniejszym i na dany czas będącym, oznajmiamy i do niewątpliwej wiadomości podajemy. Iż my, jako najwyżsi prowizorowie szpitala Świętego Ducha, powziąwszy pełną informację ze sprawozdania szlachetnych i przezacnych Piotra Rusinowskiego [i] Reinholda Złotorowicza, rajców lwowskich, spośród naszego magistratu delegowanych i wyznaczonych do odebrania rachunku z przychodów i rozchodów zarządu wspomnianego szpitala, sprawowanego przez niegdyś szlachetnego i przezacnego Jana Meconiego, rajcę lwowskiego, naszego kolegę, od dnia dwunastego października roku tysiąc siedemset trzydziestego czwartego do dnia osiemnastego miesiąca sierpnia roku tysiąc siedemset trzydziestego siódmego, a po jego zgonie – którego dusza niechaj będzie w boskim błogosławieństwie – kontynuowanego aż do niniejszego aktu przez szlachetnych [i] znakomitych magistra Mikołaja Ziętkiewicza doktora filozofii, Karola Garaniego doktora medycyny, rajców, oraz czcigodnego Antoniego Szwarca Scalimona, lwowian, zięciów i następców tegoż [Meconiego]. Że wyżej mianowany, niegdyś szlachetny Meconi, kolega nasz najdroższy, mąż wielkich przymiotów, nauk, czystego sumienia, sławny i przykładny, a dla ubogich szczodrobliwy, ponad dochody szpitala na wyżywienie osób w tymże szpitalu przebywających, na naprawę i nadanie lepszej postaci temuż szpitalowi i kościołowi pod wezwaniem Świętego Ducha, strawionym w roku tysiąc siedemset trzydziestym czwartym przez przypadkowy ogień z sąsiedztwa, a także na polepszenie majątku wsi Malechów wcielonej do rzeczonego szpitala, przez Kozaków znacznie spustoszonej, oraz na wzniesienie nowych budynków, wyłożył z własnych [środków] sumę tysiąca dziewięciuset trzydziestu ośmiu złotych polskich, groszy dwudziestu dwóch i pół, obrócił pożytecznie na rzecz szpitala, a inne pobożne dzieła bezinteresownie dla Boga i ubogich wyświadczył. Ponieważ zaś na zwrot wyżej wspomnianej sumy dochody szpitala nie wystarczają, niegodziwe zaś byłoby, gdyby takowe akty pobożności nie zostały duchowo wynagrodzone nabożnymi ofiarami ołtarza i modlitwami za duszę, oraz gdyby nie zmierzały ku wyrazom wdzięczności i pamięci potomnych naszych. Przeto w ramach rekompensaty wyżej wspomnianej sumy nadwyżki wydatków i uzupełnienia owej o [...] złotych sześć i pół dla dopełnienia [...] w sumie dwóch tysięcy złotych przez następców wyżej [...] na [wspomnienie] duszy zmarłego [...] oraz bicie dzwonów z mszą śpiewaną w inne dni żałobne [...] kościół [...] za duszę Jana [Meconiego?], i to jedno nabożeństwo rocznicowe (anniversarium) w kościele metropolitalnym lwowskim, gdzie ciało jego spoczywa przed naszym ołtarzem rajcowskim, nazajutrz po święcie świętego Jana Chrzciciela lub innego następnego dnia wolnego od odprawiania mszy czytanych, na którym to nabożeństwie i my wraz z naszymi następcami stawić się deklarujemy. Drugie zaś nabożeństwo rocznicowe w kościele szpitalnym Świętego Ducha nazajutrz po święcie świętego Marcina Biskupa lub innego następnego dnia nieprzeszkodzonego, po zgromadzeniu ubogich Chrystusowych w szpitalu przebywających na modlitwy żałobne za jego duszę, mające być odprawiane na sposób podwyższonej rocznicy z mocy wpisu urzędowego na wieczne czasy postanawiamy i zarządzamy. Które to postanowienie i oświadczenie nasze mające mieć wieczystą moc nakazujemy, aby szlachetni prowizorowie szpitala Świętego Ducha, teraźniejsi i na dany czas będący, z roku na rok w wyznaczonych terminach czujnie i nieodwołalnie z dochodów tegoż szpitala wykonywali i przestrzegali, i aby przepisanych modlitw dusza nie została pozbawiona, sumienia zaś ich do zdania ścisłego rachunku na sądzie Bożym w przypadku zaniedbania naszego zarządzenia niniejszym naszym oświadczeniem i zarządzeniem w powyższej sprawie obciążamy. Działo się we Lwowie w poniedziałek nazajutrz po niedzieli Laetare Wielkiego Postu roku Pańskiego 1739.
Józef Ruszyński, notariusz miasta, rajca i notariusz lwowski.
Z akt urzędu radzieckiego lwowskiego wydano.
[Verso:]
[Późniejsze noty archiwalne:]
Skrzynia 6.
Nr 5077.
