Bartsch zabiega o ochronę Lwowa przed krzywdami garnizonu

Szanowny Panie, wielce poważany patronie! Z listu otrzymanego dzisiejszą pocztą dowiedziałem się o odpowiedziach podkanclerzego i księcia prymasa, którzy zajmują się sprawą miasta. Donoszę więc, co sam dotąd w tej sprawie zrobiłem. Gdy zjawiłem się w pałacu prymasa, jego sekretarze utrudniali mi uzyskanie audiencji. Zwróciłem się do lekarza prymasa, mojego przyjaciela, który poszedł ze mną do pokojów i natychmiast wyjednał audiencję. Rzeczywiście w ostatnich dniach prymas był niedostępny: przybył do niego poseł rosyjski, zamknięto za nim bramę pałacu i przebywał tam półtorej godziny. Przedstawiłem prymasowi powierzone mi postulaty miasta, oddałem list i poleciłem podupadłe miasto jego dalszej protekcji jako zastępcy majestatu królewskiego. Prosiłem też o ponowną interwencję u wodza. Prymas wysłuchał mnie bardzo cierpliwie. Polecił mi pozostać w Warszawie do przyjazdu swojego hetmana, którego oczekuje się jutro z Białegostoku. Pisał do niego po otrzymaniu listu magistratu. Obiecał też osobiście szerzej przedstawić wodzowi krzywdy wyrządzane miastu przez garnizon. Wspomniał, że hetman miał już pisać do komendy lwowskiej, bardzo się dziwiąc, iż odmawia ona miastu pomocy przeciw naruszycielom bezpieczeństwa publicznego i napastnikom. Z rozmowy, w której pytał o położenie miasta, wywnioskowałem, że usilnie zastanawia się nad ratowaniem Lwowa i Krakowa. Audiencja trwała około trzech kwadransów. Prymas powiedział mi, że Kraków także niedawno pisał do niego o podobnych krzywdach ze strony tamtejszego garnizonu; jego utrzymanie kosztuje już miasto sto tysięcy [jednostka pieniężna niepodana]. Dwukrotnie spotkałem się z generałem Mokranowskim [grafia nazwiska robocza], prosząc o interwencję u wodza. Także on powiedział, że hetman miał pisać do komendy, surowo ganiąc ją za nieudzielanie miastu pomocy. Pytał o zajście [roboczy odczyt: awanturę] z kasztelanicem Branickim i huzarami. O to samo chciał dowiedzieć się prymas; opowiedziałem im, jak się stało. Podskarbi wielki koronny dał mi ostatecznie odpowiedź, że sam porozmawia ze starostą lwowskim, który ma wkrótce przyjechać z Litwy do Warszawy. W sprawie jurysdykcji wojewodzińskiej odesłał mnie do księcia wojewody ruskiego. Odpowiedziałem krótko, że, jak rozumiem, wszystkie jurysdykcje powinny podlegać uniwersałowi podskarbiego i bez sprzeciwu go wykonywać, co Lwów, świadomy swoich obowiązków, nieraz uczynił. Na tę odpowiedź polecił mi jedynie czekać na starostę lwowskiego, od którego miał wiadomość o rychłym powrocie z Litwy. Dziękuję za wiadomość o spaleniu niektórych moich rzeczy [niepewne określenie dalsze] i ponawiam prośby z listu wysłanego poprzednią pocztą. Uniżenie kłaniam się panu Deymie, donosząc, że furman Błażko jeszcze nie przybył; ponownie proszę o odzyskanie moich rzeczy. Polecam się niezmiennej życzliwości Pana i szanownego magistratu. Z trwałym szacunkiem pozostaję najniższym sługą Pana i mojego dobrodzieja, Ignacy Bartsch [skrót funkcji niepewny]. Warszawa, 10 sierpnia 1763 roku.

