Katalog źródeł

Papież Pius IV powiadamia kapitułę katedralną we Lwowie o mianowaniu Pawła nowym arcybiskupem lwowskim po zgonie arcybiskupa Feliksa. Wzywa kapitułę do uległości i posłuszeństwa wobec nowego ordynariusza pod rygorem zatwierdzenia kar kościelnych.

Król Zygmunt August nadaje wojewodzie sandomierskiemu Spytkowi Jordanowi z Zakliczyna i jego sukcesorom dom w Przemyślu, który przypadł koronie prawem kaduka. Nadanie ma charakter wieczystej darowizny z pełnym prawem swobodnego dysponowania nieruchomością.

Papież Pius IV przesyła paliusz dla nowo mianowanego arcybiskupa lwowskiego Pawła Tarły za pośrednictwem Jerzego Tylicza. Poleca biskupom krakowskiemu lub przemyskiemu wręczenie paliusza po przyjęciu przez nominata sakry biskupiej oraz odebranie od niego przysięgi wierności Stolicy Apostolskiej.

Król Zygmunt August wyjaśnia i potwierdza przywilej swojego ojca, stanowiąc, że sprawy apelacyjne z sądów miejskich Lwowa nadsyłane w zapieczętowanych zwojach przez wyznaczonego posłańca mają być rozpatrywane przez sąd królewski z pominięciem generalnych odroczeń (limitacji). Zasada ta została rozciągnięta na osoby wszelkich stanów i jurysdykcji procesujące się przed sądami lwowskimi.

Papież Pius IV powiadamia lud miasta i diecezji lwowskiej o przeniesieniu biskupa Stanisława z Laodycei na urząd arcybiskupa lwowskiego po śmierci Pawła i nakazuje przyjęcie go oraz posłuszeństwo wobec jego pasterskich napomnień.

Król Zygmunt II August skazuje zaocznie poborcę ceł Melchiora Koślę na karę 3000 grzywien na rzecz władz i pospólstwa Lwowa za niestawiennictwo w sądzie i niezłożenie przysięgi. Jednocześnie monarcha zatwierdza całkowite zwolnienie lwowskich mieszczan z wszelkich opłat celnych na obszarze Korony i podległych jej ziem.

Dokument potwierdza sprzedaż parceli gruntu w okręgu Puzenaio nad rzeką Piawą przez Buolfa na rzecz Giovanniego z Cesco Sancti Petri. Sprzedawca kwituje całkowity odbiór zapłaty i zobowiązuje się do wieczystego zagwarantowania nabywcy niezakłóconego posiadania nabytej nieruchomości.

Król Stefan Batory potwierdza wszelkie prawa, przywileje, immunitety oraz dawne zwyczaje nadane wspólnocie Ormian lwowskich przez swoich poprzedników. Władca nakazuje staroście lwowskiemu oraz władzom miejskim nienaruszalne przestrzeganie i ochronę tych praw.

Grzegorz, syn zmarłego Franciszka z Cesco w San Pietro, sprzedaje Janowi z Cesco działkę roli i łąki położoną w miejscu zwanym „sotto polpezza” za cenę 380 lirów. Sprzedający zastrzega sobie prawo do wykupu i powrotnego przejęcia zbywanej nieruchomości w terminie czterech lat.

Liberalis, syn Rosma, przekazuje Giovanniemu z Cesco San Pietro działkę łąkowo-orną w miejscowości Bisagha oszacowaną na 158 lirów w celu zaspokojenia ciążącego na nim długu. Akt sporządzony pierwotnie przez zmarłego notariusza Nicolasa a Fabro zostaje przepisany i poświadczony znakiem notarialnym przez cesarskiego notariusza Jacobusa Gleriusa.

Król Stefan Batory potwierdza akt komisarski ustalający granice między wsiami lwowskiego konwentu dominikanów Bożego Ciała (Zarudce, Kościejów, Zaszków) a dobrami królewskimi i miejskimi. W dokumencie przytoczono ustalenia komisarzy królewskich oraz transumowano królewski list powołujący komisję, powołujący się na dawne rozgraniczenia księcia Władysława Opolczyka.

Król Stefan Batory zatwierdza na prośbę posłów miasta Lwowa dokument króla Władysława Jagiełły z 1 października 1389 roku wcielający Lwów do Korony Królestwa Polskiego. Monarcha zobowiązuje się do nienaruszania przynależności miasta i ziemi lwowskiej do Królestwa.

Papież Grzegorz XIII zawiadamia wasali kościoła lwowskiego o powołaniu Jana Dymitra Solikowskiego na urząd arcybiskupa po zgonie arcybiskupa Jana. Nakazuje im przyjęcie nowego pasterza z należnym szacunkiem oraz dochowanie wierności i wypełnianie zwyczajowych świadczeń pod groźbą kar kościelnych.

