Katalog źródeł

Johann Friedrich Becker dziękuje Arturowi Forbesowi za przysłane psy, omawia kwestie rozliczeń finansowych, korekty dokumentu dłużnego oraz sprawę wsparcia dla Daniela Zytkowera. Zwraca się także z prośbą o informacje dotyczące cen oraz możliwości zamówienia i transportu towarów gdańskich i wina do Jarosławia i Stanisławowa.

Jan Fried. Becker zwraca się do Arthura Forbesa z prośbą o pomoc i wstawiennictwo w uzyskaniu kredytu w wysokości kilkuset florenów. W liście porusza również kwestie bieżących wydarzeń wojennych z Turkami i ruchów wojsk chrześcijańskich.

Boyd potwierdza Arturowi Forbesowi uzgodnienie ceny sukna oraz omawia kwestię odliczenia opłat celnych w Widerzstoff, wskazując na konieczność ostrożności pod nieobecność Jacoba Beselie. Porusza także sprawę zatrudnienia syna Johna Lawa.

Peter West informuje z Warszawy Arthura Forbesa o przebiegu spraw prawnych przed sądem marszałkowskim i grodzkim oraz o wyjeździe stron do Krakowa. Relacjonuje również kwestie podatkowe, sporne rozliczenia z Lądkiem oraz zabiegi o zawarcie ugody przed jarmarkiem.

Michael Eckmiller informuje Mathiasa Forbesa o podjętych krokach prawnych i rozliczeniach wekslowych wobec dłużników, m.in. Haltersa i Naylora, a także o ekspedycji towarów. Wyraża obawy co do ściągnięcia należności i prosi o nadesłanie dalszych szczegółowych dyspozycji.

Michael Eckmüller przedstawia Arthurowi Forbesowi stan bieżących spraw finansowych, w tym kwestię roszczeń spadkobierców Schafferkinda oraz kwestie spornych sum i obligów. Deklaruje przy tym dalszą pomoc i dbałość o interesy adresata.

Jacob Carmichell informuje Arthura Forbesa o pismach z Lublina dotyczących skryptu dłużnego za wino oraz o kłopotach z pijanym furmanem wiozącym sobole do Krakowa. Zapowiada swój wyjazd do Krakowa i podaje dyspozycje co do przekazania należności przez pana Morlanda.

Arcybiskup lwowski Albrycht Koryciński poleca władzom Lwowa powracającego ze studiów medycznych w Padwie doktora Głuszyńskiego, prosząc o otoczenie go życzliwością. Zapowiada także swój rychły powrót do diecezji oraz załatwienie zaległej miejskiej sprawy dotyczącej renty wykupnej.

Marszałek Koła Rycerskiego Jan Samuel Świderski zapowiada władzom Lwowa przybycie delegatów skonfederowanego wojska, zmierzających z poselstwem do króla i hetmanów. Prosi rajców o odbycie z nimi narady oraz zapewnienie im należytego przyjęcia i gościny.

Marszałek Koła Rycerskiego Samuel Świderski zarzuca władzom Lwowa brak współdziałania i oświadcza, że wojsko nie odstąpi spod miasta, dopóki nie otrzyma żądanej asekuracji finansowej. W zamian za uległość obiecuje zadośćuczynienie pretensjom i długom Lwowa wobec Rzeczypospolitej.

Marszałek Koła Rycerskiego Samuel Świderski interweniuje u władz Lwowa w sprawie porucznika Dębkowskiego, który procesuje się ze spadkobiercami Kwaśniewskiego. Zwraca się z prośbą o rychłe i sprawiedliwe zakończenie sporu według prawa i dekretu, bez dalszego przewlekania postępowania.

Marszałek Koła Rycerskiego Samuel Świderski reaguje na odrzucenie przez władze Lwowa prośby majora Lorenta o zaspokojenie potrzeb żołnierzy cudzoziemskich. Mimo rozczarowania odmową deklaruje podporządkowanie się woli rajców i odłożenie sprawy na przyszłość.

Marszałek Koła Rycerskiego Samuel Świderski wstawia się u magistratu lwowskiego za przybywającym do miasta generałem majorem wojsk cudzoziemskich w sprawie zaciągu i rozliczeń finansowych. Zapewnia o rychłym zwrocie należności i podkreśla wagę tej sprawy dla dobra wojska oraz całej Rzeczypospolitej.

Marszałek Koła Rycerskiego Jan Samuel Świderski interweniuje u władz Lwowa w sprawie ukarania sprawców zranienia czeladzi towarzysza starosty halickiego. Zwraca się również o zaspokojenie pretensji finansowych towarzysza Pachurskiego wobec burmistrza Kozłowskiego.

Wojewoda Jakub Sobieski doradza rajcom lwowskim odstąpienie od apelacji i zawarcie poufnej ugody finansowej z Żydami w sprawie kradzieży w kościele św. Stanisława. Odnosi się także do bezzasadnych pretensji księdza Łukasza do skonfiskowanej kamienicy oraz prosi o właściwe ulokowanie legatu szpitalnego po zmarłym dziekanie zamojskim.

Wojewoda ruski Stanisław Jabłonowski zwraca się do rajców lwowskich z prośbą o przychylność w sprawach gdańskiego mieszczanina Pan Widera. Zapewnia przy tym adresatów o swojej wdzięczności i gotowości do odwzajemnienia życzliwości.

Jansini informuje lwowskiego rajcę Matiasa Heydera o wypłaceniu panu Czarnoluskiemu 170 florenów na miejskie potrzeby i przesyła pobrany rewers. Zapewnia również o wpisaniu tej kwoty na poczet przyszłego rozliczenia oraz o swojej gotowości do dalszych usług.