Katalog źródeł

Bartsch oczekuje odpowiedzi kanclerza na miejski projekt i omawia dokumenty potrzebne do potwierdzenia praw miasta dotyczących wagi i jurysdykcji. Przypomina potrzebę wcześniejszego dekretu podskarbiego i przygotowania rozliczenia długu Żydów. Pisze też o planowanej pomocy biskupa na sejmie i ponawia prośbę o środki na koszty pobytu.

Biskup Andrzej Stanisław Załuski nakazuje adresatowi niezwłoczny zwrot bezprawnie przetrzymywanych dochodów, dokumentów oraz kotła łaźnego na rzecz nowego prowizora szpitala św. Stanisława. Przypomina o krzywdzie pozbawionych środków ubogich i wskazuje, że ewentualne roszczenia finansowe można zaspokoić z rozliczeń poprzednich zarządców.

Franciszek Obrocki ostrzega prezydenta Lwowa przed planowanym rozlokowaniem kilkuset żołnierzy generała Karnaua w podmiejskich wioskach, co grozi ich całkowitym spustoszeniem. Apeluje o pilną interwencję dyplomatyczną u dowódców oraz wysłanie syndyka miejskiego w celu zażegnania niebezpieczeństwa.

Ks. Tomasz Ormiński prosi prezydenta senatu lwowskiego Kirkora o poparcie jego kandydatury na wakujący po śmierci kanonika Krupińskiego kanonikat lwowski. Zapewnia o swojej dozgonnej wdzięczności i poleca się także życzliwości pozostałych członków senatu.

Michał Potocki zwraca się do prezydenta Lwowa Rupińskiego z prośbą o pożyczenie 500 czerwonych złotych na pilne potrzeby publiczne, gwarantując ich rychły zwrot z dochodów Skarbu Koronnego. Zapowiada również przysłanie oddziału ludzi dla zabezpieczenia skarbu oraz zaopatrzenia ich w żywność.

Biskup chełmiński Teodor Potocki informuje lwowskiego rajcę Krupińskiego o pomyślnym wstawiennictwie króla u generała Krassaua i nakazuje wypłatę okazicielowi listu kwoty w talarach. Pod tekstem znajduje się pokwitowanie odbioru części sumy sporządzone we Lwowie przez Antoniego Makorzewskiego.

Bazyly Ustrzycki prosi magistrat lwowski o odesłanie sprawy pana Krupińskiego przeciwko Dominikowej z synami oraz księdzu Stefanowi Wyszyńskiemu do sądu pierwszej instancji. Uzasadnia to koniecznością przesłuchania miejscowych świadków, których sprowadzanie do Lwowa wiązałoby się ze stratą czasu i dużymi trudnościami.