Apology for long silence

[Polish; translation pending] Mości Panie. Ze wstydem staję przed Tobą, ponieważ tak długo milczałem [luka]. Jest to jednak wina czasu i okoliczności, a nie osoby. [Niepewna formuła usprawiedliwienia]. Wśród tylu trosk możesz łatwo domyślić się, czy mogłem [pisać]. Teraz, gdy dzięki Twojej łasce i [luka] zostałem przywrócony, staję przed Tobą, przyznaję się i pokornie proszę o przebaczenie. Sądzę też, że. [Luka]. Aby nasz dom budził miłość dobrych, a postrach złych. Wszak chcesz [luka], przez co wzrasta sława śmiertelnego imienia. Ja zaś z sercem pełnym wdzięczności [nieodczytany koniec]. Twój kochający wnuk[?] i [luka], Janusz[?] Korybut Wiśniowiecki. Warszawa[?],29stycznia1699.

Monseigneur. Przychodzi mi cum rubore stawać przed W[aszmości] Panem, że tak długo byłem mutus [nieodczytane]; ale etiam jest non personae sed temporis culpa, w tak mego excusam[?], bo inter tot curas W[aszmość] Pan łatwo możesz domyśleć się, jeżeli można było. Teraz gdy się z łaski W[aszmości] i [nieodczytane] niedco[?] restitutem[?], adsum et supplex confessus veniam posco. Rozumiem też że W[aszmość] Pan etiam in statu nobilitatis, a zatym nie tak moje, jako prawa pospolitego fovebis praesumpcye [odczyt częściowy]. [S.7] Gdy mię poza tą[?] habiesz futuris instantiis, aby dom nasz bonis in amorem malis in terrorem był. Wszakże W[aszmość] Pan, że chcesz a to [nieodczytane] z czego augetur fama mortalis nominis, a ja pleno obligatiey serce [nieodczytane]. W[aszmości] Pana kochany Wnuk[?] i [nieodczytane], Janusz[?] Korybut Wiśniowiecki. Warszawa[?]29Januarii1699.