Complaint about a renewed hiberna charge on the starosty

Kościan, 6 February 1702. Most Illustrious and gracious Benefactor, I am not yet dead, and already such lawlessness occurs. Despite receipts from the Lviv commission, renewed assignments of yours for hiberna are issued against the Kościan starosty. The deputies are so insolent and obstinate that they will not abandon the assignment and disregard the hiberna commission’s receipts, which I send for you to read. You will recognize the injury and loss: every day oats[?], besides hay, cost sixteen złoty, plus the deputies’ maintenance. They could easily be driven out, were I not restrained by respect for your great name. I humbly ask you to write that they leave the starosty’s estates immediately, without obtaining payment. Since [sentence about an additional burden or concession partly uncertain], I renounce it. I do not refuse to bear the lot borne by all; let me suffer according to God’s will. Yet God will grant better times. Mr Winkler should be more exact and not commit such abuses; God willing, he will answer for it all. These are losses I suffer without fault: I know I have paid and hold receipts. Your favour will suffice: please order a letter to the deputies of the company of the starosta of Sztum[?], directing them to leave on receipt, taking no remuneration. This is my desire, which I lay, with myself, at your feet. Your affectionate and most humble servant, Gurowski [abbreviated office]. Postscript: I did promise to produce receipts for the previous hiberna, but, stricken with paralysis, I deserved compassion more than the rigour of the law unjustly extended to me by Winkler. May God pardon him, if He wishes. I, meanwhile, relied more on [uncertain description] a negligent official. My son will say more.

W Kościanie d.6 February:1702. Jaśnie Oświecony Mci Dobrodzieiu. Jeszczem nie umarł, a iusz się takie Bezprawia dzieią. Non obstantibus Quietationibus Commissiey Lwowskiey wychodzą iusz to powtorne Assygnacie WMmm Pana y Dobrodzieia na Starostwo Kościańskie na Hybernę. Ichmć Panowie Deputaci tak są protervi et pertinaces, że Assygnacyi WMmm Pana odstąpić nie chcą y Kwity Hybernowey Commissiey za nic, ktore posełam do przeczytania WMmm Panu. Uznasz WMmm Pan Dobrodziey, co za Iniuria et praeiudicium, kiedy co dzień Ows[a?] oprocz Siana wychodzi na Szesnaście Złotych, plus Vivenda dla Ichmć Panow Deputatow, ktorych by łatwo wybić, gdyby mię od tego pamięć Wielkiego Imienia WMmm Pana nie wstrzymywała. Uniżenie tedy proszę [s. 12] abyś WMmm Pan raczył do Nich napisać, aby zaraz nie sprawią Satysfactioną z Dobr tych Kościańskiego Starostwa ustąpili. A ponieważ ta Dotalka [Dodatka?] podobno mnie za ktorąm otrzymał cessę z łaski WMmm Pana Dobrodzieia, tedy iey renuntio; frustra to próżno ferre quam Sortem patiuntur omnes, Ia non recuso, cierpieć bądź do Woli Bożey. At at dabit meliora Deus. Jmć Pan Winkler miałby bydź punctualior y takich extravagancyi nie robić, aleć da Bog za to wszystko responsurus. Są to nie winne clades, ktore cierpieć muszę kiedy wiem żem zapłacił y Kwity mam. Aleć WMmm Pana Dobrodzieia dosyć będzie łaski, kiedy ieno napisac do tych Panow Deputatow, chorągwie Jmć Pana Starosty Sztumowskiego [?] każesz, aby List odebrawszy zaraz się ruszyli in vias suas, żadney Contentacyi nie zaciągaiąc. To iest Moie desiderium ktore rzucam z samym Sobą pod Nogi WMmm Pana. WMci mm Pana Dobrodzieia Życzliwy y nayniższy Sługa Gurowski [skrót urzędu]. [s. 13] P.S. Obiecałem był wprawdzie produkować Kwity na przeszłą Hybernę, ale Paralisi tactus bardziey byłem compassiy godzien niżeli rigorem Legis ktory na Mnie nie Służnie extensus przez Jmć Pana Winklera. Parcat Illi Deus si vult. Ia przecie więcej polegał na Jmć [niepewne skrócenie] negligenti officiali. Syn Moy plura.