Katalog źródeł

Hospodar mołdawski Stefan Wielki potwierdza kupcom lwowskim oraz kupcom ziem ruskich i podolskich dawne swobody handlowe i ustala szczegółowe taryfy celne w komorach na terenie Mołdawii. Dokument przyznaje im także prawo do prowadzenia domu kupieckiego w Suczawie oraz gwarantuje ochronę towarów przed konfiskatą.

Augustyn Bielski zwraca się do prezydenta Lwowa Żytkiewicza oraz władz miejskich o przydzielenie sługi miejskiego i trębacza w celu publicznego obwołania wolnego szynku wina. Działanie to ma przeciwdziałać bezprawnym zakazom nałożonym przez starszyznę lwowskiego kahału, które przynoszą straty skarbowi ziemiańskiemu.

Król Zygmunt I Stary zatwierdza przywilej króla Aleksandra Jagiellończyka zezwalający kapitule katedralnej we Lwowie na wykupienie wsi Czerkasy od dzierżawców. Potwierdzone dobra zostają na wieczność inkorporowane do uposażenia lwowskiej kapituły metropolitalnej.

Arcybiskup lwowski Bernard Wilczek potwierdza i transumuje dokument sądu ziemskiego lwowskiego dotyczący sprzedaży przez wojewodę podolskiego Marcina Kamienieckiego i jego żonę Jadwigę rocznego czynszu z ceł i rybołówstwa w Załoźcach i Olesku. Arcybiskup przeznacza i funduje ten dochód na utrzymanie wiecznej lampy przed Najświętszym Sakramentem w katedrze lwowskiej, msze św. oraz uposażenie służby kościelnej.

J. de Harstall zwraca się do wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego z prośbą o wstawiennictwo u jego ojca, kasztelana krakowskiego, w obliczu nieprzychylnych działań i roszczeń finansowych wysuwanych przez księcia kurlandzkiego. Zapewnia przy tym adresata o niezmiennym szacunku i oddaniu dla całego rodu Jabłonowskich.

Dokument podkomorzego przemyskiego Stanisława Herburta z Fulsztyna oraz wojskiego przemyskiego Macieja Boguskiego potwierdzający przeprowadzenie wizji lokalnej, wyznaczenie granic oraz usypanie kopców granicznych między wsiami Bieńkowa Wisznia, Jatwięgi i Sychtarowice a wsią Milczyce. Spór graniczny został rozpatrzony na wniosek dziedziców wspomnianych dóbr.

Franciszek Zaorliczny informuje Stanisława Suńskiego o kończeniu przez stolarza prac nad szafą dla wojewody ruskiego, wyjaśniając, że opóźnienie wynikło z ciężkiej choroby rzemieślnika. Prosi o decyzję w sprawie odbioru mebla przed Wielkanocą oraz przekazuje prośbę wykonawcy o dosłanie brakujących elementów.

Alcide Cattini zwraca się do kanclerza Jana Małachowskiego z prośbą o nakazanie magistratowi lwowskiemu wypłaty długu w wysokości 330 czerwonych złotych wraz z procentami z majątku zmarłego kamerdynera Estry. Autor memoriału podkreśla, że jego wierzytelność powstała przed ślubem dłużnika i powinna mieć pierwszeństwo przed zapisem na rzecz wdowy.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński informuje magistrat Lwowa o przyspieszeniu daty swojego ingresu do katedry na 3 sierpnia 1758 roku zgodnie z wolą króla. Zwraca się do władz miejskich o przygotowanie odpowiedniej asysty i dogodnego przejścia na trasie uroczystości.

Król Jan Kazimierz w uznaniu wierności i ofiarności Lwowa podczas wojen zrównuje miasto oraz jego obywateli w prawach, wolnościach i przywilejach szlacheckich z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy otrzymują prawo udziału w elekcjach królewskich, obecności na sejmach oraz swobodnego nabywania i posiadania dóbr ziemskich.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdza na prośbę seniorów nacji ormiańskiej przywilej Jana Kazimierza z 1661 roku, który zrównał miasto Lwów oraz jego obywateli obrządków rzymskokatolickiego, ormiańskiego i greckiego w prawach i prerogatywach z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy uzyskują i zachowują uprawnienia szlacheckie, w tym prawo do udziału w elekcjach królewskich, nabywania dóbr ziemskich oraz reprezentacji sejmowej.

Stanisław Poniatowski nakazuje komendantowi garnizonu interwencję u rektora jezuitów i magistratu w związku z napaściami studentów na lwowskich Żydów. Poleca postawić cechy w stan gotowości i w razie eskalacji zamieszek strzelać ostrą amunicją.

J. Skrzetuski odpiera zarzuty władz Lwowa dotyczące bezprawnego zagarnięcia miejskiego wału i tłumaczy, że postawił parkan przy swoim dworku jedynie w celu zabezpieczenia zbocza przed osuwaniem. Deklaruje gotowość przestawienia ogrodzenia zgodnie z granicami nabytej posiadłości, gdy tylko magistrat dokona ich oficjalnego wytyczenia.

