Katalog źródeł

Sekretarz królewski Jakub Zadzik informuje burmistrza i rajców Lwowa o powrocie syndyka załatwiającego sprawy miejskie w Warszawie. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej gotowości do życzliwego wspierania spraw miasta oraz jego kolejnych wysłanników.

Kanclerz wielki koronny Jakub Zadzik przesyła władzom Lwowa zapieczętowaną deklarację królewską, uzyskaną dla miasta przez księdza referendarza pod nieobecność kanclerza na dworze. Zapewnia przy tym adresatów o swojej niesłabnącej przychylności i życzliwości.

Kanclerz Jakub Zadzik informuje władze Lwowa o zawarciu przez miejskich delegatów w Warszawie porozumienia handlowego z Żydami lwowskimi, do czego doszło na życzenie króla i przy wstawiennictwie kanclerza. Zapewnia jednocześnie rajców, że zawarty układ w żaden sposób nie narusza praw ani przywilejów miasta.

Jakub Zadzik dziękuje przeorowi lwowskiemu za przekazanie listu z Persji, z którego król z zadowoleniem zaczerpnął wieści o władcy perskim i tamtejszych sprawach. Prosi również o regularne przesyłanie wszelkiej kolejnej korespondencji napływającej ze Wschodu.

Zadzik informuje magistrat Lwowa o deklaracji królewskiej dotyczącej miasta Warszawy, otrzymanej przez referendarza podczas nieobecności nadawcy. Wskazuje, że kwestia ta może sprawić adresatom trudność; końcowy sens dalszego wywodu jest częściowo niepewny. List datowany w Warszawie 22 września 1634 r.

Sekretarz królewski Jakub Zadzik zawiadamia władze Lwowa o powrocie syndyka załatwiającego sprawy miejskie w Warszawie. Zapewnia o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do pomocy zarówno jemu, jak i przybyłemu pisarzowi miejskiemu.

Kanclerz koronny Jakub Zadzik ponawia wstawiennictwo u magistratu lwowskiego, popierając powtórny mandat królewski nakazujący zawarcie z Żydami porozumienia handlowego. Zwraca uwagę na ciężary ponoszone przez Żydów oraz na straty miasta wynikające z braku oficjalnej umowy regulującej ich działalność.

Król Zygmunt III Waza nadaje miastu Lwowowi całe wójtostwo wraz z przynależnościami oraz dwie trzecie części dochodów z kar sądowych z wielkich spraw, dotąd zastrzeżonych dla monarchy. Przywilej ten zapewnia miastu i jego mieszkańcom wieczyste, niezakłócone posiadanie tych praw.

Król Zygmunt III Waza potwierdza i zatwierdza pisemne zobowiązanie starosty lwowskiego Stanisława Bonifacego Mniszka złożone miastu Lwowu. Na mocy tego dokumentu starosta pod rygorem kary finansowej zobowiązał się do likwidacji targu podzamkowego oraz usunięcia rzemieślników nienależących do cechów (partaczy), zgodnie z wcześniejszymi dekretami królewskimi.

Król Zygmunt III Waza zatwierdza ugodę zawartą przed komisarzami królewskimi między magistratem a pospólstwem trzech nacji miasta Lwowa w sprawie spłaty miejskich długów. Dokument ustala podział obciążeń finansowych na kwotę ponad 35 tysięcy florenów oraz terminy płatności poszczególnych rat z dochodów i majątku miasta.

Jan Massari informuje przebywającego w Warszawie Marcina Rozwajera o sprawach majątkowych po zmarłym Kampianie. Prosi go także o interwencję u kanclerza koronnego w celu odroczenia wyroku w sporze o zapłatę za sukno na pogrzeb Prokopa Sieniawskiego.

Mikołaj Ostroróg krytykuje władze Lwowa za złożenie zuchwałych protestacji przeciwko sejmikowi, poborom podatkowym i sądowi kapturowemu, co wywołało oburzenie szlachty. Radzi rajcom, by dążyli do załagodzenia sporu, porozumieli się z sędziami kapturowymi i skorzystali z pośrednictwa kanclerza koronnego.