Katalog źródeł

Walerian prosi rodzonego brata Walentego o list, wiadomości o matce i żonie oraz nowiny wojskowe i sejmowe. Wspomina pogłoskę o wyjeździe znajomego księdza do Rzymu; nie ma potwierdzenia jego pobytu.

Karmelita Walenty prosi prezydenta Lwowa o urzędowe wydanie rzeczy i papierów Górskiego przechowywanych u Herbuta. Szabla pozostaje sporna z powodu roszczenia o jeden złoty; zakonnik obiecuje pokwitowanie odbioru.

Walenty Zaleski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o szczęśliwym przybyciu ze statkami do Świecia oraz o surowych kontrolach i wysokich opłatach celnych w Toruniu. Donosi również o aktualnych cenach zboża i płótna oraz trudnościach z odbiorem drzewek z Wilanowa.

Walenty Zaleski donosi wojewodzie Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o pomyślnym dopłynięciu do Torunia oraz o opóźnieniach w odbiorze zboża z winy warszawskich urzędników. Informuje również o konieczności opłacenia toruńskiego cła oraz o niskich cenach zbóż i braku popytu na płótno.

Walenty Zieleński przesyła noworoczne powinszowania i przypomina o swoich dawnych usługach prawnych świadczonych adresatowi w Krakowie. Prosi o wstawiennictwo w lwowskim magistracie w sprawie obsadzenia funkcji prokuratora do spraw cywilnych.

Walenty Kajerski informuje lwowskiego rajcę o sprawach miasta rozpatrywanych w Radomiu, w tym o kwestii szkodliwych propinacji oraz braku obecności podkomorzego lwowskiego. Zapewnia o czuwaniu nad interesami Lwowa, przesyła pisma do Krakowa i deklaruje dalszą gotowość do wypełniania dyspozycji.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o trudnościach ze sprowadzeniem fajfra do Lwowa oraz o zwłoce w odbiorze obiecanych sukien. Wspomina także o niepewnych rozliczeniach za woły i nadchodzącym sejmiku w kontekście planowanej komisji.

Walenty Urbanowski donosi hetmanowi o sprowadzeniu ze Śląska fajfra, cenach instrumentów i sukna w Lesznie oraz o kłopotach z ojcem, który przechwycił pański list. Dopisywane na marginesach instrukcje Jabłonowskiego nakazują wstrzymać się z zakupem instrumentów i kategorycznie odrzucić sukna od wojewody poznańskiego.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę o trudnościach ze ściągnięciem należności od pana Wolskiego oraz warunkach pożyczki stawianych przez pana Bartołdego. Czekając w Toruniu na pocztę, prosi o dyspozycje dotyczące odebranych funduszy i dalszego postępowania.

Walenty Urbanowski donosi wojewodzie ruskiemu o daremnym oczekiwaniu w Toruniu na porucznika w celu odebrania asygnaty i uregulowania spraw finansowych. Informuje również o ustaleniach powziętych z panem Bartołdim i panem Winarskim co do wypłaty oraz ratalnej spłaty sumy w Gdańsku.

Walenty Urbanowski donosi o powrocie z Torunia do Świecia i deklaruje gotowość do przewiezienia pieniędzy własnymi końmi. Informuje również, że fundusze od pana Bartołdego oczekują na przeliczenie w Gdańsku, gdzie pan Winarski czeka na dalsze dyspozycje.

Stefan Urbanowski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nastrojach wokół zbliżającego się sejmiku i obrad Komisji Radomskiej. Informuje także o kłopotach z niesfornym bratem Walentym, który po kłótni z ojcem schronił się u niego, oraz prosi o ewentualne wystawienie nowej plenipotencji.

Teofila Jabłonowska interweniuje u prezydenta Lwowa w sprawie swojego dworskiego konwisarza Lampartowicza, prosząc o szybkie rozstrzygnięcie jego przewlekłego sporu z konwisarzem Walentym o skonfiskowane narzędzia. W zamian za okazanie sprawiedliwości rzemieślnikowi zapewnia o dalszej przychylności i wsparciu dla interesów miasta ze strony swojego męża.

Senat i szlachta zgromadzeni na zjeździe w Krakowie polecają władzom Lwowa przekazanie hetmanowi zdeponowanych w ratuszu pieniędzy publicznych na zaciąg wojska do obrony pogranicza. W przypadku odmowy rajcy miejscy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności za wszelkie szkody poniesione przez Rzeczpospolitą.