Katalog źródeł

Mikołaj Serra nakazuje promotorowi fiskalnemu arcybiskupa lwowskiego nienaruszanie praw magistratu Lwowa do zarządu szpitalem św. Antoniego oraz przestrzeganie ugody z 1514 roku pod rygorem kar pieniężnych, ekskomuniki i pozwu do Rzymu. Wprowadza inhibicję dalszych oszczerstw i nakazuje konsystorzowi lwowskiemu wydanie odnośnych akt obrońcom miasta.

John Paton przeprasza lwowskiego kupca Arthura Forbesa za zwłokę w oddaniu pieniędzy, tłumacząc się brakiem dobrej monety oraz wysłaniem posiadanych funduszy do Torunia. Prosi o cierpliwość do czasu najbliższego jarmarku, obiecując uregulowanie należności i apelując, by adresat nie winił za zaistniałą sytuację pana Murraya.

Kardynał Ferdynand Maria de Rossi zezwala miastu Lwowu na dochodzenie praw przed Kongregacją Soboru w sprawie sporu o reskrypt z maja 1762 roku. Równocześnie nakazuje wstrzymanie przeniesienia obrazu Matki Boskiej z kaplicy Domagaliczów oraz zawieszenie likwidacji samej kaplicy.

Kanonik lwowski Wojciech Perlicki relacjonuje dziekanowi zamojskiemu Mikołajowi Kiślickiemu stan fundacji szpitala i łaźni dla ubogich w Szkle, ustanowionej przez zmarłą Panią Podczasynę. Opisuje trudności majątkowe, prawne i budowlane związane z obiektem oraz prosi o pomoc w należytym zabezpieczeniu i sformalizowaniu dzieła.

Król August III potwierdza statut cechu majstrów wyrobu paciorków w Krakowie. Dokument zawiera również transumpt dziesięciu artykułów skierowanych przeciwko działalności partaczy.

Ks. Tomasz Perkowicz donosi wojewodzie o rozczarowaniu ks. Mrozowickiego z powodu utraty beneficjum i radzi, jak nakłonić jego rywala do rezygnacji z urzędu. Przekazuje również pomyślne wieści o dobrym zdrowiu wojewodziny, jej energicznym nadzorze nad majątkiem oraz o poprawie stanu zdrowia starościca białocerkiewskiego.

Audytor apostolski Mikołaj Serra nakazuje aktuariuszowi i archiwiście kurii lwowskiej bezwzględne wydanie zapieczętowanych akt procesowych w sporze magistratu Lwowa z kapitułą metropolitalną. Wyznacza ostateczny, czterodniowy termin na przekazanie dokumentów pod groźbą kar kościelnych lub konieczności osobistego stawiennictwa w Rzymie.

Alexander Pait informuje lwowskiego kupca Arthura Forbesa o wysłaniu zgodnie z poleceniem Jamesa Carmichaela dwóch przekazów pieniężnych na łączną sumę 963 florenów. Zwraca się również do adresata o zrealizowanie dalszych instrukcji Carmichaela po odebraniu przesyłek.

Audytor Kamery Apostolskiej Jan Konstanty Caracciolo rozstrzyga spór między lwowskimi zakonami a kapitułą metropolitalną, nakazując utrzymanie w mocy i egzekwowanie świadczeń zasiłku charytatywnego ustalonego na mocy traktatu warszawskiego z 1717 roku. Wyrok zarządza ściągnięcie należnych rat kontrybucji nieopłaconych od 1 kwietnia 1743 roku.

Charles Paip informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściągnięciem należności od żydowskich dłużników we Lwowie oraz o przygotowaniu i przekazaniu dla niego sumy 2500 monet obiegowych przez posłańca. Donosi także o potrąceniu wydatków i zapowiada swój rychły wyjazd do Gdańska.

Charles Paip prosi Artura Forbesa o omówienie z panem Maitlandem sprawy sfałszowanego pergaminu oraz nakłonienie go do uzyskania sekwestru. Oczekuje także wiadomości o ich wspólnej opinii w tej kwestii.

Król August III potwierdza i odnawia ogół praw miejskich, swobód handlowych, immunitetów oraz przywilejów miasta Kamionka Strumiłowa, transumując i aprobując wcześniejsze nadania królów polskich od Zygmunta I po Jana III Sobieskiego.

Franciszek Perzycki skarży się porucznikowi Wolskiemu na uciążliwe kwaterunki oraz nadmierne wybieranie owsa i trunków, które doprowadzają włości do ruiny. W imieniu łowczego kijowskiego prosi o zaprzestanie niszczenia majątku przez stacjonujące chorągwie.

