Dwa złote na odpowiedź pocztową

Warszawa, 17 czerwca 1782. Łaskawy Panie Ignatowski! Podczas pobytu fryzjera pana Antoniego Bukowskiego napisałem do Pana, a dotąd nie otrzymałem żadnej odpowiedzi. Dziwię się tej oziębłości, tym bardziej że przez wspomnianego posłańca przesłałem Panu dwa złote na wydatek, aby mógł Pan do mnie odpisać. Proszę wiedzieć, że jestem, byłem i zawsze będę Pańskim dobrym przyjacielem. Donoszę, że wkrótce będę we Lwowie. Polecam się Pańskiej łasce i pozostaję prawdziwym przyjacielem oraz najniższym sługą, G. Gołębiowski. Pani Ignatowskiej kłaniam się najuniżeniej; proszę też przekazać ukłony pani Brandysowej i wszystkim dobrym przyjaciołom. Przepraszam, że piszę na tak małym kawałku papieru: nieodpowiednie miejsce i brak czasu nie pozwoliły inaczej. Adres: do pana Ignatowskiego we Lwowie. [Na s. 18 osobny dopisek rachunkowy z datą 14 listopada 1782; jego treść nieodczytana w całości.]

D. 17 Juni 1782 R., z Warszawy. M[a]ści Ignatoski a mnie łaskawco. Pod bytność Imci P. Antoniego Bukowskiego fryzyera pisałem list do WMc Pana, a żadnego dotąd responsu niemiałem od łaskawcy mego. Mocno jestem w podziwieniu, dlaczego by to była takia oziębłość WMc Panu, kiedy dla ekspensy tom posłał przez wyż namienionego dla W Pana zł 2, ażebyś do mnie WPan odpisał. Proszę WPan wiedzieć o tym że WMc Pana jestem dobry przyiaciel y byłem y zawsze będę. Ja zaś donoszę w krotkim czasie będę we Lwowie, a przy tym oddaię się łasce iego y piszę się być prawdziwym przyiacielem WMc Pana y Dobrodzieia, najniższym sługo G. Gołębiowski. Imci Pani Ignatoski kłaniam się iako najuniżenie. Im Pani Brandysowy proszę się kłaniać ode mnie y wszystkim dobrym przyiaciołom moim adio. [s. 18] Przepraszam że na tak małym kawałku piszę, a to iest przez niesposobność mieisca y czas mie nie pozwalał. [Adres s. 19:] Do rąk Imci Pana Ignatoskiego, mego Dobrodzieia, należy. We Lwowie. [Późniejszy dopisek s. 18:] D. 14 listopada 1782 […] 197.00. […] 63 [rachunek nieodczytany].