Katalog źródeł

Jan Sochacki przesyła wyciąg tabularny i prosi adresata o pośrednictwo u komornika Franka lub Białoruskiego w złożeniu wniosku o wykreślenie obciążeń z księgi tabularnej domu. Tłumaczy swoją nieobecność we Lwowie chorobą oraz procesem z żoną i oferuje za pomoc wynagrodzenie z sumy należnej mu od hrabiego Cwertsa.

Jerzy Stawecki przeprasza Franciszka Głogowskiego za niedojście do skutku umowy i prosi go o ponowny przyjazd do Bełza w celu sfinalizowania kontraktu. Wspomina także o panu Wydzdze, który również chciałby zawrzeć z adresatem porozumienie.

Podczaszy lwowski Marcin Stamirowski odpowiada rajcom lwowskim na list dotyczący sporów handlowych i frymarku wołami. W zawiłych i fragmentarycznie zachowanych wyjaśnieniach wspomina m.in. o transakcjach związanych z wojewodzicem bełskim i podkomorzym.

Kazimierz Stankiewicz interweniuje u prezydenta Lwowa w imieniu starosty poturzyńskiego w sporze z nieuczciwym lokatorem Aleksandrem Konarskim, który zbiegł z wynajmowanego sklepu, dopuszczając się rozboju i zniszczeń. Prosi w imieniu starosty o sprawiedliwe potraktowanie sprawy i przychylność dla jego rezydenta Antoniego Ceglarskiego.

Rektor Akademii Krakowskiej ks. K. Stępkowski przesyła prezydentowi Lwowa licencjata praw rekomendowanego na urząd miejskiego syndyka. Wyraża przy tym nadzieję, że kandydat należycie wypełni swoje obowiązki zgodnie z oczekiwaniami władz miasta.

Asesor J. F. Stetkiewicz odpowiada na wezwanie magistratu lwowskiego dotyczące rozliczenia dawnych zaległości, przypominając wcześniejszy dekret królewski oraz fakt zaprzestania działalności handlowej po objęciu urzędu w 1744 roku. Wskazuje na doznane straty i proces o zajęty majątek, apelując do władz miejskich o wyrozumiałość i powstrzymanie się od przysparzania mu dalszych zmartwień.

Kapitan Steczkiewicz zwraca się do prezydenta Lwowa o aresztowanie osób składających fałszywe doniesienie dotyczące zgonu dziewczyny na folwarku jego żony. Wyjaśnia, że zmarła ona z przyczyn naturalnych w wyniku dwutygodniowej febry i biegunki, mimo zapewnionej jej opieki.

D. Stoffeln odpowiada na pismo prezydenta i magistratu Lwowa, oświadczając, że poruszona kwestia udręk nie leży w jego kompetencjach. Radzi władzom miasta, aby w poszukiwaniu sprawiedliwości zwróciły się do swoich bezpośrednich zwierzchników.

Lwowski korzennik Michał Stryjski przesyła Arturowi Forbosowi 250 złotych spłaty długu oraz miednicę za pośrednictwem pana Lewka. Prosi jednocześnie o pilne przesłanie zamówionego szafranu dwóch gatunków przed planowanym wyjazdem na jarmark do Stryja.

Franciszek Suski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, że mimo wcześniejszego listu nie odzyskał swojego poddanego, gdyż tutejsza gromada siłą go odbiła. Prosi adresata o użycie autorytetu prawa, ponowne nakazanie wydania zbiega oraz ukaranie zuchwałości poddanych.

Autorka usprawiedliwia swoje długie milczenie chorobami, kłopotami rodzinnymi oraz atakami ze strony nieprzyjaciół, po czym przesyła wujance świąteczne i noworoczne życzenia. Do korespondencji dołącza kopię listu pana Jana, który stanowczo odpiera plotki i zarzuty rzekomo godzące w adresatkę.

Florian Kuchorabski usprawiedliwia swoją nieobecność we Lwowie ciężką chorobą oraz relacjonuje spotkanie z panem Wysockim, który dochodzi roszczeń przeciwko miastu na podstawie dekretu trybunalskiego. Autor przedstawia rajcom argumenty prawne do obrony przed nałożeniem taksy i doradza polubowne zakończenie sporu poprzez ugodę finansową.

Prowincjał karmelitów, o. Krzysztof Sforza, przeprasza władze Lwowa za pośpieszny wyjazd ze شناcznego z powodu spraw zakonnych i informuje o wyznaczeniu miejscowego przeora do przeprowadzenia pomiaru oraz przejęcia darowanego gruntu. Prosi rajców o życzliwe i bezzwłoczne sfinalizowanie nadania ziemi pod budowę świątyni i klasztoru, obiecując stałą pamięć modlitewną za darczyńców.

