Nadanie emfiteutyczne kapituły katedralnej lwowskiej dla Jana i Marianny Godowskich na parcele we Lwowie

Prałaci, kanonicy i cała kapituła kościoła archikatedralnego lwowskiego obrządku łacińskiego. Czynimy wiadomo, komu o tym wiedzieć będzie należało, jako sławetny pan Jan Godowski, majster kunsztu stolarskiego, i Marianna z Dąbrowskich Godowska, małżonkowie, upraszali nas, abyśmy trzy grunta do kapituły naszej należące w [¼?] Przedmieścia Żółkiewskiego na jurysdykcji naszej dziedzicznej zwanej Świętojańszczyzną, między trzema ulicami – jedną od kościółka św. Jana, drugą od muru tylnego panien benedyktynek, trzecią ku Górze Zamkowej ciągnącą się – pod numerami 482, 483 i 484 niegdyś sytuowane i po pogorzelisku od poprzednich posiadaczy opuszczone, które przy ulicy biegnącej przy murze tylnym panien benedyktynek mają długości razem wziętej od ulicy idącej ku kościółkowi św. Jana do miedzy placu niegdyś przez Wronkiewicza posiadanego sążni wiedeńskich 15, łokci 2½, miedzą z gruntem Wronkiewicza szerokości między dwoma ulicami sążni wiedeńskich 5½ łokcia, od miedzy Wronkiewicza przy ulicy idącej na Zamek aż do ulicy ku kościołkowi św. Jana długości sążni wiedeńskich 14, między dwoma ulicami przy ulicy idącej od kościółka św. Jana szerokości sążni wiedeńskich 13 i ¾ łokcia – tymże sławetnym ichmościom Janowi i Mariannie z Dąbrowskich Godowskim, małżonkom, i ich sukcesorom te same trzy grunta żądane, po pogorzelisku opuszczone i aż dotąd przez lat kilka żadnego nam pożytku nieprzynoszące [?], w tejże samej [ciągnące się?] długości i szerokości, dnia 23 czerwca roku bieżącego ze strony naszej wymierzone, prawem emfiteutycznym do lat 40, mającym liczyć się od dnia 1 lipca roku bieżącego, nadali, [...] czyli na tymże gruncie kamienicę murować i wszelkie inne pożyteczne budowle oraz meliorację tegoż gruntu czynić pozwolili, a to pod tymi warunkami: Po pierwsze, aby zwykłe za nadanie sobie takiego prawa laudemium [złotych polskich?] osiemdziesiąt ugodzone do kasy naszej kapituły gotowymi pieniędzmi wypłacili i wyliczyli. Po drugie, aby z tego gruntu czynsz gruntowy na złotych polskich 36 rocznie ugodzony do kasy naszej [...] za kwitami tejże kasy dnia 1 [lipca?] każdego roku punktualnie wypłacali. Po trzecie, ażeby podatki, daniny i inne powinności publiczne, tak teraz na grunta te przez rządy krajowe nałożone, jak i na potym wyniknąć mogące, sami przez się i ze swoimi sukcesorami ponosili i wypłacali, i żadnej w tym od kapituły naszej pomocy nie żądali. Po czwarte, aby w spory i kłótnie prawne przez przywłaszczanie sobie ościennych gruntów lub odstąpienie ościennym jakiejkolwiek [części?] nadanego sobie gruntu – czego niniejszym prawem zabrania się – kapituły naszej nie wikłali i jej zastępstwa nie wymagali. Na ostatek, jeżeliby budowle na tym gruncie wzniesione i wystawione sławetni państwo Jan i Marianna z Dąbrowskich Godowscy, małżonkowie, lub ich sukcesorowie komu innemu sprzedać chcieli, wtenczas kapituła nasza zawsze będzie pierwsza do ich wykupu, a gdyby kapituła nie miała potrzeby spłacać, wtenczas da konsens na sprzedaż komu innemu z zachowaniem laudemium dla kapituły [z mocy prawa?] bezpośredniego płatnego przez kupującego od budynku. Niemniej też ichmość państwo Jan i Marianna Godowscy, małżonkowie, wraz z sukcesorami swoimi te wszystkie obowiązki na siebie i sukcesorów swoich przyjęli; przeto my, prałaci i kanonicy kościoła