Katalog źródeł

Prymas Jakub Uchański wyraża poparcie dla lwowskich mieszczan protestujących przeciwko narzucanym przez szlachtę sądom kapturowym i zaleca trwanie przy swoim sprzeciwie. Zapewnia również o wysłaniu listu do wojewody ruskiego z prośbą o ochronę praw miejskich do czasu wyboru nowego monarchy.

Krzysztof Fabrytz informuje Artura Forbesa, że powierzone mu trzy sztuki płótna wciąż znajdują się w Warszawie z powodu braku woźniców. Deklaruje, że wyśle materiał do Jarosławia przy pierwszej dogodnej okazji, gdy tylko go otrzyma.

Rotmistrz Faleński w imieniu skonfederowanego wojska wzywa rajców lwowskich do osobistego przybycia do obozu pod Szczercem z przygotowanymi pieniędzmi zamiast pertraktowania przez pośredników. Obiecuje, że po uregulowaniu należności natychmiast wyda ordynans nakazujący żołnierzom opuszczenie zajmowanych terenów.

Ludwik Fantucci wyraża radość z poprawy zdrowia Macieja Haydera po przebytej chorobie i przesyła mu w podarunku atłas w podzięce za lwowską gościnę. Informuje również, że w ich wspólnej sprawie nie są już potrzebne dalsze kroki z powodu oświadczenia pana Zamoyskiego, oraz dopytuje o postępy w sprawie pana Sadomskiego.

Katarzyna Felkerzambowa donosi bratu, Janowi Jabłonowskiemu, o doręczeniu jego listu królowej Marii Kazimierze oraz o uzyskaniu jej wstawiennictwa u pani kamienieckiej. Z powodu osłabionego zdrowia monarchini nie mogła osobiście odpowiedzieć, przekazała jednak wojewodzie serdeczne pozdrowienia.

Jan Teodorowicz prosi Artura Forbesa o pilne przysłanie do Klużu poświadczonego przez lwowski magistrat oraz kupców greckich zaświadczenia o długu zabitego Mártona Lipia. Wdowa po zmarłym odmawia uznania zobowiązania z powodu braku zachowanego skryptu dłużnego.

Festenburg zwraca się do burmistrza Lwowa z prośbą o tymczasowe, bezpłatne przyjęcie do przytułku ubogiej Kozłowskiej, oczekującej na zwolnienie stałego miejsca. Wyjaśnia, że jej bieżące wyżywienie i utrzymanie zapewnia w tym czasie pan Gutowski.

Rektor Akademii Krakowskiej Stanisław Filipowicz informuje władze Lwowa o wyroku dyscyplinarnym wydanym wobec księdza Małeckiego za nieposłuszeństwo, zapewniając o nienaruszalności miejskich prerogatyw. Deklaruje również, że tymczasowy zarząd powierzył ks. Opejdowiczowi i wyraża gotowość przysłania nowej osoby na miejsce niezaakceptowanego p. Jankiewicza.

Elżbieta z Radziwiłłów Firlejowa opłakuje zgon swojego męża, określając tę śmierć jako stratę dotykającą nie tylko ją, lecz całe społeczeństwo. Zwraca się do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego oraz jego żony z prośbą o przybycie na uroczystości pogrzebowe do Lublina.

Aleksander Fiałkowski relacjonuje Janowi Jabłonowskiemu swoje starania o pozyskanie i utrzymanie podkomorzego przemyskiego po stronie interesów rodu Jabłonowskich, obiecując mu m.in. konia od wojewody krakowskiego. Wspomina również o kwestiach poselskich oraz asygnacie finansowej dla Czarnieckiego.

Flemming z domu Litolff von Edlersberg prosi lwowskiego zarządcę o zgodę na regularne wizyty i ewentualne noclegi Zofii Przeslewiczowej pod nieobecność męża przebywającego w Brodach. Autorka ręczy za nienaganną postawę kobiety, powołując się na wieloletnią służbę jej córki u wspólnej znajomej.

János Fogarasi donosi Jánosowi Keményemu o wymianie zakładników i rozpoczęciu rokowań polsko-tatarskich pod Żwańcem oraz o głodzie panującym w obozie koronnym. Przestrzega także przed powracającymi przez Mołdawię Tatarami i możliwym uprowadzeniem żony hospodara Vasile Lupu.

Anna Marianna Forbeszowa składa Arturowi Forbesowi życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Dziękuje mu również za wyświadczoną pomoc oraz zapewnia o spłaceniu długu zgodnie ze zobowiązaniem.

Michał Fredro interweniuje w imieniu koła rycerskiego u lwowskich rajców przeciwko nadmiernemu obciążaniu podatkami oraz uciążliwemu kwaterunkowi posłów u ubogich przedmieszczan halickich. Ostrzega władze miejskie przed zdzierstwem poborców i zapowiada podniesienie tej sprawy na najbliższym sejmiku.

Kasztelan lwowski Jerzy Bogusław Fredro zwraca się do kasztelana krakowskiego Feliksa Potockiego z prośbą o pomoc w ujęciu Marcina Waśniowskiego, swojego dawnego wychowanka skazanego przez Trybunał Koronny za zamach na jego życie. Fredro postuluje, by Potocki napisał prywatny list do krewnego, księcia Janusza Wiśniowieckiego, w celu odesłania służącego w wojsku litewskim zbrodniarza pod pozorem do Lwowa, gdzie dosięgnie go sprawiedliwość.

Jakub Maksymilian Fredro prosi Wojciecha Zimnickiego o rozliczenie długu ze złotnikiem Grünwaldem na podstawie kontraktu pozostałego po zmarłym bracie, biskupie bakowskim. Przekazuje także list do arcybiskupa lwowskiego z prośbą o darowanie stuzłotowego długu zaciągniętego przez zmarłego.

