Rozliczenia z pocztowym, pomoc czeladzi i prośby o pieniądze

Borków [?], 24 maja 1703. Mój wielce miłościwy, kochany panie i bracie! Pisałem już dwa razy, dlaczego musiałem się zatrzymać: opuścili mnie dotychczasowi ludzie, więc muszę przyjąć innych na ich miejsce. [Dalsze polecenie nieodczytane w całości.] Jeśli nie będę mógł przybyć do Lwowa, [luka]; nie zabrałem ze sobą [przedmiot niepewny], a będą mi potrzebne, kiedy pójdę w tamte strony, bliżej Wielkopolski. Dziwię się nieżyczliwości pana Zaborowskiego. [Luka.] Przecież mógł dać kilka złotych pocztowemu, który niepotrzebnie trudził się drogą do mnie. Proszę zatem o braterską pomoc. [Fragment o tygodniu i przyjeździe pocztowego nieodczytany pewnie.] Posyłam im teraz pieniądze na wyżywienie na trzy tygodnie i zapewniam, że sam też przybędę, chyba że złamię rękę albo nogę — od czego niech Bóg uchroni. Pocztowemu pana [nazwisko niepewne] należy dać pięćdziesiąt złotych [następuje niejasny fragment o rachunku i opiekunie]. Nie zatrzymując dłużej, pozostaję życzliwym bratem i sługą, Piotr Bobrowski. [Dopisek o poddanym nieodczytany pewnie.] Proszę o dodatkowe środki dla pocztowego. Pozdrawiam pana Zaborowskiego i dziwię się, że odsyła do mnie sprawę należącą do niego; jako kolega pana chorążego powinien sam jej sprostać. Nie mam już więcej pieniędzy poza tym, co dałem pocztowemu pana [nazwisko niepewne]: sześćdziesiąt złotych. Niech więcej się nie upomina. [Dalsza instrukcja niepewna; końcowe dopiski uszkodzone, kwot i przedmiotów nie rozstrzygnięto.] Adres: Kazimierz Wolski, porucznik chorągwi pancernej chorążego koronnego, w obozie za Łapinem [?].

[s. 8] W Borkowie [?] 24 May 1703. Mnie Wielce Moy Kochany WMci Panie Bracie. Po dwa razy pisałem do WMci Pana, dla czegom musiał się zabawić, kiedy mnie [skreślenie] przyiaciele poodstępowali, ktorech muszę inszech na to miejsce przymować. Ale ia będziecie raczył Wmoiey wiadmości [...] pośpieszyć, ieżeliby mi nie przyidzie do Lwowa, [...] bom Łozprawow [?] sobie nie pobrał, ktore mi będą potrzebne, ile w tamten kray idąc bliżey Wielkiey Polski. Temu się wydziwić nie mogę tey niełasce JMci Pana Zaborowskiego, że iest [...] [fragment niepewny]. Przecie to by był mogł dać kilka złotych temu człowiekowi, temu pocztowemu, ktory się turbował do mnie niepotrzebnie. Więc tedy proszę WMci Pana [s. 9] o [...] a efekt braterski, ieżeli ten nie może z[ie]chać na cały tydzień, ten sam pocztowy nie wiem [niepewne] [...] na cały tydzień. Teraz posyłam im na trzy niedziele strawnych pieniędzy, ale upewniam, że i sam będę, chyba żebym rękę abo nogę złamał, czego zachoway Panie Boże y nie day tego. Pocztowemu JMci Pana [nazwisko niepewne] dać złotych pięćdziesiąt, ktorych niech ia rachunek WM Panu iako opiekunowi, bo tak do mnie piszą. Więcey nie bawiąc, zostaie WM Pana życzliwym bratem y sługą iestem, Piotr Bobrowski. Poddany moy kłania bodaj [?] odjechał odemnie. Proszę moy kochany WMci Panie y Bracie [...] o suplement temu pocztow[emu]. [s. 10] JMci Panu Zaborowskiemu kłaniam, a temu się dziwuię, że do mnie odsyła to, co do JMci należy, i [...] by y sam temu zadość czynił iako kolega JMci Pana Chorążego, ia też więcey iuż nie mam pieniędzy, tylko to, com dał pocztowemu JMci Pana [nazwisko niepewne] złotych sześćdziesiąt. Więcey niech się nie upomina [...] ieżeliby się kto ieszcze upominał [...] nie będzie miał [...]. [Dalsze słowa niepewne.] Siarkowskie[mu?] posyłam [wyraz niepewny] pięć. [Uszkodzony dopisek z ubytkiem papieru; czytelne: „posyłam”, „pięć”, „trzy”.] [s. 11 adres] [...] JMci Panu Kazimierzowi Wolskiemu, porucznikowi na ten czas chorągwie pancerney [...] Pana Chorążego Koronnego [...] w obozie za Łapinem [?].