Nadanie godności barona Galicji i Lodomerii Andrzejowi Sewerynowi Doliniańskiemu przez Józefa II

[k. 2r] My, Józef Drugi, ze zmiłowania boskiego wybrany cesarz rzymski, zawsze August, król Niemiec, Jerozolimy, Węgier, Czech, Dalmacji, Chorwacji, Slawonii, Galicji i Lodomerii, arcyksiążę Austrii, książę Burgundii, Lotaryngii, Styrii, Karyntii i Krainy, wielki książę Toskanii, wielki książę Siedmiogrodu, margrabia Moraw, książę Brabancji, Limburga, Luksemburga i Geldrii, Wirtembergii, Górnego i Dolnego Śląska, Mediolanu, [k. 2v] Mantui, Parmy, Piacenzy i Guastalli, Oświęcimia i Zatoru, Kalabrii, Bari, Montferratu i Cieszyna, książę Szwabii i Charleville, hrabia Habsburga, Flandrii, Tyrolu, Hainaut, Kyburga, Gorycji i Gradiszki, margrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego, Burgau, Górnych i Dolnych Łużyc, Pont-à-Mousson i Nomeny, hrabia Namur, Prowansji, Vaudémont, Blâmont, Zutphen, Saarwerden, Salm i Falkensteinu, pan Marchii Wendyjskiej i Mechelen. [k. 3r] Tobie, wiernemu i nam drogiemu, zacnemu Andrzejowi Sewerynowi z Dolinian Doliniańskiemu, pozdrowienie oraz nieustanny wzrost naszej cesarsko-królewskiej łaski i łaskawości względem ciebie. Ponieważ nic bardziej nie przystoi cesarskiemu i królewskiemu majestatowi, jak nagradzanie cesarsko-królewską szczodrobliwością i hojnością cnoty, która jaśnieje w duszach poddanych, aby ci, o których wiadomo, że są ozdobieni cnotami, wsławieni znakomitymi czynami, zdatni i sposobni do pełnienia wszelkich powinności w przyszłości, a nadto wypróbowani w wierności i oddaniu monarsze [k. 3v] i ojczyźnie, cieszyli się cesarsko-królewską łaską oraz byli wyróżniani nowymi tytułami, zaszczytami i godnościami; a także aby nie tylko oni stawali się gorliwsi i jeszcze gotowsi do dawania wszelkich dowodów wierności, lecz i inni, zachęceni takimi nagrodami i wyróżnieniami, obracali wszelką gorliwość i pilność ku temu, by swymi znakomitymi czynami zasłużyć na uznanie monarchów i wiedzeni pragnieniem chwały nie lękali się żadnych trudów, przysparzając sobie sławnego imienia. [k. 4r] Tymi względami powodowani, a także zgodnie z owym najłaskawszym zamysłem pobożnie w Panu zmarłej naszej matki, najchwalebniejszej pamięci cesarzowej i królowej Marii Teresy, najłaskawiej ogłoszonym w patentach z dnia 13 czerwca 1775 roku (wydanych z okazji wprowadzenia zgromadzenia stanów w naszych dziedzicznych królestwach Galicji i Lodomerii), łaskawym umysłem zważywszy, że ty, Andrzej Seweryn z Dolinian Doliniański, radca naszego Królewskiego Trybunału Lwowskiego, przedłożyłeś nam dowody starodawnego szlachectwa swego rodu, [k. 4v] potwierdzone podpisami wyznaczonych do tego magnatów, jak również na podstawie rozmaitych wypisów z autorów polskich wykazałeś, iż rodzina twoja wywodzi się ze starożytnego rodu hrabiów Góra Skarbków; zważywszy ponadto, iż dowiodłeś nam, że twoi przodkowie z wszelką chwałą sprawowali godności ziemskie w Rzeczypospolitej Polskiej, jak i ty sam dzięki znakomitym przymiotom serca i umysłu, a także wybitnej znajomości prawa i nieskazitelności zasłużyłeś, aby powierzono ci urząd radcy [k. 5r] naszego Królewskiego Trybunału Lwowskiego, który dotychczas znakomicie sprawujesz; bacząc wreszcie na to, że od czasu rewindykacji dawałeś zawsze dowody należnego oddania tak najjaśniejszej matce naszej, jak i nam samym. Abyśmy zatem wspomniane zasługi wynagrodzili godną i współmierną do naszej cesarsko-królewskiej hojności nagrodą, i aby to – czego się spodziewamy – [k. 5v] tobie, Andrzejowi Sewerynowi z Dolinian Doliniańskiemu, dodało nowych i tym gorętszych bodźców do nieustannego, pełnego uległości oddania nam i naszemu najjaśniejszemu Domowi, jak też do świadczenia w przyszłości pożytecznych służb i dokonywania znakomitych czynów, ciebie, Andrzeja Seweryna z Dolinian Doliniańskiego, oraz twoich spadkobierców i potomków z twoich lędźwi prawowicie pochodzących, obojga płci wszystkich bez wyjątku, z dojrzałego namysłu i z pewnej naszej wiedzy, zasięgnąwszy uprzednio rady naszych radców i innych wiernych nam [k. 6r] i miłych, z pełni naszej cesarsko-królewskiej władzy i ze szczególnej łaski uznaliśmy za godnych wyniesienia do godności wolnych baronów, czyli magnatów wyżej wymienionych naszych dziedzicznych Królestw Galicji i Lodomerii oraz ziem do nich przyłączonych. Chcąc i wyraźnie stanowiąc, abyś ty, Andrzeju Sewerynie z Dolinian Doliniański, odtąd na przyszłość, po wieczne czasy, [k. 6v] na każdym miejscu i we wszelkich krajach, ze wszystkich łask, przywilejów, honorów, godności, immunitetów, wolności, prerogatyw, zwolnień, indultów i względów przysługujących stanowi baronów w naszych Królestwach Galicji i Lodomerii oraz ziem do nich przyłączonych, tak w sądzie, jak i poza sądem, na sejmikach czy gdziekolwiek indziej, mógł i zdołał zażywać, korzystać i cieszyć się nimi, a także aby wszyscy twoi prawowici spadkobiercy i potomkowie z twoich lędźwi prawnie pochodzący, obojga płci, mogli i byli w stanie z nich korzystać. [k. 7r] Aby zaś trwały i tym bardziej uroczysty istniał dowód owego naszego wyniesienia ciebie do tej godności, a owo wywyższenie, ozdobione pełniejszym dobrodziejstwem, wyraźniej rzucało się ludziom w oczy, rodowe znaki twojego herbu w sposób niżej opisany łaskawie pochwaliliśmy, przyjęliśmy, zatwierdziliśmy i potwierdziliśmy, i po wieczne czasy do noszenia i używania nadajemy i udzielamy: mianowicie tarczę rycerską, prosto stojącą, u dołu zaokrągloną, zakończoną szpicem, podzieloną jedną linią pionową i drugą poziomą na cztery pola, [k. 7v] z nałożoną pośrodku małą tarczką z bordiurą [parmula muricata], w której centrum poziomo wpisany jest szerszy pas srebrny, zębaty o dwóch załamaniach górnych skierowanych w dół i jednym dolnym skierowanym w górę, nigdzie niedotykający brzegów tarczy, odtwarzający kształt odwróconej wielkiej łacińskiej litery M o grubych liniach, to jest z podstawą zwróconą ku górze. W tarczy głównej pole górne prawe purpurowe przedstawia barana białego stojącego na zielonej łące, zwróconego w prawo; pole lewezaś błękitne ukazuje podkowę końską złotą, ośmiokrotnie przebitą, o zaokrągleniu [k. 8r] [Miniatura herbowa z tarczą czterodzielną z tarczą sercową, koroną baronowską, trzema hełmami turniejowymi i trzymaczem sprawiedliwości] [k. 8v] skierowanym w dół, z dodanym w jej środku srebrnym krzyżem kawalerskim ze stopką. W dolnym prawym polu, również błękitnym, w części środkowej lśni księżyc złoty na nowiu, nad którym gwiazda sześciopromienna z tego samego kruszcu; z kolei w polu lewym czerwonym widnieje miecz ustawiony w słup ze złotą rękojeścią, któremu z obu stron towarzyszy żółty księżyc, z rogami rozchodzącymi się ku brzegom tarczy. Nad tarczą spoczywa korona właściwa baronom, na której wznoszą się trzy hełmy stalowe z otwartymi zasłonami, ze złotymi kratami, ukoronowane, turniejowe, ozdobione własnymi klejnotami; [k. 9r] spośród nich nad środkowym, rodzimym, ukoronowanym na wprost, okrytym labrami z prawej strony srebrno-czerwonymi, z lewej złoto-błękitnymi, unosi się godło z tarczy, mianowicie ów szerszy pas załamany zębaty; hełm pierwszy po lewej, otoczony z obu stron wstęgami ze srebra i cynobru, zwieńczony jest pięcioma piórami strusimi, z których pierwsze, trzecie i piąte barwy purpurowej, a drugie i czwarte srebrnej; na hełmie zaś ostatnim, owiniętym z obu stron wstęgami błękitnymi i żółtymi, spoczywa jastrząb naturalnej barwy, zwrócony w prawo, ozdobiony złotymi dzwoneczkami, który z wyciągniętym prawym szponem [k. 9v] trzyma godło z pola górnego lewego, to jest podkowę złotą z dodanym w środku srebrnym krzyżykiem; tak jak to wszystko pośrodku niniejszego dyplomu ręką i kunsztem malarza naszego dworu, we właściwych i naturalnych barwach zostało wyraziście namalowane i przed oczyma patrzących jasno przedstawione. Niechaj przeto wolno będzie tobie, Andrzejowi Sewerynowi z Dolinian Doliniańskiemu, [k. 10r] oraz twoim spadkobiercom i potomkom obojga płci, z twych lędźwi prawowicie pochodzącym, wyżej opisane znaki herbowe we wszelkich i poszczególnych godziwych i przyzwoitych aktach, ćwiczeniach i wyprawach, tak w rzeczach poważnych, jak i w zabawie, w gonitwach turniejowych czyli potyczkach pieszych i konnych kopijników, na wojnach i we wszelkich bitwach z bliska i z daleka, na tarczach, chorągwiach, sztandarach, puklerzach, namiotach, cenotafach, nagrobkach, pomnikach, klejnotach, pierścieniach, naszyjnikach, pieczęciach, budowlach, ścianach i sprzętach domowych swobodnie, spokojnie oraz bez żadnej przeszkody, [k. 10v] niepokojenia czy sprzeciwu posiadać, nosić i używać, oraz cieszyć się nimi po wieczne czasy; a nadto wraz ze swymi prawowitymi potomkami bądź zdatny i sposobny do podejmowania i przyjmowania wszelkich łask, wolności, zwolnień, praw lennych i przywilejów, a wreszcie do korzystania ze wszystkich praw przysługujących stanowi baronów, bez czyjejkolwiek przeszkody. Co więcej, do takiego cię stanu wynosimy, a wyżej opisane znaki twego herbu przyjmujemy, pochwalamy i zatwierdzamy, ciebie zaś oraz twych spadkobierców i potomków obojga płci z twoich lędźwi [k. 11r] prawowicie pochodzących wyżej określonym tytułem i honorem baronatu obdarzamy i zaszczycamy. Przeto wszystkim bez wyjątku poddanym naszego majestatu, naszych królestw, władztw i prowincji, tak duchownym, jak i świeckim, jakiegokolwiek stanu, stopnia, godności, rangi, kondycji i dostojeństwa by nie byli, surowo nakazujemy, aby ciebie, Andrzeja Seweryna z Dolinian Doliniańskiego, oraz twoich (jak wyżej powiedziano) wszystkich za prawdziwych i niewątpliwych wolnych baronów, czyli magnatów, z tytułem [k. 11v] „Wielmożnego”, po niemiecku „Wohlgebohren”, uważali, uznawali, mianowali i czcili, i aby pozwalali im stale cieszyć się i zażywać tych tytułów, ani też przeciwko tej łaskawej naszej łasce i przywilejowi w żaden sposób nie czynili przeszkód, nie wzniecali niepokojów czy udręk, ani nie dopuszczali, by inni czynili przeszkody lub dokuczliwości; jeśli zaś ktokolwiek z naszych poddanych ośmieliłby się na to targnąć, niech wie, iż przez sam ten fakt ściągnie na siebie oburzenie nasze i naszych następców. [k. 12r] Na czego wiarę i świadectwo niniejszy list nasz przywilejowy, wzmocniony podpisem własnej ręki naszej i przywieszeniem większej pieczęci naszej sekretnej, wydaliśmy i tobie, Andrzejowi Sewerynowi z Dolinian Doliniańskiemu, oraz twoim spadkobiercom i prawowitym potomkom obojga płci na wieczną pamiątkę wręczyć rozkazaliśmy. [k. 12v] Dan przez ręce wiernego nam i szczerze umiłowanego, wielmożnego i znamienitego hrabiego Leopolda Krakowskiego z Kolowratu, naszego tajnego rzeczywistego radcy i szambelana, najwyższego kanclerza Królestwa Czech i pierwszego kanclerza Arcyksięstwa Austrii, kawalera Złotego Runa oraz Krzyża Wielkiego Orderu Świętego Stefana, w naszym arcyksiążęcym mieście Wiedniu, dnia dziesiątego miesiąca grudnia, roku Pańskiego tysiąc siedemset osiemdziesiątego drugiego, panowania naszego [k. 13r] w Cesarstwie Rzymskim roku dziewiętnastego, a w dziedzicznym trzeciego. Józef [podpis własnoręczny] Leopold hrabia z Kolowratu, najwyższy kanclerz Czech i pierwszy kanclerz Austrii [podpis własnoręczny] Jan Rudolf hrabia z Chotka [podpis własnoręczny] Tobiasz Filip wolny pan von Gebler [podpis własnoręczny] Z własnego rozkazu Najświętszego Cesarsko-Królewskiego Majestatu, Jan Wacław von Margelik [podpis własnoręczny] [Nota wpisu do akt we Lwowie:] Niniejszy Najwyższy Dyplom dnia 4 czerwca roku 1783 przedłożony do wciągnięcia do ksiąg, został wpisany do Księgi Majestatycznej Generalnej, t. 2, s. 328, oraz wyekstrahowany w Nowej Księdze Baronów, t. 3, s. 286, nr 2. Działo się we Lwowie, dnia 30 czerwca 1783 roku. Jan Hruszkiewicz, kancelista akt grodzkich Królewskiego Trybunału, ręką własną. [k. 13v] [Nota rejestracyjna i taksy:] Zarejestrowano, Mariophilus wolny pan von Berstett [podpis własnoręczny] Opłacono taksę tabuli w kwocie 8 funtów dnia 20 czerwca 1783. Nr 4679 [k. 14r / okładka wewn.:] Dawniej księga: CCCXXVIII.

[k. 2r] Nos Josephus Secundus divina favente clementia electus Romanorum Imperator semper Augustus, Germaniae, Hierosolymae, Hungariae, Bohemiae, Dalmatiae, Croatiae, Slavoniae, Galiciae, et Lodomeriae Rex, archidux Austriae, Dux Burgundiae, Lotharingiae, Styriae, Carinthiae, et Carnioliae, Magnus Dux Hetruriae, Magnus Princeps Transylvaniae, Marchio Moraviae, Dux Brabantiae, Limburgi, Lucemburgi et Geldriae, Würtembergae, Superioris, et inferioris Silesiae, Mediolani, [k. 2v] Mantuae, Parmae, Placentiae, et Guastallae, Osveciniae, et Zatoriae, Calabriae, Barri, Montisferrati, et Teschiniae, Princeps Sueviae, et Carolopolis, Comes Habsburgi, Flandriae, Tyrolis, Hanoniae, Kiburgi, Goritiae, et Gradiscae, Marchio Sacri Romani Imperii, Burgoviae, Superioris, et inferioris Lusatiae, Mussoponti, et Nomenei, Comes Namurci, Provinciae, Valdemontis, Albimontis, Zutphaniae, Sarwerdae, Salmae, et Falkensteinii, Dominus Marchiae Slavonicae, et Mechliniae. [k. 3r] Tibi fideli Nostro Nobis dilecto egregio Andreae Severino in Doliniany Doliniansky salutem, et gratiae, clementiaeque Nostrae Caesareo-Regiae continuum erga te incrementum. Cum nihil magis Imperatoriam, atque Regiam deceat celsitudinem, quam virtutem, quae in subditorum animis enitescit, Caesareo Regia liberalitate, et munificentia prosequi, ut quos virtutibus munitos, et rebus praeclare gestis insignitos, aut in futurum gerendis quibusvis negotiis aptos, et idoneos, ac insuper fide, et fidelitate erga Principem [k. 3v] Patriamque spectatos esse constat, iidem Caesareo-Regia gratia foveantur, novisque titulis, honoribus, et dignitatibus condecorentur, ac, ut non modo illi alacriores, et ad quaevis fidelitatis specimina edenda reddantur promtiores, verum reliqui etiam ejusmodi muneribus, et praemiis allecti omne studium, et industriam eo convertant, quatenus principibus praeclaris suis factis accepti esse mereantur, et gloriae cupidine impulsi, nil tam arduum existiment, quod aggredi perhorrescant, inde clarum sibi nomen comparaturi. [k. 4r] Quibus rationibus Nos quoque permoti, et in conformitate illius a Nostra pie in Domino defuncta Matre, gloriosissimae memoriae Imperatrice, et Regina Maria Theresia, gratiosissimae intentionis, litteris patentibus /: occasione introducendi in Regnis Nostris haereditariis Galiciae, ac Lodomeriae statuum corporis :/ 13ª Junii [1]775 emanatis, clementissime manifestatae; benigna mente perpendentes te Andream Severinum in Doliniany Doliniansky Nostri Regii Tribunalis Leopoliensis Consiliarium vetustam nobilitatem origi- [k. 4v] nis tuae subscriptis testimoniis ad id designatorum Magnatum confirmatam Nobis exhibuisse, nec non e variis extractibus Authorum Polonorum deduxisse familiam tuam a vetustissimo genere Comitum Gura Skarbek oriundam esse; insuper perpendentes, a te Nobis fuisse comprobatum, majores tuos districtuales dignitates in republica polona omni cum laude gessisse, sicuti et te ipsum propter praestantes animi, et ingenii tui dotes, quam singularem jurisprudentiam, et integritatem tuam meruisse, ut tibi munus Consili- [k. 5r] arii Regii Nostri Tribunalis Leopoliensis conferretur, quod hucusque egregie gessisti, considerantes ulterius te quoque a revindicationis tempore tum erga augustissimam Matrem Nostram quam Nosmetipsos semper debitae devotionis tuae specimina edidisse. Ut proin praemissa haec merita condigno, et augustissima Nostrae Caesareo-Regiae munificentiae proportionali remuneremur praemio, idque quemadmodum [k. 5v] Nobis pollicemur tibi Andreae Severino in Doliniany Doliniansky ad perpetuum erga Nos, Augustamque Domum Nostram obsequens studium, praestanda quoque, et imposterum utilia servitia et perpetranda praeclara facinora, novos, et eo alacriores addat stimulos, te Andream Severinum in Doliniany Doliniansky, ac haeredes tuos, et posteros ex lumbis tuis legitime descendentes, utriusque sexus universos, animo deliberato, et ex certa Nostra scientia, praevie etiam collatis cum Consiliariis Nostris, aliisque fidelibus No- [k. 6r] bis dilectis consiliis, de potestatis Nostrae Caesareo-Regiae plenitudine, gratiaque speciali ad dignitatem liberorum Baronum, seu Magnatum praelibatorum haereditariorum Regnorum Nostrorum Galiciae, ac Lodomeriae partiumque iisdem annexarum evehendos duximus. Volentes, et per expressum decernentes, ut tu Andrea Severine in Doliniany Doliniansky a modo imposterum, futuris, et per- [k. 6v] petuis semper temporibus ubique locorum, et terrarum, omnibus gratiis, privilegiis, honoribus, dignitatibus, immunitatibus, libertatibus, praerogativis, exemptionibus, indultis, et favoribus Statui Baronum in Regnis Nostris Galiciae, ac Lodomeriae partiumque iisdem annexarum competentibus, tam intra, quam extra judicium et comitia aliasve, ubivis, uti, frui, et gaudere possis, ac valeas, haeredesque tui legitimi, et posteri ex lumbis tuis legitime descendentes utriusque sexus universi valeant, atque possint. [k. 7r] Quo vero perpetuum, et celebrius hujus Nostrae tui ad istam hanc dignitatem sublimationis extet documentum, eademque pleniori beneficio decorata clarius in oculos incurrat hominum, gentilitia armorum tuorum insignia in hanc uti sequitur formam clementer laudavimus, acceptavimus, approbavimus, et confirmavimus, ac futuris, et perpetuis semper temporibus gestanda, et deferenda concedimus, et impertimur: Scutum videlicet militare, erectum, inferius rotundum, in cuspidem desinens, perpendiculari una, horizontali altera, quadri- [k. 7v] fariam sectum, cum superinjecta medio parmula muricata, cujus centro horizontaliter inscripta sit fascia latior argentea, dentatim sinuata angulis duobus internis superioribus deorsum, uno inferiori sursum directis, marginem scuti nullibi attingens, figuram scilicet litterae latinae M majusculae latilineae inversae, basi nempe sursum conversa, referens. Scuti principalis laterculus superior dexter puniceus, arietem album in viridi prato stantem, dextrorsum conversum; areola sinistra saphirina vero, soleam equinam auream, octies perforatam, rotunditate [k. 8r] [Miniatura herbowa z tarczą czterodzielną z tarczą sercową, koroną baronowską, trzema hełmami turniejowymi i trzymaczem sprawiedliwości] [k. 8v] deorsum vergente, medioque suo cruciculam pedatam argenteam adjectam exhibeat. In inferioris dextrae areae, pariter glaucae, regione umbilicali, fulgeat luna crescens aurea, imminente stella sexangulari ejusdem metalli, tum in laterculo sinistro miniato, gladius in palari situ manubrio aureo comite utrinque luna crocea, cornibus ad latera scuti divergentibus conspiciatur. Scuto incumbat corona Baronibus propria, quam premant tres galeae chalibeae, apertis bucculis, auro chlatratae, ac coronatae, torne谨慎ariae [tornecariae?], suis ornatae ci- [k. 9r] meliis, supra quarum media gentili adversa, phaleris a dextra argento, et cocco, a sinistra auro, et cyano mixtis, redimita, symbolum scutarium, fascia videlicet latior dentatim sinuata fluctuet, prior ad sinistram versa, cassis, lemniscis argento, et minio mixtis, utrinque circumdata, quinque pennis struthionicis, prima, tertia, et quinta ostro, secunda, et quarta argento tinctis, fastigiata sit, posteriori demum, vittis utrinque saphirinis et galbineis circumfusae, accipiter naturalis coloris, dextrorsum versus, tintinabulis aureis ornatus, falcula [k. 9v] dextra protensa, typum areae seu superioris sinistrae, soleam nempe auream, adjecta medio crucicula argentea, tenens, insistat; Quemadmodum haec omnia in medio praesentis diplomatis Nostri Regii pictoris edocta manu, et artificio, propriisque, et genuinis suis coloribus clarius depicta, et ob oculos intuentium lucidius posita esse conspiciuntur. Liccat itaque tibi Andreae Severino in Doliniany Dolinian- [k. 10r] sky, tuisque haeredibus, et posteritatibus utriusque sexus universis, legitime ex lumbis tuis descendentibus, praedeclarata armorum insignia in omnibus, singulisque honestis, et decentibus actibus, exercitiis, atque expeditionibus, tam serio, quam joco, in hastiludiis, seu hastatorum dimicationibus pedestribus, et equestribus, in bellis, et quibuscunque pugnis cominus, et eminus, in scutis, banderiis, vexillis, clypeis, tentoriis, caenotaphiis, sepulchris, monumentis, clenodiis, annulis, monilibus, sigillis, aedificiis, parietibus, et supellectilibus, libere, ac pacifice, et absque omni im- [k. 10v] pedimento, molestia, et contradictione habere, gestare, ac deferre, illisque in aevum uti, frui, et gaudere; ac insuper una cum tuis legitimis descendentibus aptus etiam, ac idoneus sis ad ineundum, et recipiendum omnes gratias, et libertates, exemptiones, jura feuda, et privilegia ad utendum, denique singulis juribus Statui Baronum competentibus, nemine unquam prohibente. Imo in talem te evehimus, praedeclarataque armorum tuorum insignia acceptamus, approbamus, et confirmamus, teque ac haeredes, et posteros tuos utriusque sexus universos ex lum- [k. 11r] bis tuis legitime descendentes, praedeclarato Baronatus titulo, ac honore donamus, et condecoramus. Atque adeo universis, et singulis Majestatis Nostrae Regnorum, Ditionum, et Provinciarum Nostrarum subditis tam ecclesiasticis, quam saecularibus cujuscunque status, gradus, dignitatis, ordinis, conditionis, et praeeminentiae existant, serio mandamus, ut te Andream Severinum in Doliniany Doliniansky, tuosque /: ut praemissum est :/ universos pro veris, et indubitatis liberis Baronibus, seu Magnatibus cum prae- [k. 11v] dicato Magnifici, germanice Wohlgebohren habeant, teneant, nominent, et honorent, iisdemque titulis jugiter frui, et gaudere sinant, nec adversus hanc benignam Nostram Gratiam, et indultum impediant, turbent, aut molestent, ac ab aliis impediri, aut molestari permittant, quovis modo, siquis vero ex Nobis subjectis id attentare praesumpserint, Nostram et Successorum Nostrorum noverint indignationem se ipso facto incursuros. [k. 12r] In quorum fidem, et testimonium hasce litteras Nostrasソース [Nostras] privilegiales propria manus Nostrae subscriptione et secreti Sigilli Nostri majoris impendentis munimine roboratas emanari, tibique Andreae Severino in Doliniany Doliniansky, tuisque haeredibus et posteris legitimis utriusque sexus universis in perpetuam rei memoriam extradi jussimus. [k. 12v] Datum per manus fidelis Nostri, Nobisque sincere dilecti spectabilis et magnifici Comitis Leopoldi Krakowski de Kolkowrat, Consiliarii Nostri actualis intimi, ac Camerarii, Regni Bohemiae Supremi, et Archiducatus Austriae primi Cancellarii, aurei Velleris, nec non Ordinis Sancti Stephani magnae Crucis Equitis in Archiducali Civitate Nostra Viena Die decima Mensis Decembris Anno Domini millesimo septingentesimo octuagesimo secundo, Reg- [k. 13r] norum Nostrorum Romani Imperii decimo nono, haereditariorum vero tertio. Josephus [mp.] Leopoldus Comes a Kollowrat Sup[remus] Boh[emiae] Cancell[arius] et A[ustriae] primus Cancellarius [mp.] Joannes Rudolphus Comes a Chotek [mp.] Tobias Philippus L[iber] Baro a Gebler [mp.] Ad Mandatum Sac[rae] Caes[areae] Regiae Ma[jesta]tis proprium. Joannes Wenceslaus a Margelik [mp.] [Nota wpisu do akt we Lwowie:] Praesens Altissimum Diploma die 4 Junii a[nn]o 1783 ad intabulandum praesentatum in Lib[ro] Majest[atico] Gener[ali] T. 2 p. 328 ingrossatum, et in lib[ro] nov[o] Baronor[um] T. 3 p. 286 n. 2 extrotulatum est. Actum Leopoli die 30 Junii 1783. Joan[nes] Hruszkiewicz C[ancellariae] A[ctuum] C[astrensium] R[egni] T[ribunalis] m[anu] p[ropria] [k. 13v] [Nota rejestracyjna i taksy:] Registr[ata] Mariophilus L[iber] B[aro] a Berstett [mp.] Soluta Taxa Tabul[ae] 8 lib[ris] die 20. Junii 1783 Nr 4679 [k. 14r / okładka wewn.:] Prius Tabul: CCCXXVIII.