Katalog źródeł

Władze Lublina ponawiają prośbę do magistratu lwowskiego o nadesłanie dekretu Trybunału Radomskiego dotyczącego zwolnienia z wymiany czerwonych złotych. W zamian za pomoc deklarują gotowość do wzajemnych przysług w podobnych sprawach.

Hetman Jan Klemens Branicki odpowiada na skargi władz Lwowa, oddalając zarzuty wobec komendanta garnizonu dotyczące incydentów z Ormianami i kadetem Radziejowskim. Nakazuje powołanie komisji śledczej oraz apeluje do magistratu o bardziej ugodowe i przyjazne traktowanie żołnierzy.

Stefan Wasilkowski zawiadamia porucznika Wojciecha Smolnickiego o swoim wyjeździe i instruuje go w kwestii przesyłania korespondencji drogą pocztową. Porusza również bieżące sprawy pułkowe, likwidację zasług oraz kwestie rozliczeń finansowych z towarzyszami.

Zahorowska donosi wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o śmierci swojego męża. Zaprasza go na uroczystości pogrzebowe zaplanowane na 21 marca 1697 roku u ojców dominikanów w Łucku.

Biskup i kanclerz Andrzej Stanisław Załuski informuje władze Lwowa o swoich interwencjach przeciwko bezprawnym jurysdykcjom tworzonym przez rządców pałaców szlacheckich oraz nakazie powstrzymania nienależnych pozwów w sądzie grodzkim. Odnosi się także do kwestii dekretu Trybunału Radomskiego o kondescensji, radząc zasięgnięcie opinii prawników i zjednanie sobie komisarzy.

Jakub Zyzański, wójt chęciński, przesyła pisarzowi sądu wójtowskiego we Lwowie Wojciechowi Zimnickiemu życzenia noworoczne wraz z drobnymi upominkami dla niego i jego rodziny. Jednocześnie prosi o przyjęcie pod opiekę swojego syna Jana, który miałby pomagać w lwowskiej kancelarii i uczyć się przy adresacie.

Walenty Kajerski informuje lwowskiego rajcę o sprawach miasta rozpatrywanych w Radomiu, w tym o kwestii szkodliwych propinacji oraz braku obecności podkomorzego lwowskiego. Zapewnia o czuwaniu nad interesami Lwowa, przesyła pisma do Krakowa i deklaruje dalszą gotowość do wypełniania dyspozycji.

Kazimierz Kirkor informuje władze Lwowa o pomyślnym zakończeniu sprawy sądowej w Radomiu i zatwierdzeniu zeszłorocznego dekretu. Donosi również o zaciągnięciu pożyczki pod zastaw monstrancji na pokrycie opłat kancelaryjnych oraz o dalszej podróży do Warszawy.

Biskup kamieniecki Franciszek Antoni Kobielski deklaruje wsparcie dla magistratu Lwowa w obronie miejskich praw i przywilejów, zapowiadając podjęcie interwencji po lipcowej kapitule. Doradza władzom miasta uzyskanie korzystnych dekretów w sprawach jurydyk szlacheckich oraz czerpanie z rozwiązań wywalczonych przez wielkie miasta pruskie.

Jerzy Łączyński, podkomorzy lwowski, dziękuje władzom miasta Lwowa za życzenia przekazane przez p. Czechuckiego oraz zaleca pilne sfinalizowanie kontraktu na podatek szelężny (przeznaczony na remont podupadłych lwowskich kamienic) w porozumieniu z komisarzem ziemi przed jego wyjazdem na komisję do Radomia.

Prezydent Lwowa Józef Kuszyński przedkłada rajcom prośbę komisarza ziemi lwowskiej o pożyczenie stu czerwonych złotych z podatku szelężnego na sprowadzenie pisarza radomskiego do egzekucji dekretu trybunalskiego. Lwowscy rajcy wyrażają swoje opinie, w większości opowiadając się za udzieleniem pożyczki pod warunkiem uzyskania stosownego poręczenia jej zwrotu.

Maciej Kazimierz Regulski informuje władze Lwowa o zawieszeniu miejskiej sprawy ze skarbem królewskim przed Trybunałem Radomskim i skierowaniu jej do rejekt. Deklaruje dalsze prowadzenie sprawy, zaleca przysłanie pełnomocnika oraz proponuje wsparcie jurysty Noszkiewicza.

Jan Siemieński wzywa magistrat Lwowa do wystawienia pisemnego zobowiązania do rozliczenia legatu wojewody Matczyńskiego, przeznaczonego na oczyszczenie miejskich fos, co pozwoli wstrzymać proces przed Trybunałem Radomskim. Przypomina o dotychczasowych ulgach podatkowych czynionych dla miasta z powodu jego ubóstwa i zaleca uregulowanie zaległości z podatku szelężnego na miejscu, w sądzie grodzkim.

Jan Siemieński informuje Magistrat Lwowa o wstrzymaniu pozwu przed Trybunałem Radomskim w sprawie długu po wojewodzie ruskim w zamian za przedstawienie wiarygodnej asekuracji. Równocześnie zarzuca rajcom miejskim unikanie własnych opłat i bezduszne przerzucanie ciężarów podatkowych na najuboższych mieszkańców.

Instygator koronny ubolewa przed władzami Lwowa, że z powodu opieszałości zmarłego posłańca miejskiego, doktora Głuszyńskiego, zaprzepaszczono na Trybunale Radomskim szansę na obronę miejskich przywilejów i uwolnienie miasta od bezprawnych ciężarów fiskalnych. Zapewnia zarazem o swojej stałej życzliwości i gotowości do wsparcia Lwowa przy kolejnej nadarzającej się okazji.

Instygator koronny informuje podskarbiego koronnego o działaniach podejmowanych w sprawie miasta Lwowa, powołując się na wcześniejsze rozstrzygnięcia trybunalskie. Zwraca uwagę na opieszałość zmarłego posła lwowskiego, doktora Głuszyńskiego, i zdaje sprawę na dalsze rozporządzenie adresata.

Stefan Urbanowski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nastrojach wokół zbliżającego się sejmiku i obrad Komisji Radomskiej. Informuje także o kłopotach z niesfornym bratem Walentym, który po kłótni z ojcem schronił się u niego, oraz prosi o ewentualne wystawienie nowej plenipotencji.

Stefan Czaykowsky informuje prezydenta Lwowa o opóźnionym nadejściu dokumentów procesowych oraz o wysokich kosztach konferencji prawnych i utrzymania w Radomiu. Uprzedza również, że uzyskanie kondescensji będzie wymagało znacznych nakładów finansowych, po czym zapowiada swój rychły wyjazd.

Stefan Czajkowski potwierdza odbiór 180 tynfów od lwowskiego radcy Iłaszewicza z przeznaczeniem na sprawę radomską. Pokwitowanie sporządzono we Lwowie w 1760 roku.