Podziękowanie za zwolnienie dzierżaw z konsystencji

Trzeb[?], 20 stycznia 1698 r. Jaśnie Wielmożny, łaskawy Dobrodzieju, Nie umiem wyrazić należnej Panu wdzięczności za łaskę, którą niewątpliwie zawdzięczam Pańskiemu poparciu: moje dzierżawy uwolniono od kwaterowania wojska. Pokornie dziękując za to nowe dobrodziejstwo, pragnę odwzajemnić się nie słowami, lecz czynem [łacińska gra słów „rem, rei, debere” oddana co do sensu]. Dlatego oddaję się na Pańskie usługi: rozkaż mi spełniać Twoją wolę. W Pańskiej sprawie dotyczącej asygnaty do naszych województw nie pozostawię niczego niespróbowanego. Również mój brat nie chce być bezużytecznym sługą. Ponownie odwołuje się do swego patrona, oczekując sprawiedliwości, a nie względów, aby mógł swobodnie wykazać całą swoją niewinność i zasługę wobec Rzeczypospolitej, pod Pańską ochroną. Także ja pozostanę do śmierci Pańskim uniżonym sługą. Gurowski [skrót urzędu]. [Adres:] Jego Ekscelencji hrabiemu Jabłonowskiemu, wojewodzie ruskiemu, mojemu wielce szanowanemu patronowi, we Lwowie.

Jaśnie Wielmożny Mci Dobrodzieiu, Nie umiem wyrazić należytey ku WMci mm Panu Dobrodzieiowi wdzięczności, za tę łaskę, ktorą, nie wątpię, że promotiy WMci mm Pana otrzymałem, że dzierżawy moie są od Consystencyi uwolnione. Przy uniżonym za to nowe dobrodzieystwo podziękowaniu, nie słowy chcę nadgrodzić, ale rem, rei, debere, dla tego się w tym ad obsequia referuię: [s. 8] Jube me facere voluntatem tuam. W sprawie WMci mm Pana, ratione assignaty do Woiewodztw naszych, nihil intentatum relinquam, lubo Brat moy nie chce też bydź inutilis servus. Recurrit teraz iterum ad Maecenatem, iustitiam, non favores, pro- [s. 9] tenduiąc, aby miał libertatem deducendi wszystką innocentiam suam, Rzptey meritum. Te Protectore Dobrodzieiu, ktorego y Ia będę do śmierci Uniżony Sługa. Gurowski [skrót urzędu] w Trzeb: 20 Jan: 1698. [s. 10, adres:] A Son Excellence Monseigneur le Comte Jablonowski Palatin de Russie, mon tres-honoré Patron. à Leopol.