Papież Grzegorz XIII zawiadamia lud miasta i diecezji lwowskiej o powołaniu Jana Dymitra Solikowskiego na urząd arcybiskupa po śmierci jego poprzednika Jana. Nakazuje wiernym przyjęcie nowego pasterza z należną czcią oraz posłuszeństwo jego pasterskiej władzy.

Papież Grzegorz XIII zezwala arcybiskupowi elektowi lwowskiemu Janowi Dymitrowi Solikowskiemu na przyjęcie konsekracji biskupiej od dowolnego biskupa katolickiego pozostającego w łączności ze Stolicą Apostolską. Warunkiem udzielenia sakry jest uprzednie złożenie przytoczonej w tekście roty przysięgi wierności, której poświadczony odpis elekt ma odesłać do Rzymu pod rygorem suspensy.

Papież Grzegorz XIII nadaje ołtarzowi św. Anny w kościele św. Andrzeja bernardynów we Lwowie przywilej ołtarza uprzywilejowanego. Na jego mocy każda msza za zmarłych odprawiona przy nim przez zakonnika tego konwentu przynosi odpust uwalniający duszę z czyśćca.

Papież Sykstus V na prośbę arcybiskupa Jana Dymitra Solikowskiego oraz społeczności Lwowa wzbogaca herb miejski, dodając do sylwetki lwa trzy wzgórza i gwiazdę z własnego herbu rodowego. Dokument upoważnia władze miejskie do swobodnego umieszczania i komponowania nowego godła wedle potrzeb i okoliczności.

Papież Grzegorz XIV zawiadamia arcybiskupa lwowskiego o przeniesieniu biskupa Stanisława z diecezji kamienieckiej na biskupstwo chełmskie. Nakazuje metropolicie otoczenie nowego ordynariusza i podległej mu diecezji sufraganalnej opieką oraz wspieranie go w sprawowaniu rządów i ochronie praw kościoła.

Stanisław Koniecpolski wyraża oburzenie z powodu pozwania przez magistrat lwowski dzierżawcy jego ceł sandomierskich przed Trybunał. Hetman żąda odstąpienia od pozwu, powołując się na senatorskie przywileje oraz dawny wyrok w analogicznej sprawie.

Hetman Stanisław Koniecpolski wyraża oburzenie z powodu pozwania przez władze Lwowa arendarza cła sandomierskiego przed Trybunał Koronny i domaga się zaniechania procesu. Przypomina o senatorskich prawach do pobierania dochodów oraz powołuje się na korzystny dla siebie precedens prawny z czasów swojego poprzednika.

Król Zygmunt III Waza potwierdza przywilej Stefana Batorego z 1576 roku transumujący dokument Zygmunta I Starego z 1533 roku dla cechu krawców we Lwowie. Akt reguluje ustrój bractwa krawieckiego, kwestie opłat, egzaminów mistrzowskich oraz ochronę przed rzemieślnikami pozacechowymi.

Król Zygmunt III Waza zezwala nawróconemu na katolicyzm Stanisławowi Tatarzynowi na odstąpienie posiadanego dożywotnio gruntu pod Górą Lwa na rzecz konwentu benedyktynek we Lwowie. Monarcha zatwierdza tę cesję i uwalnia nadaną klasztorowi ziemię od rocznego czynszu na rzecz zamku lwowskiego.

Papież Klemens VIII zawiadamia mieszkańców miasta oraz diecezji lwowskiej o przeniesieniu biskupa chełmskiego Jana Zamoyskiego na osieroconą stolicę arcybiskupią we Lwowie. Nakazuje wiernym, aby przyjęli nowego hierarchę jako ojca i pasterza dusz, okazując mu należny szacunek oraz posłuszeństwo.

Papież Klemens VIII zawiadamia kapitułę katedralną we Lwowie o przeniesieniu biskupa filippeńskiego Jana na stolicę arcybiskupią lwowską, opróżnioną po śmierci arcybiskupa Jana Dymitra. Nakazuje kanonikom okazanie nowemu ordynariuszowi pełnego posłuszeństwa i czci pod rygorem zatwierdzenia kar kościelnych wobec nieposłusznych.

Nuncjusz apostolski Claudio Rangoni zatwierdza powagą papieską akt arcybiskupa Jana Zamoyskiego powołujący godność archidiakona przy katedrze lwowskiej i inkorporujący do niej prepozyturę w Busku. Potwierdza również powołanie na ten urząd pierwszego archidiakona, doktora teologii Tomasza Pirawskiego.

