Katalog źródeł

Aleksander Orzechowski donosi komendantowi Lwowa o ucieczce trzech niebezpiecznych więźniów, którzy prawdopodobnie zmierzają do miasta. Prosi o postawienie w stan gotowości straży ratuszowej oraz ogłoszenie nagrody za ich ujęcie.

Aleksander Kazimierz Orzechowski wyjaśnia Franciszkowi Głogowskiemu, że z racji pełnionego urzędu i rozkazów dotyczących obrony przed niespodziewanym najazdem tatarskim nie może oddalić się ze służby ani zaangażować w jego sprawę. Dziękuje za nadesłany list przyjacielski i prosi o zrozumienie sytuacji uniemożliwiającej mu opuszczenie posterunku.

Papież Klemens XII zleca prepozytowi krakowskiemu oraz kanonikom Walerianowi Sutkowskiemu i Janowi Humańskiemu rozpatrzenie i ostateczne rozstrzygnięcie sporu majątkowego między ks. Stanisławem Dochkiewiczem a adwokatem Wojciechem Borysławskim. Sprawa dotyczy apelacji od wyroku Nuncjatury Apostolskiej w przedmiocie niespłaconej pożyczki oraz wydania zastawionych sreber i klejnotów.

Jędrzej Osiecki wyjaśnia Janowi Tyszkowskiemu kwestie pretensji finansowych wysuwanych przez towarzyszy chorągwi oraz instruuje go w sprawie podziału funduszy z hiberny i rozliczenia asygnacji. Pismo uzupełniają późniejsze pokwitowania wypłaty należnych sum na ręce pana Szeptyckiego.

Jerzy Anastazy Ossowski przekazuje wójtowi lwowskiemu wolę króla dotyczącą przysłania lwowskiego kata do Żółkwi w celu dokonania egzekucji. Zapewnia, że oprawca szybko powróci, a szczegóły sprawy przedstawi osobiście posłaniec, pan Cler.

Jerzy Anastazy Ossowski interweniuje u władz Lwowa w obronie zięciów zmarłego krawca Zasieckiego, nękanych przez cechmistrzów z powodu wykonania proporców królewskich. Informuje, że sprawa została już definitywnie rozstrzygnięta przez skarb królewski, a suplikanci znajdują się pod szczególną opieką monarchy.

Kanclerz wielki koronny Jerzy Ossoliński wstawia się u władz Lwowa za królewskim poczmistrzem Robertem Bandinellim w toczącej się sprawie majątkowej. Apeluje o polubowne i sprawiedliwe zakończenie sporu z miastem bez uciekania się do uciążliwych procedur sądowych.

Ostrowski apeluje do prezydenta Lwowa Wenina o zwolnienie z aresztu pana Meretyna, który porozumiał się z przeciwniczką procesową. Wskazuje, że dotychczasowy areszt jest wystarczającą karą, a dalsze uwięzienie rujnuje interesy Meretyna.

Ostrowski interweniuje u prezydenta Lwowa Wenina w imieniu starosty kaniowskiego w sprawie bezprawnego przetrzymywania w więzieniu syna architekta Meretyna. Domaga się jego uwolnienia, podkreślając, że odbył już zasądzoną karę, a dalsze więzienie go za niezapłacone grzywny jest bezprawne.

Andrzej Ostroróg dziękuje władzom Lwowa za pamięć o swoim ojcu i deklaruje gotowość do obrony praw miasta. Prosi o przysłanie odpisów laudów sejmiku wiszeńskiego i zgromadzenia lwowskiego z zaznaczeniem punktów naruszających interesy mieszczan.

Mikołaj Ostroróg krytykuje władze Lwowa za złożenie zuchwałych protestacji przeciwko sejmikowi, poborom podatkowym i sądowi kapturowemu, co wywołało oburzenie szlachty. Radzi rajcom, by dążyli do załagodzenia sporu, porozumieli się z sędziami kapturowymi i skorzystali z pośrednictwa kanclerza koronnego.

