Katalog źródeł

Magistrat Kamieńca Podolskiego odpowiada na pismo władz Lwowa w sprawie zbiegłych ludzi kanclerza wielkiego koronnego. Zapewnia o poinformowaniu komendanta miejscowej twierdzy oraz o gotowości do niezwłocznego ujęcia dezerterów, gdyby pojawili się w mieście.

Wojewoda podolski Michał Rzewuski prosi prezydenta Lwowa o pomoc w objęciu w dzierżawę podmiejskiej wsi Biłohorszcze na mocy uzyskanego reskryptu królewskiego. W zamian obiecuje ścisłe przestrzeganie warunków kontraktu oraz stałą życzliwość i wdzięczność wobec władz miejskich.

Alcide Cattini zwraca się do kanclerza Jana Małachowskiego z prośbą o nakazanie magistratowi lwowskiemu wypłaty długu w wysokości 330 czerwonych złotych wraz z procentami z majątku zmarłego kamerdynera Estry. Autor memoriału podkreśla, że jego wierzytelność powstała przed ślubem dłużnika i powinna mieć pierwszeństwo przed zapisem na rzecz wdowy.

Ksieni lwowskich benedyktynek Magdalena Kuropatnicka skarży się kanclerzowi Janowi Małachowskiemu na magistrat lwowski, który gwałci przywileje jurysdykcji klasztornej, bezprawnie pozywa, najeżdża i więzi podległych jej rzemieślników. Prosi kanclerza o pisemną interwencję u władz miejskich, aby powstrzymać dalsze krzywdy i naruszenia do czasu rozstrzygnięcia sporu przez powołaną komisję.

Kasztelan lwowski Michał Łoś zwraca się do magistratu Lwowa z prośbą o ścisłe wykonanie dekretu sądu asesorskiego koronnego na korzyść stolnika inflanckiego Morońskiego, zgodnie z zaleceniem kanclerza koronnego.

Biskup chełmiński i podkanclerzy koronny Jan Małachowski daje świadectwo gorliwym zasługom syndyka Michała Grygowicza na rzecz Lwowa. Apeluje do władz miejskich o wypłacenie mu należnego wynagrodzenia oraz zaległości z sejmu grodzieńskiego.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski potwierdza i aprobuje darowiznę sumy sześciu tysięcy złotych polskich, zapisaną przez władze miasta Lwowa z majątku zmarłego rajcy Macieja Hejdera na rzecz Bractwa Najświętszego Ciała Chrystusa przy katedrze lwowskiej.

Franciszek Mainone interweniuje w lwowskim magistracie przeciwko kuratorom spadku po Macieju Franchim, zarzucając im stronniczość na rzecz doktora Franchiego oraz krzywdzenie owdowiałej córki i wierzycieli. Domaga się przekazania majątku swojemu zięciowi jako prawnemu opiekunowi oraz wydania towarów komisowych należących do drezdeńskiego jubilera Weysera.

Dokument upamiętnia przywrócenie na wieżę lwowskiego ratusza blaszanego wiatrowskazu w postaci lwa, herbu miasta, zrzuconego podczas burzy w okresie wojennych zawieruch. Przedstawia zarys dramatycznych oblężeń i klęsk Lwowa, dziękczynienie za ocalenie oraz szczegółowy spis ówczesnych władz miejskich, cechów i duchowieństwa.

Metrykant koronny J. L. Nowicki zawiadamia lwowskiego rajcę o planowanym zjeździe ugodowym z pospólstwem w Końskich pod patronatem kanclerza wielkiego koronnego i doradza uprzednią wizytę deputata w Warszawie po odbiór dokumentów. Prosi także adresata o odebranie przeznaczonych dla niego rzeczy od komisarza starościny rohatyńskiej.

J. L. Nowicki informuje rajców lwowskich o doręczeniu kanclerzowi wielkiemu koronnemu listu z postulatami miasta. Zauważa, że do podjęcia ostatecznych decyzji niezbędne jest dodatkowe, ustne przedstawienie sprawy kanclerzowi.

Król August III zatwierdza i ponawia ogół praw, immunitetów, przywilejów oraz zwyczajów nadanych społeczności ormiańskiej we Lwowie przez dawnych królów polskich. Dokument zawiera transsumpt łańcuchowy potwierdzeń wystawionych kolejno przez Jana III Sobieskiego, Michała Korybuta Wiśniowieckiego, Jana Kazimierza i Władysława IV.

Wojciech Rakowski dziękuje władzom Lwowa za pamięć oraz deklaruje gotowość do pomocy w ich sprawach. Informuje ponadto, że stanowisko kanclerza dotyczące kontynuacji komisji magistrat pozna z osobnego listu, wyrażając zarazem nadzieję na rychłe i pomyślne załatwienie wszelkich sporów na wzór porozumienia gdańskiego.