archikatedralnego lwowskiego, tymże ichmość państwu Janowi i Mariannie z Dąbrowskich Godowskim, małżonkom, i ich sukcesorom prawo to nasze na wspomniane trzy grunta pieczęcią naszej kapitulnej [utwierdzamy...], z zastrzeżeniem wyraźnego i nieuchronnego warunku koniecznego, iż jeżeliby rzeczonego czynszu [...] punktualnie co rok nie płacili i zatrzymali jego płacenie do trzech lat, lub na wspomniane grunta jakichkolwiek sług [zaciągnęli?], lub jakąkolwiek cząstkę komu z nich odstąpili, albo od gruntu sąsiedzkiego nabyli i sobie przyłączyli, aby od niniejszego prawa odpadli, a kapituła w tym przypadku, spłaciwszy budowle lub pozwoliwszy komu innemu je spłacić, zupełną sobie wolność dysponowania tym gruntem zachowuje i zastrzega. Działo się we Lwowie na kapitule tygodniowej dnia dwudziestego trzeciego czerwca tysięcznego osiemsetnego trzeciego roku. *pozwalając takowe prawo w księgi miasta stołecznego Lwowa wpisać. [Podpisy:] Ks. Jan Gniazdowski [własną ręką?] Ks. Józef Hofmann [własną ręką?] Ks. Tomasz Konwicki [własną ręką?] Ks. Walenty Olechowski [własną ręką?] [...] [Pieczęć: u dołu dokumentu zachowana pod papierowym rombem pieczęć opłatkowa Kapituły] [Odwrocie:] [Wpis intabulacyjny:] Niniejszy dokument, po uprzedniej zgodzie sądowej, wpisano do ksiąg miejskich lwowskich w Księdze Spraw Spornych, tom XIII, strona 277, nr 58; oraz w Księdze Dóbr Dziedzicznych, tom XXXVI, strona 343, nr 1, wpisano tytułem dziedziczenia do nieruchomości pod numerami 482, 483 i 484. Dan we Lwowie, dnia 8 września 1805 roku. Józef Kotwiński, regens Tabuli Miejskiej. [Pieczęć: papierowo-opłatkowa Tabuli Miejskiej Lwowskiej w rombie papierowym] [Noty kancelaryjne i regesty:] 97877 [?] Akta spraw spornych, tom XIII, s. 277 / nr 58. [Etykieta:] L. XXXVI / 5 Parafia katedralna [?] Porównano: Andrzej Grybalski ze Stefanswiczem [...]

Prałaci Kanonicy y cała Kapituła Kościoła Archi-Katedralnego Lwowskiego Łacińskiego. Wiadomo czyniemy komu o tem wiedzieć będzie należało, iako Sławetni P[an] Jan Godowski Mayster Kunsztu Stolarskiego i Marianna z Dąbrowskich Godowska Małżonkowie upraszali Nas, abyśmy Grunta trzy do Kapituły naszey należące w [¼?] Żółkiewskiego Przedmieścia na Juryzdyce naszey Dziedziczney Święto Ianszczyzna zwaney między trzema Ulicami, iedną od Kościołka S. Iana, drugą od Muru tylnego PP. Benedyktynek, trzecią ku Gorze Zamkowey ciągnącą się pod Numerami 482, 483 i 484 niegdyś sytuowane i po pogorzelisku od poprzedniczych Posiadaczow opuszczone, ktore przy Ulicy idącey przy murze tylnym PP. Benedyktynek maią Długości razem wziętey od Ulicy idącey ku kościołkowi S. Iana do miedzy placu niegdyś przez Wronkiewicza posiadanego Sązni Wiedeń[skich] 15 Łokci 2½, Miedzą z gruntem Wronkiewicza Szerokości między dwoma Ulicami Sązni Wiedeń[skich] 5½ łokcia, od miedzy Wronkiewicza przy Ulicy idącey na Zamek aż do Ulicy ku Kościołkowi S. Iana długości Sązni Wiedeń[skich] 14. Między dwoma Ulicami przy Ulicy idącey od kościołka S. Iana Szerokości Sązni Wiedeń[skich] 13 i ¾ łokcia tymże Sławetn[ym] IchMć Janowi i Mariannie z Dąbrowskich Godowskim Małżonkom y Ich Sukcesorom też same trzy grunta żądane po pogorzelisku opuszczone, y aż dotąd przez Lat kilka żadnego nam Użytku nieprzynoszące [?] w teyże samey [ciągnące?] długości y szerokości dnia 23 Czerwca r. b. ze Strony Naszey wymierzone Prawem emfiteutycznym do Lat 40, od dnia 1 Lipca r. b. rachować się maiącym nadali, [...] czyli na tymże gruncie Kamienicę murować y wszelkie inne pożyteczne Budowle i tegoż Gruntu Melioracyę czynić pozwolili, a to pod temi warunkami: 1mo Aby zwykłe za nadanie sobie takowego Prawa Laudimium [Złotych polskich?] Ośmdziesiąt ugodzone do Kassy Naszey Kapituły gotowemi Pieniędzmi wypłacili y wyliczyli. 