Uwięziony Jan Frydel zwraca się do prezydenta Ziękiewicza oraz całego lwowskiego magistratu z pokorną prośbą o wsparcie i wybaczenie jego nierozważnej ucieczki. Błaga o radę i pomocną dłoń, które umożliwiłyby mu bezpieczny powrót do dawnego urzędu oraz zrehabilitowanie się przed władzami miasta.

Prezydent Nowego Sambora Jan Funk zwraca się do magistratu Lwowa z prośbą o wypożyczenie miejskiego kata do wykonania wyroku śmierci na szlachcicu skazanym za zabójstwo, z powodu braku egzekutora w Przemyślu. W zamian przesyła posłańca ze zwyczajową opłatą w wysokości ośmiu złotych polskich i deklaruje wdzięczność oraz wzajemną pomoc.

Franciszek Chwałkowski informuje wojewodę ruskiego o oczekiwaniu pana Stamirowskiego na spotkanie, wieściach z sejmiku, ruchach wojsk szwedzkich oraz pismach dyplomatycznych z Torunia. Donosi również o stanie zdrowia starosty lwowskiego i kwestiach finansowych dotyczących królewiczów.

Stanisław Chmielecki przesyła Franciszkowi Głogowskiemu okolicznościowe życzenia i dziękuje za wyświadczone dobrodziejstwa. Skarży się zarazem na rodzonego brata adresata, który unika zwrotu sumy i wykonania dekretu trybunalskiego, zmuszając autora do ponownego szukania sprawiedliwości w Trybunale.

Stefan Chmielnicki interweniuje u rajców lwowskich w sprawie zwrotu rzeczy oddanych na przechowanie przez jego towarzysza Starzyckiego, których bezprawnie nie chce oddać lwowski mieszczanin. Informuje o delegowaniu pana Chocimierskiego, który ma zaspokoić wszelkie pretensje wierzycieli i odebrać zatrzymany majątek.

Kniaź Iwan Chowański odmawia wstrzymania marszu wojsk moskiewskich bez wyraźnego rozkazu carskiego, gwarantuje jednak komisarzom królewskim bezpieczny przejazd na rokowania. Tłumaczy również powody wcześniejszego zatrzymania polskiego posłańca w trakcie walk o twierdzę brzeską.

Krzysztof Chodorowski zapewnia rajców lwowskich o swojej stałej życzliwości i gotowości do wyświadczenia im przysługi. Informuje także o odłożeniu na inny termin planowanego wyjazdu do Halicza z powodu spraw związanych z konfederacją.

Stanisław Chomentowski powiadamia wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o zbliżającym się ślubie z podkanclerzanką w Nieświeżu. Zwraca się z uniżoną prośbą do adresata i jego małżonki o uświetnienie uroczystości weselnych swoją obecnością, zapewniając o stałej wierności i gotowości do posług.

Stanisław Chomentowski prosi władze Lwowa o wyznaczenie należytych kwater oficerom i żołnierzom swojego regimentu, który ma objąć garnizon w mieście. W zamian wojewoda deklaruje wdzięczność oraz gotowość do świadczenia magistratowi opieki i przysług.

Jakub Chronowski przeprasza Macieja Hajdera za brak obecności na rodzinnej uroczystości, tłumacząc się późnym nadejściem zaproszenia oraz chorobą żony, która po podróży poroniła. Wyraża żal z powodu zwłoki, przesyła spóźnione podarki i składa najlepsze życzenia nowożeńcom.

Olbracht Chudzieński zdaje rajcom lwowskim relację z postępów w procesie dotyczącym pani Kampianowej i Groswajera, powołując się na interwencję Stolicy Apostolskiej w kwestii testamentu. Deklaruje również gotowość do dalszego, samodzielnego reprezentowania interesów miasta.

Nowy starosta lwowski Jan Cetner informuje rajców i mieszkańców Lwowa o planowanym na 1 czerwca 1676 roku uroczystym objęciu urzędu. Zwraca się do nich z prośbą o uświetnienie uroczystości wjazdu swoją obecnością, licząc na ich tradycyjną życzliwość.

Ludwika z Cetnerów Potocka interweniuje u prezydenta Lwowa Jana Eliaszewicza w sprawie mieszczanina Kocha, uprowadzonego przez kozaków do Mariampola, wzywając władze miejskie do podjęcia kroków prawnych przed Komisją Skarbową. Autorka krytykuje bezczynność magistratu, ostrzega przed zagrożeniem bezpieczeństwa wszystkich lwowian i zapowiada powiadomienie króla o opieszałości władz miasta.

Franciszek Cetner dziękuje Janowi Jabłonowskiemu za wizytę przynoszącą pociechę w żałobie i prosi go o udział w uroczystościach pogrzebowych wyznaczonych na 30 marca u lwowskich reformatów. O tę samą łaskę obecności zwraca się również do małżonki adresata.

Robert Cień przesyła z Przemyśla kupcowi Arturowi Forbesowi kwotę 50 złotych, tłumacząc niemożność wypłaty większej sumy brakiem targów oraz poleceniem swojego pryncypała. Donosi również o staraniach o odzyskanie długu od Marka Dawidowica Krzeszowskiego.

Przed wyjazdem ze Lwowa ksiądz K. Cieszkowski apeluje do prokonsula Eliaszewicza o ugodowe i sprawiedliwe uregulowanie sporu o grunt po jego powrocie. Deklaruje wolę zgody, wzywając jednocześnie do zachowania spokoju i powstrzymania się od wrogich działań ze strony podległych jurysdykcji miejskiej urzędników.