Katalog źródeł

Władysław Biernacki usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim Janem Stanisławem Jabłonowskim z opóźnienia w odebraniu pieniędzy na Kujawach, spowodowanego odmową wydania asygnacji przez marszałka sejmiku. Deklaruje gotowość zaczekania na kolejny zjazd i prosi o instrukcje oraz usprawiedliwienie jego zwłoki u wojewody kijowskiego.

Kupiec potwierdza nadejście przesyłki z Amsterdamu zawierającej łóżko i materiał oraz przekazanie rzeczy przez pośrednika. Sprawdza kompletność dyspozycji i donosi o stratach statków podczas gwałtownej pogody.

Eleonora Kazanowska informuje wojewodę wołyńskiego o przekazaniu pieniędzy przez Żyda Moszkę oraz zapewnia o pełnym zaufaniu i gotowości wsparcia krewnego. Prosi również o wystawienie asygnaty na przejęte długi chłopskie w celu zakupu wina mszalnego oraz posiłku dla chorych zakonnic.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o trudnościach ze sprowadzeniem fajfra do Lwowa oraz o zwłoce w odbiorze obiecanych sukien. Wspomina także o niepewnych rozliczeniach za woły i nadchodzącym sejmiku w kontekście planowanej komisji.

Walenty Urbanowski donosi hetmanowi o sprowadzeniu ze Śląska fajfra, cenach instrumentów i sukna w Lesznie oraz o kłopotach z ojcem, który przechwycił pański list. Dopisywane na marginesach instrukcje Jabłonowskiego nakazują wstrzymać się z zakupem instrumentów i kategorycznie odrzucić sukna od wojewody poznańskiego.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę o trudnościach ze ściągnięciem należności od pana Wolskiego oraz warunkach pożyczki stawianych przez pana Bartołdego. Czekając w Toruniu na pocztę, prosi o dyspozycje dotyczące odebranych funduszy i dalszego postępowania.

Walenty Urbanowski donosi wojewodzie ruskiemu o daremnym oczekiwaniu w Toruniu na porucznika w celu odebrania asygnaty i uregulowania spraw finansowych. Informuje również o ustaleniach powziętych z panem Bartołdim i panem Winarskim co do wypłaty oraz ratalnej spłaty sumy w Gdańsku.

Walenty Urbanowski donosi o powrocie z Torunia do Świecia i deklaruje gotowość do przewiezienia pieniędzy własnymi końmi. Informuje również, że fundusze od pana Bartołdego oczekują na przeliczenie w Gdańsku, gdzie pan Winarski czeka na dalsze dyspozycje.

Wojciech Urbanowski informuje wojewodę ruskiego o sprawach związanych z niedoręczonym listem do miecznika oraz o planowanym przez brata zakupie sukna pod Lesznem. Donosi także o wygasaniu lokalnych niepokojów i ustępowaniu stronników księcia Contiego po objęciu urzędu przez nowego wojewodę kaliskiego.

Wojciech Urbanowski usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim z nieregularnej korespondencji spowodowanej podróżą oraz przekazuje zasłyszane plotki o rzekomym buncie kasztelana krakowskiego przeciw królowi. Wyjaśnia także stan realizacji zleconych mu spraw, w tym zakupu sukna, i zapowiada swój rychły przyjazd.

Wojciech Urbanowski donosi Franciszkowi Kwałkowskiemu o odesłaniu trzech pudeł z dokumentami do Lwowa oraz o zabiegach w sprawie zmiany miejsca wymarszu chorągwi z Mościsk. Porusza także kwestie rozliczeń finansowych, trudności z pożyczką od pana Grodzickiego oraz informuje o stanie zdrowia domowników i koni.

Wojciech Urbanowski usprawiedliwia chorobą brak listu od wspólnego protektora, dziękuje adresatowi za przysłaną siarkę oraz żelazo i omawia kwestie krawieckie. Przesyła także uniżone ukłony od dam przebywających w Podkamieniu, w tym od panny Czapliczanki.

Stefan Urbanowski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nastrojach wokół zbliżającego się sejmiku i obrad Komisji Radomskiej. Informuje także o kłopotach z niesfornym bratem Walentym, który po kłótni z ojcem schronił się u niego, oraz prosi o ewentualne wystawienie nowej plenipotencji.

Stefan Urbanowski zdaje relację wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu ze spraw skarbowych oraz burzliwego przebiegu sejmiku w Poznaniu. Donosi o protestacjach rokoszan, zablokowaniu odczytania listów magnatów i udaremnionym ataku szablą na wojewodę poznańskiego.

Stefan Urbanowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o kwestiach finansowych, odbiorze asygnacji oraz o podróży swojego brata. Relacjonuje przygotowania do sejmiku, ruchy wojskowe, nastroje polityczne oraz spory z protestantami zabiegającymi o nowe konstytucje.

W. Chwałkowski pisze krótko do syna Franciszka, towarzysza chorągwi pancernej, wyrzucając mu brak korespondencji oraz donosząc o spotkaniu z krewnymi i ciężkiej chorobie pani Karczewskiej. Przekazuje również pozdrowienia od domowników i informacje o bieżących sprawach pocztowych.

Autor donosi synowi o ustąpieniu wojsk saskich i szwedzkich z Wielkopolski pod Toruń oraz wspomina niedawną śmierć podskarbiego koronnego Rafała Leszczyńskiego. Prosi również Franciszka o otoczenie braterską opieką przybywającego młodszego krewnego, Władysława, i wprowadzenie go na służbę dworską.

Autor dziękuje synowi Franciszkowi za nadesłane listy oraz przestrogę, prosząc zarazem o rzadszą korespondencję z uwagi na wysokie koszty poczty. Przekazuje również bieżące wieści rodzinne, donosi o stanie zdrowia bliskich oraz o wymarszu Kazia i Władysława do Malborka.

W. Szmoniewski uskarża się na dolegliwości odnowionego złamania prawej ręki oraz przesyła Franciszkowi Chwałkowskiemu pieniądze na zakup baryłki wina bastard lub kanarsekt. Prosi także o przydzielenie pachołka do pomocy przy transakcji oraz o odesłanie do Ostroga zbywającej wyziny.