2do Aby z tego Gruntu Czynsz Ziemny na Zł[otych] pol[skich] 36 rocznie ugodzony d[o] Kassy Naszey [...] za Kwitami teyże Kassy dnia 1 [Lipca?] każdego Roku punktualnie wypłacali. 3tio Ażeby Podatki, daniny i inne powinności publiczne tak teraz na Grunta te od Rządow Kraiowych włożone, iako y na potym wyniknąć mogące, sami przez się y Sukcesorami swoiemi znosili y wypłacali, y żadney wtem od Kapituły Naszey Pomocy nie żądali. 4to Aby wspory i kłótnie prawne przez przywłaszczanie Sobie Ościennych Gruntow lub iakowey [części?] nadanego sobie Gruntu Ościennym odstąpienie, o ninieyszym Prawem zabrania się, Kapituły Naszey nie plątali i zastąpienia Siebie niewymagali. Na ostatek ieżeliby Budowle na tem Gruncie wzniesione i wystawione Sławetni Państwo Jan i Marianna z Dąbrowskich Godowscy Małżonkowie lub Ich Sukcesorowie komu innemu sprze[dać] chcieli, wtenczas zawsze Kapituła Nasza zawsze będzie pierwsza do Spłacenia Oney, a gdyby Kapituła spłacić nie miała potrzeby, wtenczas komu innemu Salvo Laudemio Capitulo iuż od Budynku [przez prawo?] Iure Directo per Emptorem Solvendo sprzedać da konsens. Nie mniey też IchMć Państwo Jan i Marianna Godowscy Małżonkowie z Sukcesorami swoiemi te obowiązki wszystkie na Siebie y Sukcesorow swoich przyjęli; przeto My Prałaci y Kanonicy Kościoła Archi Katedralnego Lwowskiego tymże IchMć Państwu Janowi y Mariannie z Dąbrowskich Godowskim Małżonkom y Ich Sukce[sorom] Prawo to nasze na Grunta trzy pomienione [pieczęcią ...] Pieczęcią Naszey Kapitulney u[twierdzamy ...] pod zrzeczeniem się conditio sine qua non wyraźną i nieuchronną, iż ieżeliby Czynszu rzeczonego [...] punktualnie co Rok nie płacili i płacenie onego do trzech Lat zatrzymali lub na pomienione Grunta iakowe Sługi Za[ciągnęli?] lub iakową Cząstkę komu znich odstąpili, albo od Gruntu Sąsiedzkiego nabyli i sobie przyczynili, aby od Ninieyszego Prawa odpadli, a Kapituła wtym przypadku spłaciwszy Budowle lub domu innemu spłacić pozwoliwszy zupełną sobie wolność dysponowania tym Gruntem Zachowuie i Ostrzega. Działo się w Lwowie na Kapitule tygodniowey dnia Dwudziestego trzeciego Czerwca Tysiącznego Ośmsetnego Trzeciego Roku. *pozwalaiąc takowe prawo w Księgi Miasta Stołecznego Lwowa intabulować. [Podpisy:] Ks. Jan Gniazdowski [m.p.?] Ks. Józef Hofmann [m.p.?] Ks. Tomasz Konwicki [m.p.?] Ks. Walenty Olechowski [m.p.?] [...] [Pieczęć: u dołu dokumentu zachowana pod papierowym rombem pieczęć opłatkowa Kapituły] [Verso:] [Wpis intabulacyjny:] Praesens Instrumentum praevio Judiciali Consensu apud Tabulas Civicas Leopolien[ses] Libro Cactorum Tomo XIII. Pagina 277. n. 58. ingrossatum; et in Libro Haereditatum Tomo XXXVI. Pag. 343. n. 1. haereditatis ad Realitates sub Nris 482. 483 et 484. intabulatum est. Datum Leopoli Die 8. Septembris 1805. Anno. Josephus Kotwinski Tabulae Civicae Regens [Pieczęć: papierowo-opłatkowa Tabuli Miejskiej Lwowskiej w rombie papierowym] [Noty kancelaryjne i regesty:] 97877 [?] Act[a] C[actorum] T[omo] XIII p. 277 / n. 58. [Etykieta:] L. XXXVI / 5 Paroecia Katedralna [?] Colli: Andreas Grybalski cum Stefanswicz [...]