Papież Benedykt XIV poleca komisarzom apostolskim wprowadzenie Jana Alojzego z Witoldów Aleksandrowicza w posiadanie kanclerstwa i kanonikatu katedry lwowskiej. Nakazuje zapewnić nowemu kanclerzowi pobieranie wszelkich przynależnych godności dochodów oraz oddalić ewentualnych nieprawnych posiadaczy.

Wójt lwowski Wojciech Pedianus dziękuje miejskiemu pisarzowi Andrzejowi Mądrowiczowi za życzenia noworoczne i komentuje niepokoje polityczne oraz bieżące sprawy miejskie. Poleca również jego pieczy doręczenie korespondencji ojcu Antoniemu i kontakt ze starostą śniatyńskim Mikołajem Jazłowieckim.

Stanisław Potocki nadaje mieszkańcom Otynii prawo wyboru władz miejskich oraz szczegółowo normuje ich powinności pańszczyźniane, podatki, opłaty dzierżawne i dziesięciny. Dokument określa również zasady przydziału działek pod zabudowę wraz z okresem wolnizny dla nowych osadników.

Uczeń stanisławowskiego gimnazjum Danyło Bohaczenko oferuje Towarzystwu Naukowemu im. Szewczenki odnaleziony w Otynii pergamin z 1753 roku dotyczący powinności poddanych starosty Potockiego, prosząc w zamian o niewielką nagrodę finansową.

Danyło Bohaczenko, uczeń ukraińskiego gimnazjum w Stanisławowie, zwraca się do Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki we Lwowie z prośbą o przesłanie utworów beletrystycznych Iwana Franki, Borysa Hrinczenki i Iwana Tobilewycza. Na karcie odnotowano również tytuły wysłanych mu książek.

Koperta pocztowa przesyłki wysłanej ze Stanisławowa przez ucznia Danyła Bohaczenkę do Archiwum Towarzystwa Naukowego im. Tarasa Szewczenki we Lwowie. Przesyłka zawierała pergaminowy dokument dotyczący miasta Otynii.

J. Peverelli, przebywający w warszawskim szpitalu bonifratrów, kieruje do władz Lwowa pismo z pretensjami o doznane zniewagi, krzywdy majątkowe oraz próby otrucia ze strony lwowskich mieszczan. W chaotycznym wywodzie wspomina o doznanej przemocy i zabiega o pomoc oraz interwencję u biskupa lwowskiego.

Papież Benedykt XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny w Rychcicach w święto Znalezienia lub Podwyższenia Krzyża Świętego. Dokument zawiera również zatwierdzenie i zezwolenie na publikację wydane przez biskupa sufragana przemyskiego Andrzeja Pruskiego.

Arcybiskup marcjanopolitański Petar Parčević prosi magistrat i rajców Lwowa o udzielenie mu wsparcia finansowego lub wypłatę asygnowanych funduszy na pokrycie naglących potrzeb. Duchowny opisuje skrajne ubóstwo i uciążliwości, jakich doznał podczas ośmiomiesięcznej misji pokojowej do Bohdana Chmielnickiego, podjętej z polecenia cesarza Ferdynanda III na rzecz Rzeczypospolitej.

Papież Benedykt XIV pochwala biskupa Samuela Głowińskiego za zamiar ufundowania i powierzenia pijarom kolegium dla młodzieży szlacheckiej we Lwowie oraz zapowiada interwencję u króla Augusta III w celu usunięcia trudności w realizacji dzieła. Dokument zawiera również zatwierdzenie i resygillację arcybiskupa lwowskiego Mikołaja Ignacego Wyżyckiego z 1751 roku.

Ihumenia chełmska Justyna Parteynowna zwraca się do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego z pokorną supliką o uwolnienie konwentu od ciężarów podatkowych i stacjonowania wojska. Przypomina o dawnych obietnicach opieki nad klasztorem i prosi o interwencję w obliczu wyczerpania sił zakonnic.

Papież Benedykt XIV nadaje Józefowi Dąbrowskiemu prowizję na wakujący kanonikat oraz prebendę we Lwowie. Dokument potwierdza powierzenie beneficjum z uwzględnieniem cnót i zasług nominata.

Autor upomina się o wiadomości i należne 700 zł, odpiera podejrzenie zdrady, omawia termin oraz arbitraż. Pyta o pogłoskę dotyczącą starania się adresata o służbę u Rosjan; dopisek mówi o poszukiwaniu sprawy w Krasnymstawie i Horodle.