J. Skrzetuski apeluje do władz Lwowa o jak najszybsze powołanie komisji za pośrednictwem podkanclerzego w celu zbadania wysuniętych przeciwko niemu pretensji. Wyraża pragnienie rychłego oczyszczenia swojego dobrego imienia i powrotu do dawnych przyjaznych relacji z magistratem.

August Aleksander Czartoryski ostrzega prezydenta i magistrat Lwowa przed planowanym przez pospólstwo i studentów kolejnym napadem na Żydów. Nakazuje władzom miejskim zdyscyplinowanie cechów i natychmiastowe karanie buntowników pod groźbą pociągnięcia całego miasta do odpowiedzialności.

August Aleksander Czartoryski informuje władze Lwowa, że nakazał panu Korczyńskiemu zaprzestanie roszczeń dotyczących spornego gruntu miejskiego. Prosi jednocześnie o sprecyzowanie pozostałych zarzutów wobec Korczyńskiego, obiecując podjęcie sprawiedliwych kroków.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za życzliwe powinszowania nadesłane z okazji uroczystości. W odpowiedzi składa miastu i jego mieszkańcom życzenia pomyślności oraz długich lat życia.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przekazuje życzenia pomyślności dla stołecznego miasta oraz wszystkich jego mieszkańców.

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za okazywaną mu stale życzliwość. Przesyła jednocześnie życzenia pomyślności dla rajców oraz pomyślnego rozwoju i trwałego rozkwitu miasta.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi składa życzenia pomyślności i długich lat życia dla całego miasta oraz jego mieszkańców.

August Aleksander Czartoryski odpowiada władzom Lwowa na skargi dotyczące podwojewodziego Skrzetuskiego, odrzucając zarzuty o bezprawne działania i stając w obronie jego honoru oraz przysługującej mu pensji. Informuje również, że podwojewodzi jest gotów dochodzić sprawiedliwości i satysfakcji na drodze prawnej za wniesiony przeciw niemu manifest.

August Aleksander Czartoryski rekomenduje władzom Lwowa cudzoziemca Karola Hampla, prosząc o przyjęcie go do prawa miejskiego. Apeluje również o przyznanie mu pierwszeństwa w uzyskaniu zgody na prowadzenie handlu i organizowanie redut.

August Aleksander Czartoryski informuje magistrat lwowski o niemożności przybycia podwojewodziego Skrzetuskiego w pierwotnym terminie z powodu ważnych okoliczności. Wyznacza nowy termin ustalenia taks na 24 października i prosi władze miejskie o dostosowanie się do tej zmiany.

August Aleksander Czartoryski nakazuje władzom Lwowa rozlokowanie garnizonu w obrębie miasta w domach chrześcijańskich i żydowskich. Jednocześnie zwalnia mieszczan z opłat na rzecz kapitana Kudelskiego, odmawiając jednak zwrotu spornej bramki zajętej przez artylerię.

August Aleksander Czartoryski dziękuje magistratowi Lwowa za nadesłane powinszowania na nadchodzący rok. W odpowiedzi składa władzom i wszystkim mieszkańcom miasta życzenia pomyślności oraz nieustannego rozwoju.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia życzenia pomyślności w nowym roku dla całego miasta i jego mieszkańców oraz deklaruje swą nieustanną gotowość do pomocy.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski przesyła władzom i mieszkańcom Lwowa podziękowania za pamięć oraz noworoczne życzenia pomyślności i dostatku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz wszystkim mieszkańcom miasta pomyślne życzenia na rozpoczęty nowy rok. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej i niezmiennej przychylności.

Adam Kazimierz Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane wyrazy przychylności i życzliwe oświadczenia. Zapewnia jednocześnie o swojej stałej gotowości do sprzyjania miastu i jego magistratowi.

Adam Czartoryski dziękuje prezydentowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa rajcom wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym Roku.

Józef Czartoryski zwraca się do lwowskiego sędziego podwojewodzińskiego Kurenłowicza z prośbą o pomoc w wyegzekwowaniu długu za miody wzięte na kredyt przez matkę pani Kozłowskiej. W tej sprawie wysyła do Lwowa swojego arendarza wraz ze sługą.

Kanclerz wielki litewski Michał Fryderyk Czartoryski informuje magistrat Lwowa o podjętej interwencji u kanclerza wielkiego koronnego. Zapewnia władze miejskie o obietnicy czuwania nad nienaruszalnością ich praw i przywilejów.

Kazimierz Czeczewicz zdaje relację rajcom lwowskim ze swoich zabiegów u kanclerza koronnego i innych dostojników w sprawach miejskich oraz w sporze z panem Chmieleckim. Informuje o konieczności pozostawienia syndyka w Warszawie i ponosi pilną prośbę o nadesłanie dodatkowych pieniędzy oraz dokumentów procesowych.