Generał jezuitów dziękuje władzom i mieszkańcom Lwowa

Wielce Szanowni i Dostojni Panowie! Dowody Waszej życzliwości i przychylności dla naszego zakonu są zbyt wyraźne, aby mogły pozostawać mi nieznane. Chociaż dotąd nie objaśnił mi ich żaden Wasz list, poznałem jasno — nie z niejasnych czy tylko niepewnych pogłosek, lecz także z relacji wielu wiarygodnych świadków — że Wasze usposobienie wobec naszego Towarzystwa jest takie, jakiego mogłoby ono pragnąć od szczerych i serdecznych przyjaciół, i że potwierdziły je dotąd Wasze niepospolite przysługi. Z racji mojego urzędu obchodzą mnie wszystkie pomyślne i przeciwne losy Towarzystwa. Aby zatem nie wydać się Wam słusznie niewdzięcznym, gdybym udawał, że tak wielka życzliwość jest mi nieznana, albo — nie mogąc odpłacić — zaniedbał przynajmniej wdzięczności i podziękowania, chciałem tym listem zaświadczyć o obu rzeczach: że Wasze starania dla Towarzystwa są mi w pełni znane i że gorąco pragnę, jeśli w jakikolwiek sposób będę mógł, odpowiedzieć na nie kiedyś należnymi usługami. Ponieważ nie widzę teraz innego sposobu, w jaki mógłbym to uczynić, niż błagając Wszechmocnego Pana o bezpieczeństwo i pomyślność wielce szanownej i dostojnej rady oraz całej ludności Lwowa, nie zaniedbam tego obowiązku, który z wielu powodów uznaję za należny. Niech Boża Dobroć uzupełni obfitością wszelkich dóbr tę odpłatę, której Towarzystwo nie jest w stanie zapewnić. Rzym, 24 grudnia 1626. Wasz najoddańszy i najpokorniejszy sługa w Panu, Mutius Vitelleschi. Adres: Wielce szanownym i dostojnym panom z rady oraz mieszkańcom miasta Lwowa, wielce czcigodnym w Chrystusie.

[S.2; rozwinięto skróty tytulatury, ujednolicono u/v i częściowo interpunkcję.] Clarissimi ac Magnifici Domini. Illustriora sunt benevolentiae ac favoris Clarissimarum ac Magnificarum Dominationum Vestrarum in Ordinem nostrum argumenta, quam ut ea me latere possint. Etsi enim hactenus illa mihi nullae Dominationum Vestrarum literae explicuerint, non obscuris tamen, aut incertis tantum rumoribus, sed multorum etiam fide dignorum testium relatione perspicue cognovi, talem esse Dominationum Vestrarum erga Societatem nostram animum, qualem a synceris, cordatisque amicis exoptare posset; eumque hactenus non vulgaribus earum officiis comprobatum esse. Pro quibus, ne ego, ad quem ex officii ratione omnis tam prosperarum quam adversarum rerum Societatis sensus pertinet, parum gratus merito Dominationibus Vestris viderer, si tantam benevolentiam aut tanquam mihi ignotam dissimularem, aut gratiam, si referre non possem, etiam habere, et agere negligerem; hisce utrumque testari volui, et perspecta mihi plane esse earum erga Societatem studia, esseque apud me voluntatem cupidissimam, ea, si qua ratione potero, debitis aliquando obsequiis prosequendi. Quod cum modo alia ratione a me fieri posse non videam, quam ut Omnipotentem Dominum pro Clarissimi et Magnifici Senatus totiusque populi Leopoliensis incolumitate ac prosperitate obsecrem, huic muneri meo, quod multis nominibus deberi video, non deero, ut divina Bonitas compensationem, quam Societas repraesentare non potest, omnium bonorum affluentia suppleat. Romae 24 Decembris 1626. Clarissimarum ac Magnificarum Dominationum Vestrarum addictissimus et humillimus in Domino servus Mutius Vitelleschi. [Na dole: Senatui Leopoliensi.] [S.3, adres:] Clarissimis ac Magnificis Dominis, Dominis Senatoribus et populo Civitatis Leopoliensis, in Christo observandissimis. [S.2, późniejsza nota: ad fasc.253; s.3 pieczęć kolekcji.]