Praenobilis ac Spectabilis Domine, Patrone Colendissime! Z Listu WMć Pana Dobrodzieja pocztą teraźniejszą odebranego jestem informowany o Responsie od J.W. Podkanclerzego y od J.O. Xcia Imć Prymasa interesujących się za Miastem; ja też, jakie do tąd w tym samym Interesie progresy uczyniłem, donoszę. Zjawiwszy w Pałacu Xcia Imć Prymasa ze Sekretarze Jego trudność w wyjednaniu mi Audjencyi czynili, udałem się do Doktora tegoż Pana mego Przyjaciela, ktory poszedłszy ze mną na Pokoje zaraz mi wyjednał Audjencją; rzecz prawdziwa, że temu dniami Xią. Imć był in visibilis, do ktorego przyjechawszy Poseł Russyski y zamknąwszy za nim Wrota do Pałacu, bawił z pułtory godziny. Remonstrowawszy tedy temuż Xciu Imć desideria Miasta mnie zlecone, List oddałem y dalszey Jego Pańskiej Protekcyi, jako Vicario Majestatis, Miasto podupadłe rekomendowałem y o powtorne Instantiales do J.O. Wodza upraszałem. Wysłuchawszy mnie patientissime kazał mi się tu w Warszawie do przyjazdu Hetmana swego zatrzymać, ktory dnia jutrzejszego z Białego Stoku speratur, y do ktorego za odebranym od Magistratu Listem pisał y sam ustnie z J.O. Wodzem obszerniej jakie Miasto od Garnizonu ponosi krzywdy mowić przyobiecał; ad innuitum iż Xią. Imć, że Imć Pan Hetman miał już pisać do komendy Lwowskiej dziwiąc się wielce, że Miastu contra violatores publicae securitatis et invasores assistencyi taż komenda dawać zbrania się. Jałem wyrozumiał z dyskursu, gdzie się dowiadywał de Situatione tego Miasta tenże Pan, bawiąc ze trzy kwadranse na audjencyi, że się usilnie stara, zamyśla o ratowaniu Miasta Lwowa y Krakowa, ktore także w tych czasach do niego pisało, jak mi Xią. Imć opowiedział, o podobne od Garnizonu tamtejszego krzywdy ponoszące y ktore Miasto już kosztuje też Praesidium Sto Tysięcy. Z Imć P. Generałem Mokranowskim [grafia robocza] po dwa razy widziawszy się upraszałem go o Instantiales do J.O. Wodza; ktory także mi oznajmił, że Imć Hetman miał pisać do komendy, wielce jej ganiąc, że Assistencyi Miastu nie daje, y o Ałeyi Imć Pana Kasztelanica Branickiego z Huzarami nazaj wypytywał się; toż samo y Xią. Imć Prymas chciał bydź informowany, jak się stało, opowiedziałem. J.W. Imć P. Podskarbi W. K. takową dał mi ultimatum rezolucją, że sam ustnie będzie mowił z J.W. Imć P. Starostą Lwowskim, ktory wkrotce ma z Litwy do Warszawy przybydź, a względem Jurysdykcyi Wojewodzinskiej kazał się do Xcia Imć Wojewody Ruskiego referować. Na to odpowiedziałem mu krotko, że Uniwersałowi Jego Pańskiemu wszystkie Jurisdikcje rozumiałbym są podległe y do Exekucyi nemine discrepante przyprowadzać powinny; co Miasto Lwow, znając się do swojej powinności, nieraz wypełniło. Na takową replikę tylko mi odpowiedział, ażebym się do przyjazdu J.W. Imć Pana Starosty Lwowsk zatrzymał, od ktorego miał wiadomość, że wkrotce z Litwy powroci. Za oznajmienie mi o wypaleniu niektorych moich rzeczy pozor dzionych [odczyt roboczy] nisko dziękuję WMć Panu Dobrodziejowi, referując się w moich prośbach do listu mego przeszłą pocztą pisanego. Imć Panu Deymie Dobrodziejowi kłaniam uniżenie, donosząc, że Furman Błażko jeszcze nie stanął, y o windy[k]owanie moich rzeczy powtornie upraszam. A teraz nieodmiennej łasce WMć Pana Dobrodz. etc. Nob. Magistratus oddawszy się, jestem perenne cultu et veneratione WMć Pana y Dobrodzieja mojego Najniższym Sługą, Ignacy Bartsch S.L. [skrót funkcji niepewny]. W Warszawie 10 Aug. 1763.