Burnett domaga się zwrotu pożyczki od Williama Thomsona

Do pana Artura Forbesa. Gdańsk, 28 marca 1692. Szanowny Panie i drogi Przyjacielu! Wczoraj otrzymałem Pański list z 13 bieżącego miesiąca. Dziękuję za życzliwość okazaną przez napisanie do pana Maitlanda w sprawie mojego szwagra, aby doprowadzić tę sprawę do ugody. Nie mogę teraz zaniechać poinformowania Pana, że przed [zakończeniem? — składnia niepewna] mojej podróży z Lublina, gdy wracałem do domu, pan William Thomson z Gdańska skłonił mnie do pożyczenia mu 292 sztuk monety [nazwa/skrót nominału niepewne]. Przyrzekł słowem uczciwego człowieka, że w ciągu dwóch dni po naszym przybyciu tutaj odda mi całą sumę. Jednak do tej pory jej nie otrzymałem i nie mogę jej od niego uzyskać. Ciągle mnie zbywa wielkimi obietnicami, których nie spełnia. Ponieważ ma u Pana znaczną należność, z konieczności muszę zabezpieczyć u Pana to, co mam u niego, czyli wspomnianą sumę. Niech mu Bóg wybaczy: nie postąpił wobec mnie jak przyjaciel. Poczekam cierpliwie tydzień lub dwa, aby przekonać się, czy zapłaci mi tutaj. Jeśli nie zapłaci, napiszę do mojego sługi Jamesa, aby doprowadził do zajęcia u Pana wymienionej należności wraz z prowizją [kosztem?]. Mam nadzieję, że nie weźmie mi Pan tego za złe. Proszę nie dopuścić, aby ktoś przede mną zajął jego należność u Pana, jeśli tutaj mi nie zapłaci. [Zdanie o dokumencie wystawionym dłużnikowi przez Forbesa podczas jarmarku w Jarosławiu za kupione od niego sukno.] [Na odwrocie: wzmianka o oddaniu tego dokumentu tutejszemu przyjacielowi i kwocie 1000 florenów; dokładna konstrukcja transakcji oraz dalsze oznaczenie waluty pozostają nieodczytane.] Piszę to wszystko dla Pańskiej informacji. Proszę zachować wszystko w tajemnicy. [Końcowe uwagi o handlu nieodczytane w całości; czytelna wzmianka, że handel trwał tylko dwa dni.] Nic więcej nie dodając, pozostaję Pańskim uniżonym sługą, Thomas Burnett starszy. [Dopisek boczny: Tutaj nie ma pieniędzy... — dalszy ciąg nieodczytany pewnie.] Adres zewnętrzny: kupiec Artur Forbes we Lwowie.

Mr Arthur Forbess. Dantzigk 28 March Ao 1692. Sr and much Respected Friend Sal[u]t. Yours of the 13 present is yesterday I receved; for your kyndnes in writting to Mr Maitland in behalfe of my Br in Law & therby for to tack up yt bussines I render you small thankes therfor. At present Sr I can omit for to acquaint you that befor my jorney from Lublin as I was jorneying homward I was forced be Mr William Thomson from Dantzigk for to lend him specie R[?] 292 stick, the which he promised as the word of ane honest man in two dayes after our arival here he wold give me the wholl summe; tho qd to this time I heave not gotten it from him nether can I gett it from him, but shuffls me alwayes of wt great promises but does not performe ym; therfor Sr seing that he hes ane considerable post besayde you I must of necessitie mak secur besayde you what I heave besaydes him viz as abov mentiond. God forgive him, hee hes not delt lyick a friend to me. I wil patiencie ane or two weakes for to sie give hee wil pay me here, whereas if hee doe not pay me then I wil writt to my servant James for to arrest up be sayde you as abov mentiond wt the provision for it. Sr I hope you will not hold me for ill in doing the same. I pray you Sr lett non arrest besayde you untill I be the first if so be hee doe not pay me here. Sr you have writt which you did give him in Jaroslaw marckit for the cloath you bo[ugh]t from him, [s.5] hee hes sett it in [...] of f1000 = [...?] here besaydes ane friend. [...] I even write all this for your information. I pray you lett all this be secret. Sr this woulde [...] and protestant [...] [fragment niepewny] [...] here was onlie two dayes trade in ym; non I am ading yt I am Sr your humble servant Thomas Burnett Elder. [Adres] Mr Arthur Forbess Merchant In Lemberg. [Dopisek boczny s.4] Here is no moneys [...] [dalszy tekst nieodczytany pewnie].