Wojciech Rakowski odwzajemnia życzenia władzom Lwowa oraz donosi o odprawieniu żydowskich zabiegów w Końskich dzięki przychylnej dla miasta postawie podczaszostwa koronnych. Zapewnia jednocześnie magistrat o swojej nieustannej gotowości do popierania spraw lwowskich.

Wojciech Rakowski zapewnia władze Lwowa, że Kancelaria Koronna nie wyda żadnych pism godzących w sprawiedliwe wyroki podczaszego koronnego. Potwierdza również otrzymanie dokumentów potrzebnych do skutecznego odparcia manifestu wniesionego przez Żydów.

Szczęsny Czacki powołuje się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku, oddalając obiekcje władz Lwowa wobec nabycia przezeń gruntu szpitalnego na prawie czynszowym. Prosi magistrat o niezwłoczne nakazanie prowizorom szpitala sfinalizowania i podpisania kontraktu z jego plenipotentem.

Szczęsny Czacki interweniuje u adresata w sprawie utrudnień i krzywdzących warunków przy zakupie parceli we Lwowie, powołując się na prawo z 1550 roku oraz poparcie kanclerza koronnego. Prosi o przyjacielską pomoc w doprowadzeniu transakcji do skutku i zapowiada przybycie swojego pełnomocnika, pana Dniestrzańskiego.

Szczęsny Czacki zapewnia adresatów o gotowości do pomocy i informuje, że zamiast pisać list, uda się osobiście do Końskich, by u kanclerza koronnego pomyślnie załatwić ich prośby.

Szczęsny Czacki przesyła adresatom listy polecające do arcybiskupa i kapituły z prośbą o znaczną ulgę w spłacie wyderkafów. Informuje również, że o podobną interwencję zwrócił się do swojego ojca, kanclerza.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o sporządzenie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji dla kanclerza koronnego. Jednocześnie napomina adresatów, wyrażając zmartwienie z powodu nieustannych kłótni w mieście, grożących zniweczeniem jego dotychczasowych starań.

Szczęsny Czacki radzi władzom Lwowa podjęcie starań u kanclerza w sprawie Haszewicza oraz zobowiązuje je do uporządkowania archiwum i jurysdykcji miejskiej. Wzywa także rajców do wypełniania dekretów, zażegnania wewnętrznych sporów i dbałości o dobro publiczne miasta.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakazuje magistratowi lwowskiemu wstrzymanie egzekucji nowych podatków z klasztoru dominikanów do czasu swojego przyjazdu. Przekazuje również wolę kanclerza koronnego w sprawie zwolnienia z ratuszowego aresztu pana Cudzyńskiego pod przysięgą i ustanowienia kurateli nad jego majątkiem.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o odebraniu ich listu i zapewnia o poparciu sprawy prawa patronatu szpitala Świętego Ducha u kanclerza wielkiego koronnego oraz arcybiskupa lwowskiego. Odradza również wysyłanie miejskich delegatów na radę senatu ze względu na brak pewności co do terminu jej zwołania.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki odrzuca wątpliwości prawne magistratu lwowskiego dotyczące nabycia gruntu szpitalnego, powołując się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku. Apeluje do władz miejskich o niezwłoczne sfinalizowanie transakcji z jego pełnomocnikiem i podpisanie kontraktu.

Szczęsny Czacki interweniuje w sprawie zakupu placu we Lwowie za furtą jezuicką, sprzeciwiając się krzywdzącym go warunkom i żądaniu zgody kanclerza koronnego. Powołując się na prawo z 1550 roku oraz wcześniejsze precedensy, wysyła pana Dniestrzańskiego, by pomyślnie sfinalizować transakcję.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa swoje obwieszczenie z poleceniem jego ogłoszenia oraz korespondencję do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. Zaleca wysłanie pism do Warszawy przez pana Czeckiewicza w celu uzyskania asysty wojskowej garnizonu lwowskiego na czas komisji.

Kazimierz Czeczewicz zdaje relację rajcom lwowskim ze swoich zabiegów u kanclerza koronnego i innych dostojników w sprawach miejskich oraz w sporze z panem Chmieleckim. Informuje o konieczności pozostawienia syndyka w Warszawie i ponosi pilną prośbę o nadesłanie dodatkowych pieniędzy oraz dokumentów procesowych.

Archidiakon lwowski prosi wojewodę Jana Jabłonowskiego o użycie wpływów, by ks. Gołębowski zrzekł się na jego rzecz starań o beneficjum jaworowskie. Wskazuje, że konkurent objął już inne intratne posady, a dla niego samego Jaworów jest bardzo dogodny ze względu na bliskość Lwowa.

Deputaci miejscy zebrani w Warszawie zdają sprawę rajcom lwowskim z opóźnień w rozpatrywaniu sprawy przeciwko Żydom, spowodowanych zaabsorbowaniem kanclerza i podkanclerzego innymi obowiązkami. Wskazują ponadto na dotkliwy brak kluczowych dokumentów procesowych oraz postulują wniesienie protestacji przeciwko licznym nadużyciom i uciążliwościom ze strony lwowskich Żydów.