Pałuski relacjonuje proces z Deboliną i zajęcie 6000 na Poromowie. Informuje o jej małżeństwie z Dydyńskim i sprawie połowy Łopiennika. Pozdrawia żonę hrabiego, której nie zna. List z 16 VI 1782.

Autor żąda poprawnego pełnomocnictwa. Relacjonuje pozew Dęboliny o dług i uzyskanie kondemnaty; Dębolina zakwestionowała roszczenie i zajęła sumę u adresata. Prosi o odpowiedź do Krasnegostawu.

Król August III zatwierdza statut konfraterni introligatorskiej we Lwowie, uchwalony przez radę miejską w 1740 roku, który reguluje organizację cechu, obowiązki mistrzów i czeladników oraz chroni rzemiosło przed konkurencją partaczy.

Halicki kupiec Simon Pajk informuje Artura Forbesa o zrujnowaniu go przez najazd tatarski i prosi o cierpliwość w sprawie zwrotu należności. Zapewnia, że mimo ciągłych grabieży ordy dołoży wszelkich starań, aby jak najszybciej spłacić swój dług.

Dokument reguluje spór między władzami Lwowa a kolegium wikariuszy katedry lwowskiej, ustalając zasady i wymiar corocznego uiszczania mesznego w ziarnie przez podmiejskie wsie miejskie oraz w pieniądzu z gruntów lonherii, a także spłatę zaległości. Ugoda została zatwierdzona przez arcybiskupa lwowskiego Mikołaja Ignacego Wyżyckiego.

Ks. Bartłomiej Pawłowski apeluje do wojewody Jana Jabłonowskiego o powstrzymanie napływu innowierców do Świecia, którzy za przyzwoleniem władz miejskich wykupują domy i wypierają katolików. Przestrzega adresata przed odpowiedzialnością na sądzie Bożym i wzywa do obrony Kościoła przed szerzącą się zarazą herezji.

Król August III zatwierdza Bractwu Strzeleckiemu miasta Lwowa dawne przywileje i immunitety, nadane i potwierdzone przez jego poprzedników: Zygmunta Augusta, Henryka Walezego, Zygmunta III, Jana Kazimierza, Michała Korybuta, Jana III Sobieskiego oraz Augusta II. Potwierdzenie obejmuje m.in. pobór opłaty zwanej szpaszne, udział w dochodach celnych, przywileje i zwolnienia podatkowe dla króla kurkowego, porządek ćwiczeń strzeleckich oraz zwrot zajętej strzelnicy (celstatu).

Andrzej Pawłowski relacjonuje pisarzowi lwowskiemu Wojciechowi Zimnickiemu rozmowy ze sługami i rzemieślnikami, w tym próby nakłonienia Szymona do powrotu na służbę. Donosi również o zakupionych przez pana Łukasza futrach oraz prosi o zabezpieczenie matki na wypadek nieprzewidzianych okoliczności.

Rajcy lwowscy, po zatwierdzeniu rachunków zarządu szpitalem św. Ducha przez zmarłego rajcę Jana Meconiego i w uznaniu wyłożonych przezeń znacznych środków własnych, ustanawiają dwa wieczyste nabożeństwa rocznicowe za spokój jego duszy, zobowiązując prowizorów szpitala do ich stałego odprawiania.

Autor relacjonuje postępy prac pomiarowych i klasyfikacyjnych w Hnilczu oraz informuje o działaniach inżynierów w Nosowie. Skarży się również na Jabłonowskiego, który utrudniał mu kontakt z mandatariuszem, i prosi o decyzję w sprawie spornego wydzielenia gruntów dla dwudziestu chałup.

Dokument potwierdza nadanie polskiemu szlachcicowi Janowi Stetkiewiczowi stopnia doktora filozofii i medycyny przez wielkiego kanclerza Uniwersytetu Bolońskiego Aleksandra Formaliariego po pomyślnym zdaniu rygorystycznego egzaminu i złożeniu wyznania wiary. Nadaje promowanemu pełne prawa do nauczania, leczenia i używania tytułu doktorskiego oraz opisuje uroczystość wręczenia insygniów akademickich.

Mikołaj Ostroróg krytykuje władze Lwowa za złożenie zuchwałych protestacji przeciwko sejmikowi, poborom podatkowym i sądowi kapturowemu, co wywołało oburzenie szlachty. Radzi rajcom, by dążyli do załagodzenia sporu, porozumieli się z sędziami kapturowymi i skorzystali z pośrednictwa kanclerza koronnego.

