Katalog źródeł

Konstanty Wapowski popiera stanowisko wojewody dotyczące potrzeby uchwalenia jednoznacznej deklaracji województwa na sejmiku w obliczu dążeń kardynała i Sapiehów do zawarcia porozumienia. Zapowiada, że szczegóły swoich opinii przedstawi ustnie adresatowi jego syn, podczaszy.

M. Wyżycki donosi wojewodzie ruskiemu o zabiegach Augusta II o zażegnanie konfliktu na Litwie, planach zwołania sejmu pacyfikacyjnego oraz poddaniu się Sapiehów i Lubomirskich woli monarchy przy trwającym oporze prymasa Radziejowskiego. Informuje także o nastrojach w wojsku, uciążliwościach związanych z pobytem wojsk saskich oraz bieżących wydarzeniach dworskich i dyplomatycznych.

Michał Wyżycki donosi wojewodzie wołyńskiemu o sytuacji w Warszawie, w tym o naciskach na królową wdowę w sprawie ustąpienia oraz zwrotu majątków i klejnotu. Wspomina także o intrygach prymasa, przybyciu podskarbiego litewskiego i stołecznych pogłoskach.

Michał Wyżycki zawiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Klemensa Branickiego o nagłym zgonie króla Jana III Sobieskiego i żalu, jaki po sobie zostawił. Informuje także o pierwszych zabiegach stronnictw królowej i królewicza Jakuba oraz o senatorach zjeżdżających do Warszawy przed radą i konwokacją.

Dalton donosi o zawieszeniu procesu starosty krasnostawskiego oraz o wojskowych staraniach u Jego Mości o komput i regimentarstwo. Przekazuje również wieści o przechwyceniu instrukcji królewskiej przez Sapiehów, bezwzględnym stanowisku króla wobec starosty oraz pogłoskach o buncie w Moskwie i śmierci cara.

Anna Dolska donosi o odstąpieniu wojska od pana Ogińskiego na Litwie oraz dopytuje o przyczyny odłożenia wesela brata adresata. Tłumacząc się złym stanem zdrowia, kończy list i w postscriptum ponawia ofertę sprzedaży majątku Chodorostaw.

Fabian Zywert relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu tajne obrady sejmowe nad sprawą berlińską oraz zarzuty zdrady stawiane marszałkowi wielkiemu koronnemu i Sapiehom. Informuje także o aresztowaniu włoskiego sekretarza marszałka i braku decyzji w sprawach publicznych oraz wojskowych.

Fabian Zywert donosi o przybyciu do Lwowa wysłannika wojewody wileńskiego, który domaga się zwrotu dział spod Kamieńca i relacjonuje wysokie kontrybucje nałożone na Litwie przez wojska saskie. Informuje również o śmierci i pogrzebie łowczego halickiego Kurdwanowskiego.

Wacław Kostka Zubczewski donosi hetmanowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o planowanym pojednaniu rokoszan z królem oraz o ruchach wojsk i porażce Ogińskiego na Litwie. Informuje także o biegu spraw w lubelskim Trybunale Koronnym i świątecznej przerwie w obradach deputatów.

Biskup kamieniecki Franciszek Antoni Kobielski deklaruje wsparcie dla magistratu Lwowa w obronie miejskich praw i przywilejów, zapowiadając podjęcie interwencji po lipcowej kapitule. Doradza władzom miasta uzyskanie korzystnych dekretów w sprawach jurydyk szlacheckich oraz czerpanie z rozwiązań wywalczonych przez wielkie miasta pruskie.

Dokument króla Zygmunta III Wazy ustala i zatwierdza jednolite stawki opłat pobieranych przez magistrat lwowski od przywożonych win greckich, małmazyjskich, węgierskich, morawskich i dalmatyńskich. Wzorując się na przywilejach krakowskich, monarcha przeznacza te dochody na utrzymanie urzędu miejskiego oraz określa kary za nieprzestrzeganie przepisów.

Jan Krajewski informuje władze Lwowa o niepowodzeniu planowanej ugody i radzi im zwrócić się bezpośrednio do księdza kanclerza z doniesieniem o niedotrzymaniu ustaleń. Sugeruje również, aby magistrat zabiegał o oficjalne powierzenie Krajewskiemu misji reprezentowania interesów miasta przed Dworem.