Andrzej Pawłowski relacjonuje pisarzowi lwowskiemu Wojciechowi Zimnickiemu rozmowy ze sługami i rzemieślnikami, w tym próby nakłonienia Szymona do powrotu na służbę. Donosi również o zakupionych przez pana Łukasza futrach oraz prosi o zabezpieczenie matki na wypadek nieprzewidzianych okoliczności.

Ks. Bartłomiej Pawłowski apeluje do wojewody Jana Jabłonowskiego o powstrzymanie napływu innowierców do Świecia, którzy za przyzwoleniem władz miejskich wykupują domy i wypierają katolików. Przestrzega adresata przed odpowiedzialnością na sądzie Bożym i wzywa do obrony Kościoła przed szerzącą się zarazą herezji.

Halicki kupiec Simon Pajk informuje Artura Forbesa o zrujnowaniu go przez najazd tatarski i prosi o cierpliwość w sprawie zwrotu należności. Zapewnia, że mimo ciągłych grabieży ordy dołoży wszelkich starań, aby jak najszybciej spłacić swój dług.

Ihumenia chełmska Justyna Parteynowna zwraca się do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego z pokorną supliką o uwolnienie konwentu od ciężarów podatkowych i stacjonowania wojska. Przypomina o dawnych obietnicach opieki nad klasztorem i prosi o interwencję w obliczu wyczerpania sił zakonnic.

Arcybiskup marcjanopolitański Petar Parčević prosi magistrat i rajców Lwowa o udzielenie mu wsparcia finansowego lub wypłatę asygnowanych funduszy na pokrycie naglących potrzeb. Duchowny opisuje skrajne ubóstwo i uciążliwości, jakich doznał podczas ośmiomiesięcznej misji pokojowej do Bohdana Chmielnickiego, podjętej z polecenia cesarza Ferdynanda III na rzecz Rzeczypospolitej.

J. Peverelli, przebywający w warszawskim szpitalu bonifratrów, kieruje do władz Lwowa pismo z pretensjami o doznane zniewagi, krzywdy majątkowe oraz próby otrucia ze strony lwowskich mieszczan. W chaotycznym wywodzie wspomina o doznanej przemocy i zabiega o pomoc oraz interwencję u biskupa lwowskiego.

Papież Benedykt XIV poleca komisarzom apostolskim wprowadzenie Jana Alojzego z Witoldów Aleksandrowicza w posiadanie kanclerstwa i kanonikatu katedry lwowskiej. Nakazuje zapewnić nowemu kanclerzowi pobieranie wszelkich przynależnych godności dochodów oraz oddalić ewentualnych nieprawnych posiadaczy.

Wójt lwowski Wojciech Pedianus dziękuje miejskiemu pisarzowi Andrzejowi Mądrowiczowi za życzenia noworoczne i komentuje niepokoje polityczne oraz bieżące sprawy miejskie. Poleca również jego pieczy doręczenie korespondencji ojcu Antoniemu i kontakt ze starostą śniatyńskim Mikołajem Jazłowieckim.

Franciszek Perzycki skarży się porucznikowi Wolskiemu na uciążliwe kwaterunki oraz nadmierne wybieranie owsa i trunków, które doprowadzają włości do ruiny. W imieniu łowczego kijowskiego prosi o zaprzestanie niszczenia majątku przez stacjonujące chorągwie.

Charles Paip informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściągnięciem należności od żydowskich dłużników we Lwowie oraz o przygotowaniu i przekazaniu dla niego sumy 2500 monet obiegowych przez posłańca. Donosi także o potrąceniu wydatków i zapowiada swój rychły wyjazd do Gdańska.

Ks. Tomasz Perkowicz donosi wojewodzie o rozczarowaniu ks. Mrozowickiego z powodu utraty beneficjum i radzi, jak nakłonić jego rywala do rezygnacji z urzędu. Przekazuje również pomyślne wieści o dobrym zdrowiu wojewodziny, jej energicznym nadzorze nad majątkiem oraz o poprawie stanu zdrowia starościca białocerkiewskiego.

Kardynał Ferdynand Maria de Rossi zezwala miastu Lwowu na dochodzenie praw przed Kongregacją Soboru w sprawie sporu o reskrypt z maja 1762 roku. Równocześnie nakazuje wstrzymanie przeniesienia obrazu Matki Boskiej z kaplicy Domagaliczów oraz zawieszenie likwidacji samej kaplicy.

