Teresa Wysocka dziękuje za wiadomość i podaje sposób przesyłania listów

Wielmożny Panie Skarbnikowiczu! Muszę szczerze powiedzieć, że i ja byłam niezadowolona, ponieważ dotąd nie miałam żadnej wiadomości, gdzie Pan przebywa. Niepokoiłam się również z powodu obecnych zamieszek [dokładne brzmienie tego zdania niepewne]. Teraz, gdy otrzymałam wiadomość, cieszę się i moje serce jest Panu wdzięczne. Byłam, jestem i będę wdzięczna za każdy list. Gdy tylko nadejdzie, nie zaniedbam odpowiedzi. Jak najserdeczniej dziękuję za zainteresowanie moim zdrowiem i powodzeniem. Pozostaję w podobnym, niezmiennym stanie [odczyt niepewny], a wiedzie mi się tak, jak Bóg mną kieruje. Ponieważ odjeżdża właśnie okazja do przesłania listu, nie zatrzymuję jej dłuższym pisaniem. Piszę do życzliwego mi serca jako najniższa sługa Pana Dobrodzieja, Teresa Wysocka. Lublin, 19 sierpnia 1771. PS Jestem Panu wdzięczna za pamięć o mojej pociesze i najuniżeniej się kłaniam [koniec formuły niepewny]. Pański łaskawy list adresowany do mnie przekazał mi faktor. Gorąco go prosiłam, aby pan kapitan zamknął [przesyłkę] w swojej kopercie. Jeżeli zechce Pan znów napisać, można wysłać list pocztą. Powtarzam szczerze, że niespodziewanie mam powód do radości, gdy dowiaduję się o Pańskim zdrowiu i życiu [dalsze słowa niepewne]. Bardzo cenię okazywane mi [życzliwe uczucia; rzeczownik nieodczytany].

Wielmozny MosPanie Skarbnikowicz. Prawdziwie mam wyrazić, w rownym zostawałam nieukontentowaniu, że dotychczas nie miałam zadney wiadomosci, gdzie by się WacPan Dobrodzi[ey] miał znaydować. Wcale niemniey byłam mysli, tak tez ze w teraznieyszych awanturach, a ze powzięłam wiadomosc, cieszy mnie ta pora, ktoro moie zawdzięczaio Tobie serce z tym wyrazeniem, ze byłam wdzięczna, iestem i będę na kozdo odezwe, kiedyby byc miała, zaniedbywac nie będę, iako nayuprzeymiey dziękuie za dowiadywanie o mym zdrowiu i powodzeniu. W takowionym stanie w iednostaynym zastaie [odczyt niepewny], i tak mie powodzi, iak Bog mno Rządzi, a ze przy odiezdzaiący okazii dłuzszym pisaniem nie bawię. Piszę moie affektow i serca sprzyiaiącemu rownie naynizsza sługa Wi[elmożnego] WacPana Dobrod[zieja] Teresa Wys[ocka; podpis częściowo przy brzegu]. Dat[um] 19 Augusty 1771 z Lublina. [S.3] PS WacPanu Dobrod[ziejowi] winnam dzięki za pamięc o moiey konsolacii, iako nayunizeniey kłaniaiąc wyrazę [...] [słowo niepewne]. List z łaski do mnie adresowany WacPana Dobrod[zieja] iest mi oddany przez faktora, ktorego mocno upraszałam, azeby W[ielmożny] Pan Kapitan swoię kopertą zakopertował, a iezeli kiedy łaska zobliguie, to na pocztę mozna pisac. Prawdziwie to powtarzam, ze nadspodziewanie mam się z czego cieszyc, gdy wiem o zdrowiu i zycia [...] [słowo niepewne] satysfakcią, [...] [słowo niepewne] mam w wielkim szacunku do mnie oswiadczano.