[nieczytelne przekreślone cyfry / sygnatury]
Polski nr 46
[Okrągły stempelek archiwalny u góry]
[Pieczęć:]
[W metalowej kapsule, zawieszona na jedwabnej wstędze, wyciśnięta w czerwonym wosku okrągła pieczęć miejska Lwowa z napisem w otoku: SIGILLVM [...] CIVITATIS LEOPOLIENSIS [...], przedstawiająca bramę miejską z trzema wieżami i lwem w prześwicie bramy]
Consules Civitatis S[acrae] R[egiae] M[ajes]t[at]is Leopoliensis Metropolis Russiae
Universis et Singulis quorum interest, Signanter Nobilibus et Spectabilibus Dominis Provisoribus Hospitalis Pauperum ad Ecclesiam tituli Sancti Spiritus intra Moenia Civitatis istius siti nunc et pro tempore existentibus, Significamus et ad Notitiam indubitatam deducimus. Quia Nos, ut Supremi Provisores Hospitalis Sancti Spiritus habita plena informatione ex Relatione Nobilium et Spectabilium Petri Rusinowski, Reinholdi Złotorowicz Consulum Leopolien[sium] de Medio Magistratus Nostri ad excipiendum Calculam de perceptis ac expensis memorati Hospitalis Provisoratus per olim Nobilem et Spectabilem Joannem Meconi Consulem Leopolien[sem] Collegam Nostrum ab Anno Millesimo Septingentesimo Trigesimo Quarto Die Duodecima Octobris ad diem Decimam Octavam Mensis Augusti Anni Millesimi Septingentesimi Trigesimi Septimi administrati, post fata verò illius, cujus Anima sit in benedictione Divina per Nobiles Excellentes M[agistrum] Nicolaum Ziętkiewicz Philosophiae, Carolum Garani Medicinae Doctores, Consules, et Honoratum Antonium Szwarc Scalimonem, Leopolienses, Generos, et Successores illius ad Actum praesentem continuati, Deputatorum et Assignatorum. Quòd praenominatus olim Nobilis Meconi Collega Noster desideratissimus Vir Magnarum qualitatum, Scientiarum, delicata Conscientia clarus, ac exemplaris, et in Pauperes liberalis, ultrò reditus Hospitalis in alimenta Personarum in Hospitali eodem degentium, Hospitali ac Ecclesia illius tituli Sancti Spiritus in Anno Millesimo Septingentesimo Trigesimo Quarto igne casuali ex vicino superveniente consumptorum reparationem meliorem formam inductionem Bonorumque Villae Malechow dicto Hospitali incorporatorum a Cosacis notabiliter desolatorum meliorationem, Aedificiorum Novorum constructionem Summam Florenorum Mille Nongentorum Triginta Octo, grossorum Viginti Duorum et medij Polonicalium, de proprijs erogavit, fructifera in rem Hospitalis reddidit, alias pia opera gratis pro Deo et pauperibus praestitit. Cùm verò ad refusionem praefata Summa proventus Hospitalis non sufficiat, indignum autem esset, si actus pietatis Spiritus devotis Sacrificijs Altaris et Suffragijs Animae non compensarentur, ac monumentis affectus et grata memoria Posterorum Nostrorum non tenderentur. Proinde in bonificationem Summae praemenoratae plus expensis et additamenti illius Florenorum [...]orum sex et medij ad Complacen[tiam] [...] in Summa Florenorum Duorum Millium per Successores prae[...] [memo]rationem Animae defun[cti] [...] ac pulsus campanarum cum Missa cantata alijs diebus requiati[bus] [...]leni[en]sis Ecclesia pro Anima Joan[nis] [Meconi?], et quidem Unum Anniversarium in Ecclesia Metropolitana Leopolien[si] ubi Corpus illius decumbit ante Altare Nostrum Consulare in Crastino Festi Sancti Joannis Baptistae vel alia Sequenti Die ac celebran[dum] Missas manuales non impedita, Cui et Nos cum Posteris Nostris adesse declaramus. Alterum Anniversarium in Ecclesia Hospitalis Sancti Spiritus in Crastino Festi Sancti Martini Episcopi vel alia Die Sequenti non impedita congregatis Christi Pauperibus in Hospitali degentibus ad funereas pro Anima ejus preces celebranda esse per modum Anniversarij Majorationani in vim Inscriptionis Officiosa in perpetuum Statuimus et ordinamus. Quam Ordinationem et Declarationem Nostram vim perpetuae firmitatis habituros, ut Nobiles Provisores Hospitalis Sancti Spiritus nunc et pro tempore existentes de Anno in Annum temporibus statutis vigilate et irremissibiliter de proventibus ejusdemque Hospitalis exequantur, et observent, praescriptisque Suffragijs Anima non defraudetur obligamus, et Conscientias Ipsorum pro reddenda Stricta in Judicio Dei ratione in casu indermissidinis Ordinationis Nostrae oneramus hac declaratione et Ordinatione Nostra ad praemissa mediante. Actum Leopoli Feria Secunda in Crastino Dominicae Laetare Quadragesimalis Anno D[omi]ni 1739.
Josephus Ruszynski N[otari]us Civit[atis]
Consul et Notarius Leopolien[sis]
Ex Actis Officij Consularis Leopolien[sis] Extraditum
[Verso:]
[Późniejsze noty archiwalne:]
Arca 6ta
N: 5077.
[nieczytelne przekreślone cyfry / sygnatury]
Polonici No 46
[Okrągły stempelek archiwalny u góry]
[Pieczęć:]
[W metalowej kapsule, zawieszona na jedwabnej wstędze, wyciśnięta w czerwonym wosku okrągła pieczęć miejska Lwowa z napisem w otoku: SIGILLVM [...] CIVITATIS LEOPOLIENSIS [...], przedstawiająca bramę miejską z trzema wieżami i lwem w prześwicie bramy]
Dokument pergaminowy w języku łacińskim. W dolnej części arkusza pergaminowego podłużny ubytek/przedarcie mechaniczne biegnące przez 2-3 linijki tekstu (w transkrypcji zaznaczono nawiasami [...]). Pieczęć miejska Lwowa w czerwonym wosku w metalowej puszce na wstędze zachowana w stanie dobrym. Data dzienna: poniedziałek po niedzieli Laetare (4. niedzieli Wielkiego Postu), co w roku 1739 odpowiada 9 marca 1739 r. (zgodnie z datacją w karcie katalogowej).
Zgłoś błąd transkrypcji
Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.





