Katalog źródeł

Anna Leszczyńska dziękuje bratu za doznane łaski i relacjonuje przybycie posłańca, a także wspomina o niepokojących nowinach politycznych. Z największą troską oczekuje jednak wieści o szczęśliwym rozwiązaniu bratowej, ubolewając, że nie może osobiście jej doglądać.

Anna Katarzyna Leszczyńska ubolewa, że tak późno dowiedziała się o obecności brata w Krakowie, i dopytuje o czas trwania jego pobytu. Wyraża pragnienie rychłego spotkania się z nim w Krakowie lub w Warszawie przed nadchodzącą koronacją.

Anna Leszczyńska donosi bratu o niedawnym chrzcie syna, ubolewając nad brakiem obecności bliskich i powierzając dzieci jego opiece. Dopytuje z troską o kurację wodami egerskimi zaleconą ojcu oraz informuje o stanie własnego zdrowia.

Anna Katarzyna Leszczyńska niepokoi się brakiem wieści od ojca i brata w obliczu zbliżającej się konwokacji oraz krążących plotek politycznych. Wspomina również o pretensjach ciotki w sprawie dłużnej i deklaruje chęć rychłego przyjazdu do Lwowa.

Anna Leszczyńska pisze do brata, zaniepokojona treścią jego poprzedniego listu i obawiając się niesłusznych podejrzeń wymierzonych w jej dobre imię. Posyła zaufanego duchownego i prosi Jana Jabłonowskiego o wstawiennictwo oraz o wieści o zdrowiu rodziny.

Katarzyna Leszczyńska dziękuje swojemu wujowi, wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, za niespodziewane przydzielenie jej mężowi miejsca na nadchodzącą kampanię wojenną. Zapewnia przy tym o wielkiej wdzięczności i gotowości do wiernego odsłużenia wyświadczonej łaski.

Bogusław Leszczyński przychyla się do prośby władz Lwowa o dzierżawę miejskiej akcyzy i wzywa ich do szybkiego przysłania pełnomocnika z zaliczką do boku króla w celu zawarcia kontraktu. Zwraca uwagę na konkurencję ze strony innych oferentów oraz sugeruje bezpieczne przekazanie pieniędzy przez Wrocław.

Prymas Wacław Leszczyński wzywa władze Lwowa do porozumienia się z podstarościm i pilnego, bezpiecznego odesłania uwięzionego Chmielnickiego do Warszawy. Podkreśla przy tym swój prymasowski obowiązek dbania o spokój publiczny pod nieobecność króla w centrum kraju.

Arcybiskup gnieźnieński Wacław Leszczyński wyraża ubolewanie z powodu zajść wywołanych we Lwowie przez czeladź swojego synowca, starosty łuckiego, i deklaruje poparcie dla władz miasta. Informuje, że zaapelował do krewnego o ugodowe załatwienie sporu zamiast wikłania się w niepewny proces sądowy.

Kanclerz wielki koronny Jan Leszczyński wzywa magistrat Lwowa do wyegzekwowania od mieszczanina Wiśniowskiego długu i poniesionych kosztów na rzecz Hieronima Szeremety z ekonomii samborskiej, zgodnie z wyrokiem sądu dekanalnego sprzed trzech lat. Na adresówce widnieje urzędowa adnotacja o załatwieniu sprawy i spłaceniu wierzyciela.

Kazimierz Ignacy Leszczyński, starosta winnicki, informuje bezimienną księżną, że krewni podkomorzego zdają się na jej wolę w kwestii zamążpójścia starszej podkomorzanki. Przekazuje też ukłony od żony, zapowiadając zaproszenie na zbliżające się chrzciny.

Kazimierz Lichowski interweniuje u wójta lwowskiego Aleksandra Wilczka w sprawie żydowskiego mieszkańca Złoczowa, Majera Boruchowicza, który na gościńcu został bez powodu pobity kańczukiem i obrabowany przez lwowskiego cechmistrza rzeźnickiego Wacka wracającego z Glinian.

Pułkownik Libiszewski, działając w imieniu wojewody łęczyckiego i starosty bełskiego, prosi hospodara mołdawskiego o zatrzymanie w ścisłym więzieniu w Jassach watażki Werłana Wołoszyna. Przedstawia listę jego zbrodni (napady, rabunek Mohylowa, mordy, grabież szlachty od Zamościa po Brody) i zapowiada rychłe nadesłanie oficjalnej rekwizycji z Rzeczypospolitej.

Dawid Livingston informuje kupca Artura Forbesa w Mościskach o przekazaniu pozwów trybunalskich adwokatowi Cimanowiczowi w Przemyślu, wysłaniu woźnego do pozwanego oraz poniesionych kosztach grodzkich i posłańca.

Młody szkocki kupiec lub subiekt John Livingston, przebywający w Krakowie, pisze do kupca Arthura Forbesa we Lwowie, pokornie przepraszając za zmarnowany czas i brak postępów w nauce lub pracy oraz solennie obiecując poprawę i wierną służbę.

Kardynał Jan Aleksander Lipski odpowiada władzom Lwowa na prośbę o interwencję przeciwko dekretowi królewskiemu nakazującemu dopuszczenie mieszczan obrządku wschodniego do urzędów miejskich, deklarując wstawiennictwo u podkanclerzego koronnego.

Kardynał Jan Aleksander Lipski informuje magistrat Lwowa o przesłaniu podkanclerzemu koronnemu miejskiego projektu w celu skłonienia króla do odwołania reskryptu dopuszczającego Rusinów do urzędów miejskich, ostrzegając przed upadkiem handlu i zubożeniem miasta.

Aleksander Feliks Lipski zawiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Jabłonowskiego o śmierci swojej żony (zmarłej 7 maja) i zaprasza go wraz z małżonką na ceremonię pogrzebową w kościele w Studziannie wyznaczoną na 9 lipca.

Aleksander Feliks Lipski donosi Janowi Jabłonowskiemu o śmierci swego stryja, biskupa poznańskiego Stanisława Jana Witwickiego, i prosi o protekcję u hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jana Jabłonowskiego w sprawie wakującej chorągwi wojskowej.

Jan Lisowski pisze w pośpiechu do pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego, prosząc go gorąco, by podróżując przez Lublin do Warszawy nie omijał jego domu i zapowiedział wcześniej swój przyjazd. Przesyła także ukłony małżonce Zimnickiego oraz zapewnia o swoim dobrym zdrowiu.

Ksiądz Józef Lityński z Malechowa odpiera zarzuty donosiciela dotyczące rzekomego grodzenia drogi publicznej płotem plebańskim, zapraszając prowizorów do osobistych oględzin, a także interweniuje w sprawie chłopca przetrzymywanego wbrew poleceniom dworu przez Michała Kusteszkiego.

Jerzy Łączyński, podkomorzy lwowski, dziękuje władzom miasta Lwowa za życzenia przekazane przez p. Czechuckiego oraz zaleca pilne sfinalizowanie kontraktu na podatek szelężny (przeznaczony na remont podupadłych lwowskich kamienic) w porozumieniu z komisarzem ziemi przed jego wyjazdem na komisję do Radomia.

Dziekan i prezes kapituły katedralnej lwowskiej Marcin Jan Łosowski zwraca się do magistratu Lwowa o obsadzenie wakującego po śmierci ks. Wileńskiego beneficjum prepozyta Bractwa Bożego Ciała. Prosi, aby wybrano duchownego stale rezydującego na miejscu we Lwowie i wolnego od innych obowiązków duszpasterskich, który osobiście dopilnuje licznych nabożeństw katedralnych.

Michał Łoś, cześnik lwowski, prosi nienazwanego z nazwiska adresata o interwencję u magistratu lwowskiego, który wstrzymuje budowę spichlerza na terenie jego dworku za Bramą Halicką w sporze o granicę i parkan z sąsiadem, Ormianinem Stefanem.

Kasztelan lwowski Michał Łoś zwraca się do magistratu Lwowa z prośbą o ścisłe wykonanie dekretu sądu asesorskiego koronnego na korzyść stolnika inflanckiego Morońskiego, zgodnie z zaleceniem kanclerza koronnego.

Stanisław Łubieniecki pisze do pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o rozbieżnościach z archidiakonem co do wyglądu pokojów oraz prosi o dokładne spisanie potrzeb mularzy pracujących na budowie.

Stanisław Łubieniecki informuje Wojciecha Zimnickiego o przesłaniu pieniędzy (2000 zł) oraz zamówieniach na francuskie szkło i meble ze stolarni z herbem arcybiskupa (Baranek / Junosza), żądając również przesłania szczegółowych wymiarów budowanego pałacu (okien, drzwi, pieców, schodów).

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński informuje magistrat Lwowa o przyspieszeniu daty swojego ingresu do katedry na 3 sierpnia 1758 roku zgodnie z wolą króla. Zwraca się do władz miejskich o przygotowanie odpowiedniej asysty i dogodnego przejścia na trasie uroczystości.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za wyrazy życzliwości skierowane do niego jako pasterza. Zapewnia o modlitwie do nowo narodzonego Chrystusa o pomyślność dla władz i całego miasta oraz przesyła pasterskie błogosławieństwo.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji objęcia godności prymasowskiej oraz za życzenia wielkanocne, ubolewając, że sprawy publiczne nie pozwalają mu pożegnać się osobiście. W dopisku zapowiada podjęcie działań na mocy papieskiej komisji w sprawie obniżenia kościelnych czynszów ciążących na mieście.

Prymas Władysław Łubieński informuje magistrat lwowski o objęciu godności prymasowskiej oraz zdaniu zarządu archidiecezją kapitułę, zapewniając o swojej pamięci i życzliwości dla miasta. Donosi także o wyznaczeniu komisarzy do spraw zrujnowanych lwowskich kamienic oraz modli się o godnego następcę na stolicy metropolitalnej.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia pomyślności i Bożego błogosławieństwa dla władz oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia, prosząc Boga o pomyślność i błogosławieństwo dla magistratu oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. W odpowiedzi przesyła włodarzom i całemu miastu wielkanocne błogosławieństwo oraz życzenia pomyślności i zdrowia.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia, prosząc Boga o liczne błogosławieństwa dla adresatów.

Prymas Władysław Łubieński odmawia władzom Lwowa wstawiennictwa u Stolicy Apostolskiej w ich sporze z arcybiskupem lwowskim. Podkreśla, że nie wypada mu ingerować w sprawy obcej diecezji, i gani mieszczan za sprzeciwianie się zarządzeniom ich ordynariusza.

Prymas Władysław Łubieński potwierdza odbiór listu z 17 czerwca 1762 roku i dziękuje urzędnikowi Głowackiemu za nadesłanie paktów wraz z remanifestem miasta Lwowa.

Prymas Władysław Łubieński zwraca się do władz miasta Lwowa z prośbą o podpisanie prezenty na probostwo lwowskie dla kanclerza księdza Rzewuskiego. Podkreśla przy tym zasługi duchownego oraz powagę jego wpływowej rodziny.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za przesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła rajcom życzenia zdrowia i wszelkiej pomyślności na nadchodzący rok.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi Lwowa za żal i wierność okazane po śmierci króla Augusta III. Zapewnia mieszczan o swojej opiece nad ich prerogatywami, bezpieczeństwem i swobodami w czasie bezkrólewia.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za przesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi przekazuje wzajemne powinszowania pomyślności, zdrowia oraz zapewnia o swojej nieustannej życzliwości.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa magistratowi powinszowania pomyślności i wszelkiego powodzenia na Nowy Rok.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane z okazji Nowego Roku powinszowania. W odpowiedzi przesyła magistratowi i miastu życzenia pomyślności i wieloletniego powodzenia.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przesyła rajcom wzajemne życzenia pomyślności oraz błogosławieństwa na nowo rozpoczęty rok.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński informuje magistrat Lwowa o zmianie terminu swojego ingresu do katedry na 3 sierpnia 1758 roku, zgodnie z wolą króla. Prosi władze miejskie o przygotowanie uroczystości oraz zapewnienie dogodnego i godnego przejścia do świątyni.