Wdzięczność za przyjęcie brata i prośba o dalszą opiekę

Lublin, 14 października 1696. Jaśnie wielmożny dobrodzieju. Pokornie dziękuję Panu za łaskę, dzięki której mogłem spotkać się z moim rodzonym [bratem]. Coraz bardziej doświadcza on Pańskiej szczerej życzliwości i przychylności, zobowiązując także mnie do gorącego szacunku dla Pańskiego imienia i do służby. Opowiedział mi przy tej okazji [...] [kilka słów dotyczących nadziei pokładanej w życzliwości adresata niepewnych]. Z tą nadzieją wiąże przyszłą pomyślność i raduje się w sercu. Choć jest już w podeszłym wieku, pozostaje pełen zapału do dożywotniej służby Panu. Także mnie dodaje to pociechy i ochoty, aby spełniać Pańskie polecenia. Jeżeli wykonanie ich przez brata przychodzi z trudnością, przyczyna nie leży w nim, lecz w nieszczęściach bezkrólewia [...] [fragment o obawach, niedostatku i zwracaniu się o pomoc nie został w pełni rozstrzygnięty]. Brakuje również [...] [fragment zawierający łaciński zwrot o ratunku lub koniu niepewny]. Nie dziwię się, że to skłania go do działania w obliczu niepewnego wyniku. Ufam jednak dobroci Boga i czułości Pańskiego serca: tego, komu teraz okazuje Pan przychylność, zechce Pan nadal wspierać bardziej trwałą pomocą. W ten sposób zachęta do służby wzrośnie. Zapowiadam jego niedługi przyjazd [...] [fragment o gotowości służenia i pierwszeństwie wieku nie został pewnie odczytany]. Z najgłębszym szacunkiem polecam się Panu. Jaśnie wielmożnej dobrodziejce składam ukłon, prosząc o niezmienną łaskę i protekcję. Najniższy sługa, Aleksander Grodzicki.

W Lublinie d. 14 8bris 1696. Jaśnie Wielmożny Mci Dobrodzieju. Uniżenie dziękuję WMM Panu Dobrodziejowi za łaskę, iż mi za tego consensem przyjść ad amplexum z rodzonym moim, który że coraz bardziej uznaje candorem et favorem WMM Pana Dobrodzieja, y mnie zobowiązuje ad conflagrationem cultus prześwietnego Imie- [s. 9] nia Jego, et census obsequiorum. Opowiedział mi pro hac vice, idzie wierzę ex pectoris gratia WMM Pana Dobrodzieja munimenta spei odzien [odczyt niepewny], wiążąc sobie fata przyszłych fortun parturientis [wyraz niepewny] specie. Pańskim czego jako mu serce rośnie y lubo in decrepita aetate jest in auge et fervore dożywotnych ku Panu obowiązków, tak y mnie czyni incrementa pociech y ochoty ad nutus WMM Pana Dobrodzieja, którego rozkazów droga jeżeli przez rodzonego aegre [s. 10] perficitur, sprawuje to nie dla jego, ex interregni calamitas, że go z bojaźni [fragment niepewny] zawsze, et in dura necessitate Christianitatis memoranda zostawił, od którego po dispensę currit ad fontes dobroczynności Pańskich, oraz też defectus proportionati lubiącego nie tylko przyjaciela, ale też salvare equus ad salutem [łacińska fraza niepewna] często odpada y nie dziwuję się, że go te słuszne przynaglają motus in perplexu ancipitis eventu. Jednak nie wątpię w dobroci Boskiej et in teneritudine serca Pańskiego WMM Pana Dobrodzieja, [s. 11] że tego, któremu teraz raczysz favores propinare, zapołem dalszych respektów solidiori alimento enutries, a tak praemiis certamen movebitur do usług, tego nie długo obiecuję przyjazd, że y [nieodczytane] prędkiej usługi y [nieodczytane] primogenitus et primas aetatis nie ustąpi pewnie w obsłudze WMM Pana Dobrodzieja, którego submississime amplectitur. Zostając WMM Pana Dobrodzieja Jaśnie Wielmożnej Dobrodziejce upadam w nogi, upraszając o nieodmienny nad wolę mym [odczyt niepewny] łaski y protekcyi. Najniższym sługą Alexandr Grodzicki.