Zachowanie wdowy i sierot przy kontrakcie na Malechów

Jan Kazimierz, z Bożej łaski król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza, Żmudzi, Inflant, Wołynia, Smoleńska i Czernihowa, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Czcigodni i sławetni, wierni nam i mili! Zawsze otaczamy sieroty opieką, ponieważ Bóg chciał, abyśmy byli ich najwyższym opiekunem w naszych państwach. W obecnym osieroceniu pozostałych małoletnich córek po śmierci szlachetnego niegdyś Dalczyńskiego, doktora i rajcy lwowskiego, uważamy wsparcie ich za swój obowiązek. Uznajemy też za słuszne, aby zachowano je przy wsi szpitalnej Malechów i przy umowie o takich samych warunkach, na jakich trzymał ją od miasta zmarły Dalczyński. Mamy przy tym pewną wiadomość, że dzierżawca nie spowodował spustoszenia tej wsi [odczyt jednego słowa niepewny], a pozostała po nim wdowa potrafi dobrze prowadzić to gospodarstwo. Dlatego wstawiamy się u Was z naszą królewską powagą: nie odbierajcie jej tej wsi i zawrzyjcie kontrakt z nią, a nie z kimś innym. Nie wątpimy w Wasze poszanowanie naszej królewskiej woli [brzmienie krótkiej formuły łacińskiej niepewne]. Życzymy Wam dobrego zdrowia od Pana Boga. Dano w Krakowie 18 kwietnia 1663 roku, w piętnastym roku naszego panowania w Polsce i Szwecji. Jan Kazimierz, król [podpis]. Późniejsza nota na odwrocie: Jan Kazimierz; w Krakowie, 18 kwietnia 1663. Adres na odwrocie: Czcigodnym i sławetnym burmistrzowi, rajcom i całemu magistratowi naszego miasta Lwowa, wiernym nam i miłym. Zachowana pieczęć. Późniejsza okładka: list Jana Kazimierza z Krakowa do magistratu Lwowa z prośbą o zachowanie dzierżawy wsi Malechów przez wdowę rajcy Dalczyńskiego Andrzeja; oryginał; 18 kwietnia 1663. [Tekst wymienia również małoletnie córki zmarłego; imienia Andrzej w właściwym liście brak.]

Joannes Casimirus Dei gratia Rex Poloniae, Magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Livoniae, Volhyniae, Smolensciae, Czerniechoviaeque, nec non Suecorum, Gothorum, Vandalorumque haereditarius Rex. Spectabiles et famati fideliter nobis dilecti! Zwykliśmy sierotom zawsze patrocinium, ponieważ Pan Bóg w Państwach Naszych najwyższym mieć chciał ich opiekunem. Nie tylko przeto w teraźniejszym osieroceniu pozostałych małoletnich córek po śmierci Szlachetnego niegdy Dalczyńskiego, Doktora a Rajcy Lwowskiego, to im należeć solatium rozumiemy, ale i za rzecz słuszną sądzimy, aby przy wsi szpitalnej Malechow[?; nazwa w odmianie] i postanowionym takimże kontraktem, jakim od Miasta trzymał zeszły z świata pomieniony Dalczyński, zostawały zachowane; zwłaszcza że mamy pewną informację, że ładne [żadne?] spustoszenie wsi tej nie stało się przez dzierżawcę jej i teraźniejsza pozostała wdowa dobrze się z tym obejść umie gospodarstwem. Dlaczego Nasze do Wierności Waszych interponimus powagę, abyście jej od tej wsi nie oddalali i kontrakt z nią, a nie z kim inszym, postanowili. O której przeciwko Regiae observantiae [odczyt klauzuli niepewny] plene persuasi nie wątpiąc, dobrego Wiernościom Waszym życzymy od Pana Boga zdrowia. Dan w Krakowie dnia XVIII miesiąca kwietnia roku Pańskiego MDCLXIII, panowania Królestw Naszych Polski i Szwecji XV anno. Jan Kazimierz Król. [Adres na odwrocie:] Spectabilibus et famatis Proconsuli, Consulibus totique Magistratui Civitatis nostrae Leopoliensis, fideliter nobis dilectis. [Późniejsza nota:] Jan Kazimierz. W Krakowie 18/4 1663.