Kanonik lwowski Wojciech Perlicki relacjonuje dziekanowi zamojskiemu Mikołajowi Kiślickiemu stan fundacji szpitala i łaźni dla ubogich w Szkle, ustanowionej przez zmarłą Panią Podczasynę. Opisuje trudności majątkowe, prawne i budowlane związane z obiektem oraz prosi o pomoc w należytym zabezpieczeniu i sformalizowaniu dzieła.

A. Petraczyński donosi Arturowi Forbesowi o problemach z jarosławskimi furmanami, którzy wyładowali sześć fas kos austriackich, odmawiają dalszej drogi i domagają się wyższych opłat. Prosi adresata o decyzję i dyspozycje co do dalszego postępowania z przewoźnikami.

Ksiądz Jan Pigłowski wyraża radość z dobrych wieści o zdrowiu Macieja Hajdera, które otrzymał podczas spotkania z przeorem lwowskich karmelitów u arcybiskupa gnieźnieńskiego. Zapewnia adresata o swoich nieustannych modlitwach, uprasza dla niego Boże błogosławieństwo i poleca się jego dalszej życzliwości.

Walerian Podwieszeński apeluje do magistratu lwowskiego o pilną budowę mostu do klasztoru św. Onufrego przed nadejściem zimy. Powołując się na dyspozycję cześnika koronnego i nową opinię architekta, wskazuje na konieczność wzniesienia trwałej konstrukcji kamiennej, aby zapewnić zakonnikom dostawy opału oraz żywności.

Rektor Akademii Krakowskiej Sebastian Piskorski dziękuje władzom Lwowa za powierzanie krakowskiej uczelni edukacji miejskiej młodzieży oraz za życzliwość wobec uniwersytetu. Z okazji powrotu do rodzinnego miasta poleca również dalszej opiece rajców lwowskich profesora filozofii Jana Mościckiego.

Grzegorz Jan Piotrowski zwraca się do burmistrza i rady miasta Lwowa o objęcie protekcją gruntu i chałupy na Bogdanówce. Informuje, że mimo wcześniejszej niepełnej sprzedaży nieruchomości kobiecie, prawo do niej rości sobie rodzina, która po zaspokojeniu kupującej powinna odzyskać posiadłość.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Bazyli Płaszczewski informuje władze Lwowa o wyznaczeniu Antoniego Torczyńskiego na dyrektora tamtejszej kolonii akademickiej. Wyjaśnia, że posłanie kandydata opóźniło się z powodu panującej we Lwowie zarazy, a także dziękuje za stałą życzliwość rajców wobec krakowskiej uczelni.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o postępach spraw w Komisji Skarbowej oraz o dekrecie Komisji Wojskowej dotyczącym kwaterunku żołnierzy na terenie miasta. Przedstawia także rozliczenie kosztów swojego pobytu w Warszawie i prosi o zwiększenie funduszy na dalsze wydatki.

Antoni Podhajecki relacjonuje przebieg obrad przed Komisją Skarbową w Warszawie w sprawach lwowskich myt oraz skargi na kupców zagranicznych popieranych przez urzędników skarbowych. Informuje o przedłożeniu przywilejów, rozmowach ugodowych z panem Skirmuntem i zamiarze rychłego opuszczenia stolicy.

Rektor kolonii akademickiej we Lwowie dziękuje władzom miejskim za dotychczasową opiekę nad szkołą i prosi o sfinansowanie remontu izby na pierwszym piętrze. Wskazuje, że z powodu ciasnoty brakuje miejsca do nauki, a nowa sala pozwoli na właściwe kształcenie synów lwowskich mieszczan.

Prymas Gabriel Podoski dziękuje prezydentowi i magistratowi Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności oraz deklaruje życzliwość i gotowość do wspierania dobra publicznego oraz pomyślności miasta.

Prymas Gabriel Jan Podoski dziękuje burmistrzowi i rajcom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla władz oraz mieszkańców miasta i deklaruje gotowość do wspierania ich spraw.