Król Zygmunt III Waza zatwierdza ugodę zawartą przed komisarzami królewskimi między magistratem a pospólstwem trzech nacji miasta Lwowa w sprawie spłaty miejskich długów. Dokument ustala podział obciążeń finansowych na kwotę ponad 35 tysięcy florenów oraz terminy płatności poszczególnych rat z dochodów i majątku miasta.

Papież Urban VIII zleca oficjałom krakowskiemu, kamienieckiemu i laodycejskiemu rozpatrzenie apelacji promotora fiskalnego kurii lwowskiej od wyroku nuncjusza apostolskiego w sporze z rajcami i pospólstwem Lwowa. Sędziowie delegowani otrzymują pełnomocnictwo do zbadania sprawy, wydania ostatecznego wyroku i stosowania sankcji kanonicznych.

Papież Urban VIII nakazuje arcybiskupowi lwowskiemu odebranie uroczystego wyznania wiary katolickiej od biskupa elekta nikopolskiego Łukasza przed przyjęciem przez niego sakry konsekracji. Złożona rota wyznania wiary ma zostać w ciągu sześciu miesięcy przesłana do Stolicy Apostolskiej.

Papież Urban VIII zwalnia Łukasza, biskupa elekta nikopolskiego, z obowiązku rezydencji w stolicy tytularnej i zezwala mu na pobyt w archidiecezji lwowskiej. Nadaje mu prawo do pełnienia funkcji sufragana, asystowania arcybiskupowi lwowskiemu oraz sprawowania pontyfikaliów i wizytacji pasterskich.

Papież Urban VIII poleca nuncjuszowi apostolskiemu w Polsce zatwierdzić i nadać moc wieczystej trwałości fundacji, uposażeniu oraz miejskiemu zarządowi nad szpitalem św. Elżbiety we Lwowie z uwagi na spór toczący się z arcybiskupem lwowskim. Zastrzega jednocześnie, że duchowni wyznaczani do udzielania sakramentów chorym w szpitalu muszą każdorazowo uzyskać uprzednią aprobatę ordynariusza.

Papież Urban VIII powiadamia arcybiskupa lwowskiego o prowizji Remigiusza Koniecpolskiego na biskupstwo chełmskie, wakujące po translacji Macieja Łubieńskiego do Poznania. Wzywa zarazem metropolitę do otoczenia nowego biskupa sufragana i powierzonego mu kościoła życzliwym wsparciem i opieką.

Leonard, syn zmarłego Mikołaja de Mattia Tranraque, sprzedaje z prawem wykupu w ciągu trzech lat działkę ornej ziemi notariuszowi Jakubowi Gleriemu w celu uregulowania długu w wysokości dwustu lirów. Jednocześnie nabywca wydzierżawia tę działkę dłużnikowi na trzy lata w zamian za coroczną opłatę w życie lub gotówce.

Dokument poświadcza sprzedaż dwóch działek ziemi w miejscowości Sianta przez Walentyna di Menia na rzecz Franciszka Glerii za łączną kwotę 298 lirów. Sprzedawca kwituje odbiór zapłaty, zrzeka się praw do nieruchomości i przekazuje kupującemu pełnię uprawnień do objęcia ich w wieczyste posiadanie.

Papież Urban VIII powiadamia duchowieństwo i wiernych miasta oraz diecezji lwowskiej o powołaniu Stanisława Grochowskiego na urząd arcybiskupa lwowskiego po zgonie Jana Andrzeja Próchnickiego. Wzywa mieszkańców do przyjęcia nowego pasterza z należną czcią oraz do uległości wobec jego pasterskich poleceń.

Papież Urban VIII zezwala nominatowi Stanisławowi Grochowskiemu na przyjęcie sakry biskupiej z rąk dowolnego biskupa katolickiego w łączności ze Stolicą Apostolską pod warunkiem uprzedniego złożenia przysięgi wierności. Dokument zawiera pełną rotę przysięgi składanej przez nowo mianowanego arcybiskupa lwowskiego.

Antoni, syn Mikołaja de Quando, sprzedaje Jakubowi Gleriusowi działkę ziemi ornej w Santo Stefano na pokrycie 200 lirów długu. Umowa przewiduje sześcioletni termin na wykup nieruchomości pod warunkiem regularnego uiszczania rocznego czynszu.

Papież Urban VIII zwalnia prezbitera krakowskiego Andrzeja Śrzedzińskiego z wszelkich potencjalnych cenzur i kar kościelnych. Klauzula ta ma zagwarantować pełną ważność kanoniczną jego jednoczesnej nominacji na biskupa nikopolskiego.

