Katalog źródeł

Władysław Biernacki usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim Janem Stanisławem Jabłonowskim z opóźnienia w odebraniu pieniędzy na Kujawach, spowodowanego odmową wydania asygnacji przez marszałka sejmiku. Deklaruje gotowość zaczekania na kolejny zjazd i prosi o instrukcje oraz usprawiedliwienie jego zwłoki u wojewody kijowskiego.

Michał Wyżycki zawiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Klemensa Branickiego o nagłym zgonie króla Jana III Sobieskiego i żalu, jaki po sobie zostawił. Informuje także o pierwszych zabiegach stronnictw królowej i królewicza Jakuba oraz o senatorach zjeżdżających do Warszawy przed radą i konwokacją.

Marcin Kątski prosi adresata o wstawiennictwo u kasztelana krakowskiego w kwestii poboru żołdu w województwach poznańskim i kaliskim. Wskazuje, że wszelkie szczegóły sprawy przedstawią osobiście rekomendowani przez niego oficerowie.

Marcin Kątski prosi wojewodę wołyńskiego o roztoczenie opieki nad oficerami i doprowadzenie na komisji do złączenia obu części swojego regimentu. Swą nieobecność na Rusi tłumaczy problemami domowymi oraz chorobą żony.

Marcin Kątski wyraża satysfakcję ze skazania pisarza artylerii koronnej na karę śmierci za zabójstwo sługi wojewody wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego. Pozostawia decyzję o ewentualnym darowaniu skazańcowi życia oraz złagodzeniu wyroku w rękach adresata, nakazując podległemu oficerowi podporządkowanie się jego woli.

Marcin Kątski wzywa władze Lwowa do pilnej wypłaty całości sumy z asygnacji wojewody bełskiego na rzecz stolnika trembowelskiego. Podkreśla, że zaległe fundusze są pilnie potrzebne na utrzymanie załóg w Kamieńcu Podolskim i Szańcu Świętej Trójcy.

Mikołaj Franciszek Krosnowski, działając z polecenia sejmiku wiszeńskiego, prosi wojewodę kijowskiego Marcina Kątskiego o wypłacenie miastu Lwowowi sumy z legatów zmarłego wojewody ruskiego. Zwraca się o przychylność dla tej sprawy, powołując się na pobożną intencję darczyńcy i poczucie sprawiedliwości adresata.

Jan Krukowiecki usprawiedliwia nieobecność pani Zamoyskiej i jej syna na koronacji królewskiej z powodu jej nagłej i ciężkiej choroby, polecając interesy rodu opiece wpływowego adresata. Informuje również o odrzuceniu przez Zamoyską rad senatorów, którzy nakłaniali ją do bojkotu uroczystości.