Katalog źródeł

Jan z Tarnowa, kasztelan i starosta lwowski, rozstrzyga spór pomiędzy Dymitrem Wieczerzą z Leśniowic a Janem, rektorem kościoła św. Jana na przedmieściu lwowskim. Przysądza sporne barcie, łąki i zarośla w Jamnem oraz nad rzeką Hodowicą kościołowi św. Jana oraz wsi Hodowice, nakładając na Dymitra wieczyste milczenie.

Dokument potwierdza uregulowanie przez Jaczka z Dzieduszyc długu w wysokości sześćdziesięciu trzech grzywien, ciążącego na wsi Leszniów, na rzecz Jerzego Nagwazdy ze Stańkowa. Po sprawdzeniu zapisów w księgach ziemskich żydaczowskich oraz wyroków doradców królewskich dłużnik uiścił należność i uzyskał pełne pokwitowanie.

Król Zygmunt II August potwierdza na prośbę kapituły metropolitalnej lwowskiej dokument Jana z Tarnowa z 1396 roku rozstrzygający spór o dobra w Jamnem i nad rzeką Godowicą na korzyść kościoła św. Jana Chrzciciela na przedmieściu lwowskim oraz wsi Godowica przeciwko Dymitrowi Wieczerzy.

Ferdinand Engelhardt informuje Arthura Forbesa o odzyskaniu z Wielichowa zajętej beczki juchtów, ubolewając nad zniszczeniem skór wskutek przemoczenia, co przyniesie znaczną stratę. Donosi również o sytuacji rynkowej, cenach skór moskiewskich oraz oferowanych innych towarach.

Józef Mordoszowicz informuje Artura Forbesa o możliwości wyegzekwowania długu od kupców żydowskich z Leszna oraz o ciężkiej chorobie jednego z nich, Moszka. Przedstawia trudności ze spłatami i obrotem towarami oraz prosi o pilne przesłanie korespondencji handlowej do Jarosławia i Leszna.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o trudnościach ze sprowadzeniem fajfra do Lwowa oraz o zwłoce w odbiorze obiecanych sukien. Wspomina także o niepewnych rozliczeniach za woły i nadchodzącym sejmiku w kontekście planowanej komisji.

Walenty Urbanowski donosi hetmanowi o sprowadzeniu ze Śląska fajfra, cenach instrumentów i sukna w Lesznie oraz o kłopotach z ojcem, który przechwycił pański list. Dopisywane na marginesach instrukcje Jabłonowskiego nakazują wstrzymać się z zakupem instrumentów i kategorycznie odrzucić sukna od wojewody poznańskiego.

Wojciech Urbanowski informuje wojewodę ruskiego o sprawach związanych z niedoręczonym listem do miecznika oraz o planowanym przez brata zakupie sukna pod Lesznem. Donosi także o wygasaniu lokalnych niepokojów i ustępowaniu stronników księcia Contiego po objęciu urzędu przez nowego wojewodę kaliskiego.

Podskarbi wielki koronny Jan Antoni Czapski prosi władze Lwowa o wydelegowanie do Warszawy na 1 września 1738 roku doświadczonego i bezstronnego kupca. Ma on wziąć udział w opracowaniu sprawiedliwego instruktarza celnego, który ukróci nadużycia w komorach celnych i przyczyni się do ożywienia handlu.