Król Władysław IV nakazuje kupcom lwowskim uiszczanie cła granicznego od wwożonych towarów, znosząc ormiański ryczałt dwunastu kóp, jednocześnie uwalniając mieszczan od dotychczasowych zaległości i podtrzymując ich zwolnienie z ceł wewnętrznych.

Papież Urban VIII zleca kantorowi i kustoszowi przemyskiemu wyegzekwowanie prawomocnego wyroku drugiej instancji przyznającego kapitule katedralnej lwowskiej zarząd i prawa do szpitala św. Łazarza we Lwowie w sporze z lwowskimi dominikanami. Nakazuje wyznaczyć stronie przeciwnej ostateczny termin na wykazanie ewentualnej apelacji, a w razie jej braku przeprowadzić egzekucję orzeczenia i oszacować koszty procesowe.

Papież Innocenty X zwalnia biskupa wendeńskiego Mikołaja Krosnowskiego z ewentualnych kar i cenzur kościelnych w związku z jego przeniesieniem na stolicę arcybiskupią we Lwowie. Akt zapewnia pełną ważność kanoniczną nominacji i powiązanych z nią listów apostolskich.

Papież Innocenty X informuje króla Władysława IV o translacji biskupa wendeńskiego Mikołaja na arcybiskupstwo lwowskie, osierocone po śmierci arcybiskupa Stanisława. Wzywa monarchę do otoczenia nowego metropolity oraz powierzonego mu Kościoła lwowskiego królewską życzliwością i opieką.

Papież Innocenty X przesyła nowo mianowanemu arcybiskupowi lwowskiemu Mikołajowi Krosnowskiemu paliusz metropolitalny. Zobowiązuje biskupów poznańskiego i kamienieckiego do uroczystego wręczenia insygnium oraz odebrania od arcybiskupa przysięgi wierności Stolicy Apostolskiej.

Papież Innocenty X poleca biskupom poznańskiemu i kamienieckiemu przekazanie paliusza nowemu arcybiskupowi lwowskiemu Mikołajowi Krosnowskiemu. Nakazuje również odebranie od metropolity przysięgi wierności Stolicy Apostolskiej i odesłanie jej tekstu do Rzymu.

Hetman Stanisław Lanckoroński informuje radnych lwowskich o zganieniu pana Janickiego i nałożeniu aresztu na jego żołd z tytułu krzywd wyrządzonych przedmieszczanom. Ponagla także władze miasta do zgromadzenia zimą materiałów potrzebnych do wiosennej budowy fortyfikacji zamku i Lwowa.

John Murray opisuje trudności z wyegzekwowaniem zapłaty od Johna Patona oraz zapowiada spotkanie z Forbesem na jarmarku w Jarosławiu. Zwraca się także z prośbą o przysłanie poszukiwanych towarów, za które obiecuje uregulować należność.

Papież Innocenty X informuje duchowieństwo i lud diecezji lwowskiej o wyniesieniu Jana Tarnowskiego na urząd arcybiskupa metropolity po śmierci poprzednika. Nakazuje wiernym poddanie się jego władzy pasterskiej oraz okazywanie mu synowskiego szacunku i posłuszeństwa.

Papież Klemens X informuje wiernych miasta i diecezji lwowskiej o przeniesieniu biskupa kamienieckiego Alberta na urząd arcybiskupa lwowskiego, wakujący po śmierci arcybiskupa Jana. Nakazuje wiernym przyjęcie nowego pasterza z należnym szacunkiem oraz posłuszeństwo jego poleceniom.

Marcin Milewski usprawiedliwia swą nieobecność pilnymi sprawami swej pani i udziela rajcom lwowskim porady procesowej w sporze o dobra z Hynkami z Ratyszcza. Doradza pozwanie pana Iwanickiego jako wspólnika strony pozwanej na ten sam termin, co umożliwi skuteczne wyegzekwowanie wyroku.

Arcybiskup lwowski Wojciech Koryciński zatwierdza przeniesienie zniszczonego w wyniku najazdów konwentu augustianów z Przedmieścia Halickiego na Przedmieście Krakowskie we Lwowie. Na mocy dokumentu kościół św. Anny zostaje wraz z gruntami inkorporowany do zakonu z pozwoleniem na budowę klasztoru, przy zachowaniu praw miejscowej parafii.

Papież Innocenty XI nadaje kapitule i kanonikom kapitulnym kościoła metropolitalnego we Lwowie indult zezwalający na stałe noszenie fioletowej cappa magna z trenem i kapturem oraz rokiety podczas wszelkich publicznych i prywatnych funkcji liturgicznych oraz kapitulnych. Dokument został wpisany do akt kapitulnych za aprobatą arcybiskupa lwowskiego Konstantego Lipskiego.