Katalog źródeł

Marszałek Królestwa Polskiego Jan z Oleśnicy rozstrzyga spór o dochody celne we wsi Werbiż, zatwierdzając uprawnienia lwowskiego celnika Wolczka i przywracając go w ich posiadanie. Nakazuje zarazem Teodorykowi Buczackiemu, jego krewnym oraz miejscowym kmieciom zaniechanie dalszych przeszkód w pobieraniu myta.

Kanonicy kapituły katedralnej we Lwowie potwierdzają odebranie od rajców lwowskich kwoty 121 grzywien pochodzących z testamentu zmarłego Mikołaja Hechta i zwalniają ich z wszelkiego długu. Przekazane środki zostały przeznaczone na potrzeby kapituły, a w szczególności na wykupienie sołtystwa we wsi Wierzbiąż.

Daniel Wyhowski zawiadamia magistrat lwowski o wysłaniu do miasta swojego organisty Józefa wraz z panem Iskrzyckim. Prosi rajców o niezwłoczne skompletowanie i wydanie posłańcowi wszystkich rzeczy wyszczególnionych w osobnym rejestrze.

Sędzia i podsędek ziemscy lwowscy poświadczają wpis z ksiąg grodzkich z 1510 roku dotyczący wykupienia przez kapitułę metropolitalną lwowską praw do królewskiej wsi Czerkasy od Dmytra i Onyszka za sumę 200 grzywien. Akt potwierdza również zrzeczenie się roszczeń przez dotychczasowych posiadaczy oraz prawną intromisję kapituły w posiadanie tych dóbr dokonaną przez woźnego.

Lwowski sąd ziemski dokonuje transumpcji i potwierdzenia przywilejów królów Kazimierza Jagiellończyka oraz Zygmunta I Starego dla cerkwi św. Mikołaja przed miastem Lwowem. Dokument potwierdza zwolnienie tamtejszego prezbitera, jego następców oraz samego monasteru od wszelkich podatków, danin i ciężarów na rzecz korony.

Mikołaj Odnowski Herburt z Fulsztyna, kasztelan przemyski i starosta generalny ruski, funduje i uposaża kolegium pięciu mansjonarzy przy ołtarzu głównym katedry lwowskiej. Zabezpiecza ich utrzymanie na swoich dobrach Grzęda i Grzybowice oraz nakłada na nich obowiązki liturgiczne, w tym odprawianie oficjum i mszy o Najświętszej Maryi Pannie.

Wójt janowski Daniel Antoni Kamieński zawiadamia władze Lwowa, że ukrywa u siebie zbiegłego chłopca, syna dawnego prezydenta Chwedora Hańskiego Szczerpki. Zwraca się z prośbą o ustalenie losów rodziców dziecka po zarazie morowej oraz o otoczenie małoletniego opieką prawną i majątkową.

Gottlieb Kerner informuje Daniela Winiarskiego, że pan wojewoda wciąż nie odebrał zdeponowanych we Lwowie pieniędzy i prosi o wyznaczenie osoby do ich podjęcia z obawy przed pożarem lub przypadkiem losowym. Pyta również o zapotrzebowanie na gotówkę we Lwowie lub Jarosławiu na święty Michał, oczekując pilnej odpowiedzi.

Dokument ustanawia wilkierz cechu krawieckiego we Lwowie, szczegółowo regulując zasady funkcjonowania gospody, składek, czasu i higieny pracy, dyscypliny oraz kasy zapomogowej dla towarzyszy i czeladników. Potwierdza pierwotne artykuły z lat 1491/1501 oraz ich oficjalne odnowienie przez starszych cechu w 1646 roku.

Rajcy miasta Lwowa potwierdzają przetłumaczony z języka niemieckiego na język polski statut czeladników cechu krawieckiego z 1491 roku, regulujący ich ustrój, regularne schadzki oraz składki do wspólnej puszki.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski zatwierdza zapisy fundacyjne braci Marcina i Macieja Rzechowskich oraz uroczyście eryguje i uposaża prebendę przy kościele i szpitalu św. Barbary na przedmieściu Rohatyna. Dokument szczegółowo reguluje obowiązki liturgiczne prebendarza, zarząd funduszami ubogich oraz prawo patronatu przysługujące fundatorom, ich katolickim sukcesorom w dobrach Kutcze i magistratowi rohatyńskiemu.

Bogdan Daniełowicz prosi Forbesa o dostarczenie na kredyt towaru jemu i bratu do ustalonego terminu. Przedstawiciel Manuk ma zawrzeć kontrakt. Zamówienie obejmuje karasy [odczyt nazwy niepewny], osiem par aksamitnych pasamanów, po połowie zielonych i czarnych, z oznaczeniem numerum 70, oraz pół sztuki dobrego francuskiego sukna zielonego.

Wojewoda ruski Jan Jabłonowski prosi stolnika bełskiego Daniela Winarskiego o uregulowanie długu wobec lwowskiego kupca na podstawie wystawionej asygnaty. Wypłata ma zostać zrealizowana przez zarządcę z funduszy z raty przypadającej w maju.

Urszula Dawydowiczowa i Łazarz Krzysztofowicz zwracają się do pisarza miejskiego Wojciecha Zimnickiego z prośbą o pomoc prawną i protekcję w sporze opiekuńczym z Danielem Hołubowiczem. Informują o niekorzystnym dla nich wyroku lwowskiego sądu wójtowskiego i wniesieniu apelacji do króla, prosząc o zaangażowanie doświadczonego prawnika i wstawiennictwo u kanclerza.