Mikołaj Podoski wyraża zadowolenie ze sprawnego zarządzania majątkiem, polecając pożyczenie nadwyżek zboża uboższym chłopom oraz chronienie ich przed krzywdami. Przypomina także o konieczności pilnego i starannego przygotowania wozów, wołów oraz prowiantu na potrzeby obozu wojskowego.

G. Połetyłowa wstawia się u prezydenta Lwowa za swoim lokajem Bazylim, prosząc o nakazanie tutejszemu piekarzowi niezwłocznej spłaty zaległej należności.

Opat de Polignac tłumaczy wojewodzie wołyńskiemu rzadszy kontakt swoją chorobą po śmierci króla Jana III Sobieskiego, deklaruje wolę szybkiego powrotu do obowiązków oraz przesyła uszanowanie wojewodzinie.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o nadejściu istotnych wiadomości dotyczących wydarzeń w Żółkwi oraz o pomyślnych, choć dyskretnych wieściach z Francji. Zapowiada przekazanie dalszych szczegółów przy kolejnej okazji i przesyła pozdrowienia dla rodziny adresata.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o poprawie swojego zdrowia oraz o pomyślnym dla niego przebiegu sejmików, które nie zmusiły go do wyjazdu z Warszawy. Informuje również o zawarciu pokoju w Sabaudii, pozbawiającego państwa koalicji możliwości dywersji.

Opat de Polignac komentuje w liście sprawę konfederacji wojskowej oraz zabiegi elektora Bawarii o koronę polską, przestrzegając przed wrogimi intrygami. Zapewnia adresata o swojej lojalności, dementuje pogłoski o potajemnych kontaktach z buntownikami i apeluje o wzajemne zaufanie.

Władysław Poniński, podkoniuszy koronny, wzywa władze Lwowa do uregulowania zaległych należności zaciągniętych w czasie obecności wojsk szwedzkich pod miastem. Zwraca uwagę, że ciężar spłaty miejskiego długu nie może spoczywać wyłącznie na sędzim ormiańskim Juśku Bajkadowiczu, który wystawił osobiste poręczenie.

Władysław Poniński informuje władze Lwowa o wyjednaniu u króla szwedzkiego zwolnienia miasta z nałożonych kontrybucji i zapowiada przybycie królewskiego dworzanina. Zachęca magistrat do wdzięczności i przychylnego potraktowania przedstawionych postulatów.

Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za odstąpienie placu przy jego pałacu oraz deklaruje zbadanie i zaspokojenie miejskich pretensji finansowych w kwocie dwóch tysięcy złotych.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia wyrazy życzliwości, zapewniając o swojej gotowości do przysług i życząc adresatom pomyślności.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi składa im oraz wszystkim mieszkańcom serdeczne życzenia wszelkiej pomyślności.

Kazimierz Poniatowski interweniuje u władz Lwowa w sprawie przewlekłego procesu dotyczącego miedzi skonfiskowanej Żydom ze Stryja. Apeluje o odrzucenie prawniczych forteli i szybkie wydanie sprawiedliwego wyroku, wskazując na straty ponoszone przez jego poddanych i własne dochody.

Maciej Poniatowski donosi rajcom lwowskim, że król nadał już wieś Zniesienie panu Łąckiemu, wobec czego nie można całkowicie cofnąć tej decyzji. Zaleca jednak miastu szybkie nadesłanie specyfikacji spornej góry, aby wyłączyć ją z nadania i uzyskać do niej prawa w porozumieniu z nowym posiadaczem.

Ksiądz Maciej Poniatowski zapewnia władze Lwowa o swojej stałej życzliwości oraz gotowości do obrony praw i wspierania spraw miasta przed królem. Deklaruje opiekę w uznaniu niezłomnej wierności i zasług mieszczan lwowskich dla monarchy.

Stanisław Poniatowski apeluje do magistratu lwowskiego o ułatwienie żołnierzom miejscowego garnizonu wymiany czerwonych złotych, podkreślając korzyści płynące z ich stacjonowania dla bezpieczeństwa i handlu w mieście. Ostrzega jednocześnie, że brak życzliwości ze strony władz miejskich zmusi go do przeniesienia wojska na inne leża.