Katalog źródeł

Marszałek Trybunału Koronnego Stanisław Kazimierz Bieniewski upomina magistrat lwowski za uwięzienie rannej szlachty w więzieniu dla złodziei, uznając to za zniewagę stanu rycerskiego. Wzywa władze miejskie do zaniechania tych działań ze względu na trwające postępowanie trybunalskie i wypomina im niewdzięczność za dotychczasowe wstawiennictwo u króla.

Król Zygmunt II August dokonuje transumptu i potwierdzenia czterech dawnych przywilejów królewskich dla miasta Lwowa, dotyczących m.in. prawa składu wszelkich towarów, zakazu omijania lwowskiego składu przez kupców podolskich i ruskich, poddania kupców obcych sądownictwu miejskiemu oraz zasad sporządzania testamentów i obrotu nieruchomościami. Dokument nadaje odpisom tych przywilejów pełną moc prawną równą oryginałom.

Biskup Hieronim Jełowicki dziękuje magistratowi lwowskiemu za wcześniejszą prezentację na probostwo oraz deklaruje swoją gotowość do przysług. Jednocześnie prosi rajców o poparcie i prezentowanie kanonika łuckiego Barączewskiego na wakującą po zmarłym księdzu Łapińskim kanonię katedralną we Lwowie.

Zahorowska donosi wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o śmierci swojego męża. Zaprasza go na uroczystości pogrzebowe zaplanowane na 21 marca 1697 roku u ojców dominikanów w Łucku.

Metropolita kijowski Michał Rahoza wraz z biskupami ruskimi ogłaszają przystąpienie do jedności ze Stolicą Apostolską i zawarcie unii Kościoła ruskiego z Kościołem rzymskim w Brześciu. Dokument zawiera podpisy i pieczęcie hierarchów oraz późniejsze wpisy proweniencyjne i oblacyjne.

Aleksander Madaliński dziękuje wojewodzie wołyńskiemu za dotychczasowe wstawiennictwo i prosi o doprowadzenie do końca sprawy przeciwko panu Niklewiczowi, którego oszczerstwa głęboko go dotykają. Oczyszcza z zarzutu podżegania pana Przybysławskiego oraz wyraża skruchę za własne porywcze postępowanie podyktowane honorem.

Ks. Marek wyjaśnia stolnikowej Annie Wróblewskiej przyczyny opóźnienia swego przyjazdu z powodu zatrzymania przez definitorium i obowiązków zakonnych. Zapewnia adresatkę o odprawianiu mszy w intencji pomyślności jej dóbr, odzyskania należności oraz ochrony inwentarza przed zarazą.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski potwierdza i aprobuje fundację Jana Sobieskiego zabezpieczoną na dobrach Błudów, erygując konwent oraz szpital bonifratrów przy kościele św. Wawrzyńca we Lwowie. Dokument inkorporuje kościół do uposażenia zakonników oraz reguluje kwestie immunitetu kościelnego i nienaruszalności praw miejscowej parafii.

Starosta łucki Atanazy Miączyński zwraca się do wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego jako swojego głównego protektora z uniżoną prośbą o wstawiennictwo u dostojnika krakowskiego. Wyjaśnia swoje strapienie sprawami finansowymi, po czym odsyła po szczegóły do ustnej relacji przysłanego cześnika.

Anastazy Miączyński donosi wojewodzie wołyńskiemu Janowi Jabłonowskiemu, że szczegółową relację z przebiegu sejmiku przekaże mu osobiście doręczyciel listu. Zapewnia także adresata o swojej dozgonnej wierności i prosi o dalszą życzliwość.

Wojewoda wołyński Anastazy Miączyński zapewnia Jana Jaśkiewicza o podjętych krokach u podskarbiego oraz u burgrabiego łuckiego w celu obrony jego stanowiska superintendenta przed zakusami pana Zahorowskiego. Zwraca się także z prośbą o przesłanie rozliczeń dotyczących ceł i należnych zwrotów.

Stanisław Podczaski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nocnym napadzie żołnierzy wołoskich na zamek w Ostrogu i ciężkim zranieniu pana Szmoniewskiego. Zdaje również sprawę z bieżącego zarządu majątkiem, wyznaczenia racji żywnościowych i żołdu oraz szkód wyrządzonych przez ludzi starosty sądeckiego.

Teodor Potocki usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim Janem Stanisławem Jabłonowskim z niemożności natychmiastowego wyjazdu z powodu nakazu matki dotyczącego wspólnego świętowania wigilii ruskiej i spraw związanych z unią. Obiecuje wyruszyć bezzwłocznie po nabożeństwie i wynagrodzić tę zwłokę całodzienną służbą.

Hetman polny litewski Józef Bogusław Słuszka gratuluje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powiększenia rodziny i opisuje narastający kryzys polityczno-wojskowy na Litwie, związany z obsadzeniem Wilna oraz uciążliwymi działaniami wojsk saskich. Z obawy przed politycznymi konsekwencjami autor usilnie prosi adresata o natychmiastowe spalenie listu.

Józef Flosierowicz uspokaja magistrat lwowski, że sprawa w sądzie asesorskim nie odbędzie się w najbliższym czasie z powodu innych procesów i planowanego wyjazdu podkanclerzego. Potwierdza również odbiór asygnowanych mu pieniędzy od warszawskiego kupca i pana Czejczewicza.

Józef Flosierowicz informuje władze Lwowa o przekazaniu listu podkanclerzemu koronnemu oraz o odroczeniu rozpatrywania spraw przed sądami asesorskimi. Relacjonuje również trudności z uzyskaniem podpisu audytora nuncjatury pod pozwem w sprawie prowizorów szpitali św. Ducha i św. Stanisława, prosząc o dalsze dyspozycje.

W. Szmoniewski relacjonuje właścicielowi Ostroga brutalną napaść żołnierzy, w wyniku której został ciężko ranny i okaleczony za próby powstrzymania bezprawnych rekwizycji w majątku. Przedstawia również bieżące kwestie gospodarcze, w tym wystawienie pocztu na popis w Łucku oraz wypłatę kontrybucji wojsku.