Król Jan Kazimierz w uznaniu wierności i ofiarności Lwowa podczas wojen zrównuje miasto oraz jego obywateli w prawach, wolnościach i przywilejach szlacheckich z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy otrzymują prawo udziału w elekcjach królewskich, obecności na sejmach oraz swobodnego nabywania i posiadania dóbr ziemskich.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdza na prośbę seniorów nacji ormiańskiej przywilej Jana Kazimierza z 1661 roku, który zrównał miasto Lwów oraz jego obywateli obrządków rzymskokatolickiego, ormiańskiego i greckiego w prawach i prerogatywach z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy uzyskują i zachowują uprawnienia szlacheckie, w tym prawo do udziału w elekcjach królewskich, nabywania dóbr ziemskich oraz reprezentacji sejmowej.

Biskup Teodor Potocki wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego do kraju i dobrego stanu jego zdrowia po uciążliwej podróży. Odnosi się także do kwestii planowanego wyjazdu do Warszawy oraz spraw publicznych i sejmowych.

Jan Sapieha zapewnia władze Lwowa o swoim zaangażowaniu w ukończenie miejskich fortyfikacji oraz informuje o liście do króla w sprawie przysłania inżyniera i wypłaty funduszy przez podskarbiego. Zwraca się do rajców z prośbą o jak najszybsze przekazanie monarsze załączonego pisma.

Hetman wielki litewski Kazimierz Jan Sapieha dziękuje wojewodzie ruskiemu za dotychczasową przychylność i alarmuje o tragicznej sytuacji oraz spustoszeniu Litwy przez wewnętrzną niezgodę. Apeluje o dalszą pomoc i ratunek w obliczu zbliżającego się sejmu warszawskiego oraz przesyła ukłony wojewodzinie ruskiej.

Michał Sapieha wyraża radość z pomyślnego powrotu do zdrowia wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i jego małżonki, przesyłając powinszowania oraz ukłony dla kasztelana/wojewody krakowskiego. Wspomina również o własnych uciążliwościach finansowych i nadszarpniętym zdrowiu.

Michał Sapieha pisze z Warszawy do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, prosząc o wywarcie wpływu na kasztelana krakowskiego. Zwraca przy tym uwagę na dramatyczne położenie Rzeczypospolitej, która znalazła się na skraju upadku.

Maria Krystyna Sapieżyna wyraża radość ze szczęśliwego porodu siostry i dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za życzliwość oraz współczucie wobec prześladowań dotykających dom Sapiehów. Zwraca się także z prośbą o przekazanie przesyłki nadesłanej dla niej przez królową.

Adam Mikołaj Sieniawski informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o bieżących sprawach wojskowych, Kozakach oraz przebiegu sejmików ziemskich. Zapowiada również swój rychły wyjazd do Warszawy i wyraża nadzieję na spotkanie z adresatem.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list i ostrzega przed grożącym wiosną atakiem nieprzyjaciela na granice Rzeczypospolitej. Nakazuje pilne wzmocnienie miejskich fortyfikacji oraz radzi zwrócenie się do króla o przysłanie wykwalifikowanego inżyniera wojskowego.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Mikołaj Jabłonowski relacjonuje wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu codzienne wydarzenia ze Lwowa, w tym wizytę powracającego z Persji zakonnika oraz wieści o zdrowiu marszałka wielkiego koronnego. Wspomina także o listach od wojewody wileńskiego, wstąpieniu brata kapitana Dąbrowskiego do bernardynów i śmierci sprawcy tumultu w Oleszycach.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu o wieściach z Warszawy i Litwy, warszawskich zabawach karnawałowych oraz królewskich zabiegach o śpiewaka operowego od starosty żydaczowskiego. Ostrzega przed doniesieniami o zbliżaniu się ordy tatarskiej, zaprasza brata do zjazdu przed ostatkami i napomyka o problemach ze sprowadzeniem malarza.

Autorzy donoszą z Warszawy władzom Lwowa o trudnym przebiegu procesów miejskich przed królem, zwłaszcza sporu z Montelupim i sprawy Kałuskiego, wspominając o przychylności kanclerza litewskiego oraz referendarza. Zwracają także uwagę na zranienie lwowskiego pisarza miejskiego, niebezpieczeństwa na drogach oraz konieczność pilnowania miejskich interesów prawnych.