J. Tarnawski tłumaczy opóźnienie posłańca swoimi obowiązkami oraz donosi, że wójt gorlicki odmówił wydania odpisu świadectwa dla pana Tarabulskiego, uznając to za zbędne.

Kasztelan krakowski Jan Tarnowski prosi władze Lwowa o wydanie trzech dział pozostawionych w mieście podczas dawnej wyprawy przeciwko hospodarowi mołdawskiemu Bogdanowi. Wyjaśnia, że uzbrojenie ma trafić do wyznaczonych zamków na mocy rozkazu królewskiego.

Jan z Drogomirów Trubłajewicz przekazuje magistratowi lwowskiemu wolę podkanclerzego koronnego dotyczącą konieczności przysłania do Warszawy syndyka miejskiego na czas obrad komisji rozpatrującej sprawy miast. Autor tłumaczy, że z powodu natłoku prac w Kancelarii Koronnej nie zdoła sam reprezentować wszystkich interesów Lwowa, choć deklaruje swoją stałą pomoc i zaangażowanie.

Józef Tchórzewski informuje prezydenta Lwowa Eliaszewicza o podpisaniu dekretu granicznego i radzi jak najszybciej odebrać dokument od arbitra Maszdrewskiego w celu wpisania do akt. Sugeruje również podjęcie dogodnych obecnie rokowań z księdzem sufraganem.

Adam Trzebuchowski donosi wojewodzie wołyńskiemu o przyjeździe biskupa przemyskiego do Jarosławia tuż po odjeździe adresata. Zwraca się również z uniżoną prośbą o protekcję u kasztelana krakowskiego w sprawie przyjęcia podczaszego przemyskiego do jego chorągwi.

Uwięziona w lwowskim ratuszu Jadwiga Tyszczyńska błaga burmistrza i rajców o uwolnienie z aresztu ze względu na zbliżający się poród. Oferując zabezpieczenie majątkowe na poczet długów, ostrzega, że dalsze uwięzienie doprowadzi do śmierci jej oraz nienarodzonego dziecka.

Urban Ubaldini przesyła lwowskiemu rajcy Matheiowi Hayderowi spóźnione życzenia noworoczne oraz podziękowania od jezuitów za podarowane okulary. Omawia także kwestie zaległych należności, karę nałożoną na swojego poprzednika oraz trudności ze ściąganiem czynszów od zubożałej szlachty.

Krystyna Ubysz wyraża radość z dobrego zdrowia panien Głogowskich oraz ubolewa nad brakiem wcześniejszych wiadomości i zaufania z ich strony. Deklaruje gotowość do oddania wszelkich usług, przesyła pozdrowienia dla bliskich i zapewnia o swojej siostrzanej życzliwości.

Tomasz Ulatowski informuje wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o stanie zdrowia jego małżonki, która niepokoi się rozłąką z mężem. Po szczegółowe wiadomości dotyczące sytuacji domowej oraz sejmiku średzkiego odsyła do ustnej relacji skarbnika buskiego.

Michał Urbański donosi władzom Lwowa o pomyślnym załatwieniu powierzonych spraw trybunalskich oraz przestrzega przed udzielaniem pożyczek i towarów wojskowym. Porusza ponadto kwestię funduszy na naprawę dróg podmiejskich i murów, zapowiadając swój wyjazd na zjazd sądowy w Lutowiskach.

Magistrat zamojski, na polecenie biskupa ordynariusza, zwraca się do władz Lwowa z prośbą o ustalenie losów Alberta Witkowskiego, który siedem lat wcześniej opuścił żonę Mariannę Glinkiewiczównę. Władze Zamościa proszą o przeprowadzenie wywiadu wśród lwowskich rzemieślników i przekazanie wiadomości, czy poszukiwany żyje i przebywa w mieście.

Stanisław Usman zwraca się do burmistrza Lwowa z prośbą o wyjaśnienie sprawy sreber kościoła żółkiewskiego, zabranych ze lwowskiego archiwum podczas oblężenia tureckiego. Informuje o osobistym zaangażowaniu króla Jana III Sobieskiego w odzyskanie kosztowności i prosi o zebranie wiadomości od lwowskich rajców.

Bazyly Ustrzycki prosi magistrat lwowski o odesłanie sprawy pana Krupińskiego przeciwko Dominikowej z synami oraz księdzu Stefanowi Wyszyńskiemu do sądu pierwszej instancji. Uzasadnia to koniecznością przesłuchania miejscowych świadków, których sprowadzanie do Lwowa wiązałoby się ze stratą czasu i dużymi trudnościami.