Papież Klemens XII udziela odpustu zupełnego wiernym diecezji lwowskiej, którzy pod zwykłymi warunkami wezmą udział w pierwszych mszach pontyfikalnych odprawianych przez nowego arcybiskupa Mikołaja Gerarda Wyżyckiego i przyjmą jego uroczyste błogosławieństwo.

Andrzej Ostroróg dziękuje władzom Lwowa za pamięć o swoim ojcu i deklaruje gotowość do obrony praw miasta. Prosi o przysłanie odpisów laudów sejmiku wiszeńskiego i zgromadzenia lwowskiego z zaznaczeniem punktów naruszających interesy mieszczan.

Król August III zatwierdza i ponawia ogół praw, immunitetów, przywilejów oraz zwyczajów nadanych społeczności ormiańskiej we Lwowie przez dawnych królów polskich. Dokument zawiera transsumpt łańcuchowy potwierdzeń wystawionych kolejno przez Jana III Sobieskiego, Michała Korybuta Wiśniowieckiego, Jana Kazimierza i Władysława IV.

Ostrowski apeluje do prezydenta Lwowa Wenina o zwolnienie z aresztu pana Meretyna, który porozumiał się z przeciwniczką procesową. Wskazuje, że dotychczasowy areszt jest wystarczającą karą, a dalsze uwięzienie rujnuje interesy Meretyna.

Ostrowski interweniuje u prezydenta Lwowa Wenina w imieniu starosty kaniowskiego w sprawie bezprawnego przetrzymywania w więzieniu syna architekta Meretyna. Domaga się jego uwolnienia, podkreślając, że odbył już zasądzoną karę, a dalsze więzienie go za niezapłacone grzywny jest bezprawne.

Król August II potwierdza Bractwu Strzeleckiemu (Kurkowemu) we Lwowie dawne przywileje monarchów polskich, regulujące dochody bractwa, zwolnienia podatkowe Króla Kurkowego oraz organizację ćwiczeń strzeleckich. Nakazuje także zwrot zajętego przez artylerię koronną terenu strzelnicy (Celstatu) oraz ustanawia coroczny porządek ćwiczeń z rusznic, hakownic i dział.

Kanclerz wielki koronny Jerzy Ossoliński wstawia się u władz Lwowa za królewskim poczmistrzem Robertem Bandinellim w toczącej się sprawie majątkowej. Apeluje o polubowne i sprawiedliwe zakończenie sporu z miastem bez uciekania się do uciążliwych procedur sądowych.

Arcybiskup Jan Skarbek zatwierdza zapis kwoty 6000 złotych polskich na dobrach Miłoszewice, dokonany przez cześnika Stanisława Wieniawskiego na rzecz fundacji ks. Antoniego Gomolińskiego, oraz eryguje nowy kanonikat ponadliczbowy przy katedrze lwowskiej. Ustala ponadto prawa patronatu dla fundatora, a po jego śmierci naprzemiennie dla arcybiskupów i kapituły, z pierwszeństwem dla członków rodu Gomolińskich.

Jerzy Anastazy Ossowski przekazuje wójtowi lwowskiemu wolę króla dotyczącą przysłania lwowskiego kata do Żółkwi w celu dokonania egzekucji. Zapewnia, że oprawca szybko powróci, a szczegóły sprawy przedstawi osobiście posłaniec, pan Cler.

Jerzy Anastazy Ossowski interweniuje u władz Lwowa w obronie zięciów zmarłego krawca Zasieckiego, nękanych przez cechmistrzów z powodu wykonania proporców królewskich. Informuje, że sprawa została już definitywnie rozstrzygnięta przez skarb królewski, a suplikanci znajdują się pod szczególną opieką monarchy.

Papież Klemens XII zleca prepozytowi krakowskiemu oraz kanonikom Walerianowi Sutkowskiemu i Janowi Humańskiemu rozpatrzenie i ostateczne rozstrzygnięcie sporu majątkowego między ks. Stanisławem Dochkiewiczem a adwokatem Wojciechem Borysławskim. Sprawa dotyczy apelacji od wyroku Nuncjatury Apostolskiej w przedmiocie niespłaconej pożyczki oraz wydania zastawionych sreber i klejnotów.

Jędrzej Osiecki wyjaśnia Janowi Tyszkowskiemu kwestie pretensji finansowych wysuwanych przez towarzyszy chorągwi oraz instruuje go w sprawie podziału funduszy z hiberny i rozliczenia asygnacji. Pismo uzupełniają późniejsze pokwitowania wypłaty należnych sum na ręce pana Szeptyckiego.