Jan Bielicki SJ do wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego z życzeniami imieninowymi

[S. 2] Jaśnie Wielmożny Mości Panie Wojewodo Wołyński, Mój Wielce Mości Panie i Dobrodzieju! Staję w tym czasie zobowiązany za to, że pomnażają mi się powody do oświadczenia uniżoności oraz wdzięczności mojej i całego kolegium, zarówno za przeszłe łaski, jak i za odebraną najświeżej przez ręce wielebnego księdza Perkowicza dobroczynność Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja [...]. Każe mi Słowo Wcielone całym sobą [dziękować za] odebrane dotąd hojnie od [S. 3] Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja z nieba tak wiele łask i rzadko widywane zaszczyty; każe winszować, każe i nowych życzyć. Przeto tak wielkim nakazom chętnie jestem posłuszny, pragnąc to następnie powierzyć Bogu, aby w Nim to wszystko trwało, dokąd wspaniałe i niepróżne zasług pragnienia Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja mojego dosięgną. Do tego ciśnie się samo w rękę Janowe pióro, żebym nim przy powinszowanych Janowinach tyle od nieba Jaśnie Wielmożnemu [S. 4] a memu Panu zapisał pociech i sukcesów, ile by na długie lata Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja nieskąpo wystarczyć mogło. Jakoż będzie to należało do świętej patrona opieki i opatrzności, żeby Tego, który tak wielkimi zasługami i honorami pomnożone Imię czci, na zaszczyt ziemi naszej długo zachował nam w nienaruszonym zdrowiu. Ten zapis i to moje życzenie, a także wszystkie inne najżyczliwsze Waszej Mości Panu w jedną całość zebrawszy, a w pieluszki maluchnej dzieciny Jezusa Pana owinąwszy, [S. 5] u Jegoż samego kolebeczki jak przy najświętszym ołtarzu zawieszam, a siebie samego i całe kolegium moje do stóp Waszej Mości Mego Pana i Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja jak najniżej ścielę, zostając Jaśnie Wielmożnego Mości Mego Pana Dobrodzieja podnóżkiem, Jan Bielicki, Towarzystwa Jezusowego, własną ręką. [S. 6, adres:] Jaśnie Wielmożnemu Jegomości Panu Wojewodzie Wołyńskiemu, Memu Mościemu Panu i Dobrodziejowi.

[S. 2] Jasnie Wielmozny M[o]sciu Panie Woiewodo Wołynski Moy Wielce M[o]sciu Panie i Dobrodzieiu. Stam czasem tym powinien za to, ze mi multiplicant titulos, oswiadczenia unizonosci, oraz i wdzięcznosci moiey i całego Collegium, iako za przeszłe łaski tak i za odebraną nupen- rime, przes ręce W. X. Perkowicza dobroczyn- nosc Jasnie Wielmoznego Dobrodzieia w[y]minta- na. Kaze mi Słowo wcielone, ca- łym sobą, odebranych do tąd choynie, od [S. 3] Jasnie Wielmoznego Dobrodzieia, z nieba, tak wielu łask i z radka widanych decora; kaze winszowac, kaze i nowych zyczyc. Więc tantis imperiis, li- bens obtempero, chcąc tego potymze słożyc Boskiem, aby niem, to wszytko stało, dokąd Jasnie Wielmoznego Dobrodzieia moiego, wspaniałe, et meriti non vacua, dosięgną desideria. Do tego cisnie się samo w rękę Ja- nowe pióro, zebym niem przy powinszowa- nych Janowinach, tyle od nieba Jasnie Wielm[ożne]mu [S. 4] a memu Panu zapisał pociech i sukceszow, ileby na dłu- gie Jasnie Wielmoz[nego] Dobrodzieia lata, nie skąpo wystarczyc mogło. Jakosz będzie to nalezało do Swię- tey Patrona opieki i prowidencyi, zeby Tego, ktory tantis meritis et honoribus auctum Nomen ho- norat, na zaszczyt Ziemi naszey, długo nam dochował incolumem. Ten zapis, i to moie votum, takze wszytkie inne Wmm Panu nayzycliwse w kupę iednę zebrawszy a w pie- luszki maluchney dzieciny Jezusa Pana obwinąwszy, [S. 5] u iegoz samego Kolebeczki, iako ad Sanctissimam aram appendo, a siebie samego i całe Collegium moie, ad Sacras W. M. M. Pana i Jasnie Wielm[ożnego] Dobrodzieia plantas, iak nay- nizey scielę Zostawaiąc Jasnie Wielmoznego M[o]c[i] M[ego] P[an]a Dobrodz[ieia] Suppedaneus Jan Bielicki Soc[ietatis] Jesu mp. [S. 6, adres:] Jasnie Wielmoznemu Jegom[oś]ci Panu Woiewodzie Wołyn- skiemu Memu Msciemu